SA/Sz 2097/03

SA/Sz 2097/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-08-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Iwona Tomaszewska
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Zofia Przegalińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska /spr/ Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant Anna Kalisiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaległości z tytułu podatku dochodowego za 1995r. o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr I [...] i umorzył postępowanie w sprawie S. B. dotyczącej umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego za 1995r. w wysokości [...] .zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że S. B. pismem z dnia 10 maja 2003r. powołując się na art. 22 § 1 Ordynacji podatkowej, zwrócił się do Pierwszego Urzędu Skarbowego o zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku dochodowego za 1995r. w kwocie [...] zł, Wniosek podatnik uzasadnił swoją trudną sytuacją materialną, stanem zdrowia oraz politycznymi zasługami dla Kraju. Ponadto wyjaśnił, że zwraca się do Urzędu Skarbowego aby organ ten wyegzekwował przedmiotową zaległość do jego pracodawców jako niedopłatę należnych od nich zaliczek na podatek. Nadto podatnik wniósł o ponowne rozliczenie jego zobowiązanie i zastosowanie ulg podatkowych, które mu przysługiwały w ciągu ostatnich lat. Wynika dalej z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, że organ I instancji ustalił, że w złożonym zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu PIT-32 za 1995r. podatnik wykazał dochód w kwocie [...] zł oraz kwotę podatku do zapłaty [...] zł. Zobowiązanie to przekształciło się w zaległość podatkową, dlatego wniosek podatnika został potraktowany jako wniosek o umorzenie zaległości i decyzją z dnia 8 lipca 2003r. organ I instancji umorzył zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego w kwocie [...] zł ze względu na sytuację materialną podatnika. Pozostała część zaległości została wyegzekwowana przed wydaniem decyzji o umorzeniu zaległości podatkowej.
W odwołaniu od powyższej decyzji wniesionym do Izby Skarbowej podatnik wniósł o umorzenie zaległych zobowiązań wskazując na zaległości za rok 1995 i 1996 podając jednocześnie, że powodem złożenia odwołania nie jest sytuacja materialna /ubóstwo/ lecz wadliwość ustawy - Ordynacja podatkowa. Wskazał też, że wydano przez organ I instancji decyzja Urzędu nie odpowiada na postulaty które wnosił.
Organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji jako bezprzedmiotową i umorzył postępowanie w sprawie stwierdził bowiem, że na skutek 5 letniego upływu czasu doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego, które w ten sposób wygasło. Organ odwoławczy wyjaśnił również w uzasadnieniu swojej decyzji, że wszelkie uwagi, postulaty i żądania zawarte w pismach podatnika wykraczają poza zakres prowadzonego postępowania i nie podlegają ocenie w podjętej decyzji. Odpowiadając na zapytanie odnośnie tego, czy po 29 latach podatnik ma prawo domagać się od Państwa Polskiego zwrotu podatku, organ odwoławczy wyjaśnił, że z upływem 5 lat wygasają nie tylko zobowiązania podatników wobec Skarbu Państwa, ale również prawo ubiegała się przez podatnika o zwrot nadpłaconego lub też niesłusznie zapłaconego podatku /art. 80 § 1 Ordynacji podatkowej/.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący S. B. nie zgodził się ze stanowiskiem, że roszczenie po 5 latach się przedawniają twierdząc, że roszczenia po 5 latach się przedawniają twierdząc, że roszczenia o zwrot podatku sprecyzował dnia 13 kwietnia 1978r. i dlatego nadal domaga się zwrotu pieniędzy z tytułu zryczałtowanego podatku obrotowego i dochodowego oraz zwrotu pieniędzy za niewykorzystanie terminu ważności koncesji na taksówkę z uwagi na to, że żadnych zysków nie osiągnął jako "taksówkarz". Zarzucił odmowę powołania biegłego do wyliczenia sum pieniężnych jakie za każdy rok kalendarzowy przysługiwałyby mu i będą przysługiwać w przyszłości tytułem zwrotu podatku za koszty remontu mieszkania oraz koszty leczenia szpitalnego. Nadto S. B. wniósł o wydanie nakazu wprowadzenia w życie jego postulatów zgłoszonych w pismach z dnia 28 lipca 2003r. i 6 października 2003r.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, , co następuje:
Na wstępie wskazać, iż stosownie do 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Skarga nie jest zasadna.
Sprawując kontrolę działalności administracji publicznej Sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne .
Zaskarżona do Sądu przez S. B. decyzja została wydana w przedmiocie uchylenia decyzji umarzającej zaległość podatkową i umorzenie postępowania w sprawie.
W tym też zakresie niezależnie od licznych postulatów i wniosków skarżącego, Sąd badał czy powyższa decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem. Z akt sprawy podatkowej wynika, że postępowanie, które zakończyło się decyzją ostateczną zostało wszczęte wnioskiem skarżącego o umorzenie zaległości podatkowej za 1995r. i w takim zakresie sprawa została rozstrzygnięta przez organ odwoławczy, który po stwierdzeniu, że doszło do przedawnienia uznał, iż postępowanie o umorzenie zaległości podatkowej skarżącego stało się z powyższej przyczyny bezprzedmiotowe i dlatego umorzył postępowanie w sprawie.
Skarżący podnosi w skardze oraz licznych pismach procesowych szereg kwestii, które nie dotyczą zakresu przedmiotowego podjętego rozstrzygnięcia, dlatego Sąd kwestiami tymi nie zajmował się jako że nie mogły one mieć żadnego wpływu na istotę rozpatrywanej sprawy.
Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.