SDI 5/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił zwrotu kosztów dojazdu na rozprawę kasacyjną obwinionemu prokuratorowi, uznając, że wniosek nie znajduje podstaw prawnych.
Obwiniony prokurator J. H. złożył wniosek o zwrot kosztów dojazdu na rozprawę kasacyjną, domagając się kwoty 501,48 zł za podróż samochodem. Sąd Najwyższy oddalił kasację obwinionego jako bezzasadną. Analizując wniosek, Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 166 ustawy o prokuraturze nie pozwala na automatyczne obciążenie Skarbu Państwa wydatkami strony, niezależnie od wyniku postępowania. Sąd oparł się na dominującym orzecznictwie, zgodnie z którym zasady rozstrzygania o kosztach w postępowaniu karnym powinny mieć zastosowanie również w postępowaniu dyscyplinarnym.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obwinionego prokuratora J. H. o zwrot kosztów dojazdu na rozprawę kasacyjną, która zakończyła się oddaleniem jego kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Obwiniony domagał się zwrotu 501,48 zł za podróż prywatnym samochodem, wskazując jako podstawę prawną art. 166 ustawy o prokuraturze. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku. W uzasadnieniu podkreślono, że postępowanie kasacyjne inicjowane jest przez stronę, a jego wynik ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia o kosztach. Sąd uznał, że art. 166 ustawy o prokuraturze, który stanowi, że koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa, należy interpretować jako zakaz obciążania obwinionego kosztami sądowymi, a nie jako automatyczne pokrywanie przez Skarb Państwa wydatków strony niezależnie od wyniku sprawy. Sąd odwołał się do analogii z postępowaniem karnym, gdzie zasada odpowiedzialności za wynik postępowania jest podstawowa, oraz do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych sędziów, które potwierdza takie stanowisko. W związku z tym, wniosek obwinionego o zwrot kosztów został oddalony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, obwinionemu prokuratorowi nie przysługuje zwrot kosztów dojazdu na rozprawę kasacyjną w sytuacji, gdy jego kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że art. 166 ustawy o prokuraturze nie stanowi podstawy do automatycznego zwrotu wydatków strony, niezależnie od wyniku postępowania. Koszty postępowania kasacyjnego powinny być rozstrzygane według zasady odpowiedzialności za wynik procesu, podobnie jak w postępowaniu karnym. Orzecznictwo Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych sędziów potwierdza tę interpretację.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. H. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Prokurator | organ_państwowy | strona |
Przepisy (4)
Główne
u.prok. art. 166
Ustawa o prokuraturze
Wyraża ogólną formułę, że koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa, co należy interpretować jako zakaz obciążania obwinionego kosztami sądowymi postępowania dyscyplinarnego, a nie jako automatyczne obciążenie Skarbu Państwa wydatkami strony niezależnie od wyników procesu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 626 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
a contrario
u.prok. art. 171 § pkt 1
Ustawa o prokuraturze
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o zwrot kosztów nie znajduje podstaw prawnych w art. 166 u.prok. w kontekście oddalonej kasacji. Koszty postępowania kasacyjnego powinny być rozstrzygane według zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdza, że zasady rozstrzygania o kosztach w postępowaniu karnym stosuje się do postępowań dyscyplinarnych.
Odrzucone argumenty
Obwiniony argumentował, że przysługuje mu zwrot kosztów na podstawie art. 166 u.prok.
Godne uwagi sformułowania
kwestia kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie dyscyplinarnej prokuratorów jest autonomiczna względem zagadnienia kosztów postępowania przed sądami dyscyplinarnymi pierwszej i drugiej instancji nie znajduje zastosowania art. 166 u.prok. Zbyt daleko idąca byłaby natomiast tak szeroka interpretacja, która – niezależnie od wyników procesu lub jego etapu – powodowałaby obciążenie Skarbu Państwa wydatkami strony. Jeżeli bowiem rozstrzygnięcie o kosztach postępowania karnego, w tym o wydatkach strony, uzależnione jest od wyniku procesu, to taka sama zasada powinna obowiązywać w postępowaniu dyscyplinarnym.
Skład orzekający
Andrzej Siuchniński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kosztów postępowania kasacyjnego w sprawach dyscyplinarnych prokuratorów oraz zasady odpowiedzialności za wynik postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o zwrot kosztów dojazdu w postępowaniu dyscyplinarnym zakończonym oddaleniem kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy prokuratorowi przysługuje zwrot kosztów podróży na rozprawę kasacyjną, gdy jego wniosek został oddalony?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt SDI 5/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie prokuratora J. H. w przedmiocie kosztów procesu po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 maja 2016 r. wniosku obwinionego o zwrot wydatków strony poniesionych w związku z udziałem w rozprawie kasacyjnej, zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt SDI 5/16, oddalającym kasację obwinionego i jego obrońców jako oczywiście bezzasadną na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. a contrario w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r., obwiniony J. H. złożył wniosek o zwrot kosztów dojazdu na rozprawę kasacyjną w sprawie SDI 5/16, wskazując, że podróży tej dokonał swoim prywatnym samochodem o pojemności 1,4 cm³ z miejsca swojego zamieszkania – E., odległego od siedziby Sądu Najwyższego o 300 km. Biorąc pod uwagę obowiązującą stawkę kilometrową dla wskazanej pojemności silnika pojazdu używanego do podróży podał, że należna mu kwota wynosi 501,48 zł (0,8358 zł x 600 km). Jako podstawę prawną swego żądania wskazał art. 166 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178; dalej u.prok.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obwinionego prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że kwestia kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie dyscyplinarnej prokuratorów jest autonomiczna względem zagadnienia kosztów postępowania przed sądami dyscyplinarnymi pierwszej i drugiej instancji oraz treści zapadłego w nim rozstrzygnięcia. Wynika to z charakteru postępowania kasacyjnego, które inicjowane jest przez stronę poprzez wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Z tego względu nieistotny dla sprawy był fakt, że postępowanie o przewinienie zarzucane J. H. zostało umorzone przez Sąd drugiej instancji. Istotne było natomiast to, że stroną, która wniosła kasację był obwiniony oraz to, że kasacje jego oraz jego obrońców zostały oddalone jako oczywiście bezzasadne. Przechodząc do głównego argumentu uzasadniającego nieuwzględnienie wniosku należy stwierdzić, że wbrew temu, co sugeruje wnioskodawca, w realiach procesowych rozpoznawanej sprawy, na etapie rozstrzygania o kosztach postępowania kasacyjnego nie znajduje zastosowania art. 166 u.prok. Wyraża on bowiem jedynie ogólną formułę, że koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa, co należy interpretować jako li tylko zakaz obciążania obwinionego kosztami sądowymi postępowania dyscyplinarnego. Zbyt daleko idąca byłaby natomiast tak szeroka interpretacja, która – niezależnie od wyników procesu lub jego etapu – powodowałaby obciążenie Skarbu Państwa wydatkami strony. Prowadziłoby to bowiem do nieuzasadnionego uprzywilejowania osób obwinionych w części postępowań dyscyplinarnych, w unormowaniach których znajduje się przepis o brzmieniu identycznym jak art. 166 u.prok. Jeżeli bowiem rozstrzygnięcie o kosztach postępowania karnego, w tym o wydatkach strony, uzależnione jest od wyniku procesu, to taka sama zasada powinna obowiązywać w postępowaniu dyscyplinarnym. Brak jest bowiem dostatecznych podstaw aksjologicznych, uzasadniających odstępstwo od tej reguły idące dalej, niż zakaz obciążania obwinionego w postępowaniu dyscyplinarnym kosztami sądowymi tego postępowania. Z tego względu należy uznać, że przepis art. 166 u.prok. wyłącza zastosowanie art. 627 k.p.k., ale już nie art. 632 k.p.k. Prezentowany pogląd jest dominujący w orzecznictwie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w sprawach dyscyplinarnych sędziów, w których występuje identyczny stan prawny i należy go podzielić także na gruncie niniejszej sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2010 r., WD 5/10, OSNwSK 2010/1/1153; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2009 r., WD 9/09, OSNwSK 2009/1/2487; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2008 r., SNO 44/08, LEX nr 491423). Mając na uwadze powyższe uwagi, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI