SNO 61/09

POSTANOWIENIE  Z  DNIA  28  WRZEŚNIA  2009  R. 
SNO  61/09 
 
Przewodniczący: sędzia SN Tomasz Grzegorczyk. 
Sędziowie SN: Henryk Pietrzkowski, Dariusz Zawistowski (sprawozdawca). 
 
S ą d  N a j w y ż s z y  –  S ą d  D y s c y p l i n a r n y  z udziałem protokolanta 
w sprawie dwojga sędziów Sądu Okręgowego po rozpoznaniu w dniu 28 września 
2009 r. zażalenia wniesionego przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie 
Apelacyjnym na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 23 
czerwca 2009 r., sygn. akt (...) 
 
p o s t a n o w i ł :  utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. 
 
U z a s a d n i e n i e  
 
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009 r. 
nie uwzględnił wniosków dwojga sędziów Sądu Okręgowego o uniewinnienie od 
stawianych im zarzutów, ewentualnie umorzenie postępowania lub o zwrot sprawy 
Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego na podstawie art. 345 § 1 k.p.k. oraz wniosku 
sędziego X. Y. o dopuszczenie dowodu z akt spraw Sądu Okręgowego o sygn.: I C 
190/06, I C 407/04, I C 109/06, I C 153/06, I C 269/05, I C 128/06, I C 33/07 i I C 
188/06. 
Tym samym postanowieniem, na podstawie art. 345 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 
ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, 
poz. 1070 ze zm.) sprawę przeciwko obwinionym sędziom Sądu Okręgowego X. Y. i 
W. Z. przekazał Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego dla Sądu Apelacyjnego w celu 
usunięcia istotnych braków czynności wyjaśniających poprzez załączenie do akt 
sprawy poświadczonych za zgodność z oryginałem kserokopii zarządzeń o 
wyznaczeniu rozpraw w sprawach wymienionych we wniosku o rozpoznanie sprawy 
dyscyplinarnej. W zakresie tego rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny 
wyraził ocenę, że materiał dowodowy przedstawiony przez Zastępcę Rzecznika 
Dyscyplinarnego dla Sądu Apelacyjnego ma istotne braki w wyniku niezałączenia 
zarządzeń o wyznaczeniu rozpraw w sprawach wymienionych w jego wniosku, 
wydanych przez sędziego X. Y. Zarzut wyznaczenia do tych spraw nieuprawnionego 
sędziego Sądu Rejonowego obligował rzecznika dyscyplinarnego do załączenia do akt 
dowodów potwierdzających popełnienie takiego uchybienia. Konieczne jest bowiem 
ustalenie, czy wszystkie zarządzenia w tych sprawach zostały wydane istotnie przez 
sędziego X. Y. Niezbędne jest nadto ustalenie daty (dat) popełnienia przewinienia 

 
2 
służbowego (przewinień służbowych), również z tego względu, że budzi wątpliwość 
uznanie przez rzecznika dyscyplinarnego postępowania obwinionego sędziego X. Y. 
za jedno przewinienie o charakterze ciągłym. 
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym w zażaleniu na 
postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 23 czerwca 2009 r. 
o przekazaniu mu sprawy w celu usunięcia istotnych braków czynności 
wyjaśniających, zarzucił naruszenie art. 345 § 1 k.p.k. z powodu braku przesłanek do 
wydania tego postanowienia i wniósł o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy w tej 
części do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu. 
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: 
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono trafnie, że na gruncie art. 345 § 1 k.p.k. 
możliwość zwrotu sprawy oskarżycielowi jest uzależniona od spełnienia się 
kumulatywnie dwóch przesłanek, a mianowicie wystąpienia istotnych braków 
postępowania przygotowawczego oraz stwierdzenia znacznych trudności w ich 
usunięciu w postępowaniu sądowym. Nie można podzielić natomiast oceny 
skarżącego, że w rozstrzyganej sprawie przesłanki te nie zachodzą. 
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny przyjął zasadnie, że postawienie sędziemu 
zarzutu doprowadzenia do niewłaściwej obsady sądu podczas wydawania zarządzeń o 
wyznaczaniu rozpraw nakazywało przede wszystkim zgromadzenie dowodów 
wskazujących, że w sprawach objętych wnioskiem rzecznika dyscyplinarnego 
obwiniony sędzia wydał tego rodzaju zarządzenia. Sąd Dyscyplinarny stwierdził 
również prawidłowo, że postawienie tego rodzaju zarzutu nakazywało również 
ustalenie dat, w jakich zarządzenia te były wydawane. Może mieć to bowiem 
znaczenie dla oceny zasadności konstrukcji przewinienia dyscyplinarnego o 
charakterze ciągłym, przyjętego przez rzecznika dyscyplinarnego oraz kwestii 
związanych z biegiem terminu przedawnienia. 
Przy uwzględnieniu charakteru zarzucanego przez rzecznika dyscyplinarnego 
przewinienia, które miał popełnić obwiniony sędzia, braki w zakresie istotnych 
dowodów odnoszących się do wskazanych wyżej okoliczności należy ocenić jako 
rzutujące 
na 
wadliwość 
postępowania 
przeprowadzonego 
przez 
rzecznika 
dyscyplinarnego o charakterze istotnym w rozumieniu art. 345 § 1 k.p.k. 
Nie można podzielić również oceny skarżącego, że wskazanie przez Sąd 
Dyscyplinarny konkretnych przejawów wadliwości postępowania i wskazanie, w jaki 
sposób należy je usunąć (zażądać kserokopii zarządzeń wydanych w sprawach 
wskazanych w zarzutach) nie świadczy o istnieniu znacznych trudności w usunięciu 
stwierdzonych przez sąd braków w postępowaniu sądowym. Stanowisko skarżącego w 
tym zakresie jest nadmiernym uproszczeniem, nie uwzględniającym w stopniu 
dostatecznym okoliczności rozpoznawanej sprawy. Skarżący pominął bowiem, że 

 
3 
chodzi o uzyskanie zarządzeń wydanych w ponad stu sprawach, w okresie kilku lat, 
które powinny być nie tylko dołączone, ale również przeanalizowane pod kątem 
wskazanym przez Sąd Dyscyplinarny. Nie znajduje uzasadnienia stanowisko, aby 
wszystkie te czynności miały być przeprowadzone dopiero na etapie postępowania 
sądowego, a ich przeprowadzenie nie miało spowodować dla sądu istotnych trudności. 
Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało 
oddaleniu. 
Dodatkowo wymaga zaś podkreślenia, że Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny 
uznał za konieczne uzupełnienie czynności wyjaśniających w zakresie wyraźnie 
wskazanym w treści zaskarżonego postanowienia. Ocena ta nie oznacza, że nie byłoby 
natomiast celowe uzupełnienie materiału dowodowego w jeszcze szerszym zakresie, 
przy uwzględnieniu zarzutów podniesionych przez obwinionych sędziów. Zwrot 
sprawy na podstawie art. 345 § 1 k.p.k. daje sposobność również ku temu. Może mieć 
to istotne znaczenie dla usprawnienia postępowania, które w przyszłości może toczyć 
się przed sądem dyscyplinarnym.