Orzeczenie · 2013-07-25

SDI 16/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2013-07-25
SAOSinnepostępowanie dyscyplinarneWysokanajwyższy
adwokatodpowiedzialność dyscyplinarnakasacjaSąd Najwyższywymogi formalneprzymus adwokackizasady etyki

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury, które utrzymało w mocy orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej. W orzeczeniu tym adwokat został uznany winnym wykroczenia dyscyplinarnego przeciwko zasadom etyki adwokackiej i godności zawodu, za co wymierzono mu karę pieniężną. Obwiniony adwokat wniósł kasację osobiście, a następnie wpłynęła kasacja podpisana przez jego obrońcę. Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, uznał, że kasacje w sprawach dyscyplinarnych adwokatów muszą spełniać wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego, czyli być sporządzone i podpisane przez profesjonalnego obrońcę lub pełnomocnika. Analiza treści kasacji wykazała, że jej obszerne fragmenty mogły zostać sporządzone przez samego obwinionego, a nie przez obrońcę. Pismo obwinionego potwierdziło, że kasacja była tożsama z jego osobistą kasacją, jedynie dodatkowo podpisana przez adwokata. Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, podkreślając, że samo podpisanie skargi sporządzonej przez stronę nie spełnia wymogu przymusu. W związku z tym, że braki formalne kasacji nie zostały usunięte, Sąd Najwyższy pozostawił ją bez rozpoznania i obciążył obwinionego kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wymogi formalne kasacji w sprawach dyscyplinarnych adwokatów, znaczenie przymusu adwokacko-radcowskiego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji postępowania dyscyplinarnego adwokatów przed Sądem Najwyższym.

Zagadnienia prawne (2)

Czy kasacja wniesiona od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury musi spełniać wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, kasacja wniesiona od orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury powinna spełniać wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 95n prawa o adwokaturze) oraz swoje wcześniejsze orzecznictwo, które wielokrotnie podkreślało konieczność sporządzenia i podpisania kasacji przez profesjonalnego pełnomocnika, aby uniknąć obejścia wymogu formalnego.

Czy kasacja sporządzona przez stronę (adwokata) i jedynie podpisana przez obrońcę spełnia wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, samo podpisanie skargi sporządzonej przez stronę przez adwokata nie spełnia wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na orzecznictwo, które wyraźnie stanowi, że art. 84 § 3 k.p.k. oraz art. 526 § 2 k.p.k. mówią o 'sporządzeniu i podpisaniu' kasacji przez obrońcę, co oznacza, że to on ma ją zarówno napisać, jak i podpisać.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawić kasację bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
adwokat obwinionyosoba_fizycznaobwiniony
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnej Rady Adwokackiejinstytucjainna

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 526 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Wymóg sporządzenia i podpisania kasacji przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

Pomocnicze

p.o.a. art. 95n

Prawo o adwokaturze

Odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania karnego.

k.p.k. art. 120

Kodeks postępowania karnego

Termin do uzupełnienia braków formalnych.

k.p.k. art. 531 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pozostawienie kasacji bez rozpoznania w przypadku nieusunięcia braków formalnych.

k.p.k. art. 84 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Wymóg sporządzenia i podpisania pisma procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja nie została sporządzona przez profesjonalnego obrońcę, a jedynie podpisana przez niego. • Wymóg przymusu adwokacko-radcowskiego jest bezwzględny i musi być spełniony. • Samo podpisanie skargi sporządzonej przez stronę nie czyni jej prawnie skuteczną.

Godne uwagi sformułowania

„jeżeli obwiniony wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego, to w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przeciwko niemu występuje on jedynie w roli obwinionego, a nie jako podmiot profesjonalny reprezentujący stronę. • Przyjęcie stanowiska o możliwości łączenia tych dwóch ról procesowych, w świetle warunków dopuszczalności kasacji w postępowaniu dyscyplinarnym, należy uznać za niedopuszczalne, jako że stanowiłoby ono obejście wymogu określonego w art. 526 § 2 k.p.k.” • Art. 84 § 3 k.p.k. oraz art. 526 § 2 k.p.k. mówią wyraźnie "o sporządzeniu i podpisaniu" kasacji przez obrońcę, a więc to on ma ją zarówno napisać, jak i podpisać. Samo podpisanie się adwokata (…) pod skargą sporządzoną przez stronę nie spełnia powyższego wymogu i nie czyni tym samym kasacji prawnie skuteczną.

Skład orzekający

Andrzej Siuchniński

przewodniczący

Małgorzata Gierszon

sędzia

Piotr Hofmański

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wymogi formalne kasacji w sprawach dyscyplinarnych adwokatów, znaczenie przymusu adwokacko-radcowskiego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji postępowania dyscyplinarnego adwokatów przed Sądem Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje rygorystyczne podejście do wymogów formalnych w postępowaniu sądowym, szczególnie w kontekście profesjonalnych pełnomocników. Pokazuje, jak drobny błąd formalny może zniweczyć wysiłki strony.

Adwokat przegrał sprawę w Sądzie Najwyższym przez jeden błąd formalny – co poszło nie tak?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt SDI 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Przewodniczący: SSN Andrzej Siuchniński Sędziowie SN: Małgorzata Gierszon Piotr Hofmański (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wojnicka Przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnej Rady Adwokackiej w związku z kasacją adwokata obwinionego o przewinienie dyscyplinarne przeciwko § 31 i in. Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 8 grudnia 2012 r., sygn. WSD/…/, utrzymującego w mocy orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej z dnia 14 grudnia 2011 r. p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego w kwocie 20 zł (słownie: dwadzieścia złotych) obwinionego adwokata. UZASADNIENIE Orzeczeniem z dnia 8 grudnia 2013 r., Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej z dnia 14 grudnia 2011 r., w którym adwokata uznano winnym wykroczenia dyscyplinarnego przeciwko § 31 pkt 1 oraz § 1 pkt 3 i 5 Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu i za to wymierzono mu za ten czyn karę pieniężną. Od powyższego orzeczenia obwiniony wniósł kasację osobistą, a po wezwaniu do 2 uzupełnienia braku formalnego przymusu adwokackiego, do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja podpisana przez obrońcę obwinionego. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasację należało pozostawić bez rozpoznania. Wobec odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 95n prawa o adwokaturze) niewątpliwe jest, że kasacje wnoszone do Sądu Najwyższego od orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury powinny spełniać szczególny wymóg formy określony w art. 526 § 2 k.p.k., tj. wymóg przymusu adwokacko - radcowskiego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie podkreślano, że „jeżeli obwiniony wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego, to w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przeciwko niemu występuje on jedynie w roli obwinionego, a nie jako podmiot profesjonalny reprezentujący stronę. Przyjęcie stanowiska o możliwości łączenia tych dwóch ról procesowych, w świetle warunków dopuszczalności kasacji w postępowaniu dyscyplinarnym, należy uznać za niedopuszczalne, jako że stanowiłoby ono obejście wymogu określonego w art. 526 § 2 k.p.k.” (postanowienie z dnia 27 września 2012 r., VI KZ 12/12). Po lekturze kasacji Sąd Najwyższy powziął wątpliwość, co do spełnienia przez skarżącego wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego, czyli konieczności sporządzenia i podpisania kasacji przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (art. 526 § 2 k.p.k.). Warstwa gramatyczna kasacji (w szczególności narracja prowadzona w pierwszej osobie liczby pojedynczej) sugeruje bowiem, że obszerne jej fragmenty zostały sporządzone nie przez obrońcę, adw. R. K., ale przez samego obwinionego adwokata. Wątpliwości w tym względzie rozwiewa pismo obwinionego z dnia 27 marca 2013 r., w którym stwierdza on jednoznacznie, że wniesiona kasacja jest treściowo tożsama z kasacją osobistą obwinionego, lecz została „podpisana dodatkowo przez adwokata- obrońcę.” W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie podkreślano, że spełnienie wymogu przymusu adwokacko - radcowskiego polega nie tylko na podpisaniu, ale i 3 na sporządzeniu kasacji przez profesjonalnego obrońcę lub pełnomocnika: tak choćby w postanowieniu z 15 grudnia 2010 r., IV KZ 73/10: „Art. 84 § 3 k.p.k. oraz art. 526 § 2 k.p.k. mówią wyraźnie "o sporządzeniu i podpisaniu" kasacji przez obrońcę, a więc to on ma ją zarówno napisać, jak i podpisać. Samo podpisanie się adwokata (…) pod skargą sporządzoną przez stronę nie spełnia powyższego wymogu i nie czyni tym samym kasacji prawnie skuteczną.” W tym stanie rzeczy, kasację, której braki formalne nie zostały usunięte w terminie określonym w art. 120 k.p.k., stosownie do art. 531 § 1 k.p.k. należało pozostawić bez rozpoznania. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.