SNO 20/05

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny2005-05-17
SNinneodpowiedzialność dyscyplinarna sędziówŚrednianajwyższy
sędziaodpowiedzialność dyscyplinarnaprzewlekłośćsąd najwyższysąd apelacyjnykodeks postępowania karnegoustawa o sądzie najwyższymkara nagany

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wyrok Sądu Apelacyjnego, uznając karę nagany za adekwatną dla sędziego, który spowodował rażącą przewlekłość postępowania i naruszył przepisy prawa przy sporządzaniu uzasadnień.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał sprawę sędziego Sądu Rejonowego odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego, który uznał go winnym rażącej przewlekłości postępowania w pięciu sprawach oraz naruszenia przepisów prawa przy sporządzaniu uzasadnień wyroków w dwóch sprawach, wymierzając karę nagany. Obwiniony wniósł o zmianę wyroku i wymierzenie kary upomnienia, uznając naganę za zbyt surową. Sąd Najwyższy uznał odwołanie za bezzasadne, utrzymując karę nagany w mocy.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał sprawę sędziego Sądu Rejonowego, który odwołał się od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r. Sąd Apelacyjny uznał sędziego za winnego popełnienia dwóch przewinień dyscyplinarnych: doprowadzenia do rażącej przewlekłości postępowania w pięciu sprawach sądowych oraz rażącego naruszenia przepisów prawa (art. 424 § 1 k.p.k.) przy sporządzaniu pisemnych motywów wyroków w dwóch z tych spraw. Za te przewinienia, na podstawie art. 107 § 1 i 109 § 1 pkt 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, wymierzono mu karę nagany. Obwiniony sędzia, nie negując swojej winy w spowodowaniu przewlekłości, uznał karę nagany za zbyt surową i wniósł o jej zmianę na karę upomnienia. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy, uznał odwołanie za niezasadne. Stwierdził, że kara upomnienia, jako najłagodniejsza, nie byłaby adekwatna do wagi przewinień, które obejmowały rażącą przewlekłość w pięciu sprawach i naruszenie przepisów proceduralnych w dwóch sprawach, co szczegółowo opisano na ośmiu stronach wyroku Sądu Apelacyjnego. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kara nagany jest adekwatna.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że kara upomnienia, jako najłagodniejsza, nie byłaby wystarczająca dla sędziego, który doprowadził do rażącej przewlekłości w pięciu sprawach i naruszył przepisy prawa przy sporządzaniu uzasadnień w dwóch sprawach. Waga przewinień uzasadniała utrzymanie w mocy kary nagany.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku

Strona wygrywająca

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego

Strony

NazwaTypRola
sędzia Sądu Rejonowegoosoba_fizycznaobwiniony
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowegoorgan_państwowyrzecznik dyscyplinarny

Przepisy (3)

Główne

u.s.p. art. 107 § § 1

Ustawa o Sądzie Najwyższym

u.s.p. art. 109 § § 1 pkt 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Podstawa do wymierzenia kary nagany.

Pomocnicze

k.p.k. art. 424 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Naruszenie przepisów prawa przy sporządzaniu pisemnych motywów wyroków.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara nagany jest adekwatna do wagi przewinień sędziego. Kara upomnienia byłaby zbyt łagodna.

Odrzucone argumenty

Kara nagany jest zbyt surowa. Wniosek o zmianę wyroku i wymierzenie kary upomnienia.

Godne uwagi sformułowania

doprowadził do wystąpienia rażącej przewlekłości dopuścił się rażącej obrazy przepisów prawa nie zasługuje na najłagodniejszą karę dyscyplinarną

Skład orzekający

Marian Buliński

przewodniczący-sprawozdawca

Maria Grzelka

członek

Henryk Pietrzkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary dyscyplinarnej dla sędziego za przewlekłość postępowania i naruszenie przepisów prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego za przewlekłość postępowania, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem proceduralnym i etyką zawodową.

Sędzia ukarany naganą za przewlekłość postępowania – Sąd Najwyższy utrzymuje wyrok.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK  Z  DNIA  17  MAJA  2005  R. 
SNO  20/05 
 
 
Przewodniczący: sędzia SN Marian Buliński (sprawozdawca). 
Sędziowie SN: Maria Grzelka, Henryk Pietrzkowski. 
 
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny na rozprawie z udziałem Zastępcy 
Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta po 
rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. sprawy sędziego Sądu Rejonowego w 
związku z odwołaniem obwinionego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu 
Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r., sygn. akt: (...) 
 
u t r z y m a ł   w   m o c y   zaskarżony   w y r o k. 
 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005 r., 
sygn. akt (...) uznał sędziego Sądu Rejonowego za winnego tego, że prowadząc 
z naruszeniem zasad koncentracji materiału dowodowego i ciągłości rozprawy 
postępowanie w sprawach o sygn. akt: II K 8/03, II K 1103/03, II K 2/03, II K 
10/03, II K 9/03 Sądu Rejonowego doprowadził do wystąpienia rażącej 
przewlekłości w wyżej wymienionych sprawach, a nadto sporządzając pisemne 
motywy wyroków w sprawach II K 2/03 i II K 10/03 Sądu Rejonowego dopuścił 
się rażącej obrazy przepisów prawa – art. 424 § 1 k.p.k. i za to na podstawie art. 
107 § 1 i 109 § 1 pkt 2 u.s.p. wymierzył mu karę nagany. 
Odwołanie od tego wyroku złożył obwiniony i nie negując swojej winy w 
doprowadzeniu do przewlekłości postępowania w omawianych sprawach 
uważał wymierzoną karę jako zbyt surową i dlatego wniósł o zmianę wyroku i 
wymierzenie mu kary upomnienia. 
Na rozprawie przed Sądem Najwyższym – Sądem Dyscyplinarnym 
obwiniony poparł swoje odwołanie, a Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego 
wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku. 
W tej sytuacji Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co 
następuje: 
Odwołanie obwinionego nie jest zasadne. Karą łagodniejszą od 
wymierzonej obwinionemu może być jedynie kara upomnienia, która 
jednocześnie 
jest 
najłagodniejszą 
karą 
wymierzaną 
w 
postępowaniu 
dyscyplinarnym. 
W przedmiotowej sprawie obwiniony nie zasługuje na najłagodniejszą karę 
dyscyplinarną. 
Przypisane 
mu 
przewinienie 
służbowe 
polegało 
na 

 
2 
spowodowaniu rażącej przewlekłości postępowania sądowego w pięciu 
sprawach i rażącego naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. w dwóch sprawach. Opis 
bezczynności i czynności obwinionego doprowadzających do przewlekłości w 
tych pięciu sprawach zajął osiem stron wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu 
Dyscyplinarnego z dnia 18 stycznia 2005 r. Dlatego też wymierzoną 
obwinionemu karę dyscyplinarną nagany należy uznać jako odpowiednią i 
wobec tego zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 
Dlatego też Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI