SA/Sz 803/02

SA/Sz 803/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-01-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /sprawozdawca/
Marzena Iwankiewicz
Stefan Kłosowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005r. sprawy ze skargi K.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych /. oddala skargę II. przyznaje adw. J.S. od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie dotyczące stanu technicznego przewodów kominowych znajdujących się w wielorodzinnym budynku mieszkalnym się przy ul. [...]w [...].
Z uzasadnienia wynika, że w następstwie zalecenia pokontrolnego Pogotowia Gazowego dnia [...]r., na zarządcę budynku przy ul. [...]w [...], na podstawie decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r, [...], został nałożony obowiązek wykonania ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego przewodów kominowych w przedmiotowym budynku.
W dniu [...]r. zarządca budynku dostarczył organowi nadzoru budowlanego ekspertyzę dotyczącą stanu technicznego przewodów kominowych, która wskazywała, że stan tych przewodów w budynku przy ul. [...]w [...]jest prawidłowy, a ich eksploatacja nie zagraża życiu lub zdrowiu mieszkańców. Do ekspertyzy zarządca dołączył również wyniki pomiarów stężenia tlenku węgla w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...]w [...], którego najemcą jest K. D., sporządzone w dniu [...]r. przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w [...]. Przeprowadzone pomiary nie wskazywały przekroczenia dopuszczalnych norm tlenku węgla w budynku przy ul. [...]w [...].
Od decyzji organu I instancji odwołała się K. D., najemca lokalu nr [...] przy ul. [...]w [...].
Zdaniem odwołującej, zobowiązany do przedłożenia ekspertyzy zarządca budynku [...] przedłożył jedynie pismo kominiarza B. B., które nie dotyczy stanu wnętrza kominów. K. D. zarzuciła nadto, że autor ekspertyzy został zatrudniony przez zarządcę i bezprawnie używa pieczątki biegłego rzeczoznawcy Sądu Wojewódzkiego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 138§ 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie odwoławcze.
Zdaniem organu II instancji K. D. jako najemca lokalu Nr [...] przy ul. [...]w [...]nie jest stroną postępowania w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stanu technicznego kominów. Na podstawie art. 61 ustawy z dnia Prawo budowlane, za należyty stan techniczny budynku lub jego części, w tym za stan techniczny kominów odpowiedzialny jest właściciel lub zarządca obiektu. Ze względu na to, że zarządcą budynku jest [...] postępowanie było prowadzone w stosunku do tego podmiotu, który występował w sprawie jako strona. Organ odwoławczy wskazał nadto, że prawa i obowiązki najemcy lokalu mieszkalnego reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 71, poz. 733 ze zm.).
K. D. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie.
Skarżąca kwestionowała ustalenia ekspertyzy stanu technicznego kominów w budynku przy ul. [...]w [...]oraz zarzucała naruszenie konstytucyjnego prawa do potraktowania skarżącej w postępowaniu administracyjnym jako strony tego postępowania w sytuacji zagrożenia jej życia i zdrowia.
Skarżąca zarzucała również, że Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych w [...]pomimo jej pism nie wydał decyzji w sprawie likwidacji ogrzewania gazowego w lokalach nr [...]przy ul. [...]w [...]oraz założenia wkładów kominowych w lokalu nr [...]. Nadto nie zobowiązał lokatorów z tych lokali do wybudowania kominów spalinowych i wentylacyjnych do centralnego ogrzewania gazowego, w sytuacji, gdy pomiędzy tymi lokalami mieszkania ogrzewane są kaflowymi piecami węglowymi. K. D. podała również, że zarówno Prezydent Miasta [...], jak i zarządca budynku przy ul. [...]nie zajęli stanowiska w sprawie stanu technicznego kominów jak i ekspertyzy kominiarskiej.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie-Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że skarga K. D. nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego umarzająca postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa z tego powodu, że K. D. nie jest stroną postępowania administracyjnego rozumieniu art. 28 kpa, co skutkuje brakiem legitymacji do wniesienia odwołania w sprawie.
W doktrynie podkreśla się, że w sytuacji, gdy odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi podmiot, który twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku, organ odwoławczy obowiązany jest rozpoznać odwołanie, a jeśli w wyniku rozpoznania odwołania organ ten stwierdzi, że podmiot ten nie ma w danej sprawie interesu prawnego lub obowiązku, to wówczas wydaje on decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa ( zob. B.Adamiak, J.Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego- Komentarz-Warszawa 1996, str. 575).
Uwzględniając powyższe, podstawową kwestią, która wymagała rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie była odpowiedź na pytanie, czy K. D. posiadała legitymację do wniesienia odwołania w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego stanu technicznego przewodów kominowych znajdujących się w wielorodzinnym budynku mieszkalnym przy ul. [...]w [...].
W ocenie Sądu odpowiedź na tak postawione pytanie winna być przecząca.
Z treści art. 127 § 1 Kpa legitymacje do wniesienia odwołania ma strona, czyli podmiot który twierdzi, że decyzja organu I instancji dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku prawnego.
Budynek przy ul. [...]w [...], którego przewody kominowe wymagały wykonania ekspertyzy technicznej ze względu na stwierdzony przez Pogotowie Gazowe brak ciągu i wydzielenie się dwutlenku węgla w mieszkaniu nr [...], był w zarządzie [...]. Na ten podmiot Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nałożył na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej przewodów kominowych w budynku przy ul. [...].
K. D. jest najemcą lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...]w [...].
Stosownie do treści art. 28 Kpa stroną, a w konsekwencji podmiotem, którego żądanie wszczyna postępowanie administracyjne jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądania zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby.
Tak rozumianego interesu prawnego, w ocenie Sądu, nie ma najemca lokalu mieszkalnego w postępowaniu dotyczącym umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego kominów w budynku, w którym najemca zajmuje lokal.
Stosunki kształtowane umową najmu stanowią kategorię stosunków cywilnoprawnych.
Obowiązki w zakresie należytego utrzymania stanu technicznego budynku ciążą z mocy art. 61 Prawa budowlanego na właścicielu lub zarządcy budynku.
Postępowanie administracyjne w zakresie stanu technicznego kominów w budynku przy ul. [...]w [...]nie rozstrzygało o interesie prawnym, czy też obowiązku skarżącej jako najemcy lokalu, albowiem rozstrzygać nie mogło. Oznacza to, że K. D. nie była uprawniona do uczestniczenia jako strona w tym postępowaniu.
Gdy twierdzenie jednostki nie znajduje podstaw w normach prawa materialnego, postępowanie odwoławcze kończy się decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego, tak jak to miało miejsce w decyzji będącej przedmiotem skargi.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art.
151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.