SA/Sz 1762/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT, uznając, że organ odwoławczy nie dokonał samodzielnych ustaleń w sprawie, mimo braku wiążącego charakteru decyzji podatku dochodowego.
Sprawa dotyczyła decyzji Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. Spółka z o.o. kwestionowała sposób rozliczenia podatku VAT, w tym zaliczenie wydatków na dzierżawę i leasing do kosztów uzyskania przychodów. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy, który nie dokonał samodzielnych ustaleń i nie odniósł się do zarzutów odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę Spółki z o.o. "W." na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. Organ pierwszej instancji, Inspektor Kontroli Skarbowej, zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na dzierżawę zakładu oraz opłat leasingowych, co skutkowało obniżeniem kwoty zwrotu VAT i ustaleniem dodatkowego zobowiązania. Izba Skarbowa utrzymała tę decyzję w mocy, argumentując, że zmiana decyzji w sprawie podatku dochodowego byłaby warunkiem zmiany decyzji w sprawie VAT. Spółka zarzuciła naruszenie prawa i błędną ocenę materiału dowodowego. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Podkreślono, że ustalenia w sprawie podatku dochodowego nie mają wiążącego charakteru dla sprawy VAT, która wymaga samodzielnych ustaleń. Organ odwoławczy naruszył przepisy Ordynacji podatkowej, nie dokonując własnych ustaleń i nie odnosząc się do zarzutów odwołania. W związku z tym zaskarżona decyzja została uchylona. Dodatkowo wskazano, że decyzja w sprawie podatku dochodowego została już wcześniej uchylona innym wyrokiem sądu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenia w sprawie podatku dochodowego nie mają wiążącego charakteru dla sprawy dotyczącej podatku VAT, ponieważ prawo podatkowe nie zawiera przepisu wprowadzającego takie związanie, a obie sprawy wymagają samodzielnych ustaleń.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że sprawy podatkowe są odrębne i wymagają niezależnych ustaleń faktycznych i prawnych, chyba że przepisy wprost stanowią inaczej. Brak jest podstawy prawnej do automatycznego przenoszenia ustaleń z jednej sprawy na drugą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (10)
Pomocnicze
Ordynacja podatkowa art. 187 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 210 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 210 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
pkt 6
u.p.p.s.a. art. 97 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
lit. "c"
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.t.u. art. 25 § 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
pkt 3
u.p.t.u. art. 27 § 5
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
u.p.d.o.p. art. 15 § 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie dokonał samodzielnych ustaleń w sprawie podatku VAT. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania skarżącej. Ustalenia w sprawie podatku dochodowego nie są wiążące dla sprawy podatku VAT.
Godne uwagi sformułowania
ustalenia wydanej decyzji w sprawie podatku dochodowego nie mają wiążącego charakteru w sprawie dotyczącej podatku VAT Sprawa dotycząca podatku VAT jest odrębną sprawą od sprawy dotyczącej podatku dochodowego i wymaga w związku z tym samodzielnych ustaleń i rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Maria Dożynkiewicz
przewodniczący
Kazimierz Maczewski
sprawozdawca
Alicja Polańska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie konieczności samodzielnego rozpatrywania spraw podatkowych przez organy odwoławcze, niezależnie od ustaleń w innych postępowaniach podatkowych."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ odwoławczy nie wykazuje własnej inicjatywy dowodowej i interpretacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną w prawie podatkowym dotyczącą samodzielności postępowań i ustaleń organów administracji, co jest istotne dla praktyków.
“Organ odwoławczy nie może "przerzucać" odpowiedzialności za ustalenia na inne postępowania – sąd wyjaśnia zasady.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 1762/02 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2004-09-15 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2002-08-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Alicja Polańska Kazimierz Maczewski /sprawozdawca/ Maria Dożynkiewicz /przewodniczący/ Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Hasła tematyczne Podatek od towarów i usług Skarżony organ Izba Skarbowa Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 187 par. 1, art. 210 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski (spr.),, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Anna Malinowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2004 r. sprawy ze skargi "W." Spółki z o.o. w M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] r., wydaną w trybie odwoławczym, utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z UKS, z dnia [...] r., określającą Spółce z o.o. - "W." w K. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. w kwocie [...] zł, tj. o [...] zł niższej od wykazanej w deklaracji VAT-7 z dnia [...] r. oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie w kwocie [...] zł. Za podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 25 ust.1 pkt 3 i art. 27 ust. 5 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./. W toku kontroli dokumentów źródłowych Inspektor Kontroli na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uznał za koszt uzyskania przychodów wydatków poniesionych na dzierżawę zakładu w M. Przyczyną wyłączenia tych wydatków z kosztów było to, że zakład produkcyjny w M. był własnością "I." s. c. - J. i H. H., które to przedsiębiorstwo w zakładzie tym prowadziło własną działalność gospodarczą, a Spółkę z o. o. obciążało kosztami za wykonane na jej rzecz usługi. Umowę dzierżawy zawartą pomiędzy "I." s. c., a "W." Spółka z o. o., Inspektor Kontroli uznał za bezskuteczną prawnie w zakresie podatkowym, gdyż wbrew jej treści zakład produkcyjny nie został oddany dzierżawcy do używania, ani dzierżawca nie pobierał z niego pożytków. Powyższe ustalenia były podstawą wydania decyzji w dniu [...] r. Nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. Ponadto Inspektor Kontroli na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uznał za koszt uzyskania przychodu opłat leasingowych z tytułu umowy leasingu operacyjnego kontenerów chłodniczych, bowiem Spółka z o. o. "I." w 2000 r. nie posiadała punktów skupu dziczyzny, a cały zakup pochodził od spółki cywilnej "I.", a więc kontenery te nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę z o. o. "W.". Na tej samej podstawie prawnej nie uznano również za koszt uzyskania przychodu kwot wynikających z faktury nr [...] z dnia [...] r. wystawionej przez Kancelarię Notarialną za sporządzenie aktu notarialnego oraz wniosku o wpis do księgi wieczystej i wypisy aktu notarialnego. Niezaliczenie w/w wydatków do kosztów uzyskania przychodów Spółki było przyczyną wyłączenia podatku VAT naliczonego w fakturze VAT nr [...] wystawionej przez "I." s. c. w kwocie [...] zł, oraz z 4 faktur wystawionych przez "P." Sp. z o. o. w W. w łącznej kwocie [...] zł, co w konsekwencji spowodowało określenie kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. w wysokości [...] zł, tj. o [...] zł niższej od wykazanej w deklaracji VAT-7 z [...] r. oraz ustalenie za ten miesiąc dodatkowego zobowiązania w wysokości [...] zł z tytułu zawyżenia kwoty zwrotu różnicy podatku (w rozliczeniu tym Inspektor pominął kwotę podatku VAT w wysokości [...] zł z faktury wystawionej przez Kancelarię Notarialną). Izba Skarbowa zaakceptowała rozstrzygnięcie organu I instancji nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania Spółki. Organ odwoławczy nie odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołania wyjaśniając, że tylko zmiana decyzji w sprawie podatku dochodowego mogłaby wpłynąć na zmianę decyzji w podatku VAT. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego /[...] r./ Spółka domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że wydana została z naruszeniem prawa, w szczególności przez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, a w następstwie błędne ustalenie, że Spółka nie używała dzierżawionego zakładu. Skarżąca podniosła, że w odwołaniu wskazała, iż Inspektor Kontroli w wyniku kontroli potwierdził używanie przez Spółkę dzierżawionego zakładu, zaliczając do przychodu wartość nieodpłatnych świadczeń z tytułu dzierżawy tego obiektu, lecz organ odwoławczy pominął ten fakt milczeniem. W dalszej części Spółka wyjaśnia okoliczności przekonujące o tym, że umowa dzierżawy zakładu została skutecznie zawarta i była realizowana. Odnośnie wyłączenia przez Inspektora Kontroli z kosztów uzyskania przychodów opłat leasingowych, Spółka wskazała, że używane przez nią na podstawie umowy leasingu operacyjnego kontenery chłodnicze wykorzystywane były, do czasu uruchomienia punktów skupu dziczyzny, jako pomocnicze magazyny mięsa lub odpadów, albo skrzynek na mięso lub podroby. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, że tylko zmiana decyzji w sprawie podatku dochodowego uzasadniać może zmianę decyzji podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie . Wbrew stanowisku Izby Skarbowej ustalenia wydanej decyzji w sprawie podatku dochodowego nie mają wiążącego charakteru w sprawie dotyczącej podatku VAT, nie ma bowiem w prawie podatkowym takiego przepisu , który by związanie takie wprowadzał. Sprawa dotycząca podatku VAT jest odrębną sprawą od sprawy dotyczącej podatku dochodowego i wymaga w związku z tym samodzielnych ustaleń i rozstrzygnięcia. O ile Inspektor Kontroli w swojej decyzji zawarł ustalenia dotyczące wyłączenia z rozliczenia podatku VAT za grudzień 2000 r. wydatków na dzierżawę zakładu oraz opłat leasingowych to Izba Skarbowa, mimo, że obowiązana była ponownie rozpatrzyć sprawę, nie dokonała żadnych ustaleń ani nie ustosunkowała się do zarzutów odwołania, naruszając tym samym przepisy art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tego względu zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy o p.p.s.a. Niezależnie od tego należy nadmienić, że decyzja w sprawie podatku dochodowego została uchylona wyrokiem WSA z dnia 12 maja 2004 r. SA/Sz 1758/02. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy, a o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie art. 152.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI