SK 70/25

Skarga konstytucyjna została wniesiona przez B.P. przeciwko przepisom ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz Kodeksu postępowania cywilnego, które miały pozbawiać skarżącego prawa do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania. Skarżący powołał się na naruszenie art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Sprawa wywodziła się z faktu, że Sąd Apelacyjny w Ł. odrzucił skargę skarżącego na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Ł., ponieważ postępowanie to zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem o zwolnieniu od kosztów sądowych i przyznaniu pełnomocnika z urzędu. Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując skargę, stwierdził, że postępowanie w tej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym z powodu niedopuszczalności wydania wyroku. Trybunał podkreślił, że skarga konstytucyjna jest narzędziem konkretnej kontroli hierarchicznej i jej rozpoznanie jest uwarunkowane naruszeniem konstytucyjnych praw i wolności w indywidualnej sprawie. W niniejszej sprawie, skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania po jego prawomocnym zakończeniu, co oznaczało, że skarga była bezprzedmiotowa. W związku z tym Trybunał uznał, że skarżący nie miał podstaw do wniesienia skargi na przewlekłość, a tym samym nie mógł skutecznie dochodzić ochrony swoich praw w tym zakresie. Postanowiono umorzyć postępowanie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający