SNO 27/12

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpatrzył zażalenie sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 6 lutego 2012 r., która zezwoliła na jego zatrzymanie i doprowadzenie do Prokuratury Rejonowej. Sędzia w swoim zażaleniu podniósł, że uchwała została podjęta pod jego nieobecność, spowodowaną złym stanem zdrowia i skierowaniem na leczenie szpitalne. W związku z tym domagał się uchylenia uchwały wydanej bez wysłuchania jego wyjaśnień. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niezasadne. Wskazał, że skarżący nie określił, który przepis postępowania został naruszony przez podjęcie uchwały w jego nieobecności. Sąd pierwszej instancji prawidłowo powołał się na przepis art. 80 § 2e ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, który stanowi, że niestawiennictwo sędziego lub innych wskazanych osób nie wstrzymuje rozpoznania wniosku o zezwolenie na zatrzymanie. Tym samym wyłączona jest norma art. 117 § 2 k.p.k. Sąd Dyscyplinarny pierwszej instancji wielokrotnie wyznaczał terminy posiedzeń, aby umożliwić sędziemu stawiennictwo lub złożenie wyjaśnień, jednak sędzia nie stawił się ani nie nadesłał pisemnych wyjaśnień. Uchwała została podjęta w sytuacji, gdy Sąd Apelacyjny zezwolił na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej w związku z zarzutami popełnienia trzech czynów zabronionych. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżoną uchwałę w mocy jako merytorycznie zasadną i podjętą zgodnie z przepisami postępowania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający