Orzeczenie · 2023-12-13

SK 10/21

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2023-12-13
tknieruchomościreprywatyzacjaWysokakonstytucyjny
nieruchomościreprywatyzacjadekret warszawskiodszkodowanieTrybunał Konstytucyjnyprawo własnościtermin prekluzyjnygospodarka nieruchomościami

Skarga konstytucyjna została wniesiona przez J.S., następcę prawnego byłego właściciela nieruchomości w Warszawie, która została przejęta na własność państwa na mocy dekretu z 1945 r. Skarżący kwestionował zgodność art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami z Konstytucją, zarzucając, że przepis ten pomija prawo do odszkodowania dla właścicieli, którzy utracili możliwość władania nieruchomością przed 5 kwietnia 1958 r., podczas gdy przepis ten uzależnia prawo do odszkodowania od utraty władania po tej dacie. Skarżący powołał się na naruszenie art. 64 ust. 1 i 2 (prawo własności i dziedziczenia), art. 21 ust. 1 (prawo do odszkodowania), art. 32 ust. 1 i 2 (równość wobec prawa) oraz art. 2 (zasada zaufania do państwa i prawa) Konstytucji. Po przeprowadzeniu postępowania, Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK. Trybunał uznał, że zarzut skarżącego dotyczy zaniechania prawodawczego, a nie pominięcia prawodawczego, które podlegałoby jego kontroli. Wskazano, że art. 215 ust. 2 u.g.n. nie jest źródłem nowych roszczeń odszkodowawczych, a istniejące roszczenia z tytułu przejęcia nieruchomości na podstawie dekretu z 1945 r. wygasły z mocy przepisów prawa (art. 9 ust. 2 dekretu, art. 82 ust. 1 ustawy z 1985 r.). Trybunał podkreślił, że rozstrzygnięcie kwestii reprywatyzacji wymaga kompleksowej regulacji ustawowej, która leży w kompetencji władzy ustawodawczej. Sędzia Andrzej Zielonacki zgłosił zdanie odrębne, kwestionując umorzenie postępowania i argumentując, że Trybunał mógł i powinien był wydać merytoryczny wyrok, powołując się na wcześniejsze orzeczenia TK dotyczące podobnych kwestii.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Umorzenie postępowania przez TK z powodu zaniechania prawodawczego, analiza przesłanek dopuszczalności skargi konstytucyjnej w kontekście reprywatyzacji i wygasłych roszczeń odszkodowawczych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami warszawskimi i art. 215 ust. 2 u.g.n. Interpretacja pojęcia zaniechania i pominięcia prawodawczego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w części pomijającej prawo do odszkodowania dla właścicieli nieruchomości, którzy utracili możliwość władania nimi przed 5 kwietnia 1958 r., jest zgodny z Konstytucją?

Odpowiedź sądu

Nie, ale sprawa została umorzona z powodu niedopuszczalności merytorycznego rozpoznania. Zarzut dotyczy zaniechania prawodawczego, a nie pominięcia.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że zarzut skarżącego dotyczy zaniechania prawodawczego, które nie podlega jego kognicji. Przepis art. 215 ust. 2 u.g.n. nie kreuje nowych roszczeń, a istniejące roszczenia wygasły. Brak jest konstytucyjnego obowiązku rozszerzenia zakresu stosowania przepisu na wygasłe prawa.

Czy zarzut pominięcia prawodawczego w zakresie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami spełnia wymogi dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ sprawa dotyczy zaniechania prawodawczego, a nie pominięcia.

Uzasadnienie

Trybunał analizuje przesłanki dopuszczalności rozpoznania zarzutu pominięcia prawodawczego, w tym obowiązek regulacji wynikający z Konstytucji, celowość działania prawodawcy oraz tożsamość jakościową materii. Stwierdzono, że w niniejszej sprawie te przesłanki nie zostały spełnione, a charakter sprawy wskazuje na zaniechanie prawodawcze.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Umorzenie postępowania

Strony

NazwaTypRola
J.S.osoba_fizycznaskarżący
Prezydent m.st. Warszawyorgan_państwowyorgan pierwszej instancji
Wojewoda Mazowieckiorgan_państwowyorgan odwoławczy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawieorgan_państwowysąd administracyjny
Naczelny Sąd Administracyjnyorgan_państwowysąd administracyjny
Sejmorgan_państwowyuczestnik postępowania
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik postępowania

Przepisy (9)

Główne

u.g.n. art. 215 § ust. 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Przepis ten stosuje się odpowiednio do domu jednorodzinnego, jeżeli przeszedł on na własność państwa po dniu 5 kwietnia 1958 r., oraz do działki, która przed dniem wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po dniu 5 kwietnia 1958 r. Nie jest źródłem nowych roszczeń odszkodowawczych.

u.o.t.p.TK art. 59 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku niedopuszczalności wydania wyroku.

Pomocnicze

Konstytucja art. 64 § ust. 1 i 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wzorzec kontroli dotyczący prawa własności i prawa do dziedziczenia.

Konstytucja art. 21 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wzorzec kontroli dotyczący prawa do odszkodowania.

Konstytucja art. 32 § ust. 1 i 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wzorzec kontroli dotyczący równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji.

Konstytucja art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wzorzec kontroli dotyczący ograniczeń praw i wolności.

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wzorzec kontroli dotyczący zasady demokratycznego państwa prawnego i zaufania obywatela do państwa.

dekret z 1945 r. art. 9 § ust. 2

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Określał termin prekluzyjny (3 lata od objęcia w posiadanie) do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych.

ustawa z 1985 r. art. 82 § ust. 1

Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

Stwierdza wygaśnięcie praw do odszkodowania za przejęte przez państwo grunty.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut skarżącego dotyczy zaniechania prawodawczego, które nie podlega kognicji Trybunału Konstytucyjnego. • Przepis art. 215 ust. 2 u.g.n. nie jest źródłem nowych roszczeń odszkodowawczych. • Roszczenia odszkodowawcze z tytułu przejęcia nieruchomości na podstawie dekretu z 1945 r. wygasły z mocy prawa. • Brak jest konstytucyjnego obowiązku rozszerzenia zakresu stosowania przepisu na wygasłe prawa.

Odrzucone argumenty

Art. 215 ust. 2 u.g.n. narusza konstytucyjne prawa własności, dziedziczenia i równości poprzez pominięcie właścicieli, którzy utracili władanie nieruchomością przed 5 kwietnia 1958 r.

Godne uwagi sformułowania

zaniechanie prawodawcze • pominięcie prawodawcze • nie ma kognicji do orzekania o zaniechaniach prawodawczych • nie jest źródłem ustawowym roszczeń odszkodowawczych • prawa te wygasły z mocy powołanych wcześniej przepisów

Skład orzekający

Rafał Wojciechowski

przewodniczący

Bartłomiej Sochański

członek

Wojciech Sych

członek

Michał Warciński

sprawozdawca

Andrzej Zielonacki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania przez TK z powodu zaniechania prawodawczego, analiza przesłanek dopuszczalności skargi konstytucyjnej w kontekście reprywatyzacji i wygasłych roszczeń odszkodowawczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami warszawskimi i art. 215 ust. 2 u.g.n. Interpretacja pojęcia zaniechania i pominięcia prawodawczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy trudnego i emocjonalnego tematu reprywatyzacji i odszkodowań za nieruchomości warszawskie, a także złożonych kwestii proceduralnych związanych z kontrolą konstytucyjną. Wyjaśnia, dlaczego Trybunał nie zawsze może rozstrzygać sprawy dotyczące zaniechań ustawodawczych.

Reprywatyzacja po latach: dlaczego Trybunał Konstytucyjny nie zawsze może pomóc w odzyskaniu majątku?

Zdanie odrębne

Andrzej Zielonacki

Sędzia Zielonacki nie zgadza się z umorzeniem postępowania, twierdząc, że Trybunał mógł i powinien był wydać merytoryczny wyrok. Kwestionuje odmienne potraktowanie tej sprawy w porównaniu do sprawy SK 41/09, gdzie uznano pominięcie prawodawcze. Argumentuje, że art. 215 ust. 2 u.g.n. może stanowić podstawę prawną pozbawienia roszczeń i jest kluczowy dla ustalenia przesłanek odszkodowania.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst