SK 20/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny pozostawił bez rozpoznania pismo pełnomocnika skarżących wnoszącego o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania, wskazując na ostateczność orzeczeń TK.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 29 października 2002 r. umorzył postępowanie w sprawie SK 20/02 z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia. Pełnomocnik skarżących wniósł o ponowne rozpoznanie zażalenia na to postanowienie. Trybunał, mimo wcześniejszego pouczenia o braku podstaw do zaskarżenia, ponownie rozpoznał sprawę i pozostawił pismo procesowe pełnomocnika bez rozpoznania, podkreślając ostateczność orzeczeń TK.
Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pismo procesowe pełnomocnika skarżących, Pawła Hamerskiego, Mariana Augustyniaka i Andrzeja Ratajczaka, dotyczące ponownego rozpoznania zażalenia na postanowienie Trybunału z dnia 29 października 2002 r. o umorzeniu postępowania w sprawie SK 20/02. Postanowieniem z dnia 29 października 2002 r. Trybunał umorzył postępowanie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia. Pełnomocnik skarżących zaskarżył to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Biuro Trybunału Konstytucyjnego poinformowało pełnomocnika o braku podstaw prawnych do zaskarżenia ostatecznego rozstrzygnięcia Trybunału. Mimo to, pełnomocnik w piśmie z dnia 21 lipca 2004 r. ponownie wniósł o ustosunkowanie się do zażalenia. Trybunał Konstytucyjny stwierdził brak podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, wskazując, że orzeczenia Trybunału są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania. W związku z tym, pismo procesowe pełnomocnika zostało pozostawione bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wydane w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Uzasadnienie
Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji i nie podlegają zaskarżeniu, z wyjątkiem orzeczeń wydawanych na etapie wstępnego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie pisma procesowego bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Paweł Hamerski | osoba_fizyczna | skarżący |
| Marian Augustyniak | osoba_fizyczna | skarżący |
| Andrzej Ratajczak | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (3)
Główne
u. TK art. 39 § 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Postanowienia wydane w tym trybie są ostateczne.
Konstytucja RP art. 190 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne.
Pomocnicze
u. TK art. 36 § 4
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Dotyczy orzeczeń wydawanych na etapie wstępnego rozpoznania, które mogą podlegać zaskarżeniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. Postanowienie wydane w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK jest ostateczne. Brak podstaw prawnych do ponownego rozpoznania zażalenia na postanowienie o umorzeniu.
Godne uwagi sformułowania
brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym)
Skład orzekający
Adam Jamróz
przewodniczący
Wiesław Johann
sprawozdawca
Ewa Łętowska
członek
Marek Mazurkiewicz
członek
Janusz Niemcewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ostateczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego i braku możliwości ich zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podstaw do zaskarżenia postanowienia TK.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy zasad funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w prawie konstytucyjnym.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony112/10/A/2004 POSTANOWIENIE z dnia 8 listopada 2004 r. Sygn. akt SK 20/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Adam Jamróz – przewodniczący Wiesław Johann – sprawozdawca Ewa Łętowska Marek Mazurkiewicz Janusz Niemcewicz, na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2004 r. po zapoznaniu się z treścią pisma procesowego z dnia 21 lipca 2004 r. pełnomocnika skarżących: Pawła Hamerskiego, Mariana Augustyniaka i Andrzeja Ratajczaka o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2002 r. o umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie, p o s t a n a w i a: powyższe pismo procesowe pełnomocnika skarżących pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE: Postanowieniem z 29 października 2002 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie SK 20/02 umorzył postępowanie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia. Pełnomocnik skarżących zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Biuro Trybunału Konstytucyjnego pismem z 6 marca 2003 r. poinformowało pełnomocnika skarżących o braku prawnych podstaw do zaskarżenia ostatecznego rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego. Pomimo tej informacji pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z 21 lipca 2004 r. kierowanym do Trybunału Konstytucyjnego ponownie wnosi o ustosunkowanie się do zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, iż brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym). W tych warunkach brak jest podstaw do rozpoznania pisma procesowego pełnomocnika skarżących o ponowne ustosunkowanie się do zażalenia na postanowienie TK o umorzeniu postępowania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI