SA/Sz 1224/03

SA/Sz 1224/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-11-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Marian Jaździński
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /sprawozdawca/
Zofia Przegalińska /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
art 52 pkt 1 lit. b; art 33 ust 1
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dz.U. 1997 nr 118 poz 754
art 92
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.
Dz.U. 1991 nr 35 poz 155
art 1 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 22 marca 1991 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński,, Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B. i M. M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...]r. o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a, art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 1, 3, 7, art. 17 ust. 1 pkt 6, art. 27a ust. 1 pkt 1 lit g, art. 27a ust. 6 pkt 1, art. 44 ust. 8, art. 52 pkt 1 lit b i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), Izba Skarbowa, po rozpatrzeniu odwołania B. i M. M., od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...]r. nr [...], odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] r. w kwocie [...] zł oraz określającej wysokość zobowiązania z tytułu tego podatku w kwocie [...] zł, uchyliła zaskarżoną decyzję w części i określiła ww. podatnikom podatek dochodowy od osób fizycznych za [...] r. w kwocie [...]zł .
W uzasadnieniu wymienionej decyzji ostatecznej wskazano, że w dniu [...]r. B. i M. M. zwrócili się do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] r. w kwocie [...] zł. Podstawą tego wniosku, w ich ocenie, było bezpodstawne odprowadzenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodów ze sprzedaży kapitałów pieniężnych w postaci akcji pracowniczych.
Wynika dalej z uzasadnienia decyzji izby skarbowej, że organ podatkowy pierwszej instancji stanął na stanowisku, że warunki, w jakich B. M. nabyła akcje Banku [...] wyłączają możliwość zastosowania, wobec osiągniętego przychodu z tytułu późniejszego ich zbycia, zwolnienia podatkowego, a nadto podatnicy bezpodstawnie zaliczyli do ulgi na remont i modernizację wydatki w łącznej kwocie [...] zł, potwierdzone dokumentami niespełniającymi ustawowych wymogów. Powyższe ustalenia stały się podstawą do wydania przez Urząd Skarbowy wskazanej na wstępie decyzji, do której podatnicy złożyli odwołanie, wnosząc o powtórne rozpoznanie sprawy.
Zdaniem odwołujących się, sprzedaż na Giełdzie Papierów Wartościowych akcji zwykłych na okaziciela serii A spółki Bank [...] za kwotę [...]zł, korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 52 pkt 1 lit b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż przedmiot sprzedaży spełniał warunki określone we wskazanym przepisie, t.j.:
- akcje zostały nabyte od Skarbu Państwa, nieodpłatnie, na podstawie oferty publicznej,
- zostały dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi,
- odpłatne zbycie nastąpiło na Giełdzie Papierów Wartościowych S.A. Spełnienie tych wymogów przesądza, zdaniem podatników, o zasadności złożonego przez nich wniosku. Odwołujący nie zgodzili się również z zakwestionowaniem wydatku poniesionego na przyłącze elektryczne w kwocie [...]zł, uiszczonego na konto Energetyki [...]S.A., która to firma jest płatnikiem podatku VAT.
Jak wskazano dalej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, izba skarbowa, stanęła na stanowisku, że rachunek z dnia [...]r., nr[...], potwierdzający dokonanie opłaty ryczałtowej za przyłącze elektryczne, może stanowić, w myśl zapisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, postawę do zastosowania ulgi w tym podatku. Pobieranie opłat za przyłącze podmiotów do sieci elektroenergetycznych nie jest czynnością sprzedaży towaru lub usługi. Pobór takiej opłaty nie stanowi więc czynności określonej w art. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a jej dokonanie nie podlega reżimowi wskazanej powyżej ustawy. W związku z tym dokumentowanie takiej transakcji podlega zasadom ogólnym wynikającym z przepisów art. 87 i 88 Ordynacji podatkowej. Z tego względu, mając na uwadze, że przedmiotowy rachunek został wystawiony przez podatnika podatku od towarów i usług, który nie korzysta ze zwolnienia od tego podatku, może stanowić, zdaniem organu odwoławczego, podstawę do skorzystania z ulgi. Mając na uwadze powyższe, izba skarbowa skorygowała, w sposób wskazany w zaskarżonej decyzji, wysokość zobowiązania podatkowego określonego przez organ podatkowy pierwszej instancji.
Organ odwoławczy, w uzasadnieniu omawianej decyzji wskazał także, że urząd skarbowy zasadnie zakwestionował wydatki w kwocie [...] zł stanowiące, w ocenie podatników, podstawę do skorzystania z ulgi na remont i modernizację, wobec nieprawidłowego udokumentowania tych wydatków.
Ustosunkowując się do zarzutu odwołania o braku podstaw do przyjęcia przez urząd skarbowy, że sprzedaż przez B. M. akcji pracowniczych nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 52 pkt 1 lit b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, organ odwoławczy uznał, że stanowisko to jest słuszne i znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach. Zdaniem izby skarbowej, wskazany powyżej przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych reguluje zwolnienie od podatku dochodów pochodzących między innymi z odpłatnego zbycia akcji nabytych na podstawie oferty publicznej. Okoliczności, w jakich podatniczka nabyła przedmiotowe akcje wskazują natomiast, że nabycia tego nie można zakwalifikować do takiego trybu. Wskazując na uregulowania art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, organ odwoławczy wskazał, że akcje należące do Skarbu Państwa są zbywane w trybie oferty ogłoszonej publicznie, przetargu publicznego, rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia oraz przyjęcia oferty za wyjątkiem akcji spółek należących od Skarbu Państwa nabywanych m.in. przez uprawnionych pracowników. Powyższe rozwiązanie stanowi więc wyjątek od zasady publicznego zbywania akcji należących do Skarbu Państwa i oznacza, że zbycia akcji w trybie oferty publicznej nie można utożsamiać z preferencyjnym sposobem ich zbywania, nie mającym charakteru publicznego, jaką jest oferta skierowania do ograniczonej liczby osób zaliczonych do kręgu uprawnionych pracowników. Zdaniem izby skarbowej, stanowisko to potwierdza treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, bowiem zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 1 ww. ustawy, spod pojęcia obrotu publicznego wyłączono udostępnienie w procesie prywatyzacji przez Skarb Państwa akcji spółki pracownikom. Z tych właśnie powodów, w ocenie organu odwoławczego, zastosowanie znalazł przepis art. 52 pkt 1 lit c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie, z którym zwalnia się od podatku dochodowego, w okresie od 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody ze sprzedaży akcji, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabyte przed ich dopuszczeniem do tego obrotu, z wyjątkiem akcji nabytych nieodpłatnie od Skarbu Państwa oraz akcji objętych lub nabytych na zasadach określonych w art. 24 ust. 11, jeżeli sprzedaż nastąpiła po upływie trzech lat od daty ich pierwszego notowania na rynku regulowanym.
W skardze na omawianą decyzję podatnicy wnieśli o jej uchylenie podnosząc, że, sprzedaż na Giełdzie Papierów Wartościowych akcji spółki Bank [...] za kwotę [...] zł korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 52 pkt 1 lit b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą takiego wniosku, jak wywodzą skarżący, jest okoliczność, że akcje te nabyte zostały od Skarbu Państwa nieodpłatnie, na podstawie oferty publicznej, mocą aktów wydanych przez uprawnione organy, jak też zostały dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, a ich zbycie nastąpiło odpłatnie, zgodnie z zasadami obrotu wtórnego, na Giełdzie Papierów Wartościowych S.A. Ponadto podatnicy podnieśli, że nieuprawnione jest stanowisko organów podatkowych, opierające się na stwierdzeniu, że przedmiotowe akcje nie zostały nabyte na podstawie oferty publicznej. Zdaniem skarżących, zwrotu tego powszechnie używa się w obrocie publicznym, a oznacza on propozycję nabycia papierów wartościowych serii A, dopuszczonych do publicznego obrotu i oferowanych na podstawie prospektu emisyjnego. Z tego względu skarżący stoją na stanowisku, że każdy zakup akcji dopuszczonych do publicznego obrotu i oferowanych na podstawie prospektu emisyjnego jest dokonany w ramach oferty publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem.
Na podstawie przepisu art. 52 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zostały zwolnione od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie oferty publicznej lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 754 ze zm.), za wyjątkiem akcji nabytych nieodpłatnie od Skarbu Państwa oraz akcji objętych lub nabytych na zasadach określonych w art. 24 ust. 11, jeżeli sprzedaż nastąpiła po upływie trzech lat od daty ich pierwszego notowania na rynku regulowanym (art. 52 pkt 1 lit. c ww. ustawy).
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że przedmiotowe akcje strona nabyła nieodpłatnie do Skarbu Państwa na podstawie umowy nieodpłatnego zbycia akcji zawartej w dniu [...]r. pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowanym przez Ministra Skarbu Państwa, zwanym dalej "Zbywającym", a B. M. zwaną "Nabywającą". W wyniku tej umowy zbywający zbył a nabywca nabył [...] akcji zwykłych na okaziciela serii [...] Bank [...] - [...] S.A., każda o nominalnej wartości [...] zł. Przeniesienie własności ww. akcji, zgodnie z zapisem § 2 powyższej umowy, nastąpiło nieodpłatnie na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118, poz. 561 ze zm.), który to akt prawny reguluje sposób zbywania akcji Skarbu Państwa. I tak, zgodnie z art. 33 ust. 1 ww. ustawy, akcje należące do Skarbu Państwa są zbywane w trybie oferty ogłoszonej publicznie, przetargu publicznego lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia za wyjątkiem akcji nabywanych przez uprawnionych pracowników oraz rolników lub rybaków. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu zbywania akcji Skarbu Państwa, zasad finansowania zbycia akcji oraz formy zapłaty za te akcje, wydanego na podstawie art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 3 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, zbywanie akcji Skarbu Państwa następuje w trybie publicznym, a tryb publiczny wymaga ogłoszenia oferty lub zaproszenia do przetargu lub rokowań co najmniej w jednym dzienniku o zasięgu ogólnopolskim. Regulacje te, jak wskazano powyżej, nie dotyczą jednak akcji nabywanych przez pracowników. Uprawnienia pracowników do nabywania akcji zostały wskazane w Rozdziale 2 (art. 36 - 38) ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, natomiast tryb ich sprzedaży został uregulowany w Rozporządzeniu Ministra Skarbu Państwa z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad podziału uprawnionych pracowników na grupy, ustalania liczby akcji przypadających na każdą z tych grup oraz trybu nabywania akcji przez uprawnionych pracowników (Dz. U. Nr 33, poz. 200), wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 35 ust. 5 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Zgodnie z uregulowaniami ww. rozporządzenia Minister Skarbu Państwa bezzwłocznie po sporządzeniu aktu komercjalizacji wzywa uprawnionych pracowników do składania oświadczeń o zamiarze nabycia akcji poprzez ogłoszenie w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym i dzienniku lokalnym oraz przez wywieszenie ogłoszenia w siedzibie spółki i we wszystkich jej zakładach lub oddziałach, lub rozpowszechnia takie wezwanie w inny, zwyczajowo przyjęty, sposób (§ 3). Na podstawie oświadczeń złożonych przez pracowników ustala się ich liczbę (§4), a następnie sporządza się listy uprawnionych pracowników (§ 6 i § 8). W dniu zbycia pierwszych akcji na zasadach ogólnych Minister Skarbu Państwa ogłasza o przystąpieniu do nieodpłatnego zbywania akcji uprawnionym pracownikom, które to ogłoszenie przeprowadzane jest we wskazany powyżej sposób. Ogłoszenie to powinno zawierać m.in. oznaczenie firmy i jej siedziby, liczbę akcji przeznaczoną do nieodpłatnego zbycia, miejsce i termin wywieszenia ostatecznej listy uprawnionych pracowników, oznaczenie miejsca, w którym uprawnieniu pracownicy mogą nabywać przysługujące im akcje oraz oznaczenie terminu i miejsca złożenia przez uprawnionego pracownika zaświadczenia o okresie zatrudnienia w spółce powstałej w wyniku komercjalizacji.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, wbrew twierdzeniom podatników, że akcje oferowane pracownikom nie są sprzedawane w "ofercie publicznej" lecz na odrębnie uregulowanych zasadach. Wprawdzie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyjaśnia pojęcia "oferta publiczna", to jednak zgodnie z definicją zawartą w Małym Słowniku Języka Polskiego PWN pod redakcją E. Sobol (Warszawa 1994) - "publiczny" - to dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi: przeznaczony, dostępny dla wszystkich: społeczny, powszechny, ogólny. Pojęcie "oferty" winno być natomiast wykładane zgodnie z treścią art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym oznacza oświadczenie woli jednej strony przedstawione drugiej stronie w celu zawarcia odpowiedniej umowy na warunkach podanych w oświadczeniu. Z tego też względu, mając na uwadze cytowane powyżej przepisy, a także potoczne znaczenie omawianego pojęcia, stwierdzić należy, że jedynie nabycie akcji w trybie art. 33 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jako skierowane do ogółu społeczeństwa, a nie do oznaczonych adresatów, spełnia wymóg nabycia w drodze publicznej oferty. Natomiast, zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 36 cytowanej ustawy, pracownikom spółek należących do Skarbu Państwa przysługuje prawo nieodpłatnego nabycia akcji w odmiennym trybie i na odmiennych, wskazanych powyżej, zasadach. Zakup tego rodzaju akcji nie następuje w drodze oferty czy rokowań pomiędzy zbywcą akcji a pracownikiem, którego uprawnienie do zakupu akcji na określonych warunkach wynika z przepisu prawa (por. wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 1999 r. - I SA/Łd 1273/97, podobnie J. Molak, D.M. Opolski "Publiczny obrót papierami wartościowymi. Analiza pojęcia" PiP, 1991 nr 12, poz. 51, A. Szumański "Publiczny obrót papierami wartościowymi a prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych" - PPH, 1996 nr 11, poz. 13).
Aktualne orzecznictwo sądowoadministracyjne stoi ponadto na stanowisku, że publiczny charakter oferty trzeba wywieść także z treści art. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 754 ze zm.), a przed wejściem z życie tej ustawy z przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz. U. Nr 35, poz. 155 ze zm.) o porównywalnym brzmieniu, który to przepis formułuje wprost definicję publicznego obrotu papierami wartościowymi. Cechami wyróżniającymi publiczny obrót jest proponowanie nabycia papierów wartościowych z wykorzystaniem środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli proponowane nabycie skierowane jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Ustawodawca jednak pozbawia ofertę nabycia akcji przez pracowników danej spółki charakteru publicznego, co wynika aktualnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy (wcześniej z treści art. 1 § 1 pkt 1 Prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych - Dz. U. Nr 35, poz. 155) i pozostaje w oczywistym związku z przepisem art. 33 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (wcześniej z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - Dz. U. Nr 51, poz. 298). Tak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w następujących wyrokach: wyrok NSA z dnia 18 września 2001 r. - III S.A. 871/00 - opubl. LEX 53611, wyrok NSA z dnia 28 grudnia 2001 r. - III S.A. 2204/00 - opubl. LEX 53604, wyrok NSA z 13 grudnia 2001 r. - III S.A. 2037/00, opubl. LEX 53607, wyrok NSA z 17 grudnia 2001 r. - III S.A. 1022/00 - LEX 53610, wyrok NSA z dnia 3 stycznia 2002 r. - III S.A. 2259/00 - opubl. LEX 53603). Stanowisko to, jak już powyżej wykazano, potwierdza więc pogląd, że tryb zbycia akcji pracowniczych jest odrębny od innych sposobów zbywania akcji spółek Skarbu Państwa wymienionych we wskazanym przepisie art. 33 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, a więc i oferty ogłoszonej publicznie
Powołany zatem przez stronę skarżącą fakt zamieszczenia w publicznym prospekcie oferty sprzedaży akcji nie może mieć istotnego znaczenia dla kwestii oceny trybu nabywania akcji przez pracowników, niezależnie od tego czy oferta skierowana do pracowników została zamieszczona w prospekcie emisyjnym, skoro tryb ten jest odrębnie określony w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, a także, wydanym na podstawie ustawowej delegacji zawartej w art. 36 ust. 5 cytowanej ustawy, rozporządzeniu Ministra Skarbu Państwa.
Z tych wszystkich względów uznając, że nabycie akcji pracowniczych przez Skarżącą nie nastąpiło w trybie oferty publicznej, stwierdzić należy, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że brak jest podstaw do zwolnienia od opodatkowania uzyskanego w [...] r. dochodu ze sprzedaży tych akcji, a zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje przepis art. 52 pkt 1 lit c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2003r. dochody ze sprzedaży akcji dopuszczonych do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych nieodpłatnie od Skarbu Państwa przed dopuszczeniem ich od tego obrotu, nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do uznania, że wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 151, poz. 1270).