SA/Sz 2074/03

SA/Sz 2074/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak
Danuta Strzelecka-Kuligowska /sprawozdawca/
Henryk Dolecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 908/05 - Wyrok NSA z 2006-06-21
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska/spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1120ze zm.), art. 104 kpa nakazał S. S. rozbiórkę domku o konstrukcji drewnianej, szczelnej studzienki na nieczystości płynne o średnicy [...]oraz rozbiórkę /likwidację/ studni wierconej, wybudowanych na terenie działki [...].
W odwołaniu od tej decyzji S. S. wniosła o uchylenie decyzji całości w związku ze zmianą, w dniu 11 lipca 2003r. ustawy Prawo budowlane. Nadto skarżąca podnosi, że budowa obiektów rozpoczęła się w dniu [...]r., a więc 30 dni od dokonania zgłoszenia, które należy uznać za skuteczne, gdyż do chwili obecnej nie został do niego zgłoszony sprzeciw.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa. ,art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003r. Nr 80 poz. 718) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i 30 w/w ustawy, które określają, jakich to obiektów budowa nie wymaga pozwolenia na budowę, oraz które spośród wymienionych obiektów i robót budowlanych można wykonać dokonując zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru rozpoczęcia ich wykonania, a ten w terminie 30 dni od dnia doręczenia nie zgłosi sprzeciwu. Zatem usytuowanie obiektów objętych postępowaniem I instancyjnym wymaga uzyskania pozwolenia na budowę . Inwestor pozwolenia nie uzyskał, jedynie w dniu [...]r. /data wpływu do Urzędu Gminy/ zgłosił zamiar wykonania robót. Jak wynika protokołu wizji lokalnej oraz pisma kierowanego do Referatu Budownictwa i Architektury, Urzędu Gminy w [...] z [...]r. inwestor przystąpił do wykonania obiektów przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia o warunkach samowoli budowlanej.
W dniu 11 lipca 2003r weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80 poz. 718). Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe z zastrzeżeniem ust. 2 ustawy, który stanowi, że do postępowań - dotychczasowych obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ - wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy art. 1 pkt 37-39 oraz pkt 41 ustawy.
Przepisy art. 1 pkt 37- 39 stanowią, że nakazanie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego możliwe jest tylko, gdy jego wybudowanie nie jest zgodne z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Jak wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Gminnej Rady Narodowej w [...] Nr [...]z dnia [...]r teren, na którym zlokalizowana jest działka [...]posiada przeznaczenie "teren istniejących użytków rolnych i zielonych do dalszego użytkowania".
W świetle powyższego z uwagi na istniejącą niezgodność lokalizacji przedmiotowych obiektów z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nakaz ich rozbiórki jest zasadny.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. S. zarzuciła decyzjom organów obu instancji naruszenie przepisów art. 9 i 10 § 1 kpa i przepisów dotyczących postępowania dowodowego, a zwłaszcza art. 77 § 1 kpa mające istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa materialnego.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w miejsce, Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80 poz. 718 zwanej dalej zm.p.bud.),
Art. 7 ust. 1 ustawy zm.p.budl. wprowadził generalną zasadę, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy /tj. przed dniem 11 lipca 2003r./ a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 7 ust.2 zm.pr. bud. formułuje wyjątek od tej zasady i stanowi, że do postępowań – dotychczasowych obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ – wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy art. 1 pkt 37-39 oraz – w części odnoszącej się do art. 48 ust.2 ustawy , o której mowa w art. 1-art.1pkt 41.
Jak wynika z dołączonych do akt rozpoznawanej sprawy akt administracyjnych, skarżąca pismem z dnia [...]r. zgłosiła zamiar ustawienia przyczepy campingowej , założenia studni wierconej do [...]m., ponadto na stopach [...]nad ziemią zamontowania pomieszczenia socjalnego typu VC, kuchni z butlą gazową, magazynku podręcznego na taczki i narzędzia itp., wykonania szamba.
Jak wynika z nadesłanych przez organ na żądanie Sądu dokumentów - w dniu [...]r. Komendant Straży Gminnej w [...] L. K. wraz z M. H. pracownikiem Urzędu Gminy w [...]przeprowadzili kontrolę działek w [...]w okolicy [...]i stwierdzili wybudowanie na działce nr [...]wiaty, szamba i studni.
O powyższym fakcie powiadomiony został pismem z dnia [...]r. Inspektor Nadzoru Budowlanego, który wszczął postępowanie i wyznaczył termin wizji lokalnej.
Podczas oględzin dokonanych w dniu [...]r. skarżąca przyznała, że już po upływie 14 dni od dokonanego zgłoszenia rozpoczęła realizację robót budowlanych. Skarżąca na działce nr [...]w [...]wybudowała obiekt drewniany bez fundamentów o wymiarach [...]. W obiekcie tym wydzielono trzy pomieszczenia na funkcję sanitarną /łazienka, kuchnia WC/. Ponadto na terenie działki wykonano studnię wierconą zakończoną głowicą betonową z zamontowaną pompą.
Ponadto przy obiekcie wykonano szczelną studzienkę na nieczystości płynne o śr. [...]m oraz studnię z kręgów betonowych na odpadki organiczne.
Ustawienie obiektu drewnianego wraz z urządzeniami budowlanymi /studnia/ oraz wybudowanie studzienki na nieczystości płynne są robotami budowlanymi przewidzianymi w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Zgodnie z tym przepisem roboty budowlane stanowią wszelkie prace polegające na budowie lub montażu obiektu budowlanego.
Przepis art.28 Prawa budowlanego stanowi, że roboty budowlane z wyjątkami wskazanymi w ustawie, można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przywołana ustawa z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane o zmianie niektórych ustaw umożliwia legalizację samowoli budowlanej jednakże po spełnieniu wymogów w art. 48 ust.2.
- w odniesieniu do budowy wykonanej w ramach samowoli budowlanej, zgodne z art. 48 ust.2 organ wstrzymuje prowadzenie robót, a następnie w tym trybie podejmie działania w kierunku legalizacji samowoli budowlanej jeżeli:
- budowa jest zgodna z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,
- budowa nie narusza przepisów w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
Z zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...]z dnia [...]r. wynika, że teren obejmujący działkę Nr [...]w [...]oznaczony symbolem [...]określony jest jako teren istniejących użytków rolnych i zielonych do dalszego użytkowania.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Sąd stwierdza, że z informacji Wójta Gminy zawartej w piśmie z dnia [...]r. Nr [...]znajdującej się w aktach administracyjnych dołączonych do sprawy SA/Sz 1945/03- odpis. k. [...]akt/ wynika, że Rada Gminy uchwaliła w [...]r. Studium Uwarunkowań Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy oraz podjęła w [...]r. uchwałę Nr [...]o przystąpieniu do zmian w planach zagospodarowania przestrzennego – dotyczącą przedmiotowego terenu. Ta ostatnia uchwała nie jest aktem prawa miejscowego podlegającym ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Zatem w/w plan jest nadal obowiązujący w świetle art. 67 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ i art. 87 ust.3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm./.
Obowiązujący w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy zapis wyklucza zatem realizację na działce skarżącej obiektów budowlanych przeznaczonych na cele nierolnicze.
Mylne wskazanie w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego numeru działki skarżącej nie może mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Bezspornym w sprawie jest, że skarżąca zgłosiła w dniu [...]r. zamiar wykonania robót budowlanych które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i przystąpiła do ich wykonania przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia , co oświadczyła podczas wizji lokalnej w dniu [...]r.
Oświadczenie skarżącej zgodne jest z treścią pisma z dnia [...]r. Urzędu Gminy i zażądanej przez Sąd notatki służbowej Straży Gminnej z dnia [...].
Trafnie więc organ odwoławczy uznał, że do wykonania robót budowlanych skarżąca przystąpiła przed upływem 30 dni od dnia dokonanego zgłoszenia. Zgodnie z treścią art. 30 ust.5 Prawa budowlanego do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji sprzeciwu.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej Sąd stwierdził, iż nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a mianowicie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności nie zostały naruszone przepisy art. 7 i 77 kpa. Organy obowiązane do rozstrzygnięcia sprawy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, należycie zbadały stan faktyczny sprawy.
Stosownie do treści art. 10 § 1 kpa "organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań". W niniejszej sprawie organy orzekające nie poinformowały S. S. przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, wypowiedzenia się co do niego.
W tej konkretnej sprawie nie miało to wpływu na jej rozstrzygnięcie. Decydującym dowodem w sprawie był protokół oględzin i oświadczenia złożone przez skarżącą w trakcie tej czynności. Z treścią tego protokołu skarżąca zapoznała się i złożyła stosowny podpis.
Nadto pismem z dnia [...]r. organ I instancji poinformował skarżącą między innymi o tym, że "w związku z pismem Urzędu Gminy z dnia [...]r. w sprawie prowadzenia robót budowlanych na terenie działki nr [...]w m. [...]bez wymaganego pozwolenia na budowę" wszczęte zostało postępowanie.
Zauważyć bowiem należy, jak wyżej zostało to wskazane skarżąca przystąpiła do wykonania robót budowlanych przez upływem okresu wymaganych 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia. W takiej zaś sytuacji jest oczywiste, że skarżąca do robót budowlanych przystąpiła samowolnie i nie zachodziła potrzeba prowadzenia innych dowodów. Okoliczność, że w zaistniałej sytuacji faktycznej zgłoszenie było niewystarczające dla rozpoczęcia przedmiotowych robót, niezbędne uzyskanie było pozwolenia na budowę wynika jednoznacznie z zebranego materiału dowodowego.
W świetle powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem ponieważ wyczerpuje przesłanki z art. 48 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2005r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.