SK 20/02

Trybunał Konstytucyjny2004-11-08
SAOSinnepostępowanie przed Trybunałem KonstytucyjnymŚredniakonstytucyjny
Trybunał Konstytucyjnypostanowienieumorzenie postępowaniazażalenieostateczność orzeczeńprawo konstytucyjne

Trybunał Konstytucyjny pozostawił bez rozpoznania pismo pełnomocnika skarżących wnoszącego o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania, wskazując na ostateczność orzeczeń TK.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 29 października 2002 r. umorzył postępowanie w sprawie SK 20/02 z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia. Pełnomocnik skarżących wniósł o ponowne rozpoznanie zażalenia na to postanowienie. Trybunał, mimo wcześniejszego pouczenia o braku podstaw do zaskarżenia, ponownie rozpoznał sprawę i pozostawił pismo procesowe pełnomocnika bez rozpoznania, podkreślając ostateczność orzeczeń TK.

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pismo procesowe pełnomocnika skarżących, Pawła Hamerskiego, Mariana Augustyniaka i Andrzeja Ratajczaka, dotyczące ponownego rozpoznania zażalenia na postanowienie Trybunału z dnia 29 października 2002 r. o umorzeniu postępowania w sprawie SK 20/02. Postanowieniem z dnia 29 października 2002 r. Trybunał umorzył postępowanie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia. Pełnomocnik skarżących zaskarżył to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Biuro Trybunału Konstytucyjnego poinformowało pełnomocnika o braku podstaw prawnych do zaskarżenia ostatecznego rozstrzygnięcia Trybunału. Mimo to, pełnomocnik w piśmie z dnia 21 lipca 2004 r. ponownie wniósł o ustosunkowanie się do zażalenia. Trybunał Konstytucyjny stwierdził brak podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, wskazując, że orzeczenia Trybunału są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania. W związku z tym, pismo procesowe pełnomocnika zostało pozostawione bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wydane w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

Uzasadnienie

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji i nie podlegają zaskarżeniu, z wyjątkiem orzeczeń wydawanych na etapie wstępnego rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie pisma procesowego bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
Paweł Hamerskiosoba_fizycznaskarżący
Marian Augustyniakosoba_fizycznaskarżący
Andrzej Ratajczakosoba_fizycznaskarżący

Przepisy (3)

Główne

u. TK art. 39 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Postanowienia wydane w tym trybie są ostateczne.

Konstytucja RP art. 190 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne.

Pomocnicze

u. TK art. 36 § 4

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Dotyczy orzeczeń wydawanych na etapie wstępnego rozpoznania, które mogą podlegać zaskarżeniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. Postanowienie wydane w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o TK jest ostateczne. Brak podstaw prawnych do ponownego rozpoznania zażalenia na postanowienie o umorzeniu.

Godne uwagi sformułowania

brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym)

Skład orzekający

Adam Jamróz

przewodniczący

Wiesław Johann

sprawozdawca

Ewa Łętowska

członek

Marek Mazurkiewicz

członek

Janusz Niemcewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie ostateczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego i braku możliwości ich zaskarżenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podstaw do zaskarżenia postanowienia TK.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy zasad funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w prawie konstytucyjnym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
112/10/A/2004 POSTANOWIENIE z dnia 8 listopada 2004 r. Sygn. akt SK 20/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Adam Jamróz – przewodniczący Wiesław Johann – sprawozdawca Ewa Łętowska Marek Mazurkiewicz Janusz Niemcewicz, na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2004 r. po zapoznaniu się z treścią pisma procesowego z dnia 21 lipca 2004 r. pełnomocnika skarżących: Pawła Hamerskiego, Mariana Augustyniaka i Andrzeja Ratajczaka o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2002 r. o umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie, p o s t a n a w i a: powyższe pismo procesowe pełnomocnika skarżących pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE: Postanowieniem z 29 października 2002 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie SK 20/02 umorzył postępowanie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia. Pełnomocnik skarżących zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Biuro Trybunału Konstytucyjnego pismem z 6 marca 2003 r. poinformowało pełnomocnika skarżących o braku prawnych podstaw do zaskarżenia ostatecznego rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego. Pomimo tej informacji pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z 21 lipca 2004 r. kierowanym do Trybunału Konstytucyjnego ponownie wnosi o ustosunkowanie się do zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, iż brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym). W tych warunkach brak jest podstaw do rozpoznania pisma procesowego pełnomocnika skarżących o ponowne ustosunkowanie się do zażalenia na postanowienie TK o umorzeniu postępowania.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI