SA/Sz 1310/02

SA/Sz 1310/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-04-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-06-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska
Kazimierz Maczewski /sprawozdawca/
Marian Jaździński /przewodniczący/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
GSK 894/04 - Wyrok NSA z 2004-11-17
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
art. 190 par. 1 pkt 17
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Polańska Asesor WSA Kazimierz Maczewski /spr/ Protokolant Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi "K" Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie długu celnego o d d a l a skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] Agencja Celna "D", działając w imieniu "K" spółki z o.o. z siedzibą w G., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na formularzu [...] o nr [...] z dnia [...] różnego rodzaju i w różnych ilościach kosmetyki, w tym m.in. wymienione w pozycjach [...] i [...] :
- testery do akwizycji - [...] szt., próbki wymienne testerów - [...] szt. /poz. [...] /,
- displey-e - testery palety do akwizycji - [...] szt. /poz. [...] /,
wnosząc jednocześnie - na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm./ - o zwolnienie od cła towarów wymienionych w pozycjach [...] i [...].
Przyjęcie w/w zgłoszenia celnego przez organ celny spowodowało objęcie wymienionych w nim towarów procedurą dopuszczenia do obrotu i określenie kwoty wynikającej z długu celnego, z jednoczesnym zwolnieniem od cła towarów ujętych w pozycjach [...] i [...] na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego.
W dniach [...] funkcjonariusze celni z Działu Powtórnej Kontroli Celnej Urzędu Celnego w S. przeprowadzili kontrolę celną w spółce "K", w wyniku której ustalili, że towary sprowadzone do kraju przez firmę "K" w okresie od [...] do [...] i zwolnione od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego były sprzedawane innym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą.
Na podstawie wyników tej kontroli, Dyrektor Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgłoszenia celnego o nr [...] z dnia [...] i decyzją nr [...] z dnia [...] uznał to zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej zwolnienia od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego towarów wymienionych w pozycjach [...] i [...], stwierdzając jednocześnie, że w dniu [...] powstał z mocy prawa dług celny w stosunku do tego towaru.
W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Urzędu Celnego w S. podniósł, że - w wyniku kontroli przeprowadzonej w firmie "K" - ustalono, iż towary uprzednio zwolnione od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego firma ta sprzedawała, wobec czego należy uznać, że towary te posiadały wartość handlową i nie służyły celom określonym w tym przepisie, lecz były przedmiotem obrotu handlowego. Ponadto, organ ten stwierdził, że towary te nie spełniają również przesłanek określonych w art. art. II i IV, ratyfikowanej przez Polskę, Konwencji Międzynarodowej Dla Ułatwienia Importu Próbek Handlowych i Materiału Reklamowego podpisanej w Genewie dnia 7 listopada 1952 r. /Dz. U. Nr 38 z 1960 r., poz. 221/.
Pismem z dnia [...] spółka "K" odwołała się od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w S., podnosząc w odwołaniu, że sprowadzone przez nią do akwizycji towary nie posiadają wartości handlowej, ale to nie oznacza, iż nie mają one żadnej wartości użytkowej i, że Spółka nie może sobie pozwolić na rozdawanie dystrybutorom ich narzędzi pracy. Ponadto, według odwołującej się Spółki art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego nie wprowadza zakazu odsprzedaży materiałów przeznaczonych do akwizycji.
Rozpoznając odwołanie spółki "K", Prezes Głównego Urzędu Ceł w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w S., uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, w szczególności organ odwoławczy stwierdził, że - zgodnie z treścią art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego - przywóz towarów z zagranicy w ramach ustanowionych norm jest zwolniony od cła, jeżeli przedmiotem przywozu są wzory, modele, próbki i materiały niemające wartości handlowej, służące do reklamy lub akwizycji, przywożone w niewielkich ilościach przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Warunkiem zastosowania zwolnienia od cła tych towarów jest jednoczesne spełnienie następujących, niżej wymienionych kryteriów:
- przywiezienia towaru - przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą,
- przeznaczenia towaru - towar musi być przeznaczony do reklamy lub akwizycji,
- wartości towaru - towar nie może posiadać wartości handlowej,
- ilości towaru - towar musi być przywieziony w niewielkich ilościach.
Towary wprowadzone na polski obszar celny przez spółkę "K", wymienione w pozycjach [...] i [...] zgłoszenia celnego, zostały sprowadzone z przeznaczeniem do akwizycji i zwolnione od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego, tymczasem funkcjonariusze celni w trakcie kontroli, ustalili, że spółka "K" sprzedawała zwolnione od cła towary, co potwierdzają znajdujące się w siedzibie Spółki dowody zakupu, a także przyznanie i udokumentowanie tego faktu przez Spółkę w odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w S. W konkluzji, organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że - skoro towary nie zostały sprowadzone z przeznaczeniem ich do akwizycji, czy reklamy, lecz w celu ich odsprzedaży innym podmiotom gospodarczym - towary te posiadają wartość handlową, za którą uważa się potencjalną możliwość sprzedaży towaru ze względu na jego cechy, co powoduje, że nie są one wolne od cła.
Ponadto, organ odwoławczy stwierdził, że także ilość sprowadzonych towarów wskazuje, iż nie spełniają one kryterium niewielkiej ilości, określonego w art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego, powołując się przy tym na liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Niezależnie od wskazanych wyżej argumentów, Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził także, że w sprawie mają zastosowanie również przepisy art. II i IV Konwencji Międzynarodowej Dla Ułatwienia Importu Próbek Handlowych i Materiału Reklamowego zawartej w Genewie w dniu 7 listopada 1952 r. Zgodnie z art. II ust. 1 tej Konwencji, strony Konwencji zwolnią od ceł importowych próbki wszelkiego rodzaju towarów, importowane na jej terytorium, z zastrzeżeniem, że próbki te będą miały nieznaczną wartość i będą użyte jedynie dla ubiegania się o zamówienia na towary przez nie reprezentowane z zamiarem ich importowania. Dla określenia, czy próbki mają wartość nieznaczną, władze celne terytorium importującego, będą brały pod uwagę wartość każdej próbki indywidualnie lub wartość wszystkich próbek, stanowiących część tej samej przesyłki. Natomiast, na podstawie ust. 2 tego artykułu, władze celne terytorium importującego mogą żądać, aby próbki były pozbawione wartości użytkowej jako towar, czy to przez ostemplowanie, rozdarcie, dziurkowanie, czy w inny sposób, bez niszczenia jednak ich wartości jako próbek-wzorów. Wprowadzone przez "K" próbki towaru, tj. testery i próbki do uzupełnienia testerów, nie zostały natomiast sprowadzone w celu ubiegania się o zamówienia na towary przez nie reprezentowane z zamiarem ich importowania lecz z przeznaczeniem do sprzedaży innym podmiotom. Nie zostały one również pozbawione wartości użytkowej.
Skargę na wskazaną wyżej decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w S. spółka "K", ponawiając zarzuty podniesione w odwołaniu, a ponadto dodając, że sprowadzone testery, próbki i displey-e były przekazywane przedsiębiorcom-akwizytorom za zwrotem kosztów ich nabycia, nie była więc to sprzedaż w znaczeniu ekonomicznym, gdyż nie występował element marży handlowej, a ponadto koszty nabycia tych próbek ponosić powinien przedsiębiorca-akwizytor, u niego bowiem testery, próbki i displey-e ulegają zużyciu i powinny obciążać jego koszty działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., właściwy do rozpoznania skargi z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153, poz. 1271 ze zm./ zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa.
Sąd administracyjny, zgodnie treścią art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269/, sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Sąd rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie, stwierdził że organy celne obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i obowiązujący stan prawny, w szczególności organy te prawidłowo zinterpretowały i zastosowały w sprawie normę prawną określoną w art. 190 § 1 ust. 14 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm./.
Z gramatycznej wykładni art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego jednoznacznie wynika, że aby przywóz towarów z zagranicy, w ramach ustanowionych norm, zwolniony był od cła, przedmiotem przywozu muszą być, przywożone w niewielkich ilościach, oraz przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą /przedsiębiorców/ wzory, modele, próbki i materiały niemające wartości handlowej, a służące tym podmiotom do reklamy lub akwizycji. Zgodzić się należy z twierdzeniem organów celnych, że warunkiem zastosowania zwolnienia od cła importu wzorów, modeli, próbek i materiałów reklamowych na podstawie art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego jest kumulatywne spełnienie kryteriów odnoszących się do:
- przywiezienia towaru - przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą,
- przeznaczenia towaru - towar musi być przeznaczony do reklamy lub akwizycji,
- wartości towaru - towar nie może posiadać wartości handlowej,
- ilości towaru - towar musi być przywieziony w niewielkich ilościach.
Dla ustalenia, czy przywożony towar posiada wartość handlową wystarczające jest stwierdzenie, że występuje potencjalna możliwość jego sprzedaży /zbycia/ ze względu na posiadane właściwości. W analizowanej sprawie organy celne w sposób niewątpliwy wykazały, że sprowadzony przez spółkę "K" towar posiadał wartość handlową, bowiem dowody zgromadzone w sprawie /faktury, wyjaśnienia składane przez prezesa firmy w toku postępowania kontrolnego/, jak też treść odwołania i skargi Spółki wskazują, iż sprowadzone towary sprzedawała ona podmiotom gospodarczym /przedsiębiorcom/ współpracującym ze Spółką, zajmującym się akwizycją na rzecz Spółki. Bez istotnego znaczenia w sprawie jest wysokość ceny, za jaką Spółka sprzedawała sprowadzony towar, bowiem cena może być dowolnie i swobodnie kształtowana przez przedsiębiorców w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o ile przepisy szczególne o cenach nie znajdują zastosowania. W analizowanej sprawie takie przepisy nie znajdują zastosowania. Natomiast ustalenie, czy importowane towary zostały przywiezione w niewielkich ilościach uzależnione jest od oceny, która powinna być w miarę zobiektywizowana, tzn. odpowiadać powszechnej znajomości rzeczy i regułom logicznego wnioskowania na podstawie zewnętrznych, widocznych dla osób postronnych, oznak. Oceniając zatem w miarę obiektywnie ilość sprowadzonych przez spółkę "K" towarów, tj.:
- testery - [...] szt., próbki do uzupełnienia testerów - [...] szt. /poz. [...] /,
- displey-e - testery do akwizycji - [...] szt. /poz. [...] /,
przyjąć należy, że ilości tych towarów przekraczają ilość powszechnie uznawaną za niewielką.
Ustalenie więc, że sprowadzone przez skarżącą Spółkę towary posiadają wartość handlową, a ponadto, że ilość towarów nie odpowiadają kryterium niewielkiej ilości, uprawnia Sąd do wyrażenia stwierdzenia, iż import towarów wyżej wymienionych, jako niespełniający kumulatywnie kryteriów określonych w art. 190 § 1 pkt 14 Kodeksu celnego, nie korzysta ze zwolnienia od cła.
W sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia zastosowanie znajduje również, ratyfikowana przez Polskę, Konwencja Międzynarodowa Dla Ułatwienia Importu Próbek Handlowych i Materiału Reklamowego podpisana w Genewie w dniu 7 listopada 1952 r./Dz. U. Nr 38 z 1960 r., poz.221/, a w szczególności jej przepis art. II. Artykuł ten dotyczący zwolnienia od ceł importowych próbek o nieznacznej wartości stanowi, że cyt.: "1. Każda z Układających się Stron zwolni od ceł importowych próbki wszelkiego rodzaju towarów, importowane na jej terytorium, z zastrzeżeniem, że próbki te będą miały nieznaczną wartość i będą użyte jedynie dla ubiegania się o zamówienia na towary przez nie reprezentowane z zamiarem ich importowania. Dla określenia, czy próbki mają wartość nieznaczną, władze celne terytorium importującego będą brały pod uwagę wartość każdej próbki indywidualnie lub wartość ogólną wszystkich próbek, stanowiących część tej samej przesyłki. Wartość przesyłek wysyłanych przez tego samego dostawcę do różnych odbiorców nie będzie przy stosowaniu tego paragrafu liczona łącznie nawet wówczas, gdy przesyłki te będą importowane jednocześnie.
2. Władze celne terytorium importującego mogą żądać, aby - dla uzyskania zwolnienia od cła przy imporcie, zgodnie z paragrafem 1 niniejszego artykułu - próbki były pozbawione wartości użytkowej jako towar, czy to przez ostemplowanie, rozdarcie, dziurkowanie, czy w inny sposób, bez niszczenia jednak ich wartości jako próbek - wzorów."
Importowane przez spółkę "K" towary nie spełniają warunków do korzystania ze zwolnienia od cła na podstawie wskazanego przepisu, gdyż zostały sprowadzone na polski obszar celny w celach handlowych, a nie w celu ubiegania się o zamówienia na towary przez nie reprezentowane z zamiarem ich importowania.
Tak więc, organy celne w tej sprawie również właściwie zinterpretowały i zastosowały przepis art. II Konwencji Międzynarodowej Dla Ułatwienia Importu Próbek Handlowych i Materiału Reklamowego podpisanej w Genewie w dniu 7 listopada 1952 r.
Mając powyższe ustalenia na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ - orzekł jak w sentencji wyroku.