SA/Sz 92/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Prokuratora na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, uwzględniając nowelizację przepisów o opłacie adiacenckiej.
Sprawa dotyczyła opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości rolnych. Organ pierwszej instancji ustalił opłatę, ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję z powodu braku podstawy prawnej. Po uchyleniu decyzji SKO przez NSA, SKO ponownie rozpatrzyło sprawę, uwzględniając nowelizację ustawy o gospodarce nieruchomościami, która wprowadziła możliwość ustalania opłaty w drodze decyzji. Prokurator zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie zasady niedziałania prawa wstecz. WSA oddalił skargę, uznając, że SKO prawidłowo zastosowało obowiązujący stan prawny.
Sprawa rozpoczęła się od decyzji Zarządu Miasta i Gminy ustalającej małżonkom D. i W. K. opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości rolnych po podziale. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uchyliło tę decyzję, stwierdzając brak podstawy prawnej, ponieważ przepis art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie przewidywał ustalenia opłaty w drodze decyzji administracyjnej ani nie odsyłał do innych przepisów. Po uchyleniu decyzji SKO przez Naczelny Sąd Administracyjny, SKO ponownie rozpatrzyło sprawę. Uwzględniając nowelizację ustawy o gospodarce nieruchomościami z 2000 roku, która wprowadziła możliwość ustalania opłaty adiacenckiej w drodze decyzji, SKO uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Prokurator Prokuratury Rejonowej zaskarżył tę decyzję SKO, zarzucając naruszenie zasady niedziałania prawa wstecz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Prokuratora. Sąd uznał, że SKO prawidłowo zastosowało obowiązujący stan prawny, uwzględniając nowelizację przepisów, która weszła w życie przed ponownym rozpatrzeniem sprawy. Sąd podkreślił, że organy administracji mają obowiązek stosować aktualny stan prawny, nawet jeśli prowadzi to do zmiany sytuacji strony po uchyleniu wcześniejszej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, brak takiego zapisu nie wyłączał możliwości działania w formie decyzji administracyjnej, jako szczególnego indywidualnego aktu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nawet przed nowelizacją wprowadzającą wyraźny zapis o wydawaniu decyzji, organ mógł działać w tej formie, opierając się na ogólnych przepisach k.p.a. i charakterze aktu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.g.n. art. 98 § ust. 4
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Przepis ten, nawet przed nowelizacją wprowadzającą wyraźny zapis o wydawaniu decyzji, pozwalał na ustalenie opłaty adiacenckiej w drodze decyzji administracyjnej.
u.g.n. art. 98 § ust. 4
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Przepis w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 stycznia 2000 r., stanowiący, że zarząd gminy może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości wzrośnie jej wartość.
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
Ogólny przepis o załatwianiu spraw przez organ administracji publicznej w drodze decyzji.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt. 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa prawna uchylenia decyzji organu I instancji przez organ II instancji.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa prawna uchylenia decyzji organu I instancji przez organ II instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Ustawa o samorządzie gminnym art. 39
Podstawa prawna uprawnienia do wydania decyzji przez zarząd gminy.
u.g.n. art. 145 § ust. 2
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Przepis, którego naruszenia zarzucił Prokurator w kontekście zasady niedziałania prawa wstecz.
p.p.s.a. art. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna kontroli sądowej zaskarżonej decyzji.
Przepisy wprowadzające - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Określenie właściwości sądu w sprawach wniesionych przed dniem 1 stycznia 2004 r.
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada dwuinstancyjności postępowania.
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
Wspomniany w kontekście naruszenia zasady dwuinstancyjności.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował obowiązujący stan prawny po nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ odwoławczy miał obowiązek uwzględnić zmiany prawne po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Zarzut Prokuratora o naruszeniu zasady niedziałania prawa wstecz. Zarzut Prokuratora, że ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie nowej decyzji byłoby niezgodne z art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Godne uwagi sformułowania
Organ odwoławczy jako organ o charakterze reformatoryjnym, ma obowiązek uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Częste, w ocenie Sądu, zmiany prawa w naszym systemie prawnym mogą prowadzić do zmiany sytuacji strony po uchyleniu decyzji przez sąd administracyjny.
Skład orzekający
Grzegorz Jankowski
przewodniczący sprawozdawca
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
członek
Marzena Kowalewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady niedziałania prawa wstecz w kontekście zmian legislacyjnych w trakcie postępowania administracyjnego oraz obowiązek organu odwoławczego stosowania aktualnego stanu prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów dotyczących opłat adiacenckich w trakcie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne problemy związane ze zmianami prawa w trakcie postępowania administracyjnego i ich wpływem na rozstrzygnięcia.
“Zmiana prawa w trakcie sprawy: czy organ musi ją uwzględnić?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 92/02 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2004-02-18 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-01-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Grzegorz Jankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Katarzyna Grzegorczyk-Meder Marzena Kowalewska Symbol z opisem 607 Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi Hasła tematyczne Opłaty administracyjne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja 1 Sygn.aktSA/Sz 92/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2004r, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr/ Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant st.sekr.sąd. Edyta Wojtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2004r. sprawy ze skargi P. R. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę, Uzasadnienie 1 Sygn.aktSA/Sz 92/02 2 Sygn.aktSA/Sz 92/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 98 ust. 4, art. 148 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz.741) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego Zarząd Miasta i Gminy ustalił D. i W. jednorazową opłatę adiacencką w wysokości [...] zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z przeprowadzonym podziałem nieruchomości rolnych. Rozpatrując odwołanie małżonków D. i W. K. od decyzji Zarządu Miasta i Gminy , Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. Nr [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1980 Nr 9, poz. 26 ze zm.), art. 98 ust 4 ustawy z dnia 2l.08.1999r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 74zezm.) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż decyzja została wydana bez podstawy prawnej, gdyż przepis art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741 z późn. zm.) ani sam nie przewiduje ustalenia określonej w nim opłaty adiacenckiej w drodze decyzji administracyjnej, ani też nie odsyła do odpowiedniego stosowania dalszych przepisów tej ustawy, jakie odnoszą się do opłat adiacenckich należnych z tytułu scalania i podziału nieruchomości ( art. 107 i nasi ) lub z tytułu urządzenia albo modernizacji drogi lub stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej ( art. 143 i nast.). Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości skarżący zarzucił, iż wydana ona została z naruszeniem art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przyznając w uzasadnieniu skargi, że ustawodawca w art. 98 ust. 4 przedmiotowej ustawy nie zamieścił zapisu o wydawaniu przez zarząd gminy decyzji administracyjnej w sprawie 3 Sygn.akt SA/Sz 92/02 ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału skarżący podniósł, iż uprawnienie do wydania takiej decyzji wynika z art. 39 ustawy o samorządzie gminnym oraz z art. 104 kpa stanowiącego o załatwieniu sprawy przez organ administracji publicznej w drodze decyzji. Wyrokiem z dnia [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako niezgodną z art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz.471 z późn. zm.) oraz z art. 138 § 1 pkt 2 kpa. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego niezgodna jest z prawem w takim zakresie, w jakim brak podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej upatruje w przepisie art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, a w szczególności braku wyraźnego w nim zapisu o takiej formie prawnej działania zarządu gminy. Okoliczność, że z dniem [...]r. ustawodawca dokonał nowelizacji w/w przepisu wprowadzając do niego zapis o działaniu "w drodze decyzji" nie daje podstaw do wniosku, że wcześniejszy brak tego zapisu wyłączał możliwość działania wskazanego w nim organu administracji publicznej w formie decyzji administracyjnej, jako szczególnego indywidualnego aktu administracyjnego. W wyniku uwzględnienia skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. na podst. art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.z 2000r. Nr 46, poz. 543) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami art. 98 ust. 4 stanowi obecnie, że jeżeli w wyniku podziału nieruchomości wzrośnie jej wartość zarząd gminy może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką z tego tytułu. Natomiast stawkę procentową opłaty adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały. Prokurator Prokuratury Rejonowej zaskarżył powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, że została wydana z rażącym naruszeniem prawa tj. zasady, iż prawo nie działa wstecz (art. 156 § 1 ust. 2 kpa). Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości skarżący stwierdza, iż 4 Sygn.aktSA/Sz 92/02 ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie przez Zarząd Gminy nowej decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej byłoby niezgodne z przepisem art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie uznając zarzut Prokuratora za bezzasadny jako, że w czasie ponownego rozpatrywania sprawy w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej zastosowanie miał art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 07 stycznia 2000r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw (Dz.U.Nr 6, poz. 70). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest niezasadna. Właściwość Sądu wynika z treści art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r, Przepisy wprowadzające - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, który stanowi, że w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. a postępowanie nie zostało zakończone właściwy do ich rozpatrzenia jest wojewódzki sąd administracyjny. W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyło art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylając decyzję Zarządu Gminy i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, a zasada ta znalazła odbicie w art. 15 kpa. Zgodnie z tą zasadą każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Sprawa administracyjna jest wobec tego dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta /p. także B.A. i J.B. Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz C.H. Beck Warszawa 1996/. Zasada dwuinstancyjności postępowania wyraża prawo obywatela do tego aby jego sprawa została rozpoznana dwukrotnie w oparciu o stan faktyczny i 5 Sygn.akt SA/Sz 92/02 prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji przez organ I instancji, a następnie przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy jako organ o charakterze reformatoryjnym, ma obowiązek uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Po uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 maja 2001 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie rozpatrując sprawę musiało uwzględnić zmianę art. 98 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami -ustawa z 21 sierpnia 1997r. /Dz.U. z 2000r. nr 46, poz. 543/. W myśl tej zmiany, obowiązującej od 15 lutego 2000r. jeżeli wzrasta w wyniku podziału nieruchomości jej wartość, [...] /obecne brzmienie przepisu/ może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką z tego tytułu a stawkę procentową opłaty adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały w wysokości nie większej niż [...] % różnicy wartości nieruchomości. Norma prawna zawarta w tym artykule stanowi więc materialnoprawną podstawę do wydania decyzji przez organ wykonawczy gminy ale po uprzednim pojęciu uchwały przez radę gminy, która określa w formie uchwały stawkę procentową opłaty adiacenckiej. Gdyby Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Zarządu Gminy , rozpatrując w dniu [...] r. ponownie sprawę, naruszyło by tym samym art. 15, 107 i 138 kpa, gdyż zastosowałoby podstawę prawną w brzmieniu już nie obowiązującym. Wbrew twierdzeniom Prokuratora Rejonowego organ I instancji nie naruszył zasady, że prawo nie działa wstecz lecz rozstrzygnął zagadnienie w obowiązującym stanie prawnym. Sąd podkreśla, że dla rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma znaczenia to czy skutkiem uchylenia decyzji Zarządu Gminy strona znajduje się w korzystniejszej bądź też mniej korzystnej sytuacji prawnej. Organy administracji stosując prawo muszą uwzględniać aktualny stan prawny, a Sąd ocenia czy uczyniły to zgodnie z prawem materialnym i procesowym. 6 Sygn.aktSA/Sz 92/02 Częste, w ocenie Sądu, zmiany prawa w naszym systemie prawnym mogą prowadzić do zmiany sytuacji strony po uchyleniu decyzji przez sąd administracyjny. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyło prawa materialnego i procesowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz, 1270/oddalił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI