SA/Sz 1045/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą warunków zabudowy dla altany ogrodowej, uznając, że zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest równoznaczny z zakazem zabudowy i wymagał jaśniejszego uzasadnienia.
Skarżący D. i H. R. domagali się ustalenia warunków zabudowy dla budowy altany ogrodowej. Organ pierwszej instancji odmówił, powołując się na plan zagospodarowania przestrzennego zakazujący zwiększania intensywności zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił obie decyzje, stwierdzając, że zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest jednoznaczny z zakazem zabudowy i organy nie wyjaśniły wystarczająco podstawy prawnej odmowy.
Sprawa dotyczyła skargi D. i H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą wydania warunków zabudowy dla budowy altany ogrodowej. Organy administracji oparły swoje rozstrzygnięcia na zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując na zakaz zwiększania intensywności zabudowy na danym terenie. Skarżący argumentowali, że budowa altany nie jest sprzeczna z planem i polepszy ofertę turystyczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że wprowadzanie zakazów musi wynikać z jasnych przepisów prawa, a zakazu zabudowy nie można wyinterpretować z nieczytelnych zapisów planu. Sąd wskazał, że określenie "zakaz zwiększania intensywności zabudowy" nie jest tożsame z "zakazem zabudowy" i wymaga odniesienia się do konkretnego kryterium "intensywności zabudowy", czego organy nie uczyniły. Ponadto, organy nie wyjaśniły w sposób przekonujący podstawy prawnej odmowy ustalenia warunków zabudowy. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest tożsamy z zakazem zabudowy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zakaz zwiększania intensywności zabudowy wymaga odniesienia się do konkretnego kryterium "intensywności zabudowy", a samo sformułowanie nie jest jednoznaczne z całkowitym zakazem zabudowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdy naruszono prawo materialne lub procesowe.
Pomocnicze
k.p.a. art. 107 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
u.z.p. art. 40 § 1 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawa do wydania decyzji o warunkach zabudowy.
u.z.p. art. 46a § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawa do odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest równoznaczny z zakazem zabudowy. Organy nie wyjaśniły wystarczająco podstawy prawnej odmowy ustalenia warunków zabudowy. Zakazu zabudowy nie można wyinterpretować z nieczytelnych przepisów prawa miejscowego.
Godne uwagi sformułowania
Zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest tożsamy z określeniem zakaz zabudowy. Wprowadzenie wobec obywatela określonego zakazu, gdyż tym w istocie jest odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, musi wynikać z jasnego przepisu prawa. Zakazu zabudowy na określonym obszarze ujętym w planie zagospodarowania przestrzennego nie można wyinterpretować z nieczytelnych dla obywatela przepisów prawa miejscowego.
Skład orzekający
Grzegorz Jankowski
przewodniczący-sprawozdawca
Marzena Iwankiewicz
członek
Elżbieta Makowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o planowaniu przestrzennym, wymogi uzasadnienia decyzji administracyjnych, rozróżnienie między zakazem zabudowy a zakazem zwiększania intensywności zabudowy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych zapisów planu zagospodarowania przestrzennego i sposobu ich interpretacji przez organy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie przepisów planistycznych i jasne uzasadnianie decyzji administracyjnych. Jest to istotne dla prawników zajmujących się prawem budowlanym i administracyjnym.
“Czy zakaz "zwiększania intensywności zabudowy" to to samo co zakaz budowy? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Sz 1045/03 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2005-01-26 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-05-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Elżbieta Makowska Grzegorz Jankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Marzena Iwankiewicz Symbol z opisem 615 Sprawy zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 pkt 1 c Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia NSA Elżbieta Makowska Protokolant st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005r. sprawy ze skargi D. i H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] . Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z[...] . Nr[...] , II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie Decyzją z [...] r. Burmistrz [...] na podstawie art. 40 ust. 1 i 3 i art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ oraz ustaleń Planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Promenady w [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] /Dz. Urz. Województwa [...] z [...] r. Nr 7, poz. 91/, odmówił wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie altany ogrodowej na działce geodezyjnej nr [...] w obrębie [...] położonej przy ulicy [...] w [...] p.p. D. i H. R.. Dla terenu objętego wnioskiem jest uchwalony i obowiązuje plan szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Promenady w [...] zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] . Działka oznaczona w ewidencji gruntów nr [...] położona w[...] , przy ul. [...] znajduje się w granicach terenu elementarnego oznaczonego symbolem [...] , dla którego zapis ustaleń planu zagospodarowania brzmi: "Zabudowa istniejąca o charakterze trwałym do dalszego użytkowania. Budownictwo prowizoryczne do rozbiórki. Wzdłuż ul. [...] przebudowa parterów budynków na punkty usługowe o dowolnym programie. Zakaz zwiększania intensywności zabudowy, w miejsce likwidowanej zabudowy, obowiązek powiększania powierzchni zieleni". Ponadto dla wskazanego wyżej terenu elementarnego obowiązują ustalenia ogólne, które brzmią: "Teren objęty opracowaniem jest położony w bezpośrednim sąsiedztwie terenów nadmorskich. Dominującą funkcją tego obszaru jest szeroko pojęta funkcja wczasowo-turystyczna oraz usługowa w zakresie ruchu turystycznego. Funkcją uzupełniającą jest program mieszkalny integralnie powiązany z rekreacją oraz funkcją uzdrowiskową. W planie przewidziano tereny do zainwestowania kubaturowego oraz tereny otwarte bez prawa zabudowy. Tereny przewidziane do zainwestowania kubaturowego mogą być inwestowane zgodnie z przeznaczeniem w ustaleniach szczegółowych. Przebudowa, rozbudowa obiektów istniejących jest dopuszczalna pod warunkiem, że jest zgodna z wyznaczoną funkcją oraz nie jest sprzeczna z warunkami technicznymi zabudowy. Na terenach otwartych nie dopuszcza się żadnych obiektów kubaturowych z wyjątkiem urządzeń służących do eksploatacji i użytkowania tych terenów". W związku z powyższymi zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie altany ogrodowej na terenie nieruchomości położonej przy ulicy [...] w [...] jest sprzeczne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. W odwołaniu od decyzji Burmistrza [...] D. i H. R. podnieśli, że zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne w postaci altany ma polepszyć zakres świadczonych usług dla wczasowiczów w ramach pensjonatu [...] i według Nich nie jest sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzją z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że organ wydający decyzję jest związany ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z zacytowanych przez organ I instancji ustaleń planu wynika, że przedmiotowa działka objęta jest ustaleniem [...] o treści: "Zabudowa istniejąca o charakterze trwałym do dalszego użytkowania... Zakaz zwiększania intensywności zabudowy, w miejsce likwidowanej zabudowy obowiązek powiększenia powierzchni zieleni". Z tak sprecyzowanych ustaleń planu należy wywieść, że na przedmiotowym terenie istnieje zakaz zwiększenia zabudowy i to bez znaczenia jaki charakter miałaby spełniać ta zabudowa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. I H. R. zarzucili obrazę art. 1,2, i 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący podnieśli, że w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny. D. i H. R. wskazali też, że przedmiotowa działka nie znajduje się na terenie otwartym, Burmistrz nie określił co według planu stanowi zabudowę prowizoryczną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Właściwość Sądu została ustalona na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ w myśl którego sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna. Zdaniem Sądu wprowadzenie wobec obywatela określonego zakazu, gdyż tym w istocie jest odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, musi wynikać z jasnego przepisu prawa. Zakazu zabudowy na określonym obszarze ujętym w planie zagospodarowania przestrzennego nie można wyinterpretować z nieczytelnych dla obywatela przepisów prawa miejscowego. Uzasadnienie decyzji Burmistrza [... ] z [...] r. wskazuje, na obszerne fragmenty części opisowej planu zagospodarowania przestrzennego Promenady w [...] z [...] r. jednak nie precyzuje, który zapis wynikający z planu jest podstawą odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie altany ogrodowej. Z uzasadnienia decyzji SKO w [...] wynika, że odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu została wywiedziona z ustalenia [...] o treści: "Zakaz zwiększania intensywności zabudowy". W ocenie Sądu określenie zakaz zwiększania intensywności zabudowy nie jest tożsame z określeniem zakaz zabudowy. Zakaz zwiększania intensywności zabudowy wiąże się z istnieniem określonego kryterium jakim jest "intensywność zabudowy". Organy obu instancji nie odniosły się do wspomnianego kryterium w uzasadnieniu decyzji . W myśl art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja administracyjna powinna zawierać m.in. uzasadnienie prawne i faktyczne. Uzasadnienie prawne sprowadza się zaś do wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu organy obu instancji nie wyjaśniły skarżącym podstawy prawnej odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Przytoczone zostały, co prawda zapisy części opisowej planu zagospodarowania przestrzennego ale nie wyjaśniono w sposób przekonywujący zakazu zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uchylił decyzje organów obu instancji.