SK 24/01

Trybunał Konstytucyjny2004-12-14

SAOSinnekontrola konstytucyjnościŚredniakonstytucyjny

Trybunał Konstytucyjnyskarga konstytucyjnazażaleniepostanowienieostateczność orzeczeńdopuszczalność

Podsumowanie

Trybunał Konstytucyjny pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej, uznając brak podstaw do zaskarżania takich postanowień.

Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej. Pełnomocnik skarżącej zarzucił nieuprawnione ustalenie niedopuszczalności orzekania. Trybunał stwierdził jednak, że brak jest podstaw do zaskarżania postanowień wydanych w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK, zgodnie z zasadą ostateczności orzeczeń Trybunału.

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał zażalenie pełnomocnika Bogusławy Kalinowskiej na postanowienie Trybunału z dnia 3 listopada 2004 r. o umorzeniu postępowania w sprawie połączonych skarg konstytucyjnych sygn. SK 24/01. Pełnomocnik skarżącej zaskarżył postanowienie o umorzeniu, zarzucając nieuprawnione ustalenie niedopuszczalności wydania orzeczenia i wskazując, że praktyczny skutek umorzenia jest tożsamy ze skutkiem odmowy nadania skardze dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny, powołując się na art. 190 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym orzeczenia Trybunału są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu, stwierdził brak podstaw do rozpoznania zażalenia. Wyjątek stanowią jedynie postanowienia wydawane w trybie art. 49 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy o TK w ramach wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W konsekwencji, Trybunał pozostawił zażalenie bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienia wydawane w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nie podlegają zaskarżeniu, z wyjątkiem postanowień wydawanych w ramach wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. Brak jest podstaw do zaskarżania postanowień wydanych w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK, ponieważ nie mieszczą się one w katalogu wyjątków przewidzianych dla postanowień wydawanych w ramach wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawić zażalenie bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Bogusława Kalinowska	osoba_fizyczna	skarżąca

Przepisy (4)

Główne

u.TK art. 39 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Postanowienia wydawane w tym trybie nie podlegają zaskarżeniu.

Konstytucja RP art. 190 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Orzeczenia Trybunału są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.

Pomocnicze

u.TK art. 36 § 4

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Dotyczy postanowień wydawanych w ramach wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej, które mogą podlegać zaskarżeniu.

u.TK art. 49

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

W związku z art. 36 ust. 4, dotyczy postanowień wydawanych w ramach wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienia wydawane w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK nie podlegają zaskarżeniu. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu (art. 190 ust. 1 Konstytucji RP).

Odrzucone argumenty

Praktyczny skutek postanowienia o umorzeniu jest tożsamy ze skutkiem odmowy nadania skardze dalszego biegu. Zarzut nieuprawnionego ustalenia niedopuszczalności orzekania.

Godne uwagi sformułowania

brak jest podstaw do zaskarżania postanowień wydanych w trybie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym orzeczenia Trybunału są ostateczne i nie podlegają zaskarżaniu

Skład orzekający

Teresa Dębowska-Romanowska

przewodniczący

Marian Grzybowski

sprawozdawca

Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska

członek

Andrzej Mączyński

członek

Mirosław Wyrzykowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady ostateczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego i braku możliwości zaskarżania postanowień wydawanych w określonych trybach proceduralnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (art. 39 ust. 1 ustawy o TK).

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów

Drafting pism i dokumentów

Odpowiedzi na pytania prawne

Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Trybunał Konstytucyjny skarga konstytucyjna zażalenie postanowienie ostateczność orzeczeń dopuszczalność

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony

122/11A/2004 POSTANOWIENIE z dnia 14 grudnia 2004 r. Sygn. akt SK 24/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Dębowska-Romanowska – przewodniczący Marian Grzybowski – sprawozdawca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska Andrzej Mączyński Mirosław Wyrzykowski, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2004 r., zażalenia pełnomocnika skarżącej Bogusławy Kalinowskiej na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 listopada 2004 r. o umorzeniu postępowania w sprawie połączonych skarg konstytucyjnych sygn. SK 24/01, p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE: 1. Postanowieniem z 3 listopada 2004 r. Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia w sprawie połączonych skarg konstytucyjnych sygn. SK 24/01. Pełnomocnik skarżącej Bogusławy Kalinowskiej zaskarżył powyższe postanowienie i wniósł o jego zmianę poprzez kontynuowanie postępowania ze skargi konstytucyjnej wniesionej 24 listopada 2000 r. (sygn. Ts 187/00). Skarżonemu postanowieniu zarzucono nieuprawnione ustalenie niedopuszczalności orzekania w sprawie. Jako podstawa prawna zażalenia wskazany został art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że praktyczny skutek wydania postanowienia o umorzeniu postępowania ze względu na niedopuszczalność orzekania (zakończenie postępowania w sprawie) jest tożsamy ze skutkiem wydania postanowienia o odmowie nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, iż brak jest podstaw do zaskarżania postanowień wydanych w trybie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638 oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1070). Zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji orzeczenia Trybunału są ostateczne i nie podlegają zaskarżaniu. Wyjątek stanowią postanowienia wydawane w oparciu o art. 49 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w ramach wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej. W tych warunkach brak jest podstaw do rozpoznania zażalenia pełnomocnika skarżącej na postanowienie TK o umorzeniu postępowania w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI