SA/Sz 2132/02

SA/Sz 2132/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-10-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska
Marian Jaździński /przewodniczący/
Marzena Kowalewska
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 83 par 1; art. 85 par 1 i art. 23 par 1
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk (spr.), Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Anna Malinowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiej [...] "P" spółka jawna I. W. i S.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego o d d a l a skargę
Uzasadnienie
W dniu [...]r. Przedsiębiorstwo [...] "P" I. i S. W. z siedzibą w K. zgłosiło, w Oddziale Celnym, do procedury dopuszczenia do obrotu, na formularzu SAD o nr[...], towar w postaci rękawic roboczych z dwoiny bydlęcej zakupionych w Ch., w firmie [...]
Do ww. zgłoszenia celnego Strona załączyła m.in.: deklarację wartości celnej oraz fakturę nr [...] z dnia [...] r., na podstawie której zakupiono przedmiotowy towar, rachunek nr [...] z dnia [...] r. wystawiony przez [...] S.A., obciążający Stronę składką z tytułu ubezpieczenia przesyłki w kwocie [...] zł, oraz oświadczenie spedytora – Spółki "[...]" z G., który wskazał, że koszt frachtu z [...] do G. wyniósł [...] dolarów amerykańskich, a także, że całkowite rozliczenie za wykonanie kompleksowej usługi spedycyjnej nastąpi po dostarczeniu towaru do K.
Po zwolnieniu towaru, funkcjonariusze celni z Działu Powtórnej Kontroli Urzędu Celnego rozpoczęli w siedzibie importera kontrolę dokumentacji księgowej i handlowej związanej z obrotem towarowym z zagranicą. W takcie tej kontroli ujawniono m.in. fakturę VAT nr [...] z dnia [...] r., na podstawie której firma "[...] " obciążyła spółkę "P" łączną kwotą [...] zł z tytułu wykonania usług spedycyjnych i transportowych związanych z przywozem przedmiotowego towaru.
W związku z powyższym, Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w tej sprawie, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...]r. uznał wspomniane zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru oraz należności celnych i określił kwotę wynikająca z długu celnego, doliczając do wartości transakcyjnej koszty transportu towaru na odcinku zagranicznym w kwocie [...]zł, wynikającej z ujawnionej faktury.
Pismem z dnia [...]r. Ogólnopolska [...] "P" I. i S. W. spółka jawna z siedzibą w K. (nastąpiła zmiana nazwy firmy od dnia [...]r.) odwołała się od wskazanej decyzji Dyrektora Urzędu Celnego, wnosząc o jej uchylenie w trybie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej i podnosząc zarzut wydania tej decyzji z rażącym naruszeniem zasad kontroli celnej, w wyniku której ujawniono fakturę firmy spedycyjnej "[...]", dotyczącą kosztów transportu towaru. Zdaniem Strony, wbrew normom przewidzianym w przepisach Kodeksu celnego, pracownicy Urzędu Celnego nie sporządzali i nie przedstawiali kontrolowanej jednostce protokołów z czynności kontrolnych, co stanowiło naruszenie art. 27717 Kodeksu celnego. Ponadto, zdaniem Skarżącej, faktury firmy "[...]" nie powinny skutkować podwyższeniem wartości celnej towaru, bowiem faktycznie nie są one związane z kosztami importu. Firma "[...]" wyznaczała Stronie trzydziestodniowy termin do zapłaty za fracht, udzielając w ten sposób firmie "P" "kredytu kupieckiego". Następnie, z tego tytułu, firma "[...]"w rozliczeniach ze spółką "P", dodawała na fakturze 1,5 % wartości frachtowej, które to koszty, zdaniem Strony, były związane wyłącznie z opisaną powyżej usługą finansowo-kredytową. Ponadto, Skarżąca wniosła o przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu potwierdzenia, że przyjęta z ujawnionej faktury kwota nie nosi znamion opłat, które powinny zostać dodane do wartości celnej towaru, a także podkreśliła, ze w toku prowadzonego postępowania kontrolnego nie mogła skutecznie wyjaśniać wątpliwości i wskazywać dowodów potwierdzających jej stanowisko.
W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Celnego.
Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy wskazał, że – zgodnie z przepisem art. 83 §3 Kodeksu celnego – "jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje właściwe działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane." Sformułowanie "podejmuje niezbędne działania" oznacza, iż organ celny powinien podjąć te działania niezwłocznie. Organ celny stosuje wówczas art.65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, tj. wydaje decyzję, w której – uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części – rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, określa kwotę wynikającą z długu celnego, zgodnie z przepisami prawa celnego, lub zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż wymienione powyżej. Z przepisów tych wynika, iż Dyrektor Urzędu Celnego, wydając przedmiotową decyzję, nie był zobligowany czekać na wyniki prowadzonej w firmie kontroli dokumentacji księgowej i handlowej związanej z obrotem towarowym z zagranicą w sytuacji pojawienia się nowych danych (dowodów). Kodeks celny nie stawia bowiem żadnych specjalnych warunków, od spełnienia których uzależnione byłoby podejmowanie przez organ celny niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, wyjaśnił dalej,w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał także, że uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie, po zwolnieniu towaru, funkcjonariusze celni, przeprowadzając w siedzibie importera kontrolę dokumentacji handlowej i księgowej, ujawnili fakturę na podstawie, której firma "[...]" obciążyła spółkę "P" łączną kwotą [...] zł z tytułu wykonania usług spedycyjnych związanych z przywozem wskazanego na wstępie towaru, zasadne było wydanie przez Dyrektora Urzędu Celnego zaskarżonej decyzji, uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe, gdyż Strona w chwili zgłoszenia celnego nie deklarowała, że ponosiła koszty wynikające z ww. faktury. Zgodnie bowiem z art. 23 § 1 ustawy Kodeks celny wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i 31 Kodeksu celnego.
Z uwagi na fakt, że wymieniona powyżej faktura opiewała na łączną kwotę [...] zł, a na wysokość tej sumy składały się:
- organizacja obsługi spedycyjnej na terenie portów morskich, koszty terminalowe –[...]zł,
- usługa spedycyjna – organizacja odprawy, przekaz –[...]zł,
- usługa spedycyjna opłata za wymianę[...]–[...]zł,
- fracht morski Yantian – G. –[...]zł,
- fracht samochodowy G. – K.- G. –[...]zł,
- opłata manipulacyjna UC – przekaz celny –[...]zł,
organ celny pierwszej instancji, zasadnie więc i zgodnie z treścią art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego, do ceny importowanych rękawic roboczych z dwoiny bydlęcej doliczył wynikająca z faktury nr [...] z dnia [...]r. wartość frachtu morskiego [...]- G. w wysokości [...] zł oraz składkę z tytułu ubezpieczenia przesyłki w wysokości [...] zł, jaką [...] S.A. obciążyła Stronę na podstawie rachunku z dnia [...]r.
Odnosząc się do, podniesionej przez Stronę w odwołaniu, kwestii zapłaty dokonanej przez firmę "[...]" na rzecz armatora, następującej około 30 dni przed dniem zapłaty przedmiotowej kwoty przez spółkę "P" na rzecz ww. firmy i dodania w związku z tym na fakturze 1,5% do wartości frachtowej, zdaniem organu odwoławczego, nie ma to związku z prowadzonym postępowaniem, bowiem z zapisów występujących na fakturze nr [...]nie wynika, aby Strona została obciążona przez firmę "[...]" prowizją adresową we wskazanej powyżej wysokości
Dalej, w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w toku prowadzonego postępowania Strona mogła wypowiadać się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a także skorzystać z przysługującego jej prawa przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek. I tak, w dniu [...]r. I. i S. W., właściciele Spółki stawili się w siedzibie Izbie Celnej, gdzie umożliwiono im przeglądanie akt, co znalazło odzwierciedlenie w sporządzonym na tę okoliczność protokole, który znajduje się w aktach sprawy.
Powyższą decyzję ostateczną Spółka zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z powodu jej niezgodności z prawem. Wnosząc o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej, I. W. i S. W. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art., 27717 i art. 27718 Kodeksu celnego poprzez niesporządzenie i nieprzedstawienie Spółce protokołów z prowadzonych czynności kontrolnych, a także protokołu końcowego z kontroli, o jakim mowa w art. 27718 Kodeksu celnego oraz przepisów art. 124 i art. 210 Ordynacji podatkowej. W opinii Skarżącej, niezgodne z prawem jest wydawanie przez organy celne decyzji przed zakończeniem procedury kontroli i przed przedstawieniem Stronie protokołów z tej kontroli.
W kwestii wartości celnej importowanego towaru Strona stwierdziła, że z uwagi na fakt, iż zawarła umowę na usługę transportową na kwotę [...] dolarów amerykańskich, ta właśnie kwota została przyjęta w dokumentach celnych SAD. Z tego względu rozliczenie faktury transportowej, zdaniem Skarżącej, odbyło się zgodnie z obowiązującym prawem.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) uznał, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa.
Sąd administracyjny, zgodnie treścią przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Sąd rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie, stwierdził że organy celne obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i obowiązujący stan prawny, w szczególności organy te prawidłowo zinterpretowały i zastosowały w sprawie normy prawne wynikające z treści przepisów art. 83 § 1, art. 85 § 1 i art. 23 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), nie naruszając przy tym przepisów postępowania celnego.
Rozważając zasadność zarzutów podniesionych w skardze, będących w istocie powtórzeniem zarzutów wymienionych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a dotyczących formy i trybu prowadzonego w tej sprawie postępowania celnego, stwierdzić należy, że skarżąca Spółka, niewłaściwie interpretując treść przepisów art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, wywodzi wadliwe wnioski co do konieczności sporządzenia przez organ celny pierwszej instancji protokołu z kontroli celnej oraz protokołu pokontrolnego. Przepisy bowiem art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego zamieszczone zostały w Dziale III oznaczonym "Kontrola celna wykonywana poza urzędem celnym" Tytułu IX a Kodeksu celnego oznaczonego "Kontrola celna". Tymczasem w przedmiotowej sprawie organy celne nie prowadziły kontroli celnej w zakresie określonym tymi przepisami, lecz przeprowadziły kontrolę zgłoszenia celnego w ramach tzw. kontroli postimportowej, określonej w przepisie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, zamieszczonym w Tytule IV Kodeksu celnego oznaczonym "Przeznaczenie celne" w Dziale II oznaczonym "Procedury celne" w Oddziale 4 oznaczonym "Kontrola zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru". Z żadnego przepisu Oddziału 4 nie wynika, aby organ celny podczas wykonywania kontroli postimportowej, miał obowiązek stosowania przepisów art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, wprost bądź też odpowiednio. A zatem, nieuprawniony jest zarzut naruszenia tych przepisów przez organ celny pierwszej instancji. W toku prowadzonego natomiast postępowania celnego organy celne obu instancji zobowiązane były, na podstawie przepisu art. 262 Kodeksu celnego, stosować odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy Działu IV ustawy Ordynacja podatkowa.
W zakresie tego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie stwierdził nieprawidłowości, które czyniłyby to postępowanie wadliwym i skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Nie można także zgodzić się z zrzutem skargi dotyczącym niewłaściwego naliczenia przez organy celne wartości celnej importowanego towaru.
Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona przez Izbę Celną w toku postępowania odwoławczego i właściwie przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Potwierdzić tylko należy ustalenia organów celnych, że wartość celna towarów w rozumieniu art. 23 § 1 Kodeksu celnego jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 Kodeksu celnego. Zgodnie natomiast z art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego, w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem przepisów art. 23, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego. Mając na uwadze powyższe uregulowania, a także fakt ujawnienia w dokumentacji księgowej importera zapłaconej faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., na podstawie której firma "[...]" obciążyła spółkę "P" łączną kwotą [...] zł z tytułu wykonania usług spedycyjnych i transportowych związanych z przywozem towaru, stwierdzić należy, że prawidłowo postąpiły organy podatkowe doliczając do ceny importowanych rękawic roboczych, wynikającą z ww. faktury, wartość frachtu morskiego [...]– G. w wysokości [...]zł oraz składkę z tytułu ubezpieczenia przesyłki w wysokości [...]zł.
Nie można się także zgodzić z zarzutem Skarżącej, że organ odwoławczy nie wskazał w swojej decyzji podstawy faktycznej oraz prawnej, która potwierdzałaby, że działanie spółki "P" było nieprawidłowe.
Realizacja obowiązku wynikającego z przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej zamieszczenia w decyzji podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa, polega na wskazaniu przepisów prawnych w decyzji oraz takim uzasadnieniu decyzji, aby z jej treści wynikał związek tych przepisów ze stanem faktycznym sprawy i treścią rozstrzygnięcia. Te wymogi spełnia zarówno zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu celnego pierwszej instancji. Ponadto, organy celne w sposób obszerny podały motywy, którymi kierowały się wydając zaskarżone decyzje, a nadto w sposób wyczerpujący wyjaśniły Stronie zasadność przesłanek rozstrzygnięcia. Z tego też względu za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia przez organy celne art. 124 Ordynacji podatkowej regulujący ogólną zasadę przekonywania.
W tej sytuacji, całokształt przedstawionych wyżej okoliczności upoważnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a argumentacja faktyczna i prawna przedstawiona w jej uzasadnieniu w pełni zasługuje na akceptację i, wobec tego, skarga podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).