SNO 28/17

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał zażalenie obrońcy sędziego Sądu Rejonowego w G., M. P., na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie to zostało pierwotnie zawieszone postanowieniem z dnia 15 września 2008 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego toczącego się przeciwko obwinionej. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2017 r. Sąd Apelacyjny podjął zawieszone postępowanie. Obrońca zaskarżył to postanowienie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że wszystkie zarzucane sędziemu przewinienia dyscyplinarne znalazły prawomocne rozstrzygnięcie w postępowaniu karnym. Argumentował, że postępowanie karne dotyczące części zarzutów nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niezasadne. Wyjaśnił, że zawieszenie postępowania jest dopuszczalne w przypadku długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie, a jej ustąpienie obliguje do natychmiastowego podjęcia postępowania. Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie przeszkoda ustąpiła, ponieważ obwiniona sędzia została prawomocnie skazana za czyn z art. 228 § 1 k.k., a w zakresie pozostałych zarzutów z art. 231 § 1 i 2 k.k. postępowanie karne zostało umorzone lub sędzia uniewinniona. W związku z tym Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o podjęciu postępowania dyscyplinarnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający