SA/Sz 914/02

SA/Sz 914/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-03-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska
Kazimierz Maczewski
Maria Dożynkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 13 paragraf 1 i 7; art. 83 paragraf 1; art. 262
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
M.P. 1997 nr 76 poz 715
Zarządzenie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. - Wyjaśnienia do taryfy celnej.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 197 paragraf 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA M D./spr/ Sędziowie: Sędzia WSA A. P. Asesor WSA K. M. Protokolant A. M. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] r.. sprawy ze skargi C. Spółki z o.o. w K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. u c h y l a zaskarżoną decyzję II. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Celnej w S. na rzecz skarżącej [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] . Nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w S. na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 1997r. Nr.137 poz.926 ze zm./, art.65 § 4 pkt 2 a , art. 13 § 1, § 3 pkt 1 i § 5 , art. 83 § 1 i § 3, art.85 § 1 - ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. z 1997r. Nr 23 poz.117 ze zm./, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej /Dz. U. Nr 107, poz. 1217/, oraz Taryfy celnej stanowiącej załącznik do tegoż rozporządzenia uznał zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD nr [...] z dnia [...]. w zakresie oznaczenia towaru, kodu, wartości pozycji, wartości statystycznej oraz podstawy opłaty i kwoty cła za nieprawidłowe i orzekł, że przedmiotem importu dokonanego przez C. Spółka z o.o. w K. był system podłóg kod towaru [...], artykuły budowlane z tworzywa sztucznego kod towaru [...], kształtowniki z tworzywa sztucznego kod towaru [...], kształtowniki z aluminium kod towaru [...], końcówki z tworzywa sztucznego i uchwyty dla niepełnosprawnych kod towaru [...], taśma samoprzylepna z tworzywa sztucznego kod towaru[...], a nie jak strona wskazała w zgłoszeniu określając towar jako profile aluminiowe + PCV montowane na stałe do ścian oraz końcówki aluminiowe do profili - kod [...] oraz taśmę z [...] do mocowania na stałe do ściany - jako ochrona przed uszkodzeniem - kod [...].
W uzasadnieniu decyzji organ te wskazał, że postanowieniem z [...]r. wszczęto z urzędu postępowanie w zakresie klasyfikacji towaru, objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polski obszar celny. W trakcie kontroli w firmie C. ujawniono bowiem szereg nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji towarów objętych zgłoszeniem celnym. Część towarów określona w katalogach jako zabezpieczenia to towary w postaci profili aluminiowych i z tworzywa sztucznego, które zmontowane łącznie stanowią rodzaj okucia montowanego na ścianach budynków jako zabezpieczenie przed uszkodzeniem /niektóre z nich dodatkowo pełnią rolę poręczy. Mimo, że w czasie transportu nie były one połączone jednak z katalogów wynika, że są one wzajemnie dopasowane i będą montowane łącznie stanowiąc zabezpieczenie ścian. Ze względu na treść uwagi 11 do działu 39 oraz przy uwzględnieniu reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej organ ten uznał, że dla tego rodzaju towaru właściwą jest klasyfikacja do pozycji [...]. Nie dotyczy to jednak wg tego organu sytuacji, kiedy przedmiotem importu był tylko profile aluminiowe lub same profile z tworzywa sztucznego. Takie profile zgodnie z regułą 1 ORINS zaklasyfikować należy do pozycji obejmującej z brzmienia te towary tj. profile z tworzywa sztucznego pozycja [...], profile z aluminium pozycja [...]. Klasyfikacja profili albuminowych do pozycji [...] jest możliwa zdaniem tego organu wyłącznie wtedy, gdy są one przygotowywane do użycia w konstrukcjach. Importowane kształtowniki nie posiadały cech świadczących o przygotowaniu ich do użycia w konstrukcjach, zakwalifikowania ich do pozycji [...] było więc niewłaściwe. Część kształtowników była z tworzywa sztucznego, w sytuacji kiedy nie stanowiły one kompletu z kształtownikiem z aluminium należało je zaklasyfikować do pozycji [...], która obejmuje kształtowniki z tworzywa sztucznego nie poddane obróbkom w postaci nawiercania, frezowania, wzajemnego sklejania. Odnośnie końcówek z tworzywa sztucznego organ ten uznał, że wobec tego, iż nie było możliwe uznanie ich za jeden z elementów zgodnie z regułą 2a ORINS należało je zaklasyfikować w oparciu o regułę 1 ORINS do pozycji [...]. W przypadku elementów będących częściami składowymi uchwytów z tworzywa sztucznego dla osób niepełnosprawnych klasyfikację oparto na opinii Głównego Urzędu Ceł udzielonej na wniosek strony. Klasyfikując taśmy organ ten oparł się na regule 1 ORINS.
W odwołaniu od tej decyzji w części dotyczącej pozycji 3,4 6 i 7 a dotyczącej zaklasyfikowania towarów pod kody taryfy celnej [...] - kształtowniki z tworzywa sztucznego, [...] - kształtowniki z aluminium, [...] - taśma ochronna z tworzywa sztucznego oraz [...] - taśma samoprzylepna z tworzywa sztucznego strona zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 13 Kodeksu celnego, poprzez zastosowanie niewłaściwych kodów taryfy Celnej oraz pkt 2a, 3a, 3c Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, naruszenie przepisów postępowania tj. art. 121, 122 i art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało dokonaniem przez Urząd Celny błędnych ustaleń.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z [...]. Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926), art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23 poz. 117 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 158 poz. 1047), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że przedmiotem importu były profile aluminiowe w postaci kilkumetrowych odcinków, o niezmiennym przekroju, nie pocięte na wymiar to oznacza, że zostały one zaimportowane w takiej formie jak zostały wyprodukowane. Gdyby były to kształtowniki przygotowane do użycia w konkretnej konstrukcji, miałyby różne długości, odpowiadające szerokości i wysokości ścian, powywiercane otwory. Dla klasyfikacji tego towaru do kodu [...] nie ma wpływu to, że profile aluminiowe z elementami PCV stosowane są jako ochrona przed uszkodzeniami. By można zaklasyfikować te profile do pozycji określonej przez stronę poszczególne elementy powinny być do siebie dopasowane powinny mieć zgrubienia z gwintowanymi otworami, w które wprowadza się otwory, umożliwiające łączenie nitami poszczególne elementy konstrukcji, winny być przycięte na określony wymiar, pod odpowiednim kątem umożliwiającym natychmiastowe połączenie dwóch lub więcej elementów, bez konieczności ich dalszej obróbki. W związku z tym, że kształtowniki zgłoszone przez stronę nie były przygotowane do użycia w konstrukcjach, nie można ich zaklasyfikować wg tego organu do kodu [...]. Organ ten wskazał przy tym, że Taryfa celna w brzmieniu pozycji [...] i [...] nie różnicuje towarów w zależności od przydatności, celów wykorzystania. Według tego organu sprowadzone przez stronę taśmy prawidłowo zostały zaklasyfikowane przez organ I instancji zgodnie z regułą 1 ORINS. Pozycja, o którą wnosi strona nie ma zastosowania do tego towaru.
Zdaniem tego organu nie zostały również naruszone wskazane przez stronę przepisy postępowania. Organy celne zgromadziły w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy i rozpatrzyły ten materiał stosując przy tym zasadę swobodnej oceny dowodów. Ustalając klasyfikację towaru w Taryfie celnej należy wg tego organu kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej stosując reguły od 1 do 4 w kolejności. Należy więc ustalić, czy reguła 1 pozwala na ustalenie klasyfikacji, a dopiero kiedy postanowienia tej reguły nie są wystarczające należy posiłkować się regułą 2 i kolejnymi.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W piśmie uzupełniającym skargę wskazał, że w sprawie dotyczącej importowanych przez Spółkę towarów, które są również przedmiotem tej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z 24 października 2002r. sygn. akt I SA/Po 388/01 uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z zaleceniem tego sądu organ celny powołał biegłego i opierając się na tej opinii organ ten uznał zgłoszenie celne za prawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji towarowej. Pełnomocnik skarżącej dołączył odpis wskazanego wyżej wyroku, decyzją organu celnego wydaną po uchyleniu przez Sąd uprzedniej decyzji oraz opinię biegłego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w S. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny, który stosownie do art. 97 w/w ustawy władny jest orzekać w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego i postępowanie nie zostało zaskarżone przed dniem 1 stycznia 2004r., stosując przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 29 stycznia 1997r. - Kodeks celny /Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm./ cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych. Taryfa celne to usystematyzowane wyszczególnienie: towarów /nomenklatura/, podstaw wymiar cła i stawek celnych. Podstawowymi składnikami taryfy celnej są nomenklatura i stawki celne. W taryfie celnej znajdują się też wyjaśnienia dotyczące zakresu stosowania stawek celnych oraz różnego rodzaju informacje.
Najważniejszym elementem taryfy celnej jest nomenklatura, która powinna być zupełna i przejrzysta. Zupełność nomenklatury oznacza, że powinna ona obejmować niemal wszystkie towary występujące w obrocie towarowym z zagranicą. Przejrzystość nomenklatury celnej osiąga się przez podział towarów na odpowiednie grupy, podgrupy, pozycje.
Wymiar cła w obrocie towarowym z zagranicą uzależniony jest od prawidłowego zakwalifikowania towaru do określonej pozycji występującej w klasyfikacji towarowej. Interpretacja nomenklatury towarowej leży w gestii ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który w art. 13 § 7 Kodeksu celnego upoważniony został do wydawania wyjaśnień do taryfy celnej. Zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji systemu zharmonizowanego zawartym w załączniku do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z 17 września 1997r. /MP Nr 76, poz. 715/ tytułu sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami określonymi w uwagach wyjaśnieniach. Prawidłowo więc organy celne uznały, że znaczenie podstawowe przy ustalaniu klasyfikacji towarów ma ze względu na powyższą regułę brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów.
Nie powinno również budzić wątpliwości to, że organ celny na podstawie art. 83 § 1 Kodeksu celnego po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Może w tym celu w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio związanej z tymi operacjami. Organ celny może również przystąpić do kontroli towarów jeżeli istnieje jeszcze możliwość ich okazania.
W sprawie tej sporna jest klasyfikacja sprowadzonych przez skarżącą towarów. Strony odmiennie bowiem określają cechy tych towarów co ma niewątpliwie wpływ na zaklasyfikowanie ich do odpowiedniej pozycji taryfy celnej. Określenie cech sprowadzonych przez stronę towarów wymaga zdaniem Sądu wiedzy specjalnej, a takiej ani organy celne, ani sąd nie posiadają. W przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne organ stosownie do treści art. 197 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.7 w związku z art. 262 Kodeksu celnego może powołać biegłego lub biegłych w celu wydania a opinii.
Dowód taki jest niezbędny szczególnie w sytuacji, kiedy do tego samego towaru różne organy celne stosują różne klasyfikacje. Z dołączonych przez skarżącą decyzji Dyrektora Izby celnej w P. z [...] r. wynika bowiem, że organ ten uznał za prawidłową klasyfikację wskazaną przez skarżącą w zgłoszeniu celnym importowanych przez nią między innymi profili i kształtowników wykonanych z aluminium lub PCV, taśm klejących oraz końcówek i dylatacji, które to towary są również objęte zakwestionowanymi zgłoszeniami.
Organy celne nie przeprowadzając dowodu z opinii biegłego na wskazane wyżej okoliczności naruszyły zdaniem Sądu art. 197 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 i 205 § 1 i 2 wskazanej wyżej ustawy.
Na podstawie art. 152 tej ustawy rozstrzygnięto w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji.