SA/Sz 141/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji celnych, wskazując na upływ terminów procesowych.
Skarżący S K domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącej wymiaru wyższego cła na części samochodowe, które zostały zmontowane w kompletny samochód. Dyrektor Izby Celnej odmówił stwierdzenia nieważności, powołując się na wcześniejsze orzeczenie sądu i upływ terminów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę, podkreślając, że żądanie było spóźnione zarówno z uwagi na roczny termin od doręczenia decyzji, jak i trzyletni termin od powstania długu celnego.
Sprawa dotyczyła skargi S K na decyzję Dyrektora Izby Celnej odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł. Decyzje te dotyczyły wymiaru wyższego cła na części samochodowe, które zostały zmontowane w kompletny samochód. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję, odmawiającą stwierdzenia nieważności, wskazując, że kwestie te były już przedmiotem oceny sądowej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę S K. Ponadto, organ odwoławczy podniósł, że żądanie stwierdzenia nieważności było spóźnione ze względu na upływ rocznego terminu od doręczenia decyzji (art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz trzyletniego terminu od powstania długu celnego (art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podzielił stanowisko organu i oddalił skargę. Sąd uznał, że ponowna ocena tych samych przesłanek w postępowaniu o stwierdzenie nieważności była niedopuszczalna, a przede wszystkim, że żądanie było spóźnione z uwagi na upływ wskazanych terminów procesowych. Sąd stwierdził, że wskazane w skardze przepisy nie miały zastosowania, a samo sformułowanie decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności, mimo że zasadniczo wywiera ten sam skutek co odmowa wszczęcia postępowania, nie stanowiło istotnej wady.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia lub jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego, które określają terminy do wniesienia żądania stwierdzenia nieważności decyzji. W rozpatrywanej sprawie oba terminy upłynęły przed wniesieniem wniosku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (13)
Główne
Ord.pod. art. 249 § 1
Ordynacja podatkowa
Organ odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia.
k.c. art. 265(2) § pkt 1
Kodeks celny
Jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego organ celny nie wszczyna lub odmawia wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji.
Pomocnicze
k.c. art. 262
Kodeks celny
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddalił skargę.
Ord.pod. art. 233 § 1
Ordynacja podatkowa
Ord.pod. art. 247 § 1
Ordynacja podatkowa
Ord.pod. art. 251 § 1
Ordynacja podatkowa
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
P.c. art. 23 § 1
Prawo celne
k.p.a. art. 145 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 151 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ord.pod. art. 166 § 1
Ordynacja podatkowa
P.c. art. 2 § 6
Prawo celne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji było spóźnione z uwagi na upływ rocznego terminu od doręczenia decyzji. Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji było spóźnione z uwagi na upływ trzyletniego terminu od powstania długu celnego. Decyzja była już przedmiotem oceny sądowej, co wyklucza ponowną ocenę tych samych przesłanek w postępowaniu o stwierdzenie nieważności.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące nieprawidłowej klasyfikacji towaru i określenia jego wartości celnej. Zarzuty skarżącego dotyczące braku podstaw do wznowienia postępowania. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 23 ust.1 Prawa celnego, art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, art. 166 ust.1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 pkt 6 Prawa celnego. Zarzuty dotyczące stosowania reguły 2a O.R.I.N.S. w sprzeczności z Konstytucją (art. 92, 93, 32 ust.1 i 2).
Godne uwagi sformułowania
Ponowna ocena tych samych przesłanek w postępowaniu o stwierdzenie nieważności przy braku innych podstaw - jak trafnie uznał organ odwoławczy - była niedopuszczalna. Zasadniczą jednak przeszkodą do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności omawianej decyzji stanowił art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego...
Skład orzekający
Kazimiera Sobocińska
przewodniczący sprawozdawca
Kazimierz Maczewski
członek
Maria Dożynkiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Terminy procesowe w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności w sprawach celnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów Ordynacji podatkowej i Kodeksu celnego obowiązujących w dacie wydania wyroku, a także procedury stwierdzenia nieważności decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy głównie terminów, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców, ale istotną dla specjalistów od prawa celnego i administracyjnego.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 141/03 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2004-10-20 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-01-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Kazimiera Sobocińska /przewodniczący sprawozdawca/ Kazimierz Maczewski Maria Dożynkiewicz Symbol z opisem 630 Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym przywozem towaru na polski obszar celny Hasła tematyczne Celne postępowanie Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 249 par. 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Dz.U. 2001 nr 75 poz 802 art. 262, art. 265(2) pkt 1 Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 czerwca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks celny. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja 2 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2004r. 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska /spr/ Sędziowie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Krzysztof Kapelczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004r. sprawy ze skargi S K na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o d d a l a skargę.- Uzasadnienie Dyrektor Izby Celnej w S decyzją z dnia [...] ., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 i art. 251 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego /ustawa z 9 stycznia 1997r. Dz.U. z 2001r. Nr 75 poz. 802 z późn.zm./, odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Prezesa Głównego Urzędu Ceł z[...] . oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w S z[...] . w przedmiocie wymiaru cła. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej przedstawił następujący przebieg zdarzeń: W dniu[....] . Dyrektor Urzędu Celnego w S dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym części do samochodu marki [...] sprowadzone przez S K i wymierzył należności celne zgodnie ze zgłoszeniem. W tym samym dniu dokonano odprawy innych części do samochodu [...] sprowadzonych przez J K również zgodnie ze zgłoszeniem. Następnie, wobec uzyskania informacji, że z części samochodowych sprowadzonych przez obu importerów został zmontowany i zarejestrowany samochód, Dyrektor Urzędu Celnego w S wznowił postępowanie w sprawie i w dniu[...] . wydał decyzję adresowaną do obu importerów, w której uchylił decyzje ostateczne zawarte w dowodach odpraw celnych i wymierzył wyższe cło wg stawki przewidzianej dla samochodu kompletnego. Odwołanie wniesione przez S K nie zostało uwzględnione, gdyż Prezes GUC decyzją z dnia [...] . utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarga S K na w/w decyzję wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, została oddalona wyrokiem z dnia [...] Wniosek S K z[...] . o wznowienie postępowania sądowego został odrzucony postanowieniem Sądu z[...] . z powodu braku podstaw. Pismem z dnia [...] S K wystąpiło stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa GUC z [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu C z [...] w przedmiocie wymiaru wyższego cła zarzucając, że wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie było podstaw do wznowienia postępowania oraz, że błędnie uznano sprowadzone części za kompletny samochód. Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu tego wniosku, decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji , a następnie - po ponownym rozpoznaniu sprawy - decyzją z dnia [..] . utrzymała w mocy swoją decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że decyzje objęte wnioskiem o stwierdzenie nieważności były już przedmiotem oceny sądowej zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z[....] . [...] oddalającym skargę S K, co zamyka organowi celnemu możliwość stwierdzenia nieważności decyzji ze względu na wiążący charakter oceny prawnej zawartej w tym wyroku i odnoszącej się do tych samych przesłanek. S K wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z[...] . do Naczelnego Sądu Administracyjnego /[...] domagając się jej uchyleni. Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 i 7 kpa oraz sprzecznie z przepisami: - art. 23 ust.1 Prawa celnego - art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 151 § 1 pkt 2 Kpa - art. 166 ust.1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 pkt 6 Prawa celnego jak również stosowanie reguły 2a O.R.I.N.S. w rażącej sprzeczności z postanowieniami Konstytucji: art. 92 i 93 oraz art. 32 ust.1 i 2. W obszernym uzasadnieniu skargi S K przedstawia swoją argumentację dotyczącą nieprawidłowej klasyfikacji towaru i określenia jego wartości celnej, jak również co do braku podstaw do wznowienia postępowania, generalnie kwestionując wszystkie czynności organów celnych podjęte we wznowionym postępowaniu. Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem postępowania w trybie nadzwyczajnym było żądanie S K stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Prezesa Głównego Urzędu Ceł z [....] r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w [...] . podjętą po wznowieniu postępowania i orzekającą o uchyleniu decyzji zawartych w zgłoszeniach celnych z [...] oraz o wymiarze wyższego cła od sprowadzonego samochodu. Decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł z[...] . uzyskała walor prawomocności nadany wyrokiem NSA z[...] . [...] oddalającym skargę S K, w którym to wyroku Sąd potwierdził zgodność z prawem tej decyzji tak pod względem merytorycznym jak i formalnym. Ponowna ocena tych samych przesłanek w postępowaniu o stwierdzenie nieważności przy braku innych podstaw - jak trafnie uznał organ odwoławczy - była niedopuszczalna. Zasadniczą jednak przeszkodą do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności omawianej decyzji stanowił art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, a po zmianie wprowadzonej ustawą, z 10 kwietnia 1999r. /Dz.U. Nr 40, poz. 402/ art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego. Art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej stanowił, że organ odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia. Decyzja z[...] . została skarżącemu doręczona w dniu[...] ., zaś roczny termin upłynął z dniem [...] Natomiast zgodnie z obowiązującym od dnia [...] . art. 2652 pkt 1 Kodeksu celnego jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego organ celny nie wszczyna lub odmawia wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji. Obowiązek uiszczenia należności celnych /obecnie długu celnego/ pod rządem Prawa celnego powstawał w momencie czynności prawnej rodzącej taki obowiązek, a więc w chwili dopuszczenia towaru do obrotu na polskim obszarze celnym. W rozpatrywanej sprawie jest to dzień[...] . Upływ 3 letniego terminu nastąpił więc [...] Żądanie stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji wniesione [...] było spóźnione, wobec czego organ powinien był wydać decyzję odmawiającą wszczęcia wnioskowanego postępowania. Wydana w sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji zasadniczo wywiera ten sam skutek, nie dopuszcza bowiem do wzruszenia prawomocnej decyzji, w związku z czym samo jej sformułowanie nie stanowi istotnej wady mającej wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Wskazane w skardze przepisy objęte zarzutem ich naruszenia nie miały zastosowania w sprawie, nie mogą więc uzasadniać skargi. Z tych wszystkich względów Sąd oddalił nieuzasadnioną skargę na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI