SA/Sz 924/02

SA/Sz 924/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-04-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Henryk Dolecki /przewodniczący/
Iwona Tomaszewska
Marzena Kowalewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
632  Pomoc społeczna
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 154 poz 1799
art. 27a ust. 4a, art 43 ust. 2
Ustawa z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
art. 97 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędzia WSA Marzena Kowalewska /spr/ Protokolant Beata Majewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie renty socjalnej oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] zmienił swoją decyzję z dnia [...] r. pozbawiając K.K. renty socjalnej od [...]r. uzasadniając swoją decyzję tym, że zainteresowany otrzymuje rentę rodzinną, której kwota przekracza 200 % renty socjalnej a w takim przypadku, zgodnie z przepisem art. 27a ust. 4a w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r.
0 zmianie ustawy o pomocy społecznej... (Dz. U. Nr 154, poz. 1792) renta socjalna nie
przysługuje. Kwotę renty rodzinnej ustalono na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych z dnia 24 maja 2001 r. zgodnie z którą K.K. od [...]r. przysługuje renta w wysokości [...].
Od przedmiotowej decyzji odwołał się K.K. podnosząc, że zabranie renty socjalnej jest krzywdzące, ponieważ wymaga całodobowej opieki osób drugich. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło i ustaliło, że z materiału dowodowego wynika, że odwołujący się jest inwalidą I grupy od dzieciństwa i otrzymuje dwa świadczenia: rentę rodzinną po zmarłym ojcu - obecny wymiar renty [...] zł i rentę socjalną przyznaną decyzją z dnia [...] r. - obecny wymiar [...]zł.
Zgodnie z art. 27a ust. 4a ustawy o pomocy społecznej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r, o zmianie ustawy o pomocy społecznej (...) w przypadku zbiegu uprawnień do renty rodzinnej i socjalnej kwota renty socjalnej ulega takiemu obniżeniu, aby łączna kwota świadczeń do wypłaty nie przekraczała 200 % renty socjalnej.
Kwota obniżonej renty socjalnej nie może być niższa niż 50 zł miesięcznie, jeżeli kwota renty rodzinnej przekracza 200 % renty socjalnej, renta socjalna nie przysługuje. W przypadku odwołującego się renta socjalna z dniem wejścia ww. ustawy nie przysługuje, bowiem otrzymywana przez niego renta rodzinna przekracza 200 % renty socjalnej czyli [...] zł, zatem w myśl art. 43 ust 2a w brzmieniu nadanym przez ww. ustawę organ I instancji w przypadku zmiany przepisów prawa zobowiązany był do zmiany na niekorzyść strony bez jej zgody pierwotnej decyzji. Mając powyższe na uwadze decyzją z dnia [...] r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu1 instancji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K.K. podniósł, że zabranie renty socjalnej jest krzywdzące. Renta socjalna i tak w porównaniu do wydatków na niepełnosprawnego jest za niska, za wszystko trzeba płacić: dojazdy do lekarza, rehabilitacja,
3
Sygn. akt SA/Sz 924/02
fryzjer, leki. Dodatkowo wskazuje, że innym osobom niepełnosprawnym w [...] nie odebrano rent socjalnych mimo że otrzymują renty rodzinne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi z uzasadnieniem jak w rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia*2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz, U. Nr 153, poz. 1270) wykazała, że skarga jest nieuzasadniona.
Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, wskazać należy, że zgodnie z art. 27 a ust.1 ustawą z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. Nr 64 poz. 414 ze zm.) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu inwalidztwa powstałego przed ukończeniem 18 roku życia, niezależnie od dochodu, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5 art. 27 a tej ustawy. Osobie uprawnionej do renty lub emerytury, z wyłączeniem renty rodzinnej, renta socjalna nie przysługuje. Jednocześnie ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej, ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 154, poz. 1792), która weszła w życie 1 stycznia 2002 r., ustawodawca wprowadził przepis art. 27a ust. 4a w brzmieniu: "W przypadku zbiegu uprawnień do renty rodzinnej i renty socjalnej kwota renty socjalnej ulega takiemu obniżeniu, aby łączna kwota świadczeń do wypłaty nie przekraczała 200% renty socjalnej. Kwota obniżonej renty socjalnej nie może być niższa niż 50 zł miesięcznie. Jeżeli kwota renty rodzinnej przekracza 200% renty socjalnej, renta socjalna nie przysługuje."
O ile zatem osoba spełnia określone w przepisie ustawy wymogi ma prawo zarówno do renty socjalnej jak i do renty rodzinnej. Utratę prawa do renty socjalnej przewidział ustawodawca w sytuacji, gdy uprawniony osiąga dochód netto z tytułu pracy lub działalności gospodarczej przekraczający wysokość renty socjalnej. W przypadku zaś zbiegu uprawnień do renty socjalnej i renty rodzinnej, a z takim przypadkiem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, ustawodawca ograniczył możliwość pobierania renty socjalnej poprzez odpowiednie jej obniżenie, przewidując jednocześnie minimalną kwotę renty socjalnej, a w przypadku gdy renta rodzinna przekracza wskazaną wysokość do braku podstaw do jej pobierania.
Z decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. wynika, że kwota renty rodzinnej skarżącego poczynając od [...]. wynosi [...]. Mając zatem na uwadze to, iż wysokość renty socjalnej wynosi zgodnie z art. 27a ust. 3 ustawy o pomocy społecznej [...] zł miesięcznie to 200 % tej kwoty stanowi [...] zł. Zgodnie zatem z art. 27 a ust. 4 a ww. ustawy-skoro renta rodzinna przekracza 200% renty socjalnej, renta socjalna nie przysługuje.. W myśl art. 43 ust.2a ustawy o pomocy społecznej "właściwy organ zmienia lub uchyla decyzję na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa iub jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej /.../."
Podnoszone przez stronę dolegliwości związane z inwalidztwem i wynikające z tego trudności życiowe i zdrowotne, nie stanowią podstawy do odstąpienia od przedmiotowego orzeczenia tj. zastosowania art. 27a ust. 4 a w zw. z art. 43 ust. 2a ww. ustawy o pomocy społecznej. Nie mogły być uwzględnione również pozostałe zarzuty pozaprawne podniesione przez skarżącego, a dotyczące tego, że Ośrodek Pomocy Społecznej w Płotach nie cofnął innym osobom renty socjalnej ponieważ ustawa o pomocy społecznej nie przewiduje takich okoliczności jako podstawy do odstąpienia od orzekania.
Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.