SA/Sz 2018/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z powodu lakonicznego uzasadnienia organu II instancji.
Skarżący S. M. zaskarżył postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, zarzucając niewspółmierność kary i brak postępowania wyjaśniającego. Organ II instancji utrzymał postanowienie w mocy, uznając je za zgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, wskazując na lakoniczne uzasadnienie organu II instancji i naruszenie przepisów Kpa oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.
Sprawa dotyczyła skargi S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów, brak postępowania wyjaśniającego oraz niewspółmierność kosztów wykonania obowiązku do możliwości Spółdzielni. Organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, uznając je za zgodne z prawem i wskazując jedynie na zgodność wysokości grzywny z art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Sąd uznał, że organ II instancji wypowiedział się lakonicznie w kwestii nałożenia grzywny i jej wysokości, ograniczając się do stwierdzenia zgodności z przepisem art. 121 ustawy, co nie stanowi wszechstronnego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia. Brak wyjaśnienia, czym kierował się organ, wymierzając grzywnę w określonej kwocie, bez odniesienia się do argumentacji strony, stanowi naruszenie art. 107 § 1 i 3 Kpa oraz art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazując na dowolność organu w ocenie dolegliwości zastosowanego środka egzekucyjnego. Sąd podkreślił, że wysokość grzywny nie może być oderwana od realiów konkretnej sprawy i powinna być wyważona stosownie do okoliczności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, lakoniczne uzasadnienie organu II instancji, ograniczające się do stwierdzenia zgodności z art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie stanowi wszechstronnego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia i narusza art. 107 § 1 i 3 Kpa oraz art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Uzasadnienie
Organ II instancji nie wyjaśnił wystarczająco podstaw nałożenia grzywny, nie odniósł się do argumentacji strony i nie wykazał, że wysokość grzywny była odpowiednio wyważona do okoliczności sprawy, co wskazuje na dowolność oceny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
PPSA art. 145 § 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
PPSA art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 205
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kpa art. 107 § 1 i 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ II instancji zobowiązany jest do wszechstronnego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia.
u.p.e.a. art. 121 § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Określa maksymalną wysokość grzywny w celu przymuszenia, nie precyzuje dolnej granicy.
u.p.e.a. art. 122 § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 7 § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Ogólna zasada stosowania najłagodniejszego środka egzekucyjnego.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Lakoniczne uzasadnienie organu II instancji dotyczące nałożenia grzywny. Brak odniesienia się organu II instancji do argumentacji strony wskazującej na podejmowanie działań zmierzających do wykonania obowiązku. Niewspółmierność zastosowanego środka egzekucyjnego w stosunku do okoliczności sprawy i możliwości Spółdzielni (choć sąd nie rozstrzygnął tej kwestii bezpośrednio, wskazał na potrzebę wyważenia grzywny).
Odrzucone argumenty
Argumenty organów obu instancji dotyczące charakteru prawnego egzekwowanego obowiązku jako obowiązku o charakterze niepieniężnym. Argumenty organów obu instancji dotyczące zgodności z prawem zastosowanego środka egzekucyjnego (choć sąd ostatecznie uchylił postanowienie z innych powodów).
Godne uwagi sformułowania
organ II instancji w kwestii nałożenia grzywny i jej wysokości wypowiedział się lakonicznie nie stanowi wszechstronnego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia wysokość nałożonej grzywny w celu przymuszenia nie może być oderwana od realiów konkretnej sprawy wskazuje na dowolność organu w ocenie dolegliwości zastosowanego środka egzekucyjnego
Skład orzekający
Elżbieta Makowska
przewodniczący
Barbara Gebel
sprawozdawca
Arkadiusz Windak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące uzasadnienia postanowień organów administracji w sprawach egzekucyjnych, zasada stosowania najłagodniejszego środka egzekucyjnego, konieczność wyważenia wysokości grzywny w celu przymuszenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wystarczającego uzasadnienia przez organ II instancji. Nie stanowi przełomu w interpretacji przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe i wyczerpujące uzasadnienie decyzji administracyjnych, nawet w sprawach dotyczących grzywien. Jest to ważna lekcja dla organów i przypomnienie o prawach strony.
“Grzywna uchylona przez sąd z powodu lakonicznego uzasadnienia organu!”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 2018/02 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2004-08-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-09-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Arkadiusz Windak Barbara Gebel /sprawozdawca/ Elżbieta Makowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane OSK 1655/04 - Wyrok NSA z 2005-05-25 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par 1 pkt 1 lit c, art. 209,200,205 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NS A Elżbieta Makowska Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2004 r. ze skargi S. M. "[...]" w S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...], II stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, IIl zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. M. "[...]" w S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie [...]([...]) złotych. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] r. numer [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na S. M. "[...]" w grzywnę w wysokości [...].- zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. numer . [...]. Na powyższe postanowienie S. wniosła zażalenie. Wnosząc o uchylenie przedmiotowego zażalenia S. zarzuciła naruszenie art.15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto podniosła, że wydając postanowienie organ nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, a koszty wykonania obowiązku są niewspółmierne do możliwości S. i obciążą one wszystkich jej członków. Ponadto S. podniosła, że uczyniła wszystko by wywiązać się z obowiązku nałożonego na nią decyzją z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. numer [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając, że zostało ono wydane w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., a prawidłowość wydanej decyzji nie jest przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego. Organ uznał również, że nie nastąpiło naruszenie art.15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji gdyż organ egzekucyjny przesłał zobowiązanej pisemne upomnienie z dnia [...] r. Ustalona wysokość grzywny jest zgodna z przepisem art.121 ww. ustawy, a zatem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez S. M. "[...]" w S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy podtrzymując argumenty podniesione uprzednio w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi gdyż strona nie podniosła nowych dowodów i argumentów, nie znanych organowi przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu [...] r. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc, iż grzywna w celu przymuszenia w kwocie [...],- zł przekracza możliwości finansowe S., gdyż ta jest zadłużona. Podniósł także zarzut niewspółmierności zastosowanego środka w stosunku do okoliczności sprawy i możliwości Spółdzielni. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny . Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie. gygn.akt SA/Sz 2018/02 Rozważając kwestię charakteru prawnego egzekwowanego obowiązku, sąd podzielił stanowisko organów obu instancji, że przedmiotem postępowania egzekucyjnego jest nakaz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i wykonanie tego nakazu zaliczyć należy do obowiązku o charakterze niepieniężnym. , Wobec powyższego brak jest podstaw do podważenia zgodności z prawem zastosowanego środka egzekucyjnego. Postanowienie organu I instancji o nałożeniu grzywny wydane zostało przez właściwy organ, we właściwym trybie z zachowaniem ich wymogów z art. 122 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu i 1 egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz.161 z póżn.zm.). Natomiast przyczynę uwzględnienia skargi i w konsekwencji uchylenia zaskarżonego postanowienia stanowi fakt, iż organ II instancji w kwestii nałożenia grzywny i jej wysokości wypowiedział się lakonicznie, ograniczając się do stwierdzenia, . ze "ustalona wysokość jest zgodna z przepisem art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji". W ocenie Sądu stwierdzenie, że nałożona grzywna jest zgodna z art. 121 ustawy, ; nie stanowi wszechstronnego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia, do czego zobligowany jest organ II instancji z mocy art. 107 § 1 Kpa. Należy zauważyć, iż ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 121 § 2 określa maksymalną wysokość grzywny w celu przymuszenia, a nie precyzuje dolnej granicy tego środka egzekucyjnego. Wysokość nałożonej grzywny w celu przymuszenia nie może zatem być oderwana od realiów konkretnej sprawy. Brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia czym kierował się organ, uznając za celowe wymierzenie jej w kwocie [...],- zł, bez odniesienia się do argumentacji strony wskazującej na systematyczne podejmowanie działań zmierzających do wyciszenia dźwigu - a więc podejmowanie działań zmierzających do wykonania nałożonego obowiązku, stanowi zarówno naruszenie art. 107 § 1 i 3 Kpa, jak i art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, bowiem wskazuje na dowolność organu w ocenie dolegliwości zastosowanego środka egzekucyjnego. Tymczasem z ogólnej zasady stosowania najłagodniejszego środka egzekucyjnego, sformułowanej w art. 7 § 2 powyższej ustawy, wynika, że w sytuacji, gdy ustawodawca pozostawił organowi w pewnych granicach możliwość swobody co do wysokości grzywny nakładanej w celu przymuszenia powinnością organu jest odpowiednie jej wyważenie, stosownie do okoliczności konkretnej sprawy. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art.209 w zw. z art.200, 205 powołanej powyżej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI