SA/Rz 532/03

SA/Rz 532/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-01-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-04-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna
Krystyna Józefczyk. /sprawozdawca/
Małgorzata Wolska
Maria Zarębska-Kobak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art. 36a ust. 1, art. 5 ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 163
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ł. i J. J. oraz J. i S. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
SA/Rz 532/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] II 2003 r. Nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołań J. i S. D. oraz Ł. i J. J. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] XI 2002 r. zmieniającej własną decyzję z dnia [...] XII 1999 r. udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią handlowo-usługową w zabudowie bliźniaczej na działkach nr, nr 2002/9 i 2037 wraz z przyłączami i miejscami postojowymi na działkę 2002/9, 2037, 2002/10 w części dotyczącej projektu budowlanego tj. w miejsce gabinetu lekarskiego oraz sklepu sprzętu medycznego i sklepu z artykułami przemysłowymi zaprojektowano 6 gabinetów lekarskich z niezbędnym zapleczem, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Jako podstawę prawną powołano przepis art. 36a ustawy z dnia 7 VII 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm./.
Jak wynika z akt administracyjnych zatwierdzając zamienny projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową przyjęto, iż wprowadzone zmiany dotyczące części usługowej budynku i mają charakter istotny.
Państwo B. i M. K. oraz I. i W. K. w 1999 r. uzyskali pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią handlowo-usługową na działkach 2002/9 i 2037 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i miejscami postojowymi.
Po otrzymaniu tego pozwolenia w 1999 roku stan prawny działek uległ zmianie i na wniosek inwestorów przeniesiono pozwolenie na budowę na nowych współwłaścicieli a to: W. K., M. W. i J. W.
Przeniesienia dokonano na zasadzie przepisów art. 40 prawa budowlanego, który decyzją
o pozwoleniu na budowę na rzecz innej osoby z zachowaniem przewidzianych tam warunków a to: jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz wykaże się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Wnioskiem z dnia 26 IX 2002 r. inwestorzy wystąpili do organu I instancji o zmianę pozwolenia na budowę. Część handlowo-usługowa w miejsce zaprojektowanego uprzednio gabinetu lekarskiego oraz sklepu sprzętu medycznego i sklepu z artykułami przemysłowymi, obecnie zaprojektowano 6 gabinetów lekarskich wraz z zapleczem.
Zmieniony projekt wykonała osoba upoważniona i odpowiada on przepisom prawa budowlanego i warunkom technicznym.
Ponadto zmiana projektu i pozwolenia na budowę jest zgodna z Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego, który w tej części przewiduje lokalizację usług, handlu
i rzemiosła i nie narusza ustaleń decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] III 1999 r.
Odnosząc się do zarzutów odwołania odnośnie niewystarczającej ilości miejsc parkingowych z uwagi na nową funkcję budynku wyjaśniono, że poprzednie pozwolenie na budowę już przewidywało funkcję usługowo-handlową wraz z miejscami postojowymi.
Obecnie nowa funkcja usługowa polega również na przyjmowaniu pacjentów zatem obecne potrzeby zaplecza parkingowego są porównywalne.
Poza tym odnosząc się do zarzutu, że będzie tam mieszkało kilku współwłaścicieli
o zakwalifikowaniu obiektu czy jest to budynek jednorodzinny czy wielorodzinny decyduje ilość mieszkań w nim zlokalizowanych a nie ilość współwłaścicieli działki budowlanej.
Decyzję tą zaskarżyli do NSA p.p. J. i p. D. wnosząc o jej uchylenie.
Odnosząc się do zarzutów skarg generalnie są one takie same jak w odwołaniu.
Dodatkowo państwo J. podnoszą iż poprzednie pozwolenie na budowę przewidywało budowę budynku o połowę mniejszego. Taki zarzut nie znajduje uzasadnienia w załączonym aneksie do projektu a zaproponowane zmiany nie spowodowałyby zmiany kubatury budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W sprawach, w których skargi złożono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./.
Sąd rozpoznając skargi bada legalność zaskarżonych decyzji nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną /art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezspornym jest, że B. i M. K. oraz I. i W. K. decyzją z dnia [...] XII 1999 r. Nr [...] uzyskali pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią handlowo-usługową w zabudowie bliźniaczej na działkach 2002/9 i 2037 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i miejscami postojowymi na działkach przy ulicy M. w R.
Wnioskiem z dnia 26 września 2002 r. inwestorzy wystąpili do organu I instancji
o zmianę pozwolenia na budowę polegającą na wprowadzeniu zmian do zatwierdzonego projektu budowlanego, obejmujących część handlowo-usługową budynku.
Zmiany polegają na zaprojektowaniu w miejsce uprzednio zaprojektowanego jednego gabinetu lekarskiego oraz sklepu sprzętu medycznego i sklepu z artykułami przemysłowymi 6 gabinetów lekarskich wraz z niezbędnym zapleczem.
Zamienny projekt budowlany został opracowany przez osobę posiadającą odpowiednie przygotowanie zawodowe, a wprowadzone zmiany odpowiadają przepisom prawa budowlanego i obowiązującym warunkom techniczno-budowlanym.
Ponadto zmiana projektu jest zgodna z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] uchwalonym Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] X 1992 r., który przewiduje na tym terenie lokalizację usług handlu i rzemiosła i nie narusza ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] III 1999 r. Nr [...].
W świetle obowiązującego prawa budowlanego, którego nowelizacja weszła w życie w dniu 24 grudnia 1997 r. poprzez art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw /Dz. U. Nr 111, poz. 726/ dopuszczalna jest zmiana uzyskanego pozwolenia na budowę.
Zgodnie z wprowadzonym przez powołaną ustawę przepisem art. 36a poświęconym decyzji o zmianie pozwolenia w ust. 1 "istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę".
Przepis ten stanowi również, że w przypadku naruszenia przepisu ust. 1 /a więc prowadzenia robót budowlanych z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu lub innych warunków pozwolenia na budowę/ właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę.
Przesłanką zastosowania tego przepisu pozwalającego na zmianę pozwolenia na budowę jest ustalenie, że inwestor zamierza realizować inwestycję w sposób "istotnie odbiegający" od warunków wydanego pozwolenia na budowę i złożył organowi w tym celu wymaganą dokumentację.
Przepis art. 36a ust. 1 prawa budowlanego jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 163 k.p.a.
W literaturze przedmiotu prezentowane jest stanowisko, podzielone przez Sąd
w składzie orzekającym, zgodnie z którym przepisy odrębne, do których odsyła się w art. 163 k.p.a. zawierają unormowania prawne z reguły charakteryzujące się następującymi cechami:
a/ właściwy do wzruszenia decyzji jest organ, który ją wydał,
b/ wzruszenie decyzji nie wymaga zgody strony /patrz: J. Borkowski Zmiana i uchylenie ostatecznych decyzji administracyjnych, Warszawa 1967 r., s. 168, B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 1996 r., s. 755/.
Tym kryteriom czyni zadość unormowanie zawarte w art. 36a ust. 1 prawa budowlanego, precyzuje bowiem wyczerpująco przesłankę wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, którą stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Kwestia oceny "istotności odstąpienia" pozostawiona jest uznaniu administracyjnemu.
Powinno to być oczywiste, że podmiot dysponujący nieruchomością do celów budowlanych jest uprawniony do zmian zarówno przed rozpoczęciem jak i podczas robót budowlanych jeśli nie pozostaje to w kolizji z przepisami prawa, w tym oczywiście także
z potrzebą zapewnienia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich.
Uzależnienie korekty zamierzeń inwestycyjnych w tym zakresie od zgody uczestników występujących na prawa strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie znajduje ani prawnego ani racjonalnego uzasadnienia.
Jest bowiem oczywiste, że osoby trzecie w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego nie nabywają na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę takiego samego prawa jak inwestor.
Prawo osób trzecich z natury rzeczy ogranicza się do zapewnienia im ochrony przed uciążliwościami wymienionymi przykładowo w art. 5 ust. 2 prawa budowlanego.
W takiej zaś sytuacji zmiana ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę w sensie formalnoprawnym nie może powodować dla osób trzecich żadnych negatywnych skutków.
Skoro zatem zmieniona w ramach przesłanek z art. 36a ust. 1 prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę musi spełniać identyczne wymagania prawne, w tym również w odniesieniu do osób trzecich, co decyzja pierwotna to ratio legis tego przepisu wskazuje jednoznacznie że został on wprowadzony w celu dyscyplinowania procesu inwestycyjnego przez konieczność uzyskiwania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę przez inwestorów dokonujących istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.
Analizując zatem wniosek inwestorów o zmianę pozwolenia na budowę oraz dołączony do wniosku aneks projektu budowlanego nie budzi wątpliwości, iż przewidywane zmiany mają charakter "istotnych".
Zmianie ulega część usługowa budynku, w miejsce zaplanowanego uprzednio sklepu ze sprzętem medycznym i artykułami przemysłowymi oraz 1 gabinetu lekarskiego inwestor wniósł o wydanie zamiennego pozwolenia na budowę dla 6 gabinetów lekarskich wraz
z zapleczem.
Zatem skoro planowana obecnie inwestycja istotnie odbiega od poprzednio ujętej
w projekcie, należy dać odpowiedź czy nie narusza interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 prawa budowlanego podobnie jak poprzednia decyzja o pozwoleniu na budowę.
Planowana uprzednio inwestycja przewidywała również działalność usługową.
Zarzuty mieszkańców ul. M. w R., iż inwestycja wykonana wg planu zamiennego będzie znacznym utrudnieniem dla nich, spowoduje wzmożony ruch na ulicy i znaczne trudności
z parkowaniem samochodów nie znajduje oparcia w materiale dowodowym.
Przewidywana uprzednio działalność usługowa w postaci sklepu ze sprzętem medycznym i artykułami przemysłowymi oraz gabinet lekarski również związana była
z koniecznością dodatkowego ruchu samochodów, zarówno klientów jak i zaopatrzenia. Obecnie będą to jedynie samochody osobowe.
Poprzedni projekt przewidywał 4 miejsca parkingowe i w tej części nie uległ zmianie. Zatem z doświadczenia życiowego wynika, iż plan zamienny nie będzie większym obciążeniem i uciążliwością dla mieszkańców niż plan pierwotny. Z reguły samochody zaopatrzenia to samochody większe i bardziej "hałaśliwe" niż samochody osobowe.
Zatem przyjąć wypada, iż zamienne pozwolenie na budowę nie narusza również interesów osób trzecich w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 2 prawa budowlanego.
Wobec spełnienia przesłanek z art. 36a ust. 1 ustawy prawo budowlane. Zasadnym było uwzględnienie wniosku inwestorów.
Z tych względów na zasadzie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd skargę oddalił.