SK 2/01

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił wniosku o wyłączenie sędziów, uznając go za nieuzasadniony i wewnętrznie sprzeczny.

Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o wyłączenie sędziów z Trybunału Konstytucyjnego w sprawie skargi konstytucyjnej SK 2/01. Wniosek opierał się na rzekomej tożsamości przedmiotowej z inną sprawą (P. 2/98) oraz na wcześniejszym zajmowaniu przez sędziów stanowiska w podobnych kwestiach prawnych. Trybunał uznał wniosek za niezasadny, wskazując na brak tożsamości sprawy i stron, a także odrzucając argument, że zajęcie stanowiska prawnego samo w sobie stanowi podstawę do wyłączenia sędziego.

Wniosek o wyłączenie sędziów został złożony przez pełnomocnika skarżących w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącym skargi konstytucyjnej o sygnaturze akt SK 2/01. Pełnomocnik domagał się wyłączenia konkretnych sędziów, powołując się na art. 26 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Jako podstawę wniosku wskazał na tożsamość przedmiotową rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygnaturze P. 2/98, a także na wcześniejsze zajmowanie przez sędziów stanowiska w określonych kwestiach prawnych. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając wniosek, postanowił go nie uwzględnić. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek jest wewnętrznie sprzeczny, a podnoszone argumenty nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa. Trybunał podkreślił, że nie zachodzi tożsamość przedmiotu sprawy ani stron postępowania w porównaniu do sprawy P. 2/98. Ponadto, odrzucono pogląd, że orzekanie przez sędziego w sprawie podobnej lub zajęcie wcześniej stanowiska w danej kwestii prawnej może stanowić wystarczającą podstawę do kwestionowania jego bezstronności. Przyjęcie takiego rozumowania prowadziłoby do sytuacji, w której każde stanowisko prawne sędziego mogłoby być podstawą do jego wyłączenia, co jest sprzeczne z zasadami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (2)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy