SNO 13/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał sprawę dotyczącą sędziego Sądu Rejonowego, który odwołał się od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego. Sąd Apelacyjny uznał obwinioną sędzię za winną przewinienia służbowego polegającego na oczywistej i rażącej obrazie art. 116 k.p.k. poprzez nieudzielenie głosu stronom w trakcie posiedzenia w sprawie VII Kp 16/10. Za to przewinienie wymierzono karę dyscyplinarną upomnienia. Obwiniona w odwołaniu wniosła o zmianę wyroku i uniewinnienie, argumentując, że sama strona wygenerowała przebieg posiedzenia i nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Sąd Najwyższy uznał odwołanie za bezzasadne, stwierdzając, że ustalenia sądu pierwszej instancji są prawidłowe i oczywiste. Podkreślono, że sędzia miała obowiązek expressis verbis udzielić głosu stronom, co umożliwiłoby im realizację uprawnień gwarantowanych przez art. 116 k.p.k. Niewłaściwe prowadzenie posiedzenia uniemożliwiło stronom przedstawienie stanowiska. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja obowiązku wysłuchania stron przez sędziego w postępowaniu sądowym oraz konsekwencje naruszenia tego obowiązku w kontekście odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów, ale zasady dotyczące wysłuchania stron mają szersze zastosowanie w procedurach sądowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sędzia popełnił przewinienie służbowe poprzez nieudzielenie głosu stronom przed ogłoszeniem postanowienia w trakcie posiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sędzia popełnił oczywistą i rażącą obrazę art. 116 k.p.k., co stanowi przewinienie służbowe.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sędzia miał obowiązek expressis verbis udzielić głosu stronom, co umożliwiłoby im realizację uprawnień procesowych. Niewłaściwe prowadzenie posiedzenia uniemożliwiło stronom skorzystanie z tego prawa, co stanowiło rażącą obrazę przepisu prawa procesowego.
Czy wymierzona kara dyscyplinarna upomnienia jest współmierna do popełnionego przewinienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara upomnienia jest najłagodniejszą z przewidzianych kar i nie może być uznana za niewspółmierną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kara upomnienia jest najłagodniejszą karą dyscyplinarną przewidzianą w ustawie Prawo o ustroju sądów powszechnych i jako taka nie może być uznana za niewspółmierną do popełnionego przewinienia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| obwiniona sędzia Sądu Rejonowego | osoba_fizyczna | obwiniona |
| Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny | instytucja | sąd niższej instancji |
| Sąd Okręgowy | instytucja | organ procesowy |
| Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny | instytucja | sąd orzekający |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztów postępowania |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 116
Kodeks postępowania karnego
Przepis gwarantuje stronom prawo do składania ustnie wniosków i oświadczeń na posiedzeniu sądu, w którym biorą udział. Niewłaściwym sposobem prowadzenia posiedzenia obwiniona sędzia uniemożliwiła stronom korzystanie z tego uprawnienia.
u.s.p. art. 107 § § 1
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Określa, co stanowi przewinienie służbowe sędziego.
u.s.p. art. 109 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
Określa katalog kar dyscyplinarnych, w tym upomnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenie, że obwiniona sędzia nie udzieliła głosu obecnym na posiedzeniu stronom, jest prawidłowe i oczywiste na podstawie dowodów. • Niewłaściwy sposób prowadzenia posiedzenia przez sędzię uniemożliwił stronom realizację uprawnień procesowych gwarantowanych przez art. 116 k.p.k. • Kara upomnienia jest najłagodniejszą karą dyscyplinarną i nie jest niewspółmierna.
Odrzucone argumenty
Argumentacja obwinionej, że sama strona wygenerowała przebieg posiedzenia i nie skorzystała z uprawnień, jest nieprzekonująca. • Twierdzenie, że sędzia miała prawo uznać posiedzenie za zakończone bez wysłuchania stron, jest nieprawidłowe.
Godne uwagi sformułowania
w sposób oczywisty i rażący obraziła przepis prawa procesowego • nie udzieliła głosu obecnym na posiedzeniu stronom • sama strona, w osobie jej pełnomocnika, wygenerowała określony przebieg posiedzenia, a w odpowiednim momencie nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień • Odwołanie obwinionej jest bezzasadne w stopniu oczywistym • Należy przecież expressis verbis udzielić głosu obecnym stronom • Przepis ten gwarantuje stronom prawo do składania ustnie wniosków i oświadczeń na posiedzeniu sądu, w którym biorą udział. • Uchybienie to trafnie zakwalifikowano w skarżonym wyroku jako przewinienie służbowe
Skład orzekający
Roman Sądej
przewodniczący
Henryk Gradzik
sprawozdawca
Teresa Flemming-Kulesza
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku wysłuchania stron przez sędziego w postępowaniu sądowym oraz konsekwencje naruszenia tego obowiązku w kontekście odpowiedzialności dyscyplinarnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów, ale zasady dotyczące wysłuchania stron mają szersze zastosowanie w procedurach sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego, co jest zawsze interesujące dla prawników. Pokazuje, jak ważne są podstawowe zasady proceduralne, takie jak prawo do bycia wysłuchanym.
“Sędzia ukarana za nieudzielenie głosu stronom – czy to rutynowa procedura, czy rażące naruszenie prawa?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.