SA/Sz 354/03

SA/Sz 354/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-06-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel /sprawozdawca/
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Symbol z opisem
634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Hasła tematyczne
Kombatanci
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA D. Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie NSA B. Gebel (spr.), K. Grzegorczyk-Meder, Protokolant K. Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. nie orzeka w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. numer [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił J. B. przyznania uprawnień określonych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz.950 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż we wniosku o przyznanie uprawnień J. B. podał, że w okresie okupacji hitlerowskiej został skierowany do pracy przymusowej w organizacji "T." oraz był osadzony w więzieniach w [...], jednakże nie udokumentował on okoliczności przebywania w hitlerowskich więzieniach. Natomiast fakt przymusowego zatrudnienia nie stanowi represji w rozumieniu ustawy o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
Od decyzji tej J. B. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku podniósł, iż przedstawił oświadczenia świadków na dowód pobytu w więzieniu, których organ nie uwzględnił.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia [...]r. numer [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...]r. Uzasadniając decyzję organ stwierdził, iż odmowa przyznania uprawnień nastąpiła z powodu nieudokumentowania wniosku, a pomimo pisma wzywającego do uzupełnienia dokumentacji, J. B. nie nadesłał żadnych dodatkowych dowodów w sprawie, a ponadto Polski Związek b.Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych nie udzielił rekomendacji dla omawianego wniosku.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek zamiejscowy w Szczecinie J. B. stwierdził, iż przedstawił dowody, które uważa za wystarczające.
Ponadto w piśmie uzupełniającym z dnia [...]r. zarzucił organowi między innymi brak rzetelności, ubliżanie faktom i wymigiwanie się od załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ).
Skarga jest zasadna. Zgodnie z art.107 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja administracyjna winna zawierać między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie jest obowiązkowym składnikiem każdej decyzji administracyjnej. Brak uzasadnienia lub też uzasadnienie niepełne nie pozwala na prawidłową ocenę decyzji, zarówno w toku kontroli instancyjnej, jak i kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja zawiera szczątkowe uzasadnienie faktyczne, zaś uzasadnienia prawnego nie zawiera. Jak wynika z twierdzeń skargi oraz akt sprawy, skarżący w toku prowadzonego postępowania o przyznanie uprawnień kombatanckich przedłożył oświadczenia świadków, do których organ nie odniósł się w swoich decyzjach. Z decyzji z dnia [...]r. można wywnioskować, iż J. B. w ogóle nie udokumentował swojego wniosku, natomiast z zaskarżonej decyzji jedynie wynika, iż nie nadesłał żadnych dodatkowych dowodów w sprawie, a Polski Związek b.Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych nie udzielił rekomendacji dla przedmiotowego wniosku.
Z uzasadnienia wynikać ma ocena faktów, prawa i subsumcji oraz celów i skutków rozstrzygnięcia. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją.
W świetle powyższego Sąd uznał, iż naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego też, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ).