SAB/Sz 290/03

SAB/Sz 290/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-03-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 149, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./ Protokolant : Beata Majewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku P. J. z dnia [...]r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od doręczenia przez Sąd akt organowi wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności, II. zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz P. J. kwotę [...] zł. / [...] złotych/ tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
W dniu [...] r. P. J. wystąpił z wnioskiem do Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzielenie informacji dotyczącej:
Praktyka kontaktów urząd-jednostka,
Zasady prawa, prawo w decyzjach waszego urzędu,
Zasada równego traktowania i jej odstępstwa,
Zasada współmierności jednostki - dobra ogólnego,
Czy nadużywacie swoje uprawnienia i kiedy to było,
Bezstronność i niezależność w waszym działaniu,
Obiektywność a praktyka działania,
Zgodne z prawem oczekiwania, konsekwencja, doradztwo,
Uczciwość i rzetelność w postępowaniu,
10. Uprzejmość, stosowany język, nazwiska, stanowiska, przekazywanie wg kompetencji źle adresowanego listu z petentem urzędu,
Wysłuchanie, złożenie oświadczenia, stosowne terminy do wystawiania decyzji
jej uzasadnienia, możliwości odwołania, udzielanie informacji,
Tryb rozpatrywania wniosków o udostępnienie akt.
O podanie powyższych zasad P. J. wnosił w cyt. "szczegółowym rozpisaniu według codziennej pracy urzędu z uwzględnieniem specyfiki pracy jako urzędu, wydziału, konkretnego urzędnika".
Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał wniosek P. J. do Biura Zarządu Miasta [...] podając równocześnie, że zapytania wypunktowane we wniosku nie mieszczą się w sferze informacji publicznej, a zajęcie stanowiska przez Urząd Miasta będzie uzależnione od wiadomości zawartych w wydawnictwie pod red. Prof. Huberta Izdebskiego "Dostęp do informacji publicznej".
W dniu [...] r. P. J. złożył w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego zażalenie na Inspektora Nadzoru Budowlanego na brak informacji dotyczących wniosków wniesionych w wymienionych w tym zażaleniu terminach i sprawach. W punkcie [...] zażalenia P. J. wymienił pismo z dnia [...] r. dotyczące kodeksu dobrego urzędnika.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. J. zarzuca bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej jak na linii urząd-petent w Inspektoracie Nadzoru Budowlanego obowiązuje kodeks dobrego urzędnika wg 12 punktów i jak jest on stosowany w codziennej pracy. Skarżący wnosi nadto o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym załączonych w wykazie poniesionych wydatków oraz o zobowiązanie Inspektora Nadzoru Budowlanego o rozpatrywanie jego następnych wniosków zgodnie z życzeniem i w prawnie określonym terminie.
W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o jej oddalenie i podnosi, że pismo P. J. przekazał do Biura Zarządu Miasta [...], albowiem był przekonany, że dotyczy działalności Urzędu Miasta [...].
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, wykonywana przez sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykazała, że skarga jest zasadna.
Zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), skierowanie pisemnego wniosku o udzielenie informacji winno skutkować podjęciem przez podmiot zobowiązany jednej z następujących czynności:
1/ udzieleniem informacji publicznej jako czynności o charakterze materialno -
technicznym,
2/ pisemnym zawiadomieniem strony, że wniosek nie znajduje podstawy w
przepisach prawa, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w
posiadaniu danej informacji art. 4 ust. 3 ustawy) lub obowiązuje inny tryb
udostępniania informacji (art. 1 ust. 2 ustawy),
3/ wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udostępnienia
Informacji publicznej lub umorzenia postępowania w sprawie ( art.16 ustawy), 4/ wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji
publicznej - przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie
istotne dla interesu publicznego, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia że
przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3
ust. 1 pkt 1 ustawy).
Zdaniem Sądu wniosek złożony przez P. J. w dniu [...] r. w Inspektoracie Nadzoru Budowlanego był sformułowany na tyle jednoznacznie, że organ zobowiązany do udzielenia informacji winien wniosek ten merytorycznie rozpatrzyć. Pisma skierowanego do Biura Zarządu Miasta [...] o przekazaniu wniosku P. J. na podstawie art. 65 § 1 kpa nie można w ocenie Sądu potraktować jako załatwienia sprawy. Należy również dodać, że zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198), kodeks postępowania administracyjnego stosuje się do decyzji wymienionych w art. 16 ust. 1: w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej i umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2.
Tak ścisłe określenie stosowania kodeksu postępowania administracyjnego oznacza, że poza przypadkami wymienionymi w art. 16 ust. 1 ustawy, do załatwiania spraw przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne z zakresu dostępu do informacji publicznej, procedury administracyjnej nie stosuje się.
Inspektor Nadzoru Budowlanego tym bardziej jest przeto zobowiązany do załatwiania spraw z zakresu dostępu do Informacji publicznej poprzez zastosowanie jednej z form wypowiedzi wynikających z treści ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zdaniem Sądu konstrukcja ustawy o dostępie do informacji publicznej obliguje organ do, którego wniosek o udzielenie informacji publicznej został skierowany, do rozpatrzenia tego wniosku bez możliwości przekazania go w trybie art. 65 § 1 kpa. Swobodę działania organu w zakresie rozpatrzenia wniosku , z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1, wyznaczają wyłącznie przepisy tej ustawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.