SDI 36/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację radcy prawnego J. O. od orzeczenia o karze nagany z ostrzeżeniem, uznając zarzuty za bezzasadne.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację radcy prawnego J. O. od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, który utrzymał w mocy karę nagany z ostrzeżeniem za naruszenie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego. Obrońca zarzucała naruszenie prawa materialnego, Konstytucji oraz rażąco wysoką karę. Sąd Najwyższy oddalił kasację, uznając zarzuty za bezzasadne, wskazując na błędną interpretację przepisów przez obrońcę.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę radcy prawnego J. O. od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, które utrzymało w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego o karze nagany z ostrzeżeniem. Obwiniony został uznany winnym naruszenia zasad etycznych określonych w Kodeksie Etyki Radcy Prawnego. Obrońca w kasacji zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie, że członkostwo w samorządzie jest dobrowolne, co jest sprzeczne z ustawą o radcach prawnych. Podniesiono również zarzut naruszenia Konstytucji poprzez przymuszanie do dalszej nauki oraz zarzut rażąco wysokiej kary finansowej. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Wyjaśniono, że obowiązkowość przynależności do samorządu nie wyklucza dobrowolności wyboru zawodu, a kwestia ta nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia. Zarzut naruszenia Konstytucji nie został sprecyzowany. Stwierdzono również, że kara nagany z ostrzeżeniem nie jest karą finansową, a koszty postępowania obciążają obwinionego na zasadach ogólnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, obowiązkowość przynależności do samorządu nie wyklucza dobrowolności wyboru zawodu radcy prawnego. Sąd Najwyższy uznał, że argument o dobrowolności członkostwa w samorządzie użyty przez sąd niższej instancji nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia, które opierało się na naruszeniu zasad etycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że obowiązkowość przynależności do samorządu radcowskiego nie jest sprzeczna z dobrowolnością wyboru zawodu. Podkreślono, że kwestia ta nie miała kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, które dotyczyło naruszenia zasad etyki zawodowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
obwiniony
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. O. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Zastępca Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych | organ_państwowy | inna strona |
Przepisy (3)
Główne
u.r.p. art. 64 § 1 pkt 2
Ustawa o radcach prawnych
K.E.R.P. art. 23 § ust. 2
Kodeks Etyki Radcy Prawnego
Pomocnicze
u.r.p. art. 40 § ust. 2
Ustawa o radcach prawnych
Przynależność radców prawnych do samorządu jest obowiązkowa.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie, że członkostwo w samorządzie jest dobrowolne, co jest sprzeczne z art. 40 ust. 2 ustawy o radcach prawnych. Naruszenie przepisów Konstytucji poprzez przymuszanie do dalszej nauki pod groźbą kary. Rażąco wysoki wymiar finansowy orzeczonej kary.
Godne uwagi sformułowania
Z faktu, że zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, przynależność radców prawnych do samorządu jest obowiązkowa, nie wynika, że sam wybór zawodu radcy prawnego nie jest dobrowolny. kara nagany z ostrzeżeniem, która nie ma charakteru kary finansowej.
Skład orzekający
Andrzej Siuchniński
przewodniczący
Kazimierz Klugiewicz
członek
Włodzimierz Wróbel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej radców prawnych oraz zarzutów podnoszonych w kasacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji radcy prawnego i zarzutów podniesionych przez obrońcę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności dyscyplinarnej radcy prawnego i procedury kasacyjnej. Choć zawiera elementy interpretacji przepisów, jest to dość rutynowe postępowanie dla prawników specjalizujących się w tym obszarze.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt SDI 36/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Anna Kuras przy udziale Zastępcy Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych, w sprawie radcy prawnego J. O. , obwinionego z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.) w zw. z art. 23 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. kasacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego, od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […], z dnia 11 października 2013 r., utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 27 maja 2013 r., 1/ oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; 2/ kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych obciąża obwinionego. UZASADNIENIE Orzeczeniem Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 27 maja 2013 r., radca prawny J. O., został uznany winnym przewinienia dyscyplinarnego zakwalifikowanego jako naruszenie zasad określonych w art. 23 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, za które to przewinienie dyscyplinarne wymierzono mu karę nagany z ostrzeżeniem. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny orzeczeniem z dnia 11 października 2013 r. Obrońca obwinionego wniosła kasację od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, zarzucając w niej „ naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie, że członkostwo w samorządzie jest dobrowolne a tym samym poddanie się regulacjom wewnętrznym jest również dobrowolne co jest sprzeczne z p. 2 art. 40 ustawy o radcach prawnych który stanowi <<przynależność radców prawnych i aplikantów radcowskich do samorządu jest obowiązkowa>> ”. Obrońca obwinionego wskazała także, że zaskarżone orzeczenie narusza „ przepisy Konstytucji poprzez przyjęcie że dorosłych wszechstronnie wykształconych ludzi można pod groźbą kary przymuszać do dalszej nauki i nie ufać, że i tak wykonywany przez nich zawód wymaga ustawiczego kształcenia ”. Nadto obrońca obwinionego stwierdziła, że wymiar finansowy orzeczonej kary jest rażąco wysoki (porównywalny ze średnią emeryturą krajową). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zarzuty sformułowane w kasacji mają oczywiście bezzasadny charakter. Z faktu, że zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, przynależność radców prawnych do samorządu jest obowiązkowa, nie wynika, że sam wybór zawodu radcy prawnego nie jest dobrowolny. W takim znaczeniu Wyższy Sąd Dyscyplinarny użył argumentu o dobrowolności członkostwa w samorządzie radcowskim. Kwestia ta nie miała zresztą znaczenia dla treści rozstrzygnięcia – oparte było ono bowiem na przyjęciu naruszenia przez obwinionego jednej z zasad etycznych określonych w Kodeksie Etyki Radców Prawnych, co nie było kwestionowane w kasacji. Obrońca obwinionego nie sprecyzowała także, jakie przepisy konstytucyjne zostały naruszone przez zaskarżone orzeczenie, co powoduje, że tak sformułowany zarzut nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania. W treści tego zarzutu obrońca obwinionego sama zresztą wskazała, że zawód radcy prawnego wymaga ustawicznego kształcenia, zaś naruszenie tej właśnie powinności stanowiło istotę przypisanego mu naruszenia Kodeksu Etyki Radcy Prawnego. Z kolei zarzut rażąco wysokiej kary w jej wymiarze finansowym oparty jest na nieporozumieniu, bowiem obwinionemu została wymierzona kara nagany z ostrzeżeniem, która nie ma charakteru kary finansowej. Czym innym są natomiast koszty postępowania dyscyplinarnego, które obwiniony był zobowiązany uiścić na zasadach ogólnych. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI