SNO 27/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego w stanie spoczynku, uznając, że może on odpowiadać za przewinienia popełnione przed przejściem w stan spoczynku.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał sprawę sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku, który został uznany za winnego popełnienia czynu dyscyplinarnego. Po uchyleniu pierwotnego wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie, uznając, że sędzia w stanie spoczynku nie może odpowiadać za przewinienia popełnione przed przejściem w stan spoczynku. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, stwierdzając, że sędzia w stanie spoczynku nadal odpowiada za przewinienia popełnione przed przejściem w stan spoczynku.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał sprawę dotyczącą odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku. Pierwotnie sędzia został uznany za winnego popełnienia czynu określonego w ustawie Prawo o ustroju sądów powszechnych i ukarany złożeniem z urzędu. Po uwzględnieniu odwołania obwinionego, Sąd Najwyższy uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Następnie Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem umorzył postępowanie dyscyplinarne, opierając się na błędnym założeniu, że przejście sędziego w stan spoczynku w trakcie postępowania wyłącza jego odpowiedzialność za przewinienia popełnione przed tą datą. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego wniósł zażalenie, zarzucając obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne, wskazując, że zgodnie z art. 104 § 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych, sędzia w stanie spoczynku może być skazany za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sędzia w stanie spoczynku może być skazany za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 104 § 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych oraz regułę wykładni "a maiori ad minus" stwierdził, że dopuszczalność skazania sędziego za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku implikuje tym bardziej odpowiedzialność sędziego w stanie spoczynku za takie przewinienie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| sędzia Sądu Okręgowego w stanie spoczynku | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym | organ_państwowy | skarżący |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty postępowania |
Przepisy (4)
Główne
u.s.p. art. 104 § § 2
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Sędzia w stanie spoczynku może być także skazany za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku.
Pomocnicze
u.s.p. art. 107 § § 1
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.s.p. art. 109 § § 1 pkt 5
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sędzia w stanie spoczynku odpowiada za przewinienia popełnione przed przejściem w stan spoczynku na mocy art. 104 § 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Reguła wykładni "a maiori ad minus" potwierdza możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności sędziego w stanie spoczynku za czyny sprzed przejścia w stan spoczynku.
Odrzucone argumenty
Przejście sędziego w stan spoczynku w trakcie postępowania dyscyplinarnego powoduje, że nie może on odpowiadać za przewinienie dyscyplinarne popełnione przed przejściem w stan spoczynku.
Godne uwagi sformułowania
Z art. 104 § 2 u.s.p. wynika wprost, że sędzia w stanie spoczynku może być także skazany za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku. Zgodnie z regułą wykładni „a maiori ad minus”, jeżeli jest dopuszczalne skazanie sędziego za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku, to tym bardziej sędzia w stanie spoczynku odpowiada za przewinienie służbowe popełnione przed przejściem w stan spoczynku.
Skład orzekający
Piotr Hofmański
przewodniczący
Jacek Sobczak
sprawozdawca
Kazimierz Jaśkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów w stanie spoczynku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sędziego w stanie spoczynku i odpowiedzialności za czyny sprzed tej daty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów, co jest istotne dla prawników i środowiska sędziowskiego, ale może być mniej zrozumiałe dla szerokiej publiczności.
“Czy sędzia w stanie spoczynku jest bezkarny za dawne przewinienia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Z DNIA 7 LIPCA 2004 R. SNO 27/04 Z art. 104 § 2 u.s.p. wynika wprost, że sędzia w stanie spoczynku może być także skazany za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku. Zgodnie z regułą wykładni „a maiori ad minus”, jeżeli jest dopuszczalne skazanie sędziego za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku, to tym bardziej sędzia w stanie spoczynku odpowiada za przewinienie służbowe popełnione przed przejściem w stan spoczynku. Przewodniczący: sędzia SN Piotr Hofmański. Sędziowie SN: Jacek Sobczak (sprawozdawca), Kazimierz Jaśkowski. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Apelacyjnego oraz protokolanta po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2004 r. sprawy sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku w związku z zażaleniem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego z dnia 2 kwietnia 2004 r., sygn. akt (...) p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone p o s t a n o w i e n i e i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu do ponownego rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny, wyrokiem z dnia 20 maja 2002 r. uznał sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku za winnego popełnienia czynu określonego w art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o 2 ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) i za to, na mocy art. 109 § 1 pkt 5 tej ustawy wymierzył obwinionemu karę złożenia sędziego z urzędu, a kosztami postępowania dyscyplinarnego obciążył Skarb Państwa. Powyższy wyrok zaskarżony został odwołaniem obwinionego, a w wyniku jego uwzględnienia Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny, wyrokiem z dnia 20 września 2003 r. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2004 r., sygn. akt SD (...), Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny umorzył postępowanie dyscyplinarne przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego, zaś wydatkami poniesionymi w postępowaniu dyscyplinarnym obciążył Skarb Państwa. Na wspomniane postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego, zażalenie wniósł Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym. W zażaleniu skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania – art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., polegającą na jego zastosowaniu pomimo braku ku temu podstaw oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że przejście sędziego w stan spoczynku w trakcie trwającego postępowania dyscyplinarnego powoduje, iż nie może on odpowiadać za przewinienie dyscyplinarne popełnione przed przejściem w stan spoczynku. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Zażalenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym okazało się w pełni zasadne. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Sąd Apelacyjny wyraził przekonanie, iż na dalsze procedowanie w sprawie nie pozwala norma prawa materialnego zawarta w art. 104 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o 3 ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Zdaniem Sądu Dyscyplinarnego sędzia w stanie spoczynku może być pociągnięty do odpowiedzialności tylko „za uchybienia godności, po przejściu w stan spoczynku” oraz za „uchybienie godności urzędu sędziego w okresie pełnienia służby”, co wyłącza możliwość kontynuowania wszczętego wcześniej postępowania w sprawie przewinienia służbowego. Z art. 104 § 2 u.s.p. wynika wprost, że sędzia w stanie spoczynku może być także skazany za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku. Zgodnie z regułą wykładni „a maiori ad minus”, jeżeli jest dopuszczalne skazanie sędziego za przewinienie popełnione przed przejściem w stan spoczynku, to tym bardziej sędzia w stanie spoczynku odpowiada za przewinienie służbowe popełnione przed przejściem w stan spoczynku. Wobec powyższego Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI