SA/Sz 2447/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Szczecinie uchylił decyzje odmawiające nieodpłatnego nabycia własności części nieruchomości, uznając sprzeczność między podstawą prawną a uzasadnieniem organów administracji.
Skarżąca M. W. wniosła o nieodpłatne nabycie własności części nieruchomości, jednak Prezydent Miasta oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiły, powołując się na brak wniosków pozostałych współużytkowników wieczystych i fakt, że nie wszyscy byli nimi w kluczowych datach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił te decyzje, wskazując na sprzeczność między podstawą prawną (ustawa z 2001 r.) a uzasadnieniem organów, które błędnie stosowały wymogi z innej ustawy.
Sprawa dotyczyła wniosku M. W. o nieodpłatne nabycie własności ułamkowej części nieruchomości, w której posiadała lokal mieszkalny i udział w użytkowaniu wieczystym. Prezydent Miasta odmówił, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, argumentując, że prawo do nieodpłatnego nabycia przysługuje tylko tym współużytkownikom wieczystym, którzy byli nimi w dniu 26 maja 1990 r. i w dniu wejścia w życie ustawy z 26 lipca 2001 r., a także że wszyscy współużytkownicy musieliby złożyć wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organy administracji błędnie zastosowały przepisy, wskazując w podstawie prawnej ustawę z 2001 r., a w uzasadnieniu powołując się na wymogi z ustawy z 1997 r. dotyczące wniosków wszystkich współużytkowników. Sąd podkreślił, że ustawa z 2001 r. nie zawiera takiego wymogu, a prawo do nabycia własności przysługuje zarówno użytkownikowi wieczystemu, jak i współużytkownikowi. Sprzeczność między podstawą prawną a uzasadnieniem uniemożliwiła prawidłową ocenę sprawy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonych decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ustawa z 2001 r. nie wymaga wniosków wszystkich współużytkowników ani nie ogranicza prawa do nabycia tylko do tych, którzy byli nimi w określonych datach, jeśli spełniają pozostałe warunki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji błędnie zastosowały wymogi z ustawy z 1997 r. dotyczące wniosków wszystkich współużytkowników, podczas gdy podstawą prawną była ustawa z 2001 r., która takich wymogów nie zawierała.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
u.n.p.w.n. art. 1 § ust. 1
Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości
Prawo do nieodpłatnego nabycia własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe przysługuje nie tylko użytkownikowi wieczystemu, ale również współużytkownikowi wieczystemu. Ustawa nie zawiera wymogu składania wniosków przez wszystkich współużytkowników.
p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji.
Pomocnicze
u.p.u.w. art. 1 § ust.5 pkt 1
Ustawa z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności
Przepis ten zawierał wymóg wniosku pozostałych współużytkowników, ale nie był podstawą prawną w tej sprawie.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie orzekał w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji (stosowana przez SKO).
u.s.k.o.
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzeczność między podstawą prawną decyzji organów administracji a ich uzasadnieniem. Niewłaściwe zastosowanie przez organy administracji wymogów dotyczących wniosków wszystkich współużytkowników, które nie wynikały z podstawy prawnej (ustawy z 2001 r.).
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie podziela stanowiska organów administracji obu instancji i uważa, że zachodzi sprzeczność pomiędzy podstawą prawną obu decyzji, a treścią uzasadnienia. Artykuł 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie zawiera żadnych przepisów odnośnie wymogu wniosku pozostałych współużytkowników wieczystych nieruchomości jako warunku dokonania przekształcenia. Uzasadnienie prawne decyzji powinno wskazywać jakie przepisy prawne i dlaczego organ zastosował dla danego stanu faktycznego. Musi też istnieć logiczny związek pomiędzy rozstrzygnięciem, podstawą prawną i uzasadnieniem.
Skład orzekający
Grzegorz Jankowski
przewodniczący-sprawozdawca
Danuta Strzelecka-Kuligowska
sędzia
Marzena Kowalewska
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nieodpłatnego nabycia własności nieruchomości przez użytkowników wieczystych, znaczenie zgodności podstawy prawnej z uzasadnieniem decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z 2001 r. i stanu prawnego obowiązującego w tamtym okresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje typowy błąd proceduralny organów administracji, który może mieć istotne konsekwencje dla obywateli. Jest to przykład, jak ważne jest precyzyjne stosowanie prawa.
“Błąd organów administracji uniemożliwił nabycie własności. WSA wyjaśnia, dlaczego.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 2447/02 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2004-06-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-10-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Danuta Strzelecka-Kuligowska Grzegorz Jankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Marzena Kowalewska Symbol z opisem 607 Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi Hasła tematyczne Nieruchomości Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 pkt 1 a i c , art. 200 i 152 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Dnia 24 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski/spr/ Sędziowie Sędzia WSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Asesor WSA Marzena Kowalewska Protokolant: st.sekr. sąd. Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego nabycia własności ułamkowej części nieruchomości /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. Nr N.[...], II. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej M. W. kwotę [...] /[...]/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Decyzją z [...]r. Prezydent [...] działając na podstawie art. 1 ust.1 i 2 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr 113, poz. 1209/ odmówił M. W. nieodpłatnego nabycia udziału do [...]części w prawie własności zabudowanej nieruchomości oznaczonej geodezyjnie działką ewidencyjną nr [...]w obrębie ewidencyjnym nr [...] o powierzchni [...] m2 położonej w [...] przy ulicy[...], stanowiącej własność Miasta [...] Jak wynika z uzasadnienia wniosek w sprawie nieodpłatnego nabycia udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym obejmującym również lokale użytkowe, położonej w [...]przy ul.[...], złożony został przez wnioskodawcę w dniu [...] W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i posiadanych akt ustalono, że wnioskodawca umową ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży lokalu oraz oddania gruntu w użytkowanie wieczyste zawartą w formie aktu notarialnego z [...]r. nabył własność lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym wraz z przynależnym udziałem wynoszącym [...] części w prawie użytkowania wieczystego opisanej wyżej nieruchomości gruntowej. Pozostałe [...] lokale mieszkalne również zostały zbyte na własność wraz z oddaniem we współużytkowanie wieczyste ułamkowych części do działki gruntu oraz udziału w nie wydzielonych częściach wspólnych budynku, które nie służą do użytku właścicieli poszczególnych lokali, w tym część udziałów zostało zbytych po dacie 26 maja 1990r. Zatem nie wszyscy współużytkownicy wieczyści byli w dacie 26 maja 1990r. i w dniu wejścia w życie ustawy 24 października 2001 r. współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości. Ponadto brak jest wniosków pozostałych współużytkowników nieruchomości. Prezydent [...] uznał, że M. W. nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, a tym samym nie przysługuje jej prawo do nieodpłatnego nabycia współwłasności przedmiotowej nieruchomości w trybie tej ustawy. W odwołaniu złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]M. W. wskazała, że w decyzji Prezydenta [...] zastosowano w sposób nieuprawniony zawężającą interpretację podmiotową przepisów wspomnianej ustawy. Decyzją z 9 października 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 2 ustawy z 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 1 ustawy z dnia 3 Sygn.aktSA/Sz 2447/02 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr113, poz. 1209/utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Kolegium w myśl art. 1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 r. roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości przysługuje osobom fizycznym, którym prawo użytkowania wieczystego tej nieruchomości przysługiwało w dniu 26 maja 1990r. i w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 24 października 2001 r. Powyższy warunek M. W. spełnia albowiem prawo własności mieszkania oraz prawo ułamkowej części użytkowania wieczystego nabyła w [...]r. Natomiast warunku tego nie spełniają właściciele pozostałych [...] lokali mieszkalnych w budynku przy ul. [...], gdyż prawo własności nabyli po 26 maja 1990r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że prawo do nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości musi przysługiwać wszystkim użytkownikom wieczystym danej nieruchomości i wszyscy użytkownicy muszą złożyć wnioski o przeniesienie na ich rzecz prawa własności nieruchomości. Jako, że w niniejszej sprawie pozostali użytkownicy wieczyści w ogóle nie złożyli wniosków o nieodpłatne nabycie prawa własności decyzja Prezydenta [...] jest zasadna. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. W. wniosła o uchylenie decyzji SKO w [...], gdyż jej zdaniem odmowa nabycia prawa własności przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie znajduje uzasadnienia w przepisie art. 1 ustawy z 26 lipca 2001 r. Wojewódzki Sad Administracyjny uznał, co następuje: Sądowa kontrola prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ wykazała, że skarga jest zasadna. Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/. W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ustalił, że M. W. złożyła wniosek w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości-mieszkania położonego w [...] przy ul. [...]w dniu [...]\r. Prezydent Koszalina i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przywołali w podstawie prawnej, odmownych decyzji art. 1 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości /Dz.U. Nr 113, poz. 1209/ a 4 Sygn.aktSA/Sz 2447/02 jednocześnie w uzasadnieniu organy administracji wskazały na brak wniosków pozostałych współużytkowników wieczystych nieruchomości oraz na to, że nie wszyscy współużytkownicy byli w dacie 26 maja 1990r. i w dniu wejścia w życie ustawy tj. 24 października 2001 r. współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości. Wskazane przesłanki stały się przyczyną negatywnych decyzji. Sąd nie podziela stanowiska organów administracji obu instancji i uważa, że zachodzi sprzeczność pomiędzy podstawą prawną obu decyzji, a treścią uzasadnienia. Artykuł 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie zawiera żadnych przepisów odnośnie wymogu wniosku pozostałych współużytkowników wieczystych nieruchomości jako warunku dokonania przekształcenia. Warunek o takiej treści został umieszczony w art. 1 ust.5 pkt 1 ustawy z 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1299/, jednak Sąd ustalił, że podstawą rozpatrzenia wniosku były przepisy ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe przysługuje nie tylko użytkownikowi wieczystemu ale też współużytkownikowi wieczystemu. Uzasadnienie zaskarżonych decyzji rozmija się więc z podstawą prawną i przez to uniemożliwia jednoznaczną ocenę rozstrzygnięcia tak skarżącej jak i Sądowi. Uzasadnienie prawne decyzji powinno wskazywać jakie przepisy prawne i dlaczego organ zastosował dla danego stanu faktycznego. Musi też istnieć logiczny związek pomiędzy rozstrzygnięciem, podstawą prawną i uzasadnieniem . Mając na względzie powyższe wywody Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Ponadto Sąd w nawiązaniu do art. 152 tej ustawy nie orzekał w przedmiocie wykazania decyzji i rozstrzygnął o kosztach postępowania na podstawie art. 200 tej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI