SNO 53/06

POSTANOWIENIE  DNIA  24  SIERPNIA  2006  R. 
SNO  53/06 
 
Przewodniczący: sędzia SN Ewa Strużyna. 
Sędziowie SN: Józef Dołhy (sprawozdawca), Beata Gudowska. 
 
S ą d  N a j w y ż s z y  –  S ą d  D y s c y p l i n a r n y  z udziałem Zastępcy 
Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta w sprawie 
sędziego Sądu Rejonowego w stanie spoczynku, obwinionej z art. 107 ust. 1 u.s.p., po 
rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 sierpnia 2006 r., zażalenia obwinionej na 
zarządzenie Prezesa Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 22 maja 2006 
r., sygn. akt (...), o odmowie przyjęcia odwołania, po wysłuchaniu wniosku Zastępcy 
Rzecznika Dyscyplinarnego 
 
p o s t a n o w i ł :  u t r z y m a ć  zaskarżone z a r z ą d z e n i e  w  m o c y .  
 
U z a s a d n i e n i e  
 
Wyrokiem z dnia 20 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny orzekł 
o popełnieniu przez obwinioną – sędziego Sądu Rejonowego – przewinienia z art. 107 
ust. 1 u.s.p. i wymierzył jej karę nagany. Odwołanie od tego wyroku wnieśli Minister 
Sprawiedliwości oraz obwiniona. 
Prezes Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego zarządzeniem z dnia 22 maja 
2006 r., na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., odmówił przyjęcia 
odwołania wniesionego przez obwinioną od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu 
Dyscyplinarnego z dnia 20 marca 2006 r., wobec tego, że zostało ono złożone po 
upływie terminu ustawowego. 
Obwiniona w zażaleniu na to zarządzenie podniosła zarzuty: 
1) obrazy przepisów postępowania – art. 117 § 1 k.p.k. polegającej na nie 
zawiadomieniu obwinionej o terminie posiedzenia; 
2) błędu w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że odwołanie zostało 
wniesione po terminie „... w sytuacji, gdy postępowanie zażaleniowe na 
zarządzenie Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r. (uznającego 
doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem za skuteczne w dniu 6 kwietnia 
2006 r.) nie zostało prawomocnie zakończone”. 
W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i 
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: 

 
2 
Zarządzenie Prezesa Sądu, odmawiające przyjęcia odwołania jako spóźnionego, 
jest oparte na właściwie ustalonej podstawie i prawidłowe. 
Bezsporne jest, że obwiniona odwołanie od wyroku Sądu Dyscyplinarnego 
wniosła w dniu 26 kwietnia 2006 r. (data stempla pocztowego). 
Termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni i biegnie od daty doręczenia 
uprawnionemu wyroku z uzasadnieniem (art. 445 § 1 k.p.k. w zw. z art. 127 i 128 
u.s.p.). Odpis wyroku z uzasadnieniem został przesłany obwinionej przez Prezesa 
Sądu Rejonowego drogą pocztową na adres miejsca zamieszkania w dniu 6 kwietnia 
2006 r. 
Z adnotacji doręczyciela wynika, że adresat odmówił przyjęcia korespondencji. 
Obwiniona osobiście naniosła na zwrotnym poświadczeniu odbioru adnotację: 
„odmawiam przyjęcia przesyłki, nadawcą nie jest Prezes Sądu” [k. 501 akt ASD (...)]. 
Oczywiste jest, że odmowa przyjęcia pisma powoduje, iż z mocy ustawy doręczenie 
uważa się za dokonane (art. 136 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.). Dokonanie 
doręczenia w dniu 6 kwietnia 2006 r. wywołało skutek procesowy w postaci 
rozpoczęcia biegu 14dniowego terminu do złożenia odwołania i termin ten dla 
obwinionej upłynął z dniem 20 kwietnia 2006 r. Wniesienie przez obwinioną 
odwołania w dniu 26 kwietnia 2006 r. nastąpiło już po upływie terminu ustawowego. 
W świetle powyższego odwołanie obwinionej nie mogło zostać przyjęte (art. 429 
§ 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.). 
Brak zatem podstaw do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego 
zarządzenia. 
Wydanie w trybie art. 429 k.p.k. zarządzenia przez prezesa sądu to szczególna 
decyzja procesowa, do której z istoty rzeczy nie odnoszą się regulacje zawarte w art. 
95 k.p.k., art. 96 k.p.k., a co za tym idzie również w art. 117 k.p.k. 
Z tych motywów należało zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.