SA/Sz 112/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2004-02-19
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanenadzór budowlanyprzewody kominowestan techniczny budynkuzarządca nieruchomościwspólnota mieszkaniowastrona postępowaniadecyzja administracyjnaroboty budowlane

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję nakazującą TBS wykonanie robót budowlanych z powodu błędnego ustalenia strony postępowania.

Sprawa dotyczyła skargi Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS) na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą usunięcie nieprawidłowości w przewodach kominowych. TBS kwestionowało skierowanie decyzji do zarządcy, twierdząc, że problem wynika z sąsiedniej inwestycji i że zarząd wspólnoty nie jest zarządcą w rozumieniu Prawa budowlanego. Sąd uznał, że organy administracji nie ustaliły prawidłowo strony postępowania, naruszając przepisy Prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS) na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora nakazującą TBS, jako zarządcy budynków, usunięcie nieprawidłowości w przewodach kominowych. TBS podniosło zarzuty dotyczące niewłaściwego skierowania decyzji oraz błędnego zastosowania art. 66 Prawa budowlanego, argumentując, że problem wynika z sąsiedniej inwestycji, a nie ze złego stanu technicznego budynku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję, wskazując na zagrożenie bezpieczeństwa mieszkańców i konieczność nadbudowy kominów. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę na podstawie przepisów przejściowych, uchylił zaskarżoną decyzję. Kluczowym argumentem sądu było naruszenie przez organy administracji przepisów art. 61 Prawa budowlanego oraz art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez brak prawidłowego ustalenia, kto faktycznie pełni funkcję zarządcy nieruchomości i czy zakres jego obowiązków pozwala na adresowanie do niego decyzji w pierwszej kolejności. Sąd podkreślił, że decyzje powinny być kierowane do wspólnoty mieszkaniowej reprezentowanej przez zarząd lub do zarządcy, po uprzednim zbadaniu jego kompetencji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja taka nie może być skierowana do zarządcy bez uprzedniego prawidłowego ustalenia jego statusu i zakresu obowiązków zgodnie z przepisami Prawa budowlanego i ustawy o własności lokali.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy administracji naruszyły art. 61 Prawa budowlanego oraz art. 7 i 77 § 1 K.p.a., nie ustalając, kto faktycznie pełni funkcję zarządcy nieruchomości i czy zakres jego obowiązków pozwala na adresowanie do niego decyzji w pierwszej kolejności. Prawidłowo decyzje powinny być kierowane do wspólnoty reprezentowanej przez zarząd lub do zarządcy po zbadaniu jego kompetencji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (9)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji.

pr. bud. art. 66 § pkt 1

Prawo budowlane

Podstawa do wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego.

Pomocnicze

pr. bud. art. 61

Prawo budowlane

Określa krąg podmiotów (właściciele i zarządcy) zobowiązanych do utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym.

u.w.l. art. 6

Ustawa o własności lokali

Definiuje wspólnotę mieszkaniową.

u.w.l. art. 21 § ust. 1

Ustawa o własności lokali

Określa zakres obowiązków zarządu wspólnoty mieszkaniowej.

u.w.l. art. 18 § ust. 1

Ustawa o własności lokali

Reguluje możliwość powierzenia funkcji zarządcy innej osobie fizycznej lub prawnej.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Reguluje przekazanie spraw do rozpoznania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym po utworzeniu tych sądów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe skierowanie decyzji do zarządcy wspólnoty mieszkaniowej bez ustalenia jego statusu i zakresu obowiązków. Naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących wyjaśnienia stanu faktycznego i zebrania materiału dowodowego.

Godne uwagi sformułowania

Przymiot strony postępowania z tego rozdziału winien odpowiadać unormowaniu wynikającemu z przepisów Prawa budowlanego i ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Organy administracji publicznej orzekające w niniejszej sprawie nie ustaliły kto faktycznie pełni funkcję zarządcy nieruchomości, tym samym naruszając art.61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości oraz jego elementów, instalacji i urządzeń, odpowiadających wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym, normom oraz zasadom wiedzy technicznej.

Skład orzekający

Barbara Gebel

sprawozdawca

Danuta Strzelecka-Kuligowska

przewodniczący

Katarzyna Grzegorczyk-Meder

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie stron postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących nieruchomości, w szczególności w kontekście obowiązków zarządcy i wspólnoty mieszkaniowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej zarządcy wspólnoty mieszkaniowej w kontekście Prawa budowlanego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje typowy problem proceduralny w prawie budowlanym, gdzie kluczowe jest prawidłowe ustalenie strony postępowania, co może mieć istotne konsekwencje dla właścicieli i zarządców nieruchomości.

Kto odpowiada za stan techniczny budynku? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady ustalania stron w postępowaniu budowlanym.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Sz 112/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-02-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-01-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel /sprawozdawca/
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant : Beata Majewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2004r. sprawy ze skargi Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie na podstawie art.66 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ) nakazał zarządcy budynków przy ul.WP. i al.P. – Towarzystwu Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych wymienionych budynków wyszczególnionych w ekspertyzie nr [...], poprzez wykonanie robót budowlanych mających na celu zapewnienie prawidłowych ciągów i zabezpieczenie przed zadmuchiwaniem, zgodnie z zaleceniami ekspertyzy.
Odwołanie od decyzji wniosło Towarzystwo Budownictwa Społecznego. Strona w odwołaniu podniosła zarzut niewłaściwego skierowania decyzji do Towarzystwa Budownictwa Społecznego, a także niewłaściwe zastosowanie art.66 pkt 1 Prawa budowlanego, z uwagi na to, że stan techniczny budynku jest dobry, a nieprawidłowe funkcjonowanie ciągów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych występuje wskutek wzniesienia budynku narożnego powyżej dachów budynków położonych przy ul.WP i Al.P.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając w uzasadnieniu iż, jak wykazano w ekspertyzie realizacja inwestycji sąsiedniej spowodowała zaistnienie nieodpowiedniego stanu technicznego znajdujących się do tej pory w odpowiednim stanie technicznym przedmiotowych kominów. Z uwagi na wykazane zakłócenia w funkcjonowaniu przewodów kominowych oraz związane z tym zagrożenie bezpieczeństwa mieszkańców, wymagana jest nadbudowa przedmiotowych kominów. W oparciu o powyższe wnioski i zalecenia zawarte w ekspertyzie, organ nadzoru budowlanego wydał decyzję na podstawie art. 66 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazującą zarządcy usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzje takie, zgodnie z wykładnią art.61 ustawy Prawo budowlane adresowane są do właściciela lub zarządcy nieruchomości. W przedmiotowej sprawie obowiązek nałożono na zarządcę nieruchomości.
Powyższą decyzję Towarzystwo Budownictwa Społecznego zaskarżyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy .
W skardze podniesiono zarzut naruszenia art.66 Prawa budowlanego poprzez niewłaściwe zastosowanie do sytuacji , w której obiekt znajdował się w dobrym stanie technicznym, a zakłócenia w funkcjonowaniu ciągów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych wystąpiły wskutek oddziaływania budynku sąsiedniego, a także art. 61 Prawa budowlanego poprzez uznanie, iż zarząd wspólnoty mieszkaniowej jest zarządcą obiektu w rozumieniu tego przepisu.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny . Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052 ), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ).
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przypisanie danemu podmiotowi przymiotu strony wynika z przepisów prawa materialnego, w zakresie nadzoru budowlanego zawartych w rozdziale 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000 r. Nr 106,poz.1126). W art.61 Prawa budowlanego ustawodawca wskazał na właścicieli i zarządców obiektów budowlanych jako podmioty obowiązane użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymać go w należytym stanie technicznym i estetycznym. Przymiot strony postępowania z tego rozdziału winien odpowiadać unormowaniu wynikającemu z przepisów Prawa budowlanego i ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ( Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz.903 ).Zgodnie z dyspozycją art.66 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja taka może być adresowana do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na których stosownie do treści art.61 ustawy ciąży obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym.
Według art.6 ustawy o własności lokali, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Na wspólnotę mieszkaniową może być nałożony obowiązek wynikający z art.66 pkt 1 Prawa budowlanego.
Z mocy art.21 ust.1 ustawy o własności lokali kierowanie sprawami wspólnoty mieszkaniowej jak i reprezentowanie jej na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali należy do zarządu wspólnoty. Wspólnoty mieszkaniowe budynków przy ul.WP. i Al.P ustanowiły zarządy wspólnot - obydwie powierzając jego wykonywanie Towarzystwu Budownictwa Społecznego. Zarzut podniesiony już w odwołaniu, iż "zarząd wspólnot mieszkaniowych jest organem tychże wspólnot, a nie zarządcą obu budynków" nie został przez organy administracji publicznej wyjaśniony. Co prawda ustawa o własności lokali przypisuje w dużej części zarządowi i zarządcy takie same prawa i obowiązki związane ze sprawowaniem zarządu nieruchomością, ale pomimo istnienia zarządu wspólnoty, funkcja zarządcy może zostać - w trybie art.18 ust.1 ustawy o własności lokali - powierzona innej osobie fizycznej lub prawnej.
Organy administracji publicznej orzekające w niniejszej sprawie nie ustaliły kto faktycznie pełni funkcję zarządcy nieruchomości, tym samym naruszając art.61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Naruszenie tych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dodać także należy, że skoro zarząd wspólnoty reprezentuje wspólnotę na zewnątrz, prawidłowo decyzje administracyjne winny być kierowane do wspólnoty reprezentowanej przez zarząd lub też, do zarządcy obiektu.
W przypadku kierowania decyzji do zarządcy każdorazowo należy zbadać czy zakres obowiązków zarządcy powoduje, iż może on wyprzedzać właściciela jako stronę, do której adresowana jest konkretna decyzja.
Za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości oraz jego elementów, instalacji i urządzeń, odpowiadających wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym, normom oraz zasadom wiedzy technicznej. Na ustalenie faktu nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego nie ma wpływu przyczyna wystąpienia nieprawidłowości. .
Prawidłowe jest więc podjęcie decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego ( potwierdzonych stosowną ekspertyzą budowlaną ) w oparciu o art.66 pkt 1 Prawa budowlanego.
Odrębną kwestią jest ewentualne dochodzenie na drodze postępowania cywilnego roszczeń od podmiotu, którego działania spowodowały wystąpienie nieprawidłowości stanu technicznego obiektu. Organy nadzoru budowlanego rozpatrywały zaś sprawę niniejszą wyłącznie na gruncie przepisów Prawa budowlanego.
W świetle powyższego, pomimo merytorycznej zasadności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał uchylenie skargi za konieczne. Ponownie rozpatrując sprawę organ winien ustalić kto pełni obowiązki zarządcy obiektu, jaki jest zakres obowiązków zarządcy i czy może on wyprzedzać właściciela jako stronę do której adresowana jest decyzja.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w sentencji.
.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI