SNO 11/07

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny2007-03-12

SAOSinnedyscyplinarneNiskanajwyższy

sędziasąd dyscyplinarnyzażaleniepostanowienieprocedurakpk

Podsumowanie

Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny pozostawił bez rozpoznania zażalenie obwinionego sędziego na pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego dotyczące błędnego oznaczenia sądu.

Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny rozpoznał zażalenie obwinionego sędziego na pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 14 grudnia 2006 r. Pismo to informowało o błędnym oznaczeniu sądu w poprzedniej korespondencji. Obwiniony złożył zażalenie na to pismo, określając je jako zażalenie na zarządzenie. Sąd Dyscyplinarny uznał, że pismo przewodniczącego nie jest zarządzeniem, a zatem zażalenie było niedopuszczalne. W konsekwencji, Sąd Najwyższy pozostawił zażalenie bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał zażalenie wniesione przez obwinionego sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku na pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 14 grudnia 2006 r. Pismo to dotyczyło błędu w poprzedniej korespondencji, gdzie obwiniony został błędnie określony jako sędzia Sądu Okręgowego w A. zamiast w B. Obwiniony złożył zażalenie na to pismo, traktując je jako zarządzenie. Sąd Najwyższy, działając jako Sąd Dyscyplinarny, stwierdził, że pismo przewodniczącego nie stanowi zarządzenia w rozumieniu przepisów proceduralnych. Zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k., prezes sądu pierwszej instancji powinien odmówić przyjęcia niedopuszczalnego środka odwoławczego. Mając to na uwadze i stosując art. 430 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił pozostawić zażalenie obwinionego bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, pismo to nie jest zarządzeniem i nie może być przedmiotem zażalenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pismo przewodniczącego miało charakter informacyjny i nie stanowiło zarządzenia w rozumieniu przepisów proceduralnych, co czyniło zażalenie niedopuszczalnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie zażalenia bez rozpoznania

Strona wygrywająca

obwiniony

Strony

Nazwa	Typ	Rola
obwiniony	inne	obwiniony

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 429 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Prezes sądu pierwszej instancji powinien odmówić przyjęcia środka odwoławczego jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

k.p.k. art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pismo przewodniczącego nie jest zarządzeniem.

Godne uwagi sformułowania

Przedmiotowego pisma z dnia 14 grudnia 2006 r. nie sposób uznać za zarządzenie. prezes sądu pierwszej instancji powinien odmówić przyjęcia tego środka odwoławczego jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

Skład orzekający

Józef Dołhy

przewodniczący

Marian Buliński

sprawozdawca

Irena Gromska-Szuster

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia na pisma informacyjne sądu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury dyscyplinarnej i interpretacji k.p.k. w kontekście środków odwoławczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów kodeksu postępowania karnego w kontekście środków odwoławczych, co czyni ją mało interesującą dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów

Drafting pism i dokumentów

Odpowiedzi na pytania prawne

Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

sędzia sąd dyscyplinarny zażalenie postanowienie procedura kpk

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony

POSTANOWIENIE Z DNIA 12 MARCA 2007 R. SNO 11/07 Przewodniczący: sędzia SN Józef Dołhy. Sędziowie SN: Marian Buliński (sprawozdawca), Irena Gromska-Szuster. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2007 r. zażalenia wniesionego przez obwinionego na pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt (...) p o s t a n o w i ł p o z o s t a w i ć z a ż a l e n i e o b w i n i o n e g o b e z r o z p o z n a n i a . U z a s a d n i e n i e Przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego pismem z dnia 14 grudnia 2006 r. poinformował obwinionego, że w piśmie z dnia 4 grudnia 2006 r. błędnie określono go jako sędziego Sądu Okręgowego w A. zamiast sędziego Sądu Okręgowego w B. Na to pismo zażalenie złożył obwiniony, określając je jako zażalenie na zarządzenie. Zażalenie to przyjął przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego w C. W tym stanie Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Przedmiotowego pisma z dnia 14 grudnia 2006 r. nie sposób uznać za zarządzenie. Zatem zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k. prezes sądu pierwszej instancji powinien odmówić przyjęcia tego środka odwoławczego jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Mając to na uwadze i kierując się art. 430 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy zażalenie obwinionego pozostawił bez rozpoznania.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI