SA/Sz 2604/02

SA/Sz 2604/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-10-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /sprawozdawca/
Marian Jaździński /przewodniczący/
Marzena Kowalewska
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 83 par. 1 art. 85 par. 1
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Polańska/spr/ Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant Anna Malinowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004r. sprawy ze skargi "A" spółka jawna A.B. i C.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie długu celnego o d d a l a skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] w Oddziale Celnym w K. Przedsiębiorstwo "A" A. i C. B. z siedzibą w A. , za pośrednictwem Agencji Celnej "B" z siedzibą w A., zgłosiło do procedury dopuszczenia do obrotu na formularzu SAD o nr [...] towar określony jako rękawice ochronne z PCV, jako rękawice ochronne z nitrylu oraz jako rękawice ochronne z lateksu, zakwalifikowane do kodu PCN 392620000 - dwie pierwsze pozycje oraz do kodu 401519900 - ostatnia pozycja.
Przyjęcie wskazanego wyżej zgłoszenia celnego przez organ celny spowodowało objęcie wymienionych w nim towarów procedurą dopuszczenia do obrotu i określenie kwoty wynikającej z długu celnego.
W dniu [...] funkcjonariusze celni z Działu Powtórnej Kontroli Celnej Urzędu Celnego rozpoczęli kontrolę celną w siedzibie importera, w wyniku której ustalili, że towary sprowadzone do kraju przez firmę Przedsiębiorstwo "A" A. i C. B. z siedzibą w A. zostały nieprawidłowo sklasyfikowane i wadliwie ustalona została wartość celna towaru.
Na podstawie wyników tej kontroli, Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgłoszenia celnego z dnia [...] o nr [...], a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] uznał to zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej i zmienił klasyfikację importera, zastosowaną w zgłoszeniu celnym, taryfikując rękawice w 3 podpozycjach Taryfy celnej jako: rękawice ochronne dziane pokryte PCV, rękawice robocze ochronne tkane powlekane lateksem oraz jako rękawice robocze ochronne dziane powlekane nirylem i zaklasyfikował je odpowiednio do kodów PCN:611610800, 621600000, 611610200.
W wyniku zmiany klasyfikacji sprowadzonego przez importera towaru, zmieniona została stawka celna, dodatkowo także obniżono wartość deklarowanych w zgłoszeniu celnym kosztów transportu i ubezpieczenia towaru, co skutkowało określeniem nowej wysokości kwoty wynikającej z długu celnego wraz z należnymi odsetkami.
Pismem z dnia [...] "A" A. i C.B. spółka jawna z siedzibą w A. (nastąpiła zmiana nazwy firmy od dnia [...] odwołała się od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego, podnosząc w odwołaniu zarzuty dotyczące formy i trybu prowadzonego przez organy celne postępowania. W szczególności, podniesiono zarzuty:
- niepodpisania przez stronę protokołu kontroli,
- niesporządzenia protokołu z pobrania materiałów dowodowych,
- wydania decyzji przez nieuprawniony podmiot, tj. przez Urząd Celny , zamiast przez Dyrektora Urzędu Celnego,
- naruszenia przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej wobec niewskazania w osnowie decyzji, jako podstawy jej wydania, przepisów Ordynacji podatkowej oraz Kodeksu celnego,
- naruszenia prawa strony do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, tj. przepisu art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z przepisem art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, bowiem strona nie była świadoma treści i skutków pisma, w którym organ celny nie wyjaśnił jej znaczenia przepisu art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej.
W dodatkowych pismach, stanowiących uzupełnienie odwołania, z dnia [...] oraz z dnia [...] strona podniosła zarzut wydania decyzji na podstawie materiału dowodowego zebranego z rażącym naruszeniem prawa - przepisów art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, gdyż uzyskanym w toku niezakończonej kontroli (brak protokołu z czynności kontrolnych i protokołu pokontrolnego) oraz wyjaśniła, że rękawice przekazane funkcjonariuszom celnym przez nią w czasie czynności kontrolnych różnią się od rękawic, jakie były przedmiotem importu w 1999 r. cieńszą warstwą gumy, lateksu i nirylu, co powoduje ich mniejszą wagę.
W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] o nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Celnego.
Uzasadniając decyzję Dyrektor Urzędu Celnego stwierdził, że w przedmiotowej sprawie, działając na podstawie przepisów art. 83, art. 75 § 1 i 23 § 7 Kodeksu celnego, tj. po zwolnieniu towaru, Dział Powtórnej Kontroli Urzędu Celnego rozpoczął w siedzibie importera kontrolę dokumentacji księgowej i handlowej związanej z obrotem towarowym z zagranicą. W toku tej kontroli m. in. porównano oznaczenia par rękawic z dokumentu przyjęcia do magazynu towaru będącego przedmiotem zgłoszenia celnego o nr [...] z dnia [...] z oznaczeniami asortymentu znajdującego się w magazynie w dniach wykonywania kontroli. Z uwagi na zbieżność oznaczeń, pobrano próbki towaru oznaczonego tak jak w ww. dokumencie tj. rękawice oznaczone symbolami: 411, 593, 627, 862, uznając je za reprezentatywne dla towaru będącego przedmiotem zgłoszenia celnego. Dokonano także oględzin przedmiotowych próbek i poddano w wątpliwość prawidłowość klasyfikacji towaru zastosowaną w zgłoszeniu celnym, co skutkowało przekazaniem uzyskanych materiałów dowodowych do postępowania celnego. Ponieważ Strona w chwili zgłoszenia celnego zadeklarowała inne niż wynikało z zasad klasyfikacji kody Taryfy celnej, organ celny uznał, iż przepisy regulujące procedurę dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, jaką zostały objęte przedmiotowe rękawice robocze, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe i niekompletne dane. Dalej w uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że - zgodnie z przepisem art. 83 §3 Kodeksu celnego - "jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje właściwe działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane." Sformułowanie "podejmuje niezbędne działania" oznacza, iż organ celny powinien podjąć te działania niezwłocznie. Organ celny stosuje wówczas art.65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, tj. wydaje decyzję, w której - uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części - rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, określa kwotę wynikającą z długu celnego, zgodnie z przepisami prawa celnego lub zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż wymienione wyżej. Z przepisów tych wynika, iż Dyrektor Urzędu Celnego, wydając przedmiotową decyzję, nie był zobligowany czekać na wyniki prowadzonej w firmie kontroli dokumentacji księgowej i handlowej związanej z obrotem towarowym z zagranicą w sytuacji pojawienia się nowych danych (dowodów). Kodeks celny nie stawia bowiem żadnych specjalnych warunków, od spełnienia których uzależnione byłoby podejmowanie przez organ celny niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego wyjaśnił dalej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy.
W przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej wprowadzonego na polski obszar celny towaru, organ odwoławczy stwierdził, iż - zgodnie z treścią Reguły nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej - dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Kod PCN 392620000 zastosowany przez stronę w dniu odprawy celnej dla rękawic oznaczonych symbolami 411 i 627, zgodnie z jego treścią, obejmuje odzież i dodatki do odzieży z tworzyw sztucznych. Natomiast kod PCN 401519900, do którego strona w dniu odprawy zaklasyfikowała rękawice oznaczone symbolami 862 i 593, zgodnie z jego treścią, obejmuje pozostałe rękawice stanowiące dodatki do odzieży z kauczuku wulkanizowanego (gumy). Próbki towarów stanowiące materiał dowodowy świadczą jednak o tym, że rękawice wykonane były nie tylko z tworzywa sztucznego, bądź tylko z kauczuku, lecz były to rękawice wytworzone z materiałów włókienniczych, powlekane tworzywem sztucznym lub kauczukiem. Zgodnie zaś z treścią uwagi 2m do działu 39 Taryfy celnej oraz treścią uwagi 2a do działu 40 Taryfy celnej, w myśl których działy te nie obejmują towarów objętych sekcją XI ( tj. materiałów włókienniczych i wyrobów z nich) oraz, uwzględniając stan towaru wynikający z oględzin próbek i katalogu firmy "A", że w przedmiotowe rekawice: oznaczone symbolem 411 stanowią połączenie materiału włókienniczego (dzianiny) z nitrylem (guma), oznaczone symbolem 593 stanowią połączenie materiału włókienniczego (tkaniny) z lateksem (guma), oznaczone symbolem 627 stanowią połączenie materiału włókienniczego (dzianiny) z PVC (tworzywo sztuczne), oznaczone symbolem 862 stanowią połączenie materiału włókienniczego (tkaniny) z lateksem (guma), to należało rozważyć treść uwagi 2 do działu 59 Taryfy celnej, stanowiącej o połączeniu materiałów włókienniczych z tworzywami sztucznymi z działu 39 (np. PVC) oraz treść uwagi 4 do działu 59, stanowiącej o połączeniu materiałów włókienniczych z gumą (np. lateks, nitryl). Z uwagi 2 do działu 59 wynika, jak stwierdził dalej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, że do pozycji 5903 Taryfy celnej klasyfikuje się "materiały włókiennicze płaskie impregnowane, powlekane, pokrywane lub laminowane tworzywami sztucznymi, bez względu na ich gramaturę w przeliczeniu na metr kwadratowy i bez względu na postać tworzywa sztucznego (pełne lub komórkowe) z wyłączeniem:
(1) materiałów włókienniczych płaskich, których impregnacja, powleczenie lub pokrycie nie jest widoczne gołym okiem (...); dla celów klasyfikacji nie są brane pod uwagę zmiany barwy powodowane tymi zabiegami;
(2) wyrobów, które nie mogą być, bez spękania, nawinięte ręcznie wokół cylindra o średnicy 7 mm, w temperaturze 15 do 30 C-(...); ..
(3) wyrobów, w których materiał włókienniczy płaski jest całkowicie powleczony lub pokryty po obydwu stronach tworzywem sztucznym lub zatopiony w tworzywie sztucznym, pod warunkiem jednak, że tego rodzaju powłoka jest widoczna gołym okiem, przy czym dla celów klasyfikacji nie są brane pod uwagę zmiany barwy powodowane tymi zabiegami(...);
(4) materiałów włókienniczych płaskich częściowo powleczonych lub pokrytych tworzywem sztucznym i zawierających deseń, będący wynikiem tych zabiegów(...);
(5) płyt, arkuszy lub taśm tworzywa komórkowego, połączonych z materiałem włókienniczym płaskim, w których materiał włókienniczy płaski występuje jako element wzmacniający (dział 39); lub (6) wyrobów włókienniczych objętych pozycją 5811;" Z tych zapisów wynika, że tkaniny i dzianiny powleczone, pokryte lub laminowane tworzywem sztucznym jednostronnie należy klasyfikować do pozycji 5903 Taryfy celnej. Natomiast biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy Sekcji XI, organ II instancji stwierdził, że odzież wykonaną z dzianin objętych pozycją 5903 należy klasyfikować do pozycji 6113, co wynika z treści tej pozycji oraz komentarza do niej zawartego w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom II, s. 1185), który stanowi, że dla rękawiczek z dzianin właściwą jest pozycja 6116. Zatem, zaklasyfikowanie rękawic oznaczonych symbolem 627 przez organ celny I instancji do podpozycji 611610800, obejmującej pozostałe rękawiczki dziane powlekane m.in. tworzywem sztucznym, jest prawidłowe. Zastosowana przez stronę w zgłoszeniu celnym klasyfikacja do podpozycji 392620000 Taryfy celnej, obejmującej odzież i dodatki do odzieży z tworzyw sztucznych, jest nieprawidłowa, ponieważ nie są to rękawice robocze ochronne z tworzywa sztucznego, lecz rękawice dziane powlekane tworzywem sztucznym (w tym wypadku PCV).
Dalej w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że - zgodnie z uwagą 4 do działu 59 - w rozumieniu pozycji 5906 Taryfy celnej określenie "materiały włókiennicze płaskie gumowane" dotyczy:
" (a) materiałów włókienniczych impregnowanych, powleczonych, pokrytych lub laminowanych gumą:
(i) o masie 1 m nie większej niż 1500 g/m2; lub
(ii) o masie 1 m powyżej 1500 g/m2 i zawartości powyżej 50% wagowych materiałów
włókienniczych;
(b) tkanin wykonanych z przędzy, taśmy lub podobnego materiału impregnowanego,
powlekanego, pokrywanego lub osłanianego gumą, objętych pozycja 5604;
(c) materiałów włókienniczych płaskich, niezależnie od masy ich metra kwadratowego, komponowanych przez połączenie równoległych przędz włókienniczych z gumą. Jednak pozycja ta nie obejmuje płyt, arkuszy lub taśm z gumy porowatej, połączonych z materiałem włókienniczym płaskim, gdzie materiał włókienniczy płaski jest jedynie elementem wzmacniającym (dział 40), lub wyrobów z produktów objętych pozycją 5811." Z tego wynika, że tkaniny i dzianiny powleczone, pokryte lub laminowane gumą należy klasyfikować do pozycji 5906 Taryfy celnej. Natomiast, biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy Sekcji XI, odzież wykonaną z dzianin objętych pozycją 5906 należy klasyfikować do pozycji 6113, co wynika z treści tej pozycji oraz komentarza do niej zawartego w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom II, s. 1185), który stanowi, że rękawiczki z dzianin należy klasyfikować do pozycji 6116. Podobnie, odzież wykonaną z tkanin objętych pozycją 5906 należy klasyfikować do pozycji 6210, co wynika z treści tej pozycji oraz komentarza do niej zawartego w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom II, s. 1199), w którym jednak dla rękawiczek z tkanin wskazuje się jako właściwą pozycję 6216. Zaklasyfikowanie więc rękawic oznaczonych symbolami 593 i 862 przez organ celny I instancji do pod pozycji 621600000, obejmującej rękawiczki inne niż dziane (tkane), jest zgodne z zasadami klasyfikacji, ponieważ próbki przedmiotowych rękawic wykonane są w całości z materiału włókienniczego i tylko częściowo powleczone bądź pokryte kauczukiem (lateksem, bowiem zastosowana przez stronę w zgłoszeniu celnym klasyfikacja do podpozycji 401519900 Taryfy celnej, obejmującej pozostałe rękawice stanowiące dodatki do odzieży z kauczuku wulkanizowanego, jest nieprawidłowa ponieważ nie są to rękawice robocze ochronne z lateksu, lecz tkane i tylko częściowo powlekane lateksem.
Podobnie, jak stwierdził organ odwoławczy, zaklasyfikowanie rękawic oznaczonych symbolami 411 przez organ celny I instancji do pod pozycji 611610200, obejmującej rękawiczki dziane powlekane gumą, jest prawidłowe ponieważ są to rękawice robocze ochronne dziane powlekane gumą (nitrylem), przy czym mankiet jest niepowleczony, a wnioskowana przez stronę klasyfikacja do pod pozycji 392620000 Taryfy celnej, obejmującej odzież i dodatki do odzieży z tworzyw sztucznych, jest nieprawidłowa gdy nie są to rękawice robocze ochronne z tworzywa sztucznego, lecz dziane i tylko częściowo powlekane nitrylem.
Odnosząc się do twierdzenia strony, iż pobrane w czasie kontroli próbki rękawic nie odzwierciedlają w pełni stanu rękawic importowanych przez firmę w 1999 r. Dyrektor Izby Celnej uznał je za niewiarygodne. Strona wezwana o nadesłanie próbek, bądź certyfikatów rękawic będących dotyczących rękawiczek importowanych w 1999 r., nie uczyniła tego. Ponadto również twierdzenie strony, że w czasie kontroli zgłaszała fakt rzekomej różnicy w grubości powleczenia gumą rękawic z 1999 r. w okresie od II połowy 2001 r. nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W piśmie wyjaśniającym dotyczącym tej kwestii Naczelnik Wydziału Kontroli Podmiotów Gospodarczych prowadzącego kontrolę w firmie, stanowczo zaprzeczył, jakoby kwestia różnicy wagi była kiedykolwiek podnoszona. Wskazywanie przez stronę na inne masy rękawic w niniejszej sprawie na etapie postępowania odwoławczego w piśmie z dnia [...] nie może być uznane za wiarygodne, ponieważ dane te nie mają odzwierciedlenia w masach rękawic wykazywanych na fakturach zakupu towaru załączanych do zgłoszeń celnych, w celu bowiem sprawdzenia tej okoliczności - co podkreślił organ II instancji - rozliczono wagę wskazywaną przez stronę dla poszczególnych symboli rękawic wg faktury nr [...] z dnia [...], będącej załącznikiem do zgłoszenia celnego, przy uwzględnieniu ilości rękawic wynikających z tej faktury. W efekcie otrzymano masę 7659 kg, z faktury natomiast wynika, że masa netto wynosi 6992 kg, co wskazuje, że deklarowane przez stronę wagi są nieprawidłowe. Dla pełnego wyjaśnienia sprawy, dokonano również rozliczenia wagi wskazywanej przez stronę dla rękawic o symbolu 862 wg faktury nr [...] z dnia [...] będącej załącznikiem do zgłoszenia [...] z dnia [...] (dotyczy sprawy nr [...]), przy uwzględnieniu, zgodnie z fakturą ilości 60000 sztuk rękawic. W efekcie otrzymano masę 8502 kg, z faktury natomiast wynika, że masa netto tych rękawic wynosi 8000 kg. Przy tym należy podkreślić, iż masa 60000 sztuk par rękawic, przy przyjęciu masy próbki i nieuwzględnieniu nowych danych podawanych przez stronę, wynosi 7920 kg, co jest porównywalne z masą netto wynikającą z faktury.
Biorąc powyższe pod uwagę, Dyrektor Izby Celnej, w oparciu o zasadę swobodnej oceny dowodów, wyrażoną w art. 191 Ordynacji podatkowej, nie uznał twierdzeń strony, co do masy rękawic, jako wiarygodnych i zasługujących na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutu niezapewnienia stronie prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż strona w toku prowadzonego postępowania mogła skorzystać z przysługującego jej prawa przeglądania akt sprawy oraz sporządzania notatek, kopii lub odpisów, bowiem w dniu [...] A. i C. B., właściciele Spółki, przebywając w siedzibie Izbie Celnej w związku z przedmiotową sprawą mogli, lecz nie żądali przedstawienia zebranego materiału dowodowego, zapytali jedynie o datę wpływu akt sprawy z Głównego Urzędu Ceł , otrzymując przy tym kopię pisma, którym przekazano akta sprawy do Izby Celnej.
Odpowiadając natomiast na zarzut strony dotyczący niesporządzenia protokołów pobrania próbek, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że - jak wynika to z akt sprawy - próbki rękawic zostały pobrane przez pracowników Działu Powtórnej Kontroli Urzędu Celnego za pokwitowaniami z dnia [...], na których widnieją podpisy strony, jako osób wydających próbki. Na podstawie tych pokwitowań sporządzono protokół pobrania próbek z tego samego dnia, który podpisali właściciele Spółki. A zatem, jak stwierdził organ odwoławczy, materiał dowodowy jest bezsporny, gdyż został zabezpieczony legalnie w obecności współwłaścicieli firmy, natomiast fakt niezakończenia kontroli celnej, nie miał wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem dowody w postaci próbek towaru były wystarczające dla zanegowania klasyfikacji towaru w zgłoszeniu celnym i wydania nowego orzeczenia w tym zakresie.
W przedmiocie zarzutu wydania decyzji przez nieuprawnioną jednostkę, organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z treścią przepisu art.278 §2 Kodeksu celnego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji przez organ I instancji, "organem administracji państwowej jest dyrektor urzędu celnego", i co do tego, że decyzję wydał Dyrektor Urzędu Celnego nie ma wątpliwości, ponieważ decyzję podpisała Naczelnik Działu Taryfikacji Wartości Celnej i Podatków Pośrednich K.K. (upoważnienie Dyrektora Urzędu wynika z pkt 1, części II jej Karty zakresu obowiązków i uprawnień). Dalej w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że - wbrew twierdzeniom odwołującej się strony - przepis art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej także nie został naruszony, bowiem w uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał treść przepisów merytorycznych, zaś z jej uzasadnienia wynika, jaki jest związek tych przepisów, w świetle stanu faktycznego sprawy, z treścią wydanego rozstrzygnięcia, dodając przy tym, że z przepisu tego nie wynika wprost obowiązek przytaczania wszelkich przepisów prawa, jakie zastosowano przy wydawaniu decyzji. Uzasadnienie prawne jest bowiem realizacją obowiązku organów administracyjnych co do informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych decyzji po to, aby znała ona argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji i, niewątpliwie, zasada ta została zachowana przy wydawaniu decyzji przez organ I instancji.
W kwestii braku omówienia treści przepisu art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdził, iż dowodem na pouczenie strony o znaczeniu treści tego przepisu jest treść samego postanowienia oraz to, że strona, po otrzymaniu tego postanowienia, nadesłała do organu pismo z dnia z dnia [...] w którym - powołując się na pismo z dnia [...] - wypowiedziała się w sprawie, co potwierdza, że treść tego postanowienia była jednoznaczna i zrozumiała.
Skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie "A" A. i C.B. spółka jawna z siedzibą w A., ponawiając zarzuty podniesione w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa.
Sąd administracyjny, zgodnie treścią przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Sąd rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie, stwierdził że organy celne obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i obowiązujący stan prawny, w szczególności organy te prawidłowo zinterpretowały i zastosowały w sprawie normy prawne wynikające z przepisów art. 83 § 1 i art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), nie naruszając przy tym przepisów postępowania celnego.
Na wstępie stwierdzić należy, że w procesie stosowania klasyfikacji taryfowej przyjmuje się, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni, jeden kod taryfy celnej, z przyporządkowaną do niego stawką celną. To oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (vide: wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r. sygn. akt III ARN 22/96, OSNAPiUS 1997, nr 4, poz. 45).
Organy celne, w celu realizacji zasady prawdy obiektywnej, zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie ( przepis art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z przepisem art. 262 Kodeksu celnego).
Zgodnie natomiast z treścią przepisu art.191 Ordynacji podatkowej, który na mocy przepisu art. 262 Kodeksu celnego także znajduje zastosowanie w postępowaniu celnym, organy celne oceniają na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten wyraża tzw. zasadę swobodnej oceny dowodów. Polega ona na tym, że organy celne nie są związane żadnymi regułami dowodowymi, a rozstrzygają sprawę na podstawie przekonania opartego na uznaniu niektórych dowodów za wiarygodne, innych natomiast za niewiarygodne
W analizowanej sprawie organy celne, dążąc do realizacji zasady prawdy obiektywnej i nie przekraczając przy tym zasady swobodnej oceny dowodów, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przez wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie.
W pełni należy podzielić ustalenia poczynione przez organy podatkowe w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzonych na polski obszar celny przez stronę skarżącą rękawic roboczych ochronnych. Słusznie organy obu instancji zakwalifikowały ten towar, jako towar: rękawice ochronne dziane pokryte PCV, rękawice robocze ochronne tkane powlekane lateksem oraz jako rękawice robocze ochronne dziane powlekane nirylem i zaklasyfikował je odpowiednio do kodów Taryfy celnej PCN:611610800, 621600000 oraz 611610200.
Nie można uznać za prawidłową klasyfikacji wskazanej w zgłoszeniach celnych przez Przedsiębiorstwo "A" A. i C.B. z siedzibą w A., już chociażby z tego powodu, że towar ten, określony przez importera, jako rękawice robocze ochronne z PCV, nitrylu oraz z lateksu nie posiadał struktury jednorodzajowej, jakby to wynikało ze zgłoszenia celnego, czyli, że rękawice wykonane były z PCV, nitrylu i lateksu, lecz posiadał strukturę złożoną, składającą się z co najmniej dwóch materiałów, tj. dzianinę pokrytą PCV, tkaninę pokrytą lateksem oraz dzianinę pokrytą nitrylem. A to dowodzi, że - skoro przedmiotem importu był towar wyżej przetworzony niż towar objęty kodami PCN wskazanymi przez importera (PCN: 392620000 oraz 401519900)- to powinien on był zostać zaklasyfikowany do wyższych pozycji, czy podpozycji Taryfy celnej. Towary bowiem w Taryfie celnej usystematyzowane są według stopnia ich przetworzenia, zaczynając od surowców, produktów nieprzetworzonych, półproduktów, aż do wyrobów gotowych. Zgodnie z zasadami klasyfikacji taryfowej, produkt objęty wcześniejszym działem Taryfy celnej, poddawany dalszemu przetworzeniu, zawsze klasyfikowany będzie do pozycji lub podpozycji następnej w kolejności, nigdy zaś do poprzedniej (vide: wyrok NSA z dnia 8 maja 2003 r. o sygn. akt V SA 3416/01 - publ. w Lex nr 82488).
Rozważając natomiast zasadność zarzutów podniesionych w skardze, będących w istocie powtórzeniem zarzutów wymienionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a dotyczących formy i trybu prowadzonego w tej sprawie postępowania celnego, stwierdzić należy, że skarżąca Spółka, niewłaściwie interpretując treść przepisów art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, wywodzi wadliwe wnioski co do konieczności sporządzenia przez organ celny I instancji protokołu z kontroli celnej oraz protokołu pokontrolnego. Przepisy bowiem art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego zamieszczone zostały w Dziale III oznaczonym "Kontrola celna wykonywana poza urzędem celnym" Tytułu IX a Kodeksu celnego oznaczonego "Kontrola celna". Tymczasem w przedmiotowej sprawie organy celne nie prowadziły kontroli celnej w zakresie określonym tymi przepisami, lecz przeprowadziły kontrolę zgłoszenia celnego w ramach tzw. kontroli postimportowej, określonej w przepisie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, zamieszczonym w Tytule IV Kodeksu celnego oznaczonym "Przeznaczenie celne" w Dziale II oznaczonym "Procedury celne" w Oddziale 4 oznaczonym "Kontrola zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru". Z żadnego przepisu Oddziału 4 nie wynika, aby organy celne podczas wykonywania kontroli postimportowej, miały obowiązek stosowania przepisów art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, wprost bądź też odpowiednio. A zatem, nieuprawniony jest zarzut naruszenia tych przepisów przez organ celny I instancji. W toku prowadzonego natomiast postępowania celnego organy celne obu instancji zobowiązane były, na podstawie przepisu art. 262 Kodeksu celnego, stosować odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy Działu IV ustawy Ordynacja podatkowa. W zakresie tego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie stwierdził nieprawidłowości, które czyniłyby to postępowanie wadliwym i skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W szczególności, nie można zgodzić się z zrzutem skargi dotyczącym niewłaściwego wyjaśnienia przez organy celne kwestii wagi importowanego towaru.
Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona przez Izbę Celną w toku postępowania odwoławczego i właściwie przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Potwierdzić tylko należy ustalenia organów celnych, że próbki towaru zostały pobrane za pokwitowaniem oraz na podstawie protokołu sporządzonego z tej czynności w dniu [...], a waga towaru prawidłowo ustalona w oparciu o dowody zakupu towaru. Szczegółowe wyliczenie wagi importowanego towaru organ II instancji przedstawił na str. 9 swojej decyzji, a strona skarżąca nie kwestionuje prawidłowości wyliczeń rachunkowych.
Także zarzut odnoszący się do formy wydanej przez organ I instancji decyzji, tj. zamieszczenia w nagłówku decyzji nadruku "Urzędu Celnego", zamiast nadruku "Dyrektora Urzędu Celnego", co - zdaniem skarżącej Spółki - stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, na podstawie przepisu art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, nie stanowi ani podstawy do uchylenia tej decyzji, ani też do stwierdzenia jej nieważności. Z treści ostatniej strony decyzji wynika bowiem, że podpisała ją Naczelnik Działu Urzędu Celnego K.K. z upoważnienia Dyrektora Urzędu Celnego. Zgodzić się należy ze skarżącą Spółką, że - zgodnie z treścią przepisu art. 210 § 1 pkt1 Ordynacji podatkowej - decyzja powinna zawierać takie oznaczenie organu celnego, które nie budzi wątpliwości, jaki organ ją wydał. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie niewątpliwe jest, że decyzję wydał, jako organ celny - zgodnie z treścią przepisu art. 278 § 2 Kodeksu celnego - Dyrektor Urzędu Celnego. Fakt użycia przez organ celny I instancji w nagłówku decyzji, nadruku "Urzędu Celnego", zamiast nadruku "Dyrektora Urzędu Celnego", jest istotnie wadą formalną decyzji, która jednak nie skutkowała żadnymi ujemnymi dla strony konsekwencjami, a wobec tego nie ma podstaw do jej uchylenia, czy tym bardziej do stwierdzenia jej nieważności, bowiem decyzję tę wydał rzeczowo i miejscowo właściwy organ celny.
Zgodzić się również należy z Dyrektorem Izby Celnej, że realizacja obowiązku wynikającego z przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej zamieszczenia w decyzji podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa, polega na wskazaniu przepisów prawnych w decyzji oraz takim uzasadnieniu decyzji, aby z jej treści wynikał związek tych przepisów ze stanem faktycznym sprawy i treścią rozstrzygnięcia. Te wymogi spełnia zarówno zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu celnego I instancji.
W tej sytuacji, całokształt przedstawionych wyżej okoliczności upoważnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a argumentacja faktyczna i prawna przedstawiona w jej uzasadnieniu w pełni zasługuje na akceptację i, wobec tego, skarga podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).