SNO 24/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny przekazał sprawę sędziego Sądu Rejonowego do rozpoznania innemu sądowi dyscyplinarnemu ze względu na odległość zamieszkania świadków.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego o przekazanie sprawy dyscyplinarnej sędziego Sądu Rejonowego. Mimo dezaprobaty dla sposobu procedowania sądu niższej instancji, Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy do Sądu Apelacyjnego w B. jest uzasadnione ze względu na konieczność wezwania świadków zamieszkujących w znacznej odległości od sądu pierwotnie właściwego.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał wniosek Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. o przekazanie sprawy dyscyplinarnej sędziego Sądu Rejonowego do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy wyraził dezaprobatę dla sposobu procedowania Sądu Apelacyjnego w A., który doprowadził do zwłoki w merytorycznym rozpoznaniu sprawy, ograniczonej obecnie do jednego zarzutu uchybienia godności urzędu. Wniosek o rozpoznanie sprawy wpłynął w czerwcu 2008 r., a sąd właściwy potrzebował prawie dziewięciu miesięcy na stwierdzenie, że ekonomika procesowa przemawia za przekazaniem sprawy. Głównym argumentem za przekazaniem sprawy do Sądu Apelacyjnego w B. była konieczność wezwania trojga świadków zamieszkujących w C., w znacznej odległości od A., a blisko B. Dodatkowo, dwoje świadków to funkcjonariusze Policji, co wymagało minimalizacji czasu zakłócenia ich służby. Sąd Najwyższy uznał, że te okoliczności uzasadniają uwzględnienie wniosku, tym bardziej, że nieobecność obwinionego i jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Przekazanie sprawy jest uzasadnione ze względu na konieczność wezwania świadków zamieszkujących w znacznej odległości od sądu właściwego oraz ze względu na ich status funkcjonariuszy Policji, co wymaga minimalizacji czasu zakłócenia ich służby.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| sędzia Sądu Rejonowego | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A. | instytucja | wnioskodawca |
| Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny | instytucja | rozpoznający wniosek |
| Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w B. | instytucja | sąd przekazania |
Przepisy (4)
Główne
u.s.p. art. 107 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 128
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.p.k. art. 36
Kodeks postępowania karnego
Przepis dotyczący przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi.
Pomocnicze
u.s.p. art. 115 § § 3
Ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Nieobecność obwinionego i jego obrońcy na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odległość zamieszkania świadków od sądu właściwego. Status zawodowy świadków (funkcjonariusze Policji) wymagający minimalizacji czasu zakłócenia służby.
Godne uwagi sformułowania
dezaprobaty dla sposobu procedowania Sądu Apelacyjnego zbędnej zwłoki w merytorycznym rozpoznaniu sprawy ekonomika procesowa przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
Skład orzekający
Krzysztof Cesarz
przewodniczący-sprawozdawca
Jan Górowski
członek
Dariusz Zawistowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy dyscyplinarnej ze względu na odległość zamieszkania świadków i ich status zawodowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyfiki postępowań dyscyplinarnych wobec sędziów, co może być interesujące dla prawników zajmujących się tą dziedziną, ale nie dla szerszej publiczności.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Z DNIA 21 KWIETNIA 2009 R. SNO 24/09 Przewodniczący: sędzia SN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca). Sędziowie SN: Jan Górowski, Dariusz Zawistowski. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego Sądu Rejonowego obwinionego o przewinienie dyscyplinarne określone w art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2007 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. wniosku Sądu Apelacyjnego Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia 4 marca 2009 r. o przekazanie w trybie art. 36 k.p.k. sprawy do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B. na podstawie art. 36 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. p o s t a n o w i ł : przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B. U z a s a d n i e n i e Wniosek zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie można nie wyrazić dezaprobaty dla sposobu procedowania Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A., prowadzącego do zbędnej zwłoki w merytorycznym rozpoznaniu sprawy, i to ograniczonej obecnie do jednego, nieskomplikowanego zarzutu uchybienia godności urzędu, po zawieszeniu postępowania co do drugiego czynu (mającego zawierać znamiona przestępstwa). Wszak wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej wpłynął w dniu 9 czerwca 2008 r., Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego był obecny na rozprawach w dniach 19 września 2008 r. i 17 lutego 2009 r., a więc choćby wówczas mógł być wezwany przez Sąd do wypowiedzenia się co do potrzeby przesłuchania określonych świadków, zaś korespondencyjnie w każdym czasie, podobnie jak obwiniony i jego obrońca, którzy uczestniczyli w pierwszej rozprawie. Sąd właściwy potrzebował zatem prawie dziewięć miesięcy na konstatację, że ekonomika procesowa przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, bo wszyscy świadkowie podlegający wezwaniu zamieszkują z dala od Sądu właściwego. Nie mniej tak w istocie jest. Należy wezwać na rozprawę troje świadków zamieszkujących w C., czyli w znacznej odległości od A., a blisko Sądu Apelacyjnego w B. Tylko więc ze względu na ten fakt oraz to, że dwoje świadków jest funkcjonariuszami Policji, a zatem należy minimalizować czas zakłócenia planu ich służby, Sąd Najwyższy uznał, że zachodzą powody do uwzględnienia wystąpienia, 2 tym bardziej, iż ewentualna nieobecność obwinionego i jego obrońcy na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (art. 115 § 3 u.s.p.). Dlatego postanowiono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI