SA/Rz 437/03

SA/Rz 437/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-01-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Krystyna Józefczyk. /sprawozdawca/
Marian Ekiert /przewodniczący/
Ryszard Bryk
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1995 nr 1 poz 1
art. 37 k ust. 1, art. 37 l
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert Sędziowie NSA Ryszard Bryk WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego skargę oddala
Uzasadnienie
SA/Rz 437/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] II 2003 r. Nr [...] Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania M. Z. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] I 2003 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Jako podstawę prawną powołano przepis art. 6c ust. 2 pkt 2, art. 37k ust. 1 pkt 2 i 3, art. 37l ust. 1 ustawy z dnia 14 XII 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 XII 2001 r. o zmianie ustawy /.../.
Jak wynika z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji M. Z. zarejestrował się w PUP w B. w dniu 1 XII 2001 r. i od dnia 2 XII 2001 r. nabył prawo do zasiłku przedemerytalnego. W dniu 30 XII 2002 r. złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego wg znowelizowanych przepisów w miejsce dotychczas pobieranego zasiłku przedemerytalnego, albowiem jak pisze, spełnia obecnie wymagane przepisami prawa warunki do jego nabycia.
Problematyka prawa do świadczenia przedemerytalnego została uregulowana w art. 37k cyt. ustawy.
Przepisy te w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 XII 2001 r. uzależniały przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego od ukończenia 60 lat lub jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy osiągnął okres uprawniający do emerytury 40 lat /dla mężczyzn/.
Z dniem 1 I 2002 r. treść tych przepisów uległa zmianie tj. od wejścia w życie tzw. noweli grudniowej /art. 3 pkt 14 lit. a/. Nowelizacja wprowadziła do art. 37k ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy zmianę polegającą na obniżeniu wymaganego wieku, a ponadto ustanowiła dodatkowe kryterium okresu uprawniającego do emerytury. Wg tego unormowania świadczenie przedemerytalne przysługuje jeżeli do dnia rozwiązania umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy mężczyzna ukończył co najmniej 55 lat oraz wykazał okres zatrudnienia 35 lat.
Dalej zgodnie z art. 37l ust. 1 zd. 1 w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 15 lit. a noweli grudniowej, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniała warunki do jego nabycia w dacie rejestracji w PUP.
Zgodnie z art. 11 ust. 2 noweli grudniowej – osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy /tj. przed 1 I 2002 r./ zarejestrowały się w PUP i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach.
M. Z. po ustaniu zatrudnienia na skutek zwolnienia grupowego zarejestrował się w PUP w B. w dniu 1 XII 2001 r.
Legitymował się okresem zatrudnienia 37 lat 7 m i 19 dni, spełnił zatem warunki z art. 37j ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy /w jej brzmieniu do dnia 31 XII 2001 r./ do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia 1 XII 2001 r. przyznano mu prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 2 XII 2001 r.
M. Z. składając wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego miał ukończone 55 lat, a więc nie był to wówczas wiek wystarczający do przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Zmiana regulacji spowodowała, że z dniem 1 I 2002 r. osiągnięty do dnia rozwiązania stosunku pracy wiek 55 lat stał się wystarczający do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Wobec tego dnia 30 XII 2002 r. M. Z. złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
Datą, na którą należy czynić ustalenia, jest dzień rejestracji w PUP.
W odwołaniu skarżący naprowadził, iż bezpodstawnie organ powołuje się na brzmienie art. 11 ust. 2 tzw. noweli grudniowej.
W decyzji II instancji organ podkreślił, iż zakwestionowana decyzja wydana została z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., albowiem nie zawierała uzasadnienia, w którym organ winien odnieść się do wszystkich zarzutów. Lecz to uchybienie nie powoduje konieczności jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
W skardze M. Z. wniósł o jej uchylenie, albowiem jest niezgodna z obowiązującymi przepisami prawa.
W chwili obecnej spełnia warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego i jego zdaniem prawo nie zabrania przejścia z zasiłku na świadczenie przedemerytalne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W sprawach, w których skargi do NSA wniesiono przed dniem 1 I 2004 r., a nie zostały do tej daty rozpoznane przez Sąd, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - przepis art. 97 § 1 przepisów wprowadzających do tej ustawy.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
M. Z. z dniem 2 grudnia 2001 r. nabył prawo do zasiłku przedemerytalnego, zaś 30 grudnia 2002 r. złożył wniosek o przejście z zasiłku przedemerytalnego na świadczenie przedemerytalne na nowych, obowiązujących od 1 I 2002 r., zasadach korzystniejszych dla niego.
Problematyka prawa do świadczenia przedemerytalnego została uregulowana w art. 37k ust. 1 cyt. ustawy. Zgodnie z ich treścią w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 XII 2001 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługiwało jeżeli zainteresowany w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn zakładu pracy ukończył co najmniej 60 lat i wykazał się 40letnim stażem pracy.
Treść tych przepisów uległa zmianie z dniem 1 I 2002 r. poprzez tzw. nowelę grudniową, która zmodyfikowała zasady jego przyznawania.
Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma ustalenie daty, w której zainteresowany winien spełniać warunki do przyznania świadczenia przedemerytalnego, a także które z przepisów prawa materialnego mają zastosowanie do skarżącego.
Wymóg spełnienia warunków nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w dacie rejestracji nakazuje badanie tych warunków z punktu widzenia przepisów prawa materialnego obowiązujących w dacie rejestracji.
Prawo do świadczenia przedemerytalnego powstaje z mocy prawa, a decyzja ma charakter deklaratoryjny stwierdzając jedynie czy warunki te zostały spełnione.
W dacie rejestracji obowiązywał przepis art. 37k ust. 1 cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 XII 2001 r. i wówczas skarżący nie spełniał warunków do przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Takie rozumowanie wywieść należy również z brzmienia przepisu art. 11 ust. 2 tzw. noweli grudniowej. W myśl tego unormowania, osoby które zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniły warunki nabycia świadczenia przedemerytalnego zachowują do niego prawo na dotychczasowych zasadach.
Skoro warunki do nabycia świadczenia przedemerytalnego nie zostały spełnione w dacie rejestracji, nie ma innych podstaw do jego przyznania albowiem uległy liberalizacji.
Na rzecz takiego poglądu przemawia również brzmienie przepisu art. 37l stanowiącego, iż "prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy oraz, że prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby".
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd skargę oddalił.