SA/Sz 668/03

SA/Sz 668/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-12-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel /sprawozdawca/
Grzegorz Jankowski /przewodniczący/
Stefan Kłosowski
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
art. 46a ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 156 par. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel/spr./ Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Anna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2004r. sprawy ze skargi "P" Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, II. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej P. Sp. z o.o. w [...] kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art.156 § 1 pkt 7 Kpa i art.46a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz.139 z późn.zm. ), stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji P. Sp.z o.o. w [...] – budowa radiowej nadawczo-odbiorczej stacji bazowej [...] składającej się ze stalowej wieży o wysokości [...] m n.p.t. wraz z układami antenowymi, kontenera, przyłącza energetycznego, ogrodzenia stałego i drogi dojazdowej na części działki nr [...], położonej w [...].
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że w trakcie postępowania prowadzonego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, pełnomocnik strony argumentując, iż przedmiotowa decyzja jest zgodna z prawem zwrócił uwagę na zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który w pkt 4 Ustaleń z zakresu inżynierii zawiera następujący zapis:"Obiekty inżynierskie nie wymagające zmiany przeznaczenia gruntów i nie posiadające stref sanitarnych mogą być uzupełniająco lokalizowane na innych terenach zależnie od potrzeb i możliwości". Przedmiotowa działka po zlokalizowaniu na niej stacji bazowej [...], która ma zająć około [...] m2, nadal będzie posiadała wystarczającą powierzchnię aby można było dokonać ewentualnej rozbudowy cmentarza komunalnego.
Zdaniem Kolegium, decyzja z dnia [...] r. zawiera jednak wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Mianowicie decyzja ta sprzeczna jest z planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] i dlatego na mocy przepisu art.46a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, jest nieważna.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że działka nr [...], znajduje się w granicach terenu elementarnego oznaczonego w planie symbolem [...], dla którego dokonano następujących ustaleń: "Istniejący [...] z możliwością jego dalszej rozbudowy poza obecny obręb działki na potrzeby tutejszej społeczności". Zacytowane ustalenia planu przeznaczają działkę nr [...] pod inwestycje związane wyłącznie z [...], natomiast w przedmiotowej decyzji ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu tak jakby przeznaczony był również pod usługi telekomunikacyjne. Jest to sprzeczne z zacytowanymi ustaleniami planu. Bez wpływu na stanowisko organu pozostają przywołane przez pełnomocnika strony ustalenia z części ogólnej planu w zakresie inżynierii. Ponieważ zrealizowanie planowanej inwestycji na działce nr [...] spowodowałoby faktyczną zmianę przeznaczenia tego terenu z [...] na usługi telekomunikacyjne. Ponadto nie można przyjąć, że inwestycja w postaci stacji bazowej[...] stanowi uzupełnienie dla istniejącego czy planowanego [...]. Zgodnie z art.156 § 1 pkt 7 Kpa organ administracji stwierdza nieważność decyzji, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa i dlatego też, Kolegium orzekło o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] r.
P. Sp. z o.o. w [...] wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W uzasadnieniu wniosku przytoczono argumenty podnoszone wcześniej w toku postępowania, a także dodatkowo podniesiono, iż Kolegium nie wykazało sprzeczności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ze szczegółowymi oraz ogólnymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie wykazało, aby w obowiązującym planie istniał jakikolwiek zakaz dotyczący projektowanego przedsięwzięcia.
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] r. Orzekając ponownie Kolegium ustaliło, iż z części ogólnej planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] wynika następujący zapis: "Istniejący cmentarz grzebalny w [...] posiada powierzchnię [...] ha. A jednego mieszkańca przypadać będzie [...] m2 terenu [...]. Przy normatywnym wskaźniku [...] m2 istniejący [...] nie wymaga rozbudowy". Bezspornym jest, że [...] usytuowany jest na działce nr [...] , [...] ha. Aktualnie część ogrodzona [...] zajmuje powierzchnię [...] ha. Organ I instancji w decyzji z dnia [...] r. wskazał na ustalenia planu o treści : "Przedmiotowa działka nr [...] jest oznaczona graficznie na mapie planu kolorem zielonym i symbolem [...]. Opisana jest jako istniejący [...] z możliwością jego dalszej rozbudowy poza obecny obręb działki na potrzeby tutejszej społeczności". Powyższych ustaleń wynika, że zamierzenie budowy stacji bazowej dotyczy [...]. O tym na jaki cel przeznacza się teren [...] decyduje przede wszystkim ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych ( Dz.U. z 2000 r. Nr 23, poz.295 z późn.zm. ). Skoro w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wyznaczono teren [...], to zagospodarowanie tego terenu możliwe jest w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Art.43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sprawie niniejszej zamierzenie nie jest zgodne z postanowieniami ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, która ma decydujące znaczenie przy ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu odnośnie inwestycji na terenie cmentarza. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ogranicza się jedynie do wyznaczenia terenu cmentarza, co znajduje podstawę w art.3 ust.1 ustawy o cmentarzach..., który stanowi: "Cmentarze zakłada się i rozszerza na terenach określonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego".
Na powyższą decyzję P. sp. z o.o. w [...] wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kolegium z dnia [...] r. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie :
- przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, w szczególności art.1 ust.2, art.3, art.5 ust.1 oraz przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze ( Dz.U. Nr 52, poz.315) w szczególności § 3 ust.1, poprzez przyjęcie, że teren, na którym ma być projektowana inwestycja, jest cmentarzem;
- art.43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych poprzez przyjęcie, że zamierzona inwestycja jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
- uchwały Nr [...] Rady gminy [...] z dnia [...] r. w sprawie planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] poprzez przyjęcie, że ustalenie zawarte w części ogólnej planu "Obiekty inżynierskie nie wymagające zmiany przeznaczenia gruntów i nie posiadające stref sanitarnych mogą być uzupełniająco lokalizowane na innych terenach zależnie od potrzeb i możliwości" nie dotyczy projektowanej inwestycji.
Ponadto skarżąca podniosła naruszenie przepisów postępowania – art.77 Kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia – które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem skarżącej ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych rozróżnia pojęcia "cmentarz" i " teren przeznaczony na cmentarz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego" ( art.1 ust.3 oraz art.3 ). W tej sytuacji nie każdy teren przeznaczony na cmentarz jest cmentarzem. Zgodnie z art.5 ust.1 ww.ustawy cmentarze powinny znajdować się na ogrodzonym terenie, odpowiednim pod względem sanitarnym. Jak wynika z akt sprawy tylko część działki nr [...] jest ogrodzona. Potwierdza to tezę, że tylko część działki nr [...] jest [...]. Lokalizacja projektowanej inwestycji nie dotyczy ogrodzonej części działki.
Zgromadzone w sprawie dowody pozwalają przyjąć, że projektowana inwestycja dotyczy nie [...], ale pasa izolującego [...] od innych terenów.
Podtrzymując także argumenty podniesione wcześniej w odwołaniu skarżąca kwestionuje wykładnię pkt [...] zapisu ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270, z 2004 r. Nr 162, poz.1692 ) ).
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły i w związku z tym skarga zasługuje na uwzględnienie.
Dodać należy, że rozpoznając sprawę Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołuje się na ustalenia zawarte w decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] dotyczące zapisu w planie zagospodarowania przestrzennego o treści:" Przedmiotowa działka nr [...] jest oznaczona graficznie na mapie planu kolorem zielonym i symbolem [...]. Opisana jest jako istniejący [...] z możliwością jego dalszej rozbudowy poza obecny obręb działki na potrzeby tutejszej społeczności". Stwierdzić należy, że powyższa decyzja nie zawiera takiego zapisu. Zapis taki zawarty został natomiast w zaświadczeniu Wójta Gminy [...] z dnia [...] wydanego dla P.P. sp.jawna w [...]. W aktach sprawy znajduje się jednak także pismo z-cy Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. numer [...], skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z którego wynika, że teren na jakim miała być usytuowana stacja bazowa [...] to teren przeznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod dolesienia ( zaznaczony na wyrysie z planu kolorem w zielonobiałe pasy ). Do pisma załączono także stosowny wyrysu z planu, z zaznaczoną lokalizacją zamierzenia polegającego na budowie stacji [...],z którego wynika, iż inwestycja miała być usytuowana na terenie przeznaczonym na dolesienia, odrębnym od terenu [...]. Ponadto ze znajdującego się w aktach mapowego załącznika graficznego do decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. w sposób jednoznaczny wynika, działka nr [...] obejmuje nie tylko [...], gdyż obszar jej jest znacznie większy od obecnego [...]. Sprzeczności te powinny zostać wyjaśnione przez organ prowadzący postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu
W świetle powyższego Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie zebrało i nie rozpatrzyło w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego czym naruszyło art.77 Kpa, a także błędnie przytoczyło treść badanej w trybie nadzoru decyzji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wątpliwości Sądu budzi w tej sytuacji również przedstawiona w zaskarżonej decyzji interpretacja przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych ( Dz.U. z 2000 r. Nr 23, poz.295 z późn.zm. ). Zgodnie z art.3 tej ustawy cmentarze zakłada się i rozszerza na terenach określonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Organ nie wykazał, iż w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Krzęcin znajduje się zapis, iż cały teren działki nr 212 zarezerwowany jest pod rozbudowę cmentarza. Stąd brak było podstaw do stwierdzenia, że zamierzenie inwestycyjne nie było zgodne z przepisami ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych.
Zauważyć także należy, że interpretacja poszczególnych zapisów planu zagospodarowania przestrzennego winna być dokonywana przy użyciu podstawowych dyrektyw interpretacyjnych językowych, systemowych i funkcjonalnych.
Zastosowana wykładnia przepisu powoływanego przez stronę jako podstawa prawna wydania decyzji oraz ustalenie następstw prawnych zastosowania tego przepisu lub też powody jego niezastosowania, powinny zostać przedstawione w uzasadnieniu decyzji.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego wynika z art.200 w zw. z art.205 § 2, a rozstrzygnięcie w zakresie wykonania decyzji z art.152 ww. ustawy.