SA/Sz 1761/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2004-09-22
NSApodatkoweŚredniawsa
podatkiVATodsetkizaległość podatkowaOrdynacja podatkowapostępowanie podatkowekontrola skarbowauchylenie decyzjikoszty postępowania

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Izby Skarbowej dotyczącą odsetek od zaległości podatkowych, uznając ją za zależną od uchylonej wcześniej decyzji określającej samą zaległość.

Sprawa dotyczyła decyzji Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych w VAT. Skarżąca Spółka kwestionowała zasadność decyzji odsetkowej, wskazując na niezgodność z prawem decyzji określającej zaległość podatkową. Sąd uznał, że decyzja o odsetkach jest ściśle związana z decyzją o zaległości i nie może istnieć samodzielnie, jeśli ta druga została wyeliminowana z obrotu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę Przedsiębiorstwa "A" Spółki z o.o. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą odsetek od zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za październik 2000 r. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej, która określiła wysokość odsetek od zaległości podatkowej. Skarżąca Spółka argumentowała, że decyzja odsetkowa jest niezgodna z prawem, ponieważ decyzja określająca samą zaległość podatkową również została zaskarżona i jest wadliwa. Sąd, powołując się na przepisy Ordynacji podatkowej, podkreślił, że odsetki za zwłokę są należnością uboczną, ściśle związaną z istnieniem zaległości podatkowej. W sytuacji, gdy decyzja określająca wysokość zaległości podatkowej została uchylona odrębnym wyrokiem sądu, decyzja dotycząca odsetek od tej zaległości również musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zasądził zwrot kosztów postępowania i stwierdził jej niewykonalność.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja o odsetkach nie może być utrzymana w mocy, jeśli decyzja określająca zaległość podatkową została uchylona, ponieważ odsetki są należnością uboczną ściśle związaną z istnieniem zaległości.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że odsetki za zwłokę są ściśle związane z istnieniem zaległości podatkowej. Jeśli decyzja określająca zaległość podatkową została uchylona, to decyzja dotycząca odsetek od tej zaległości również musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

Ordynacja podatkowa art. 21 § 3

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Pomocnicze

Ordynacja podatkowa art. 52 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Ordynacja podatkowa art. 53 § 1-4

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1271 art. 97 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.k.s. art. 24 § 2 pkt 1

Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja o odsetkach jest zależna od decyzji określającej zaległość podatkową i nie może być utrzymana w mocy, jeśli ta druga została uchylona.

Godne uwagi sformułowania

odsetki są należnością uboczną, ściśle związaną z istnieniem zaległości podatkowej nie ma racji bytu w sytuacji, gdy drugie z nich, tj. decyzja określająca wysokość zaległości podatkowej, z jakiegokolwiek powodu została wyeliminowana z obrotu prawnego

Skład orzekający

Alicja Polańska

sprawozdawca

Kazimierz Maczewski

członek

Maria Dożynkiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zależności między decyzją o zaległości podatkowej a decyzją o odsetkach od tej zaległości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uchylenia decyzji o zaległości podatkowej przez sąd administracyjny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną w prawie podatkowym dotyczącą zależności między różnymi elementami rozstrzygnięcia podatkowego.

Decyzja o odsetkach podatkowych bez podstawy? Sąd wyjaśnia kluczową zależność.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Sz 1761/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-09-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /sprawozdawca/
Kazimierz Maczewski
Maria Dożynkiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 21 par. 3 art. 52 par. 1 pkt 2 art. 53 par. 1-4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska/spr/ Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant: Anna Malinowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" Spółki z o.o. w B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki "A" kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 i art. 53 § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) Izba Skarbowa orzekła o utrzymaniu w mocy decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], Nr [...] określającej Przedsiębiorstwu "A" spółce z o.o. z siedzibą w B. wysokość odsetek od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług październik za 2000 r. w kwocie [...].
W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wskazał, że Inspektor Kontroli Skarbowej wydała decyzję z dnia [...] Nr [...], którą określiła Przedsiębiorstwu "A" kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w kwocie [...] oraz wysokość zaległości podatkowej za październik 2000 r. w kwocie [...]. Następstwem tego rozstrzygnięcia było też wydanie przez ten organ kontroli skarbowej decyzji z dnia [...] Nr [...], w której określił on wysokość odsetek za zwłokę od powyższej zaległości podatkowej, wyliczoną na dzień wydania decyzji określającej tę zaległość, w kwocie [...].
Decyzja określająca wysokość odsetek od zaległości podatkowej, podobnie jak decyzja określająca samą zaległość w podatku od towarów i usług za październik 2000 r., zaskarżona została przez podatnika odwołaniem, w którym kwestionował on niezasadność samej decyzji odsetkowej, lecz sformułował zarzuty jedynie w odniesieniu do decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego i wysokość zaległości podatkowej.
Przedstawioną wyżej decyzję ostateczną Przedsiębiorstwo "A" zaskarżyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka odwołała się do faktu zaskarżenia przez siebie także decyzji ostatecznej określającej jej zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. i niezgodności z prawem samej decyzji odsetkowej upatruje w niezgodności z prawem także decyzji w sprawie określenia zaległości, nie formułując jakichkolwiek innych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenia, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało w nich zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Ze znajdującego zastosowanie w tej sprawie przepisu art. 21 § 3 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) wynika, że stwierdzenie przez organ podatkowy, na skutek wszczętego postępowania podatkowego, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił w całości lub w części podatku, albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna od wykazanej w deklaracji, nakłada na organ podatkowy powinność wydania decyzji, w której określa on wysokość zaległości podatkowej albo stwierdza nadpłatę.
Zgodnie zaś z przepisem art. 52 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, na równi z zaległością podatkową traktuje się między innymi zwrot podatku, jeżeli podatnik otrzymał go nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej, chyba że podatnik wykaże, że nie nastąpiło to z jego winy. Od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę (art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej), co stosuje się również do zwrotu podatku, o którym mowa jest w art. 52 § 1 pkt 2 (art. 53 § 2 Ordynacji).
Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie (art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej). Niezapłacenie podatku w terminie powoduje, że naliczane są odsetki (art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej), które zasadniczo obowiązany jest naliczyć sam podatnik (art. 53 § 3 tejże Ordynacji). Jeżeli jednak doszło do określenia zaległości podatkowej przez organ podatkowy w warunkach, o jakich jest mowa w art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, to odsetki za zwłokę nalicza organ podatkowy określając je na dzień wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej (art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej).
Jest okolicznością w istocie niekwestionowaną, że - będąc do tego uprawnionym na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 100, poz. 442 ze zm.) - organ kontroli skarbowej wydał w dniu 9.04.2002 r. decyzję określającą skarżącej Spółce wysokość zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik za 2000 r. Określenie zatem przez tenże organ, zaakceptowane następnie przez organ odwoławczy, kwoty odsetek za zwłokę w zapłacie zaległego podatku nie może być uznane za niezgodne z prawem, a w szczególności z przepisami Ordynacji podatkowej.
Jakkolwiek więc w rozpatrywanej sprawie okolicznością niekwestionowaną jest to, że w dniu [...] organ kontroli skarbowej wydał decyzję określającą skarżącej Spółce wysokość zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik 2000 r., co zasadnym czyniło określenie przez tenże organ wysokości odsetek za zwłokę od tej zaległości, to podkreślenia jednak wymaga, że odsetki są należnością uboczną, ściśle związaną z istnieniem zaległości podatkowej, obowiązek zapłaty której to należności powstaje z chwilą powstania zaległości, zaś jego rozmiar zależny jest m.in. od rozmiarów samej zaległości. Zależność rozstrzygnięcia określającego wysokość odsetek za zwłokę od istnienia rozstrzygnięcia w sprawie określenia zaległości podatkowej oznacza, że pierwsze z tych rozstrzygnięć nie ma racji bytu w sytuacji, gdy drugie z nich, tj. decyzja określająca wysokość zaległości podatkowej, z jakiegokolwiek powodu została wyeliminowana z obrotu prawnego, czy to w trybie administracyjnym, czy też w następstwie kontroli sądu administracyjnego.
Aczkolwiek regulacja art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej nie wyklucza wprost możliwości rozstrzygnięcia przez organ podatkowy o wysokości odsetek w decyzji odrębnej od decyzji określającej zaległość podatkową, to jednakże za uzasadnioną uznać należy tezę, iż uzależnienie naliczania przez ten organ wysokości odsetek za zwłokę od uprzedniego wydania przezeń decyzji określającej zaległość podatkową (art. 21 § 3 i 4) oznacza, że intencją ustawodawcy jest, aby naliczenie w tym przypadku odsetek nastąpiło równocześnie z wydaniem tej decyzji i stanowiło element jej rozstrzygnięcia będący prostą konsekwencją określenia zaległości podatkowej, brak jest bowiem racjonalnych przesłanek do uznania za trafną praktyki wydawania, niejednokrotnie w tejże samej dacie, dwóch odrębnych decyzji: jednej określającej wysokość zaległości podatkowej i drugiej określającej wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania pierwszej z nich.
Biorąc w tych warunkach pod uwagę, że odrębnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16.09.2004 r. o sygn. akt SA/Sz 1768/02, uchylona została ostateczna decyzja Izby Skarbowej z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określającą skarżącej Spółce wysokość zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik 2000 r., za konieczne uznać również należało wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji tego organu odwoławczego w zakresie dotyczącym odsetek od tej zaległości - przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy, a o niewykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152.