SA/Sz 2064/03

SA/Sz 2064/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-04-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel
Elżbieta Makowska
Iwona Tomaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędzia WSA Barbara Gebel Protokolant Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie robót budowlanych o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 30 ust 2, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414, ze zm.) i art. 104 kpa na mocy porozumienia z dnia 2 stycznia 2002 r., zawartego między Starostą Powiatowym a Zarządem Gminy, w sprawie zadań zleconych z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej, po rozpatrzeniu zgłoszenia inwestora G. D. zgłosił sprzeciw do zgłoszonego zamiaru wybudowania magazynku z wc i zbiornikiem na fekalia w [...].
Z uzasadnienia decyzji wynika, że G. D. w dniu [...]r. dokonała zgłoszenia budowy magazynku z wc i zbiornikiem na fekalia w [...]na działce nr [...].
W związku z tym Wójt wyjaśnił, że w przepisie art. 29, ust 1. pkt 1, 2 i 4 ustawy Prawo budowlane wymienione zostały obiekty gospodarcze, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę, a wymaga zgłoszenia. Zgłoszenie takie można dokonać, dysponując nieruchomością na cele budowlane, jedynie w przypadku: a) budowy obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, b) obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych, lub c) obiektów gospodarczych o powierzchni zabudowy do 10 m2, przy czym łączna ilość tych obiektów nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki.
Organ I instancji ustalił, że działka o numerze geodezyjnym [...]nie posiada zabudowy zagrodowej, nie jest także działką w pracowniczych ogrodach działkowych, a także G. D. nie przedłożyła dokumentu o prawie do dysponowania tą działką na cele budowlane. Dlatego do zgłoszonych obiektów nie mają zastosowania powyższe przepisy.
Z dalszych ustaleń Wójta wynika, że działka nr [...]w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, znajduje się na terenie o symbolu: [...]z przeznaczeniem: Teren istniejących użytków rolnych i zielonych - do dalszego użytkowania. Teren ten został również objęty uchwałą Nr [...]Rady Gminy z [...]r, o przystąpieniu do zmian w planie zagospodarowania przestrzennego, polegającej na wprowadzeniu zakazu zabudowy. Jednocześnie w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy - teren ten znajduje się w strefie rolniczej przestrzeni produkcyjnej z zakazem zabudowy.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła G. D. domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania, co stanowiłoby potwierdzenie przyjęcia zgłoszonych robót budowlanych.
Skarżąca zarzuciła, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, narusza konstytucyjne prawo swobodnego dysonowania własnością w zakresie jej zagospodarowania.
Odwołująca się wskazała, że we [...]r. kupiła działkę nr [...]w [...]o pow. [...], z przeznaczeniem na rekreację letnią, a w pozostałym okresie pod uprawy polowe. W celu przystosowania działki dla potrzeb letniego pobytu, zgłosiła zamiar takiego zagospodarowania , które umożliwi przebywanie na tym terenie. Zamierzała wykonać tymczasowy obiekt z wc i pomieszczeniem magazynowym na sezonowy sprzęt sportowy.
Tymczasowe zagospodarowanie działki, nie zmieni jej dotychczasowego charakteru użytkowania, gdyż będzie to nadal łąka czyli teren użytków zielonych.
Wojewoda decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa i art. 30 ust 2 ustawy Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania G. D., - uchylił decyzję organu I instancji w całości i na podstawie art. 30 ust 2 ustawy Prawo budowlane wniósł sprzeciw do robót budowlanych polegających na wywierceniu studni głębinowej i zamontowaniu pompy, wybudowaniu obiektu drewnianego magazynku z wc oraz zbiornika szczelnego na fekalia na działce nr [...]w [...].
Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że charakter zgłoszonych do wykonania robót budowlanych wskazuje, iż zamiarem skarżącej jest użytkowanie posiadanej nieruchomości rolnej jako działki rekreacyjnej, co potwierdza skarżąca w odwołaniu. Wbrew twierdzeniom skarżącej, zgłoszone obiekty (studnia, zbiornik szczelny, obiekt drewniany-magazynek) nie mają charakteru tymczasowego i powodują zmianę zagospodarowania działki.
Wojewoda ustalił, na podstawie wypisu i wyrysu z planu miejscowego [...], że nieruchomość skarżącej znajduje się na obszarze objętym zapisem planu: [...]"Teren istniejących użytków rolnych i zielonych - do dalszego użytkowania", co wyklucza funkcję rekreacyjną na tym terenie. Stanowisko takie potwierdza opracowane i uchwalone uchwałą Rady Gminy Nr [...]z dnia [...]r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, w którym teren ten określono jako strefę rolniczej przestrzeni produkcyjnej z zakazem zabudowy.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że uchylił decyzję organu I instancji i orzekł jak w osnowie decyzji, z uwagi na to, że organ I instancji w decyzji o sprzeciwie pominął zgłoszoną w dniu [...]r. budowę studni
Ustosunkowując się do zarzutu odwołania Wojewoda podkreślił, że zgłoszenie wykonania robót budowlanych w trybie art. 30 ustawy prawo budowlane zostało utworzone w celu uproszczenia procedur przy prostych robotach budowlanych nie wymagających uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie nakłada na organ obowiązku zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania .
Wyżej opisaną decyzję ostateczną zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego G. D.
Skarżąca zarzuciła, że organy wydające decyzje naruszyły art. 10 kpa, a organ odwoławczy orzekając co do istoty sprawy naruszył art. 139 kpa, gdyż orzekł na niekorzyść strony.
W ocenie skarżącej, organ II instancji wnosząc sprzeciw do robót budowlanych wymienił w indeksie tych robót zamiar wykonania przez skarżącą wiercenia studni głębinowej i zamontowania pompy. Wiercenie studni głębinowej nie jest robotą budowlaną w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane, a więc nie może być przedmiotem sprzeciwu organu w oparciu o art. 30 tej ustawy. Sprawy wiercenia studni głębinowych regulowane są przepisami ustawy prawo geodezyjne i górnicze oraz prawa wodnego, dlatego orzeczony sprzeciw jest bezprawny.
Skarżąca zarzuciła też, że organ odwoławczy stosownie do art. 30 ust.2 ustawy Prawo budowlane, powinien w drodze postanowienia zobowiązać stronę do uzupełnienia zgłoszenia o udokumentowanie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdyż brak tego dokumentu był jednym z powodów wniesienia sprzeciwu.
Strona w dalszej części uzasadnienia skargi podkreśliła, że decyzje obu organów są krzywdzące, gdyż bez możliwości lokalizacji na działce nr [...]w [...]urządzeń budowlanych typu WC i zbiornika na ścieki użytkowanie działki jest całkowicie niemożliwie, co w znaczny sposób ogranicza prawa właściciela do swobodnego dysponowania nieruchomością. Ponadto organ I instancji dopuścił się nieprawidłowości rozpatrując zgłoszenie i podzielił jego treść na części, co w konsekwencji doprowadziło do przekonania, iż zgłoszone roboty zostały przyjęte bez sprzeciwu.
Skarżąca podniosła też, że przedmiotowa działka powstała w wyniku podziału dużej powierzchni nieużytków rolnych. Obecnie powstałe działki nabierają estetycznego wyglądu w wyniku intensywnych prac właścicieli.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, a ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazał, że powodem wniesienia sprzeciwu do zgłoszonych robót budowlanych była niezgodność zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym, a nie jak twierdzi skarżąca, brak udokumentowania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto niezgodność inwestycji z planem miejscowym była również powodem zgłoszenia sprzeciwu odnośnie wykonania studni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a /.
Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, Sąd sprawujący zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem uznał, że skargę należy oddalić, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowaniem decyzji z obrotu prawnego.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest ocena pod względem zgodności z przepisami prawa zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...]r. w sprawie sprzeciwu dotyczącego robót budowlanych zgłoszonych do wykonania na działce nr [...]o pow. [...]polegających na: wywierceniu studni głębinowej i zamontowaniu pompy, wybudowaniu obiektu drewnianego - magazynku z wc oraz zbiornika szczelnego na fekalia.
Zgodnie z przepisem art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /t.j. Dz.U. z 200r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./ roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i 30. W art. 29 ustawa wskazuje jakie obiekty i roboty budowlane nie są objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.
Zwolnienie w art. 29 inwestora z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę wymienionych tam obiektów i robót budowlanych wiąże się bezpośrednio z poddaniem niektórych z tych obiektów oraz robót budowlanych, kontroli administracyjnej realizowanej w związku ze zgłoszeniem zamiaru ich wykonania organowi architektoniczno-budowlanemu /art. 30 ust.1 ustawy Prawo budowlane/.
Zgłoszenie właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu budowy lub robót budowlanych jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wymagającej ustalenia przez wymieniony organ, czy zamierzona budowa lub roboty budowlane odpowiadają wymogom prawa i mogą być realizowane, czy też organ powinien nie dopuścić do realizacji danej budowy /robót budowlanych/ przez zgłoszenie sprzeciwu /art. 30 ust.2 tej ustawy./.
Sprzeciw wyrażony przez organ w trybie art. 30 ust.2 oznacza brak zgody na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej budowy czy robót budowlanych.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte w dniu [...]r. /data wypływu zgłoszenia/, zatem zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 890, poz. 718/, do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy /tj. od 11 lipca 2003r./ a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust.2. Oznacza to, że w niniejszej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003r.
W stanie prawnym obowiązującym w dacie przedmiotowego zgłoszenia stosownie do art. 29 ust.1 pkt 1a i pkt 6 pozwolenia na budowę nie wymagała budowa budynków gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudową zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, parterowych budynków gospodarczych o pow. zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, oraz altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o pow. zabudowy do 25 m2 w miastach i 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości 5 m przy dachach stromych i 4 m przy dachach płaskich.
Zgodnie z art. 30 ust.1 pkt 1 tej ustawy, zgłoszenia właściwemu organowi wymagała budowa, o której mowa w art. 29 ust.1 pkt 1, a zatem co do zasady budowa obiektu drewnianego wolnostojącego pełniącego funkcję magazynku i WC, wymagałaby zgłoszenia o ile byłby to obiekt związany z produkcją rolną i uzupełniałby zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej.
Natomiast budowa zbiornika na fekalia oraz wykonanie robót budowlanych polegających na wywierceniu studni głębinowej nie są wymienione jako obiekt budowlany i roboty budowlane nie wymagające zgłoszenia, zatem ich realizacja wymagała pozwolenia na budowę.
Nie ma racji skarżąca, że roboty związane z wykonaniem studni głębinowej nie podlegają przepisom ustawy prawo budowlane. Studnia jest bowiem budowlą czyli obiektem budowlanym /art. 3 pkt 3 ustawy prawo budowlane/ podlega przepisom tej ustawy.
Istota problemu a zarazem sporu pomiędzy skarżącą a organami dotyczy tego, czy na działce Nr [...]w [...]można w ogóle wykonywać jakiekolwiek roboty budowlane.
Jak wynika z ustaleń organu odwoławczego, a których skarżąca w istocie nie kwestionuje: działka ta stanowi teren rolny objęty zapisem planu: [...] "Teren istniejących użytków rolnych i zielonych - do dalszego użytkowania ".
Powyższy zapis planu, jak trafnie uznał organ odwoławczy, wyklucza funkcję rekreacyjną na tym terenie, a w istocie do takiego wykorzystania nieruchomości zmierzała skarżąca /co wyraźnie wynika z treści odwołania /.
Wprawdzie z zapisów tego planu nie wynikał zakaz zabudowy tego terenu rolnego, lecz na terenach rolnych dopuszcza się tylko budowę siedliska i obiektów związanych z produkcją rolną.
Obiekty zgłoszone przez skarżącą niezależnie od tego czy na ich realizację wymagane było zgłoszenie czy pozwolenia na budowę, nie stanowią budowy siedliska czy obiektów związanych z produkcją rolną.
Trafnie w tej sytuacji organ odwoławczy przyjął, że w świetle powyższego nie można uznać, aby planowane przez inwestora roboty budowlane były zgodne z przeznaczeniem terenu określonym w ustaleniach obowiązującego do dnia [...]r. /na mocy art. 87 ust.3 ustawy z dnia [...]r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz.U. Nr 80, poz. 717/ planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Gminnej Rady Narodowej Nr [...]z dnia [...]r. ze zm./.
Powyższa okoliczność dawała pełne podstawy do zastosowania wobec dokonanego zgłoszenia sprzeciwu o jakim mowa w art. 30 ust.2 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane.
Wbrew odmiennemu w tym względzie przekonaniu skarżącej, obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może być podstawą wniesienia sprzeciwu.
W takiej sytuacji, gdy planowane przedsięwzięcie sprzeczne jest z miejscowym planem zagospodarowania, zbędne jest wzywanie strony do uzupełnienia wniosku o zgłoszeniu.
Z powyższych względów, nie znajdując podstaw do uwzględniania skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.