SA/Sz 2671/02

SA/Sz 2671/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-10-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/
Henryk Dolecki /sprawozdawca/
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Symbol z opisem
607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 105 par. 1, art. 97 par. 1 pkt 4, art. 97 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 1 3 października 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.) Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 105 § 1 kpa oraz art. 2 ustawy z dnia 12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856), po rozpatrzeniu odwołania J.S. od decyzji z dnia [...] r. Burmistrza Miasta [...] umarzającej postępowanie w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, orzekło utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji podano, że postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie w sprawie przekształcenia w prawo własności przysługującego Z.S., J.S., J.S., E.S. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych położonych w [...] Zawieszenie postępowania administracyjnego nastąpiło z powodu sporu toczącego się pomiędzy użytkownikami wieczystymi a Gminą [...], którego przedmiotem było rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego wskazanej nieruchomości.
Z uwagi na to, że prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] została rozwiązana umowa wieczystego użytkowania przedmiotowej nieruchomości Burmistrz [...] umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.
Zdaniem organu II instancji, podnoszone przez odwołującego się zarzuty związane z wydanym w dniu [...] r. wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie, ponieważ stanowią wyłącznie polemikę z ustaleniami prawomocnego wyroku wydanego w sprawie cywilnej.
Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie złożył J.S. stwierdzając, że dostarczył nowych dowodów i wykazał, iż zeznania świadków w sprawie cywilnej były niepełne (zatajone) i wprowadziły sąd II instancji w błąd, przez co został wydany niekorzystny wyrok. Dlatego też, jak twierdzi skarżący, trudno stwierdzić, czy decyzja Burmistrza została prawidłowo wydana. W związku z tym organ powinien powtórnie rozpatrzyć sprawę i przesłuchać świadków aby wydana decyzja nie budziła żadnych wątpliwości.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U, Nr 153, poz. 1270/.
Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów, a także mając na uwadze zakres kompetencji sądu administracyjnego oraz ustalony stan faktyczny i prawny należało stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Organ ! instancji zasadnie zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny sprawy o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego. Z treści prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w [...] wynika, że umowa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej położonej w [...] została rozwiązana.
Na podstawie art. 365 k.p.c. prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach wskazanych w ustawie także inne osoby. Nie ulega wątpliwości, że treść tego wyroku wiąże również organy administracji samorządowej. Zasadnie zatem organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie, a organ odwoławczy utrzymał w mocy tę decyzję.
J.S. nie przysługuje prawo użytkowania wieczystego, a więc brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego, w stosunku do którego organ miałby rozstrzygnąć decyzją.
Zarzuty podniesione w skardze nie mogą być uwzględnione, ponieważ dotyczą treści wyroku wydanego przez sąd powszechny. W związku z tym nie mogą one być przedmiotem kontroli w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Niezależnie od zarzutów podniesionych w treści skargi, należy wskazać, że organ I instancji zawiesił postępowanie, ale po zakończeniu postępowania przed sądem powszechnym, nie podjął najpierw zawieszonego postępowania, do czego był zobowiązany na mocy art. 97 § 2 kpa, aie od razu postępowanie umorzył. Pomimo, że uchybienie to nie wpłynęło na prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji, jednak organ odwoławczy powinien był na nie zwrócić uwagę.
Mając na uwadze powyższe rozważania sąd na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.