SNO 5/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania dyscyplinarnego, uznając, że choroba obrońcy nie stanowi wystarczającej przeszkody do zawieszenia postępowania.
Obrońca sędziego A. Z.-J. wniósł o zawieszenie postępowania dyscyplinarnego do 1 maja 2013 r. z powodu swojego stanu zdrowia. Sąd Apelacyjny odmówił zawieszenia, wskazując, że choroba obrońcy nie jest przeszkodą uniemożliwiającą prowadzenie postępowania, a obwiniona może ustanowić innego obrońcę. Obwiniona i jej obrońca wnieśli zażalenia, podnosząc kwestie zaufania, obawy o ujawnienie informacji oraz postulując krótki okres zawieszenia. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podkreślając, że zawieszenie postępowania wchodzi w rachubę jedynie w przypadku długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie, a choroba obrońcy w tej sytuacji nie spełnia tych kryteriów.
Sprawa dotyczyła zażaleń wniesionych przez obwinioną sędzię A. Z.-J. oraz jej obrońcę na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego odmawiające zawieszenia postępowania dyscyplinarnego. Obrońca wnosił o zawieszenie postępowania do 1 maja 2013 r., powołując się na swój zły stan zdrowia po operacji serca i rehabilitacji, sugerując, że dopiero po tej dacie będzie w stanie pełnić obowiązki obrońcy. Podkreślał zaufanie, jakim darzy go obwiniona, i zaznaczył, że w przypadku niemożności podjęcia obowiązków wypowie pełnomocnictwo. Obwiniona w swoim zażaleniu wyraziła obawę przed ujawnieniem informacji dotyczących jej osoby i rodziny w przypadku ustanowienia innego obrońcy, uznając postulowany okres zawieszenia za nieznaczny. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu, uznał zażalenia za niezasadne. Powołując się na art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, który nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania karnego w sprawach nieuregulowanych, Sąd odniósł się do art. 22 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem, zawieszenie postępowania jest możliwe jedynie w przypadku długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie. Sąd podkreślił, że wymienione w przepisie przeszkody zazwyczaj dotyczą obwinionego, a choroba obrońcy, zwłaszcza gdy nie rozpoczęto jeszcze przewodu sądowego i nie ma pewności co do jego przyszłej zdolności do pełnienia obowiązków, nie stanowi wystarczającej podstawy do zawieszenia. Sąd zaznaczył również, że obwiniona w każdej chwili może zmienić obrońcę, a obowiązek zachowania tajemnicy obrońcy chroni dobra osobiste obwinionej i jej rodziny. Sąd uznał, że obwiniona i jej obrońca, jako doświadczeni sędziowie, powinni posiadać wiedzę o obowiązujących przepisach i zasadach postępowania, co powinno powstrzymać ich od działań mających na celu opóźnienie rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, choroba obrońcy, która jedynie utrudnia prowadzenie postępowania, nie stanowi podstawy do jego zawieszenia, chyba że jest to długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na art. 22 k.p.k., który stanowi, że zawieszenie postępowania jest możliwe tylko w przypadku długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie. Choroba obrońcy, która nie uniemożliwia prowadzenia sprawy, a jedynie ją utrudnia, nie spełnia tego kryterium. Ponadto, obwiniony może ustanowić innego obrońcę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. Z.-J. | osoba_fizyczna | obwiniona |
| obrońca obwinionej | inne | obrońca |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 22
Kodeks postępowania karnego
Zawieszenie postępowania wchodzi w rachubę jedynie wówczas, gdy zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca jego prowadzenie. Rodzaj wymienionych tam przykładowo przeszkód wskazuje, że muszą one odnosić się przede wszystkim do obwinionego, a nie do innych uczestników postępowania.
Pomocnicze
u.s.p. art. 128
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
W sprawach nieuregulowanych ustawą – Prawo o ustroju sądów powszechnych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna postanowienia o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Choroba obrońcy nie stanowi długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania. Obwiniona może ustanowić innego obrońcę. Obowiązek zachowania tajemnicy obrońcy chroni dobra osobiste obwinionej i jej rodziny.
Odrzucone argumenty
Choroba obrońcy jako podstawa do zawieszenia postępowania. Zaufanie obwinionej do obecnego obrońcy jako argument za zawieszeniem. Obawa przed ujawnieniem informacji dotyczących obwinionej i jej rodziny w przypadku zmiany obrońcy.
Godne uwagi sformułowania
zawieszenie postępowania wchodzi w rachubę jedynie wówczas, gdy zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca jego prowadzenie przeszkody [...] muszą odnosić się przede wszystkim do obwinionego, a nie do innych uczestników postępowania Powyższa, elementarna wiedza [...] niewątpliwie znana obwinionej i jej obrońcy – jako wieloletnim sędziom, powinna powstrzymywać ich od podejmowania czynności prowadzących do opóźnienia rozpoznania sprawy.
Skład orzekający
Tomasz Grzegorczyk
przewodniczący
Halina Kiryło
członek
Krzysztof Cesarz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek zawieszenia postępowania dyscyplinarnego w przypadku choroby obrońcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego i zastosowania przepisów k.p.k. w tym kontekście.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o zawieszeniu postępowania w kontekście prawa do obrony i stanu zdrowia obrońcy, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Choroba obrońcy nie zawsze oznacza zawieszenie postępowania – Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt SNO 5/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2013 r. Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) w sprawie A. Z.-J. sędziego Sądu Rejonowego w Z. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19 marca 2013 r. zażaleń wniesionych przez obwinioną i jej obrońcę na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt ASD […] , o odmowie zawieszenia postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Obrońca obwinionej – Sędzia Sądu Okręgowego, wniósł w dniu 28 grudnia 2012 r. o „rozważenie możliwości zawieszenia postępowania do 1 maja 2013 r.” ze względu na to, że dopiero po tej dacie jego stan zdrowia ewentualnie pozwoli mu na pełnienie obowiązków obrońcy. Zaskarżone postanowienie umotywowano tym, że warunkiem zawieszenia postępowania jest stwierdzenie przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie z powodów określonych w art. 22 §1 k.p.k., a nie tylko – utrudniającej to postępowanie, a nadto, obwiniona może ustanowić obrońcę spośród innych sędziów albo adwokatów. Obrońca w zażaleniu wskazał na zaufanie, jakim darzy go obwiniona, które jest w tej sprawie podstawą realizowania prawa do obrony, oraz zasygnalizował, że dnia 1 maja 2013 r. „ma nadzieję” wrócić do pracy po przebytej operacji serca i rehabilitacji, zaś w przypadku niemożności podjęcia obowiązków obrońcy wypowie pełnomocnictwo, co ustalił z obwinioną. Obwiniona w osobistym zażaleniu podniosła, że ustanowienie innego obrońcy wiąże się z obawą „rozpowszechnienia” informacji dotyczących jej osoby i osób najbliższych (matki oraz męża – sędziego), a postulowany okres zawieszenia postępowania nie jest nadmierny. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje. Zażalenia nie mogą być uwzględnione. W myśl art. 128 usp, w sprawach nieuregulowanych ustawą – Prawo o ustroju sądów powszechnych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Dotyczy to również art. 22 k.p.k., który był podstawą zaskarżonego orzeczenia a następnie - wywiedzenia zażaleń. Z przepisu tego wynika, że zawieszenie postępowania wchodzi w rachubę jedynie wówczas, gdy zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca jego prowadzenie. Rodzaj wymienionych tam przykładowo przeszkód wskazuje, że muszą one odnosić się przede wszystkim do obwinionego, a nie do innych uczestników postępowania. Chociaż teoretycznie nie można wykluczyć zawieszenia postępowania w razie choroby obrońcy, to na pewno nie w sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie, gdy nie doszło nawet do rozpoczęcia przewodu sądowego w pierwszej instancji, nie ma żadnej pewności, że obecny obrońca będzie w przyszłości w stanie podjąć znów swe obowiązki, zaś obwiniona w każdym czasie może wypowiedzieć pełnomocnictwo temu (czy innemu) obrońcy. Z uwagi na obowiązek zachowania tajemnicy obrońcy nie istnieje obawa ujawnienia przez obrońcę – sędziego lub adwokata, wiadomości objętych ochronę dóbr osobistych obwinionej albo jej rodziny. Powyższa, elementarna wiedza wynikająca z treści dyspozycji art. 22 k.p.k. i innych obowiązujących przepisów oraz zasad postępowania, niewątpliwie znana obwinionej i jej obrońcy – jako wieloletnim sędziom, powinna powstrzymywać ich od podejmowania czynności prowadzących do opóźnienia rozpoznania sprawy. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI