SA/Sz 614/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2004-06-15
NSAnieruchomościWysokawsa
nieruchomościprawo własnościużytkowanie wieczysteuwłaszczenieustawa z 2001 r.dekret z 1951 r.Ziemie OdzyskaneWSApostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości, uznając błędną wykładnię przepisów przez organy niższych instancji.

Skarżący J. i F. K. domagali się nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości, której byli wieczystymi użytkownikami. Organy administracji odmówiły, uznając, że nieruchomość nie spełnia wymogów ustawy z 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, ponieważ nie była nadana w trybie osadnictwa rolniczego ani nie była wymieniona w dekrecie z 1951 r. WSA uznał tę wykładnię za błędną, wskazując, że ustawa miała szerszy zakres zastosowania.

Sprawa dotyczyła skargi J. i F. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Przewodniczącego Zarządu Gminy i Miasta odmawiającą nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości. Organy administracji argumentowały, że nieruchomość, mimo wieczystego użytkowania przez skarżących od 1990 r., nie spełniała wymogów ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, ponieważ nie była nadana w trybie osadnictwa rolniczego ani nie była wymieniona w dekrecie z dnia 6 września 1951 r. Skarżący wnieśli skargę, podnosząc, że decyzje są krzywdzące i niezgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. Sąd wskazał, że przepis ten należy interpretować gramatycznie i że odwołanie do dekretu z 1951 r. nie zawęża zakresu podmiotowego ani przedmiotowego ustawy do nieruchomości nadanych w trybie tego dekretu. Sąd podkreślił, że celem ustawy było uregulowanie własności nieruchomości na Ziemiach Odzyskanych, a późniejsza zmiana ustawy potwierdziła szerszy zakres jej stosowania. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając, że zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Ustawa ma szerszy zakres zastosowania niż interpretowały to organy administracji. Odwołanie do dekretu z 1951 r. nie zawęża zakresu podmiotowego ani przedmiotowego ustawy.

Uzasadnienie

Sąd dokonał wykładni gramatycznej przepisu, wskazując, że odwołanie do dekretu z 1951 r. służyło jedynie dookreśleniu obszarów Państwa Polskiego, a nie do zawężenia kręgu nieruchomości czy osób uprawnionych. Zmiana ustawy w 2003 r. potwierdziła tę interpretację, usuwając odwołanie do dekretu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

u.n.p.w.n. art. 1 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości

Przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając jego zastosowania do nieruchomości nadanych w trybie dekretu z 1951 r. lub osób uwłaszczonych na jego podstawie.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 152

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.k.u.r. art. 1 § ust. 1

Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego

Zmiana wprowadzona tą ustawą potwierdza szeroką interpretację przepisów dotyczących uwłaszczenia.

Kpa art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Dekret z 6.09.1951 r. art. 1

Dekret z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych

Dekret z dnia 8 marca 1947 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędna wykładnia art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. przez organy administracji. Ustawa z 2001 r. ma szerszy zakres zastosowania niż tylko nieruchomości nadane w trybie dekretu z 1951 r.

Odrzucone argumenty

Nieruchomość nie spełnia wymogów ustawy z 2001 r., ponieważ nie była nadana w trybie osadnictwa rolniczego ani nie jest wymieniona w dekrecie z 1951 r.

Godne uwagi sformułowania

Przedmiotem sporu jest zakres podmiotowy i przedmiotowy stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych własności nieruchomości. Treść przytoczonego wyżej przepisu winna być ustalona przede wszystkim przy zastosowaniu wykładni gramatycznej. Byłoby to zresztą chybione z punktu widzenia celu ustawy z 26 lipca 2001 r., gdyż dotyczyłoby uwłaszczenia osób już uwłaszczonych na podstawie w/w dekretu.

Skład orzekający

Elżbieta Makowska

przewodniczący-sprawozdawca

Danuta Strzelecka-Kuligowska

sędzia

Stefan Kłosowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nabywania prawa własności nieruchomości przez wieczystych użytkowników, zwłaszcza w kontekście Ziem Odzyskanych i historycznych aktów prawnych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z ustawą z 2001 r. i jej interpretacją w kontekście wcześniejszych dekretów. Zmiana ustawy w 2003 r. może wpływać na aktualność niektórych argumentów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego prawa majątkowego i pokazuje, jak interpretacja historycznych przepisów może wpływać na współczesne rozstrzygnięcia. Pokazuje też, jak sądy korygują błędy organów administracji.

WSA: Błędna wykładnia prawa uniemożliwiła uwłaszczenie na Ziemiach Odzyskanych.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Sz 614/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-06-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-03-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska
Elżbieta Makowska /przewodniczący sprawozdawca/
Stefan Kłosowski
Symbol z opisem
607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 113 poz 1209
art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska/spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant sekr. sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2004r. sprawy ze skargi J. i F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Przewodniczącego Zarządu Gminy i Miasta [...] z dnia [...] r. Nr [...] ii. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości,
Uzasadnienie
Przewodniczący Zarządu Gminy i Miasta [...] decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. z 2001 r. Nr 113, poz. 1209), oraz art. 104 Kpa, odmówił F. i J. K. nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, położonym w [...] przy ul. [...], w działce Nr [...] o pow. [...]m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta Nr [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez wnioskodawców od Skarbu Państwa aktem notarialnym w dniu [...]r. na podstawie ustawy z dnia 14 lipca 1961r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach.
Zdaniem organu, powołującego się na zacytowaną treść art. 1 ust.1 i 2 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, wniosek nie spełnia wymogów /faktycznych i prawnych/ wynikających z tego przepisu.
W odwołaniu J. i F. K. wnieśli o uchylenie powyższej decyzji jako krzywdzącej podnosząc, że po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej nie będą posiadali uregulowanej własności przedmiotowej działki, mimo że ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. gwarantuje im nabycie na własność tego gruntu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]r. Znak [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr 113, poz. 1209/, po rozpatrzeniu odwołania - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Kolegium wyjaśniło w uzasadnieniu decyzji, że zgodnie z art. 1 ust.1 wyżej wskazanej ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, osobom fizycznym będącym w dniu 26 maja 1990r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 24 października 2001r. użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego wymienionych w dekrecie z dnia 6 września 1951r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne, przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości.
Zdaniem Kolegium, z treści wskazanego wyżej przepisu wynika, że o rodzaju nieruchomości, w stosunku do których przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie ich własności rozstrzyga dekret z dnia 6 września 1951r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych /Dz.U. Nr 46, poz. 340
3 Sygn.akt SA/Sz 614/02
ze zm./.
Dekret ten dotyczy tylko takich nieruchomości, które są gospodarstwami rolnymi lub stanowią działki gruntu i zostały nadane w trybie osadnictwa rolniczego na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska tj. w trybie dekretu z dnia 6 września 1946r. o ustroju rolnym i osadnictwie na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska /Dz.U. Nr 49, poz. 279 ze zm./lub wymienionego dekretu z dnia 6 września 1951r. /art. 1 w związku z art. 13 i art. 10 dekretu z dnia 6 września 1951r./.
W związku z powyższym organ odwoławczy stanął na stanowisku, że ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości ma zastosowanie tylko i wyłącznie do takich nieruchomości, które posiadają obecnie charakter rolny lub są zabudowane na cele mieszkaniowe i znajdują się :
* na obszarze Ziem Odzyskanych lub byłego Wolnego Miasta Gdańska,
* były nadane w trybie osadnictwa rolniczego,
* zostały wymienione w dekrecie z dnia 6 września 1951 r.
jeżeli z jakichkolwiek przyczyn stały się własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego i zostały oddane osobom fizycznym w użytkowanie wieczyste.
W oparciu o akta sprawy Kolegium ustaliło, że przedmiotowa działka gruntu nr [...] położona w [...] przy ul. [...] nie była przedmiotem nabycia w trybie przepisie o osadnictwie rolniczym, a własnością Skarbu Państwa stała się na podstawie przepisów dekretu z dnia 8 marca 1947r. o majątkach opuszczających i poniemieckich.
W konkluzji organu II instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem przedmiotowa nieruchomość jako nie wymieniona w dekrecie z dnia 6 września 1951r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych nie mogła stanowić przedmiotu nabycia na własność w trybie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Powyższą decyzją ostateczną zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. i F. K. podnosząc, że jest ona krzywdząca i niezgodna z prawem, bowiem ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości daje uprawnienie do nieodpłatnego uwłaszczenia nieruchomościami wieczystymi na obszarze Ziem Odzyskanych.
Skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
4
Sygn.aktSA/Sz 614/02
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające
ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargi zostały wniesione Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 dalej; P.p.s.a./
Skargę uznać należy za zasadną. Skarżący trafnie zwrócili uwagę na błędną wykładnię przez organy obu instancji art. 1 ust.1 ustawy z dnia z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. z 2001 r. Nr 113, poz. 1209).
Przedmiotem sporu jest zakres podmiotowy i przedmiotowy stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych własności nieruchomości. Przepis ten w dacie wydania zaskarżonej decyzji miał brzmienie następujące: "Osobom fizycznym będącym w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz. U. Nr 46, poz. 340, z 1957 r. Nr 39, poz. 172, z 1969 r. Nr 13, poz. 95 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668):
1/ zabudowanych na cele mieszkaniowe,
2/ stanowiących nieruchomości rolne
przysługuje roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności tych nieruchomości".
Treść przytoczonego wyżej przepisu winna być ustalona przede wszystkim przy zastosowaniu wykładni gramatycznej. Zakres podmiotowy zawartej w tym przepisie regulacji ustalany przy zastosowaniu obowiązujących norm językowych wskazuje, iż odnosi się on do "osób fizycznych będących w dniu 26 maja 1990r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy /tj. 23.10.2001 r./ użytkownikami lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości. Dalsza część hipotezy tej normy określa jej zakres przedmiotowy przez określenie nieruchomości, których ma dotyczyć, wskazując, iż ustawodawcy chodzi o nieruchomości położone na obszarach Państwa Polskiego, wymienione w dekrecie z dnia 6 września 1951r. /.../ oraz spełniające dodatkowy warunek tj. 1/zabudowane na cele mieszkaniowe, 2/ stanowiące nieruchomości rolne. Nie ulega wątpliwości, iż zapis "wymienionych w dekrecie z 6 września 1951r. /.../ stanowi dookreślenie użytego w tym przepisie sformułowania "obszarów państwa Polskiego...". Dlatego nie przekonuje wniosek, że odwołanie się w tym przepisie do dekretu z 6 września 1951r. oznacza zawężenie zakresu podmiotowego ustawy do osób, które w
5 Sygn.akt SA/Sz 614/02
trybie tego dekretu zostały uwłaszczone oraz zakresu przedmiotowego do nieruchomości rolnych nadanych w trybie osadnictwa rolniczego. Byłoby to zresztą chybione z punktu widzenia celu ustawy z 26 lipca 2001 r. gdyż dotyczyłoby uwłaszczenia osób już uwłaszczonych na podstawie w/w dekretu.
Ponadto gdyby ustawodawca zamierzał wprowadzić takie dodatkowe ograniczenie uczynniłby to w sposób wyraźny i jednoznaczny.
Powyższe rozumowanie Sądu dodatkowo wspiera treść tego przepisu po zmianie ustawy z 26 lipca 2001r. dokonanej ustawą z 11 kwietnia 2003r. o kształtowaniu ustroju rolnego /Dz.U. Nr 64, poz. 592/. Nadała mu ona następujące brzmienie:
"Art. 1.1. Osoby fizyczne będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 3, stała się ostateczna.
2. Prawo własności nieruchomości nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1.
3. Decyzję o nabyciu prawa własności nieruchomości wydaje starosta - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa, lub wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa - w odniesieniu do nieruchomości będącej własnością jednostki samorządu terytorialnego".
Nowa regulacja nie odwołuje się już do dekretu z 6 września 1951 r., a obejmując swą hipotezą zarówno te same podmioty /osoby fizyczne będące w użytkowaniu wieczystym w okresie od 25 maja 1990r. - 24 października 2001 r./, jak i przedmiot /nieruchomości zabudowane na cele mieszkaniowe lub stanowiące nieruchomości rolne/, nie ogranicza zasięgu stosowania ustawy do terytorium Państwa Polskiego, do którego odnosi się dekret z 6 września 1951r. tak jak to czyniła ustawa z 26 października 2001 r., tzn. "Ziem Odzyskanych"
Zaskarżona decyzja, odmawiająca skarżącym nieodpłatnego na bycia własności nieruchomości, której byli użytkownikami wieczystymi w okresie wskazanym ustawą z 26 lipca 2001 r. i na obszarze tzw. Ziem Odzyskanych oparta więc została na błędnej wykładni przepisu art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, a zatem wydana została z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, dlatego podlega ona uchyleniu zgodnie żart. 145 §1 pkt 1 P.p.s.a.
Orzeczenie w pkt 2 wynika z regulacji zawartej w art. 152 P.p.s.a

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI