SA/Sz 740/03

SA/Sz 740/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-04-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Krystyna Zaremba /przewodniczący/
Marzena Kowalewska
Zofia Przegalińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 13 par.1, art.13 par.7, art. 83 par.1
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędziowie: Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.) Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant: st.sekr. Gabriela Porzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi C. P. - Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję 2. stwierdza , że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego – na podstawie przepisów art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 65 § 4 pkt 2 a, art. 13 § 1, § 3 pkt 1 i § 5, art. 83 § 1 i § 3, art. 85 § 1 i art. 222 § 1 i art. 231 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23 poz.117 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158, poz. 1047) oraz Taryfy celnej stanowiącej załącznik do tegoż rozporządzenia – uznał zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD nr [...] z dnia 09.06.1998 r. za nieprawidłowe w zakresie oznaczenia towaru, kodu, wartości pozycji, wartości statystycznej oraz podstawy opłaty dotyczących profili aluminiowych z końcówkami z PCV, odbojnic aluminiowych, końcówek z aluminium, poręczy aluminiowych, dylatacji aluminiowych - kod towaru PCN 761090900 oraz dylatacji, końcówek, odbojnic i narożników z tworzyw sztucznych - kod PCN 392590800. Powyższe kody organ celny uznał za nieprawidłowe ustalając że strona dokonała importu:
- systemów podłóg wejściowych, osłon przeciwsłonecznych kod PCN 761090900,
- artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych kod PCN 392590100,
- kszałtowników z tworzyw sztucznych kod PCN 391620900,
- kszałtowników z aluminium kod PCN 760429900,
- taśm ochronnych z tworzyw sztucznych PCN 39209900,
- końcówek z tworzyw sztucznych i uchwytów dla niepełnosprawnych kod PCN 392690990
- listew winylowych do systemu podłóg kod PCN 391620100
W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że wszczęto z urzędu postępowanie w zakresie klasyfikacji towaru, objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polski obszar celny. W trakcie kontroli w firmie C.P. ujawniono bowiem szereg nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji towarów objętych zgłoszeniem celnym.
W postępowaniu celnym na podstawie zebranych materiałów ustalono, że część towarów określona w katalogach jako zabezpieczenia to towary w postaci profili aluminiowych i z tworzywa sztucznego, które zmontowane łącznie stanowią rodzaj okucia montowanego na ścianach budynków jako zabezpieczenie przed uszkodzeniem (niektóre z nich dodatkowo pełnią rolę poręczy). Mimo, że w czasie transportu nie były one połączone, jednak z katalogów wynika, że są one wzajemnie dopasowane i będą montowane łącznie stanowiąc zabezpieczenie ścian. Ze względu na treść uwagi 11 do działu 39 oraz przy uwzględnieniu reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) organ ten uznał, że dla tego rodzaju towaru właściwą jest klasyfikacja do pozycji 3925. Nie dotyczy to jednak, wg tego organu, sytuacji, kiedy przedmiotem importu były same profile z tworzywa sztucznego. Takie profile zgodnie z regułą 1 ORINS zaklasyfikować należy do pozycji obejmującej z brzmienia te towary, tj. profile z tworzywa sztucznego z pozycji 3916, obejmującej m. in. produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości przekraczającej maksymalny wymiar przekroju lub obrobione powierzchniowo (polerowane, wykończone matowo), lecz nie poddane innej obróbce. Zdaniem organu celnego I instancji, w zgłoszeniu celnym błędnie zaklasyfikowano również końcówki i konsole mocujące z tworzywa sztucznego, które w sytuacji kiedy nie było możliwe ich uznanie za jeden z elementów niezmontowanych i niekompletnych zabezpieczeń, należało zaklasyfikować w oparciu o Regułę 1 ORINS, a więc w oparciu o zakres przedmiotowy pozycji oraz uwagi do sekcji i działu. Takie końcówki z tworzywa sztucznego, zdaniem organu celnego, powinny być zaklasyfikowane do pozycji 3926, ponieważ nie są objęte żadną z wcześniejszych pozycji działu 39. Organ uznał także, iż w zgłoszeniu celnym dokonano błędnej klasyfikacji elementów będących częściami składowymi uchwytów z tworzywa sztucznego dla osób niepełnosprawnych, gdyż wyroby takie (również w stanie niezmontowanym) należy klasyfikować do pozycji 391910190. Ponadto organ celny stwierdził, że w pozycji 3 zgłoszenia celnego błędnie określono towar jako klej do materiałów budowlanych, podczas gdy przedmiotem importu była taśma samoprzylepna z tworzywa sztucznego (7 rolek) i taki towar powinien być zaklasyfikowany do pozycji 391910190, która z nazwy obejmuje samoprzylepne płyty, arkusze, folie, taśmy, pasy i inne płaskie kształty, z tworzyw sztucznych, nawet w rolkach.
W odwołaniu od tej decyzji, strona zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 13 Kodeksu celnego, poprzez zastosowanie niewłaściwych kodów Taryfy celnej oraz pkt pkt 2a, 3a i 3c Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, a także naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 121, 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało dokonaniem przez Urząd Celny błędnych ustaleń.
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie przepisów art. 233 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej, art. 13 § 1, § 3 pkt 2, art. 83 § 1, art. 85 i art. 262 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158, poz. 1047 ze zm.) oraz Taryfy celnej stanowiącej załącznik do tegoż rozporządzenia, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji towarów do kodu PCN 761090900, 392590100, 3916290930 oraz 760429900 oraz wymiaru cła uchwytów dla niepełnosprawnych – orzekając w tej kwestii w sposób wyszczególniony w decyzji.
Nie zgadzając się z decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej , pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie skargę na tę decyzję, ponawiając zarzuty i argumentację zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji, uzasadniające zastosowaną przez Spółkę klasyfikację sprowadzonych towarów. Dodatkowo pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, że nie zgadza się ze stanowiskiem organów celnych, iż sprowadzonych przez Spółkę zabezpieczeń o symbolu SO, BG, DC i TP, oraz części do produkcji mat których nie można określić jako wyrób kompletny. Skarżąca podnosi w związku z tym, że w okresie, którego dotyczy przedmiotowe zgłoszenie celne nie zajmowała się jakąkolwiek produkcją, przerobem lub obróbką, dlatego sprowadzane przez nią towary zawsze miały charakter wyrobów kompletnych i importowane były na konkretne zamówienia klientów, którzy zainteresowani byli nabyciem wyrobu gotowego (kompletnego), a nie zakupem poszczególnych jego elementów. Nadto Spółka wskazała, że zabezpieczenia ścian w postaci zabezpieczeń kątowych o symbolu SO, to takie same produkty jak inne opisane w katalogu ACROVYN – co do których organ celny przyznał, iż zastosowany przez Spółkę kod 3925 jest właściwy. Spółka uważa także, iż sprowadzone przez nią końcówki z tworzywa sztucznego oraz taśmy samoprzylepne stanowią element uzupełniający artykułów budowlanych wykonanych z ACROVYNUu i winny być klasyfikowane do kodu taryfy 3925, obejmującego artykuły budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone. Dla uzasadnienia tego stanowiska skarżąca przywołała orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuciła ponadto, że zastosowana przez organy celne klasyfikacja nie została oparta na ustalonych w sposób wyczerpujący rzeczywistych właściwościach sprowadzonych towarów, i to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z przepisem art. 13 § 1 ustawy z dnia 29 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych. Taryfa celna to usystematyzowane wyszczególnienie: towarów (nomenklatura), podstaw wymiaru cła i stawek celnych. Podstawowymi składnikami taryfy celnej są nomenklatura i stawki celne. W taryfie celnej znajdują się też wyjaśnienia dotyczące zakresu stosowania stawek celnych oraz różnego rodzaju informacje.
Najważniejszym elementem taryfy celnej jest nomenklatura, która powinna być zupełna i przejrzysta. Zupełność nomenklatury oznacza, że powinna ona obejmować niemal wszystkie towary występujące w obrocie towarowym z zagranicą. Przejrzystość zaś nomenklatury celnej osiąga się przez podział towarów na odpowiednie grupy, podgrupy, pozycje.
Wymiar cła w obrocie towarowym z zagranicą uzależniony jest od prawidłowego zakwalifikowania towaru do określonej pozycji występującej w klasyfikacji towarowej. Interpretacja nomenklatury towarowej leży w gestii ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który w przepisie art. 13 § 7 Kodeksu celnego upoważniony został do wydawania wyjaśnień do taryfy celnej. Zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Systemu Zharmonizowanego, zawartym w załączniku do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. (MP Nr 76, poz. 715), tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami określonymi w uwagach i w wyjaśnieniach. Prawidłowo więc organy celne uznały, że znaczenie podstawowe przy ustalaniu klasyfikacji towarów ma, ze względu na powyższą regułę, brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów.
Nie powinno również budzić wątpliwości to, że organ celny – na podstawie przepisu art. 83 § 1 Kodeksu celnego – po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Może w tym celu w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio związanej z tymi operacjami. Organ celny może również przystąpić do kontroli towarów, jeżeli istnieje jeszcze możliwość ich okazania.
W sprawie niniejszej sporna jest klasyfikacja sprowadzonych przez skarżącą Spółkę towarów. Strona i organy celne odmiennie określają nazewnictwo i cechy tych towarów, co ma niewątpliwie wpływ na zaklasyfikowanie ich do odpowiedniej pozycji taryfy celnej oraz kodu PCN. Określenie cech sprowadzonych przez stronę towarów wymaga, zdaniem Sądu, wiedzy specjalnej, a takiej ani organy celne, ani sąd nie posiadają. W przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ – stosownie do treści przepisu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z przepisem art. 262 Kodeksu celnego – może powołać biegłego lub biegłych w celu wydania opinii.
Dowód taki jest niezbędny szczególnie w sytuacji, kiedy do tego samego towaru różne organy celne stosują różne klasyfikacje, co wynika m. in. z treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu z dnia 24 października 2002 r. o sygn. akt I SA/Po 388/01, przedstawionego przez stronę do sprawy tutejszego Sądu o sygn. akt. SA/Sz 915/02, .W wyroku tym stwierdzono, że Dyrektor Izby Celnej w decyzjach z dnia 2 i 3 marca 2004 r. uznał za prawidłową klasyfikację wskazaną przez skarżącą w zgłoszeniu celnym importowanych przez nią między innymi profili i kształtowników wykonanych z aluminium lub PCV, taśm klejących oraz końcówek i dylatacji, które to towary również objęte są zakwestionowanym w tej sprawie zgłoszeniem. Również z innych spraw skarżącej spółki rozpatrywanych przez tutejszy Sąd, np. sprawy o sygn. akt SA/Sz 482/03 wynika, że Dyrektor Izby Celnej (decyzja z dnia [...] r. nr [...] – wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.), na podstawie opinii biegłego zaklasyfikował ostatecznie m. in. taśmy samoprzylepne z tworzywa sztucznego do materiałów budowlanych z tworzywa sztucznego - kod 392590100 – a więc inaczej niż w niniejszej sprawie.
Organy celne, nie przeprowadzając dowodu z opinii biegłego na wskazane wyżej okoliczności, naruszyły – zdaniem Sądu – przepis art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego, należało – na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzec jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 1 i § 2 wskazanej wyżej ustawy, natomiast na podstawie przepisu art. 152 tej ustawy stwierdzono o niewykonalności zaskarżonej decyzji.