SA/Rz 355/02

SA/Rz 355/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-06-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski
Joanna Zdrzałka
Marian Ekiert /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
art. 26 § 4, art. 551 § 2, art. 552, art. 553 § 1 i 2,
Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 136
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert /spr/ Sędzia NSA Jerzy Solarski AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant ref. st. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A." J. S., R. W. Sp. j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].01.2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I uchyla zaskarżoną decyzję II zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego "A." Sp. j. tytułem kosztów postępowania sądowego kwotę 10 zł /słownie: dziesięć/.
Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu wniosku I. S. i R. W. " A." Burmistrz Miasta i Gminy [...] działając w oparciu o art.104 kpa oraz art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym [ Dz.Ust. Nr 89 poz. 415 z późn.zm. ] i art. 63 ustawy z dnia 9.11.2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie, oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [ Dz.Ust. Nr 109 poz. 1157 ] w zw. z art. 3.1 ustawy z dnia 27.07.2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach, oraz o zmianie niektórych ustaw [ Dz.Ust. Nr 100 poz. 1085 ], a także zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, zatwierdzonym przez Radę Miejską uchwałą Nr [...] z dnia 23.11.1994 , ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr 12 poz. 139 z dnia 16.12.1994 r. decyzją z dnia [...].11.2001 r. nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego p.n. " Rozbudowa istniejącej hali produkcyjnej stolarki drewnianej i malarni " , przewidzianego do realizacji w R. na działkach nr nr 879/7, 879/8. 879/2, 880/2 i 879/6 na rzecz I. S. i R. W. - " A. " s.c. w R. zgodnie z załącznikiem graficznym w skali 1 : 1000 ustalając szczegółowo warunki wynikające z ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, zasady obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji, warunki wynikające z przepisów szczególnych oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ podniósł, iż zgodnie z ustaleniami powołanego wyżej Planu, obowiązującego dla mającego być objętego inwestycją terenu, istnieje możliwość zlokalizowania na nim planowanego zamierzenia. W oparciu o ustalenia powołanego wyżej Planu należy zauważyć, że działki te położone są w obszarze terenów rolnych, oznaczonych symbolem ĆR4, w bliskim sąsiedztwie istniejącego terenu przemysłowego, zabudowanego już Zakładem Produkcji okien i drzwi i przylegają one do terenów kolejowych. Linie rozgraniczające obszar rolny i teren przemysłu na rysunku Planu oznaczone są jako postulowane, a zatem nie obowiązujące. Projektowana rozbudowa istniejącego Zakładu nie ograniczy w istotny sposób możliwości użytkowania obszaru rolnego. Wszelka uciążliwość wynikająca z prowadzonej działalności winna się mieścić w obrębie terenu stanowiącego własność inwestora. Z przedłożonych dokumentów wynika, że obecnie przedmiotowa działka jest zabudowana oraz że istnieje możliwość realizacji projektowanej rozbudowy po spełnieniu wymogów wynikających z przepisów Prawa budowlanego i obowiązujących warunków technicznych. Opracowana ocena oddziaływania inwestycji na środowisko wykazuje, że projektowana rozbudowa po spełnieniu wszystkich wymogów zawartych w tym opracowaniu zgodnie z obowiązującymi przepisami nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska i zdrowie ludzi.
Ponadto organ zamieścił w decyzji stosowne pouczenia i określił jej ważność na okres 5 lat licząc od dnia kiedy stała się ostateczna.
Decyzję tę zaskarżyli odwołaniem skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego D. i W. O. wnosząc o jej uchylenie z uwagi na brak dołączenia do decyzji załącznika graficznego, brak uwzględnienia w decyzji budynku mieszkalnego stanowiącego ich własność, którego mieszkańcy narażeni są na różnorakie uciążliwości z racji jego bezpośredniego sąsiedztwa z zakładem pracy, objęcie zaskarżoną decyzją obszarów rolnych, posłużenie się niejednoznacznymi pojęciami co wyraża cytat " Linia rozgraniczająca obszar rolny i terenu przemysłu na rysunku planu oznaczone są jako postulowane, czyli nie obowiązujące. Projektowana rozbudowa istniejącego zakładu nie ograniczy w istotny sposób użytkowania obszaru rolnego " . W ocenie odwołujących się przytoczone zapisy są nieprecyzyjne, jak również sprzeczne z sobą. Rodzi się bowiem pytanie po co projektować linie skoro są one nieobowiązujące. Chybionym jest stwierdzenie, że inwestycja nie ograniczy sposobu użytkowania obszaru rolnego, skoro dąży do jego likwidacji. Poza tym podnieśli odwołujący się, iż w wyniku nawiezienia, ziemią i wyłożenia płytami betonowymi naruszone zostało naturalne ukształtowanie terenu. Doprowadziło to zmiany stanu wody na gruncie, w związku z czym woda spływająca na ich grunt zawiera wyraźne widoczne związki siarki. Należy zatem wyjaśnić czy użyty materiał nie doprowadził do skażenia gleby i wód gruntowych. Uzasadnia to żądanie nakazania właścicielowi zdjęcia tych płyt z całego bezprawnie wybudowanego parkingu, usunięcia ziemi i przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego.
Po rozpatrzeniu tegoż odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzją z dnia [...].01.2002 r. nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W motywach swojej decyzji na wstępie Kolegium zauważa, iż odwołanie D. i W. O. uznać należy za uzasadnione, aczkolwiek z innych powodów niż przez nich podniesione.
Dalej wywodzi Kolegium, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożyli w dniu 26.05.2000 r. I. S. i R. W. podając adres R. tj. adres prowadzenia przez nich działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej " A. " S.C. Wszystkie podejmowane przez organ I instancji w sprawie czynności, począwszy od zawiadomienia o wszczęciu postępowania, a skończywszy na decyzji z dnia [...].11.2001 r. kierowane były do wymienionych wyżej osób jako wspólników spółki cywilnej. W dniu 2.03.2001 r. I. S. i R. W. zawarli umowę spółki jawnej oświadczając, że działać będą pod firmą " A. " I. S., R. W. spółka jawna. W tym samym dniu wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą " A. " Spółka Cywilna " w formie aktu notarialnego dokonali przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną i spółka ta została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym - Rejestr Przedsiębiorców w dniu 15.03.2001 r. , zaś wpis tejże spółki do rejestru został dokonany w dniu 8.05.2001 r. Przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną zostało dokonane na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15.09.2000 r. - Kodeks spółek handlowych [ Dz.Ust. Nr 94 poz. 1037 z późn.zm.]. Z chwilą wpisu do rejestru tj. z dniem 8.05.2001 r. spółka cywilna stała się spółką jawną albowiem wpis ten ma charakter konstytutywny. Zgodnie z art. 533 § 1 i 2 ksh spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształconej, a w szczególności spółka przekształcona pozostaje podmiotem zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem. W odniesieniu do postępowania administracyjnego prowadzonego przez Burmistrza Miasta i Gminy stwierdzić należy, że z dniem 8.05.2001 r. nowo powstała " A. " i. S., R. W. sp. j. wstąpiła w prawa strony przysługujące istniejącej dotychczas " A. " S.C. W tej sytuacji czynności organu I instancji podejmowane w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego po dniu 8.05.2001 r. powinny być kierowane do strony " A. " I. S., R. W. sp. j. , a nie do nieistniejącej już strony jaką byli wspólnicy przekształconej spółki cywilnej. Dotyczy to przede wszystkim decyzji z dnia [...].11.2001 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Została ona bowiem wydana na rzecz nieistniejącego podmiotu i jako taka powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego. Nie bez znaczenia jest także fakt, że organ I instancji dysponował umową spółki jawnej oraz aktem notarialnym stanowiącym uchwałę wspólników o przekształceniu spółki. Wobec powyższego zaskarżoną decyzję należało uznać za akt naruszający zasadę określoną w art. 7 i 77 kpa oraz niezgodną z wymogami określonymi w art. 107 kpa. Poza tym zauważyć należy, iż zgodnie z art. 107 kpa decyzja administracyjna powinna zawierać powołanie podstawy prawnej, która należy przytoczyć dokładnie, ze wskazaniem mających zastosowanie w sprawie przepisów określonego aktu prawnego wraz z powołaniem źródła jego publikacji. Organ I instancji wskazał w zaskarżonej decyzji niewłaściwe źródło publikacji ustawy - Kodeksu postępowania administracyjnego. Co się zaś tyczy podniesionych w odwołaniu zarzutów, to Kolegium nie w pełni jej podziela, stwierdzając, iż oczywistym jest, że strona postępowania winna otrzymać wraz z decyzją załącznik graficzny. Decyzja jednak o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu sprowadza się w swojej istocie do ustalenia czy planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania. Decyzja ta nie zastępuje pozwolenia na budowę, a jedynie jest warunkiem koniecznym do skutecznego ubiegania się o to pozwolenie, stanowiącym drugi etap procesu inwestycyjnego. Na tym właśnie etapie odwołujący się będą mogli podnosić zarzuty związane z nadmierną uciążliwością jaką powodować może dla nich planowana inwestycja. Zarzuty dotyczące zaś wyłożenia przez " A. " sp. j. płytami betonowymi i wynikającym z tego dla odwołujących się niekorzystnym odpływem wód gruntowych winni oni podnieść kierując się regulacją zawartą w przepisach Prawa wodnego. Kwestia zaś skażenia gleby i wód gruntowych związkami siarki oraz naruszenia art. 76 ustawy - Prawo ochrony środowiska stanowi przedmiot zainteresowania organów Inspekcji Ochrony Środowiska. Ustosunkowując się natomiast do problemu zgodności zamierzonej inwestycji z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego gminy, Kolegium nie zauważa, aby planowana inwestycja nie była zgodna z -postanowieniami wspomnianego Planu. Linie bowiem rozgraniczające obszar rolny i teren przemysłu są na rysunku planu oznaczone jako postulowane, czyli nie obowiązujące. O ostatecznym podziale tych terenów rozstrzygać może decyzja lokalizacyjna, o ile rozstrzygnięcia w niej zawarte w sposób istotny nie naruszą ustalonej w planie podstawowej funkcji obszaru lub przeznaczenia sąsiednich terenów. Biorąc pod uwagą usytuowanie działek objętych zaskarżoną decyzją w strefie oznaczonej symbolem CR4, nie można uznać, że projektowana rozbudowa naruszy w sposób istotny ustaloną w Planie podstawową funkcję obszaru rolnego. Konkludując Kolegium stwierdza, iż w dalszym postępowaniu organ I instancji winien w sposób właściwy ustalić stronę postępowania administracyjnego, a mająca być wydana decyzja winna odpowiadać wymogom określonym w art. 104 i 107 kpa. Tę ostatnią decyzję zaskarżyło skargą skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego " A. " I. S., R. W. sp.j. w R.
Uzasadniając skargę skarżąca podnosi, iż zakwestionowana decyzja narusza art. 7 kpa oraz art. 533 ksh w zw. z art. 26 § 4 ksh., gdyż organ administracji publicznej powinien przy załatwieniu sprawy kierować się interesem społecznym oraz interesem strony. Te zasady kolidują z zakwestionowanym rozstrzygnięciem. Zauważyć bowiem należy, iż organ odwoławczy nie dopatrzył się w uchylonej decyzji błędu w ustaleniach faktycznych i nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania w sprawie. Odnosząc się zaś do wskazanej przyczyny uchylenia, stwierdzić wypadnie, iż wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożony został w dniu 26.05.2000 r. przez I. S. i R. W. jako wspólników spółki cywilnej pod nazwą " A. " s.c. w R., a zatem w chwili wszczęcia postępowania strona określona została prawidłowo. Przewlekłość przedmiotowego postępowania spowodowała, że z uwagi na wejście w życie z dniem 1.01.2001 r. ustawy z dnia 15.09.2000 r. Kodeks spółek handlowych [ Dz.Ust. Nr 94 poz. 1037 ] Spółka Cywilna "A. " w R. została na mocy art. 26 § 4 cyt. ustawy cyt. ustawy wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w R. Wydział Gospodarczy KRS pod Nr [...] i z chwilą wpisu do KRS tj. z dniem 15.03.2001 r. , a nie jak ustalił organ odwoławczy z datą 8.05.2001 r. stała się spółką jawną. Zgodnie zatem z art. 533 ksh spółce jawnej powstałej w wyniku przekształcenia ze spółki cywilnej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształconej. Stąd też twierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana dla nieistniejącego podmiotu i jako taka powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego " narusza w istotny sposób art. 533 ksh. Nie bez znaczenia dla wyniku sprawy jest także okoliczność, że zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy dysponowali aktualnymi wypisami z KRS, dokumentującymi zaistnienie powyższych zmian. Na skutek imiennego wezwania przez Kolegium byłych wspólników spółki cywilnej, a obecnych wspólników spółki jawnej przedłożyli oni aktualny wypis z KRS, a mimo to decyzja organu I instancji została uchylona. W istocie rzeczy uchylenie w całości decyzji organu I instancji i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia w celu prawidłowego ustalenia strony postępowania w sytuacji gdy w toku postępowania strona ta została prawidłowo ustalona narusza również art. 136 kpa. Zupełnie nieuprawniony jest zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 104 i 107 kpa. Organ ten prawidłowo jako podstawę prawną decyzji powołał się na art. 107 kpa. Podanie zaś jako źródła publikacji kodeksu postępowania administracyjnego dziennika ustaw z 1980 r. nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji, tym bardziej że wskazano również że akt ten podlegał dalszym zmianom. Uchylenie zatem decyzji organu I instancji stanowić będzie tylko o przewlekłości postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do podniesionych zarzutów zauważyło, że organ I instancji określił I. S. i R. W. wspólników spółki cywilnej " A. " z siedzibą w R. jako adresata zaskarżonej decyzji. Z wnioskiem o jej wydanie wystąpili wyżej wymienieni podając adres spółki cywilnej. Z chwilą wydawania decyzji przez organ I instancji niewątpliwie spółka cywilna nie istniała. Należy zaznaczyć, że I. S. i R. W. działali zawsze jako wspólnicy spółki cywilnej. Organ I instancji nie uwzględnił nowego stanu prawnego wynikłego z przekształcenia spółki cywilnej i w konsekwencji wydał decyzję dla wspólników nieistniejącej spółki cywilnej. Nie jest zatem słuszny zarzut skarżących o nabyciu uprawnień wynikających z decyzji organu I instancji przez spółkę jawną skoro przekształcenie nastąpiło przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej. Zespół orzekający ograniczył się w tym przypadku do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia mimo, że istniały przesłanki do umorzenia postępowania I instancji { decyzja została skierowana do osoby nie będącej stroną postępowania }. Dodać należy, że przeprowadzenie nowego postępowania z udziałem następcy prawnego spółki cywilnej jest uzasadnione koniecznością zagwarantowania stronom prawa do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie bowiem podnosi skarżąca Spółka, iż stanowiąca kanwę dla uchylenia decyzji organu I instancji teza jakoby ta ostatnio wymieniona decyzja został skierowana do nieistniejącego podmiotu nie do końca jest uprawniona.
W okolicznościach sprawy poza sporem bowiem pozostaje, iż z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy połączeni węzłem obligacyjnym w ramach spółki cywilnej I. S. i R. W. oraz że w toku postępowania administracyjnego na szczeblu I instancji dokonali oni przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną o nazwie { firma } " A. " i. S. r. W. w oparciu o art. 26 § 4 Kodeksu Spółek Handlowych. Ta nowo utworzona w wyniku przekształcenia w sensie strukturalnym Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 8.05.2001 r., którą to datę wbrew stanowisku skarżącej kojarzyć należy z powstaniem spółki jawnej { art. 552 ksh }. Nie budzi również wątpliwości okoliczność, iż w związku z wnioskiem I. S. i R. W. Burmistrz Miasta i Gminy wydał w dniu [...].11.2001 r. decyzję oznaczoną numerem [...] stanowiącą o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. " Rozbudowa istniejącej hali produkcyjnej stolarki drewnianej i malarni " , której adresatem byli I. S. i R. W. " A. " .
Zasadniczo sporną o kluczowym znaczeniu dla wyniku sprawy pozostawała w tych okolicznościach kwestia tożsamości podmiotu dla którego decyzja ta stwarzała określone uprawnienia.
Rzecz zatem w tym czy w przypadku gdy w obrocie rynkowym jako podmiot praw i obowiązków występowała już spółka jawna, decyzja administracyjna stanowiąca o tych uprawnieniach mogła być skutecznie skierowana imiennie do jej wspólników jako przedsiębiorcy.
Podejmując się próby odpowiedzi na tak zarysowany problem na wstępie podkreślić wypadnie, iż generalnie rzecz biorąc istota przekształcenia spółki w inną spółkę sprowadza się do modyfikacji jej formy ustrojowej. Oznacza to, że w tym wypadku nie jest konieczne rozwiązanie dotychczasowej spółki i utworzenie w jej miejsce nowej spółki, a w ślad za tym, że zarówno przed jak i po przekształceniu mamy do czynienia z tym samym podmiotem { przedsiębiorcą }. Istnieje więc tożsamość podmiotu przekształcanego i przekształconego. Co do zasady pogląd ten nie budzi szczególnych kontrowersji zarówno w doktrynie { vide : Andrzej Szumański - Kodeks spółek handlowych t. IV Komentarz - Wydawnictwo C.H.Beck 2004 r. str. 998 } jak i orzecznictwie { vide : orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 13.12.1991 r. sygn. akt III CRN 32/91 - OSNCP 1992 Nr 7-8 poz. 142 i uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21.07.1992 r. sygn.akt III CZP 85/92 - OSNCP 1993 r. Nr 1- 2 poz. 16 }.
Czy zasada ta znajduje zastosowanie także w odniesieniu do przekształcenia spółki cywilnej, która tym różni się od spółek handlowych, że opiera się na węźle obligacyjnym, nie będąc organizacją gospodarczą w spółkę jawną. To kolejny problem, na który należy odpowiedzieć. Otóż ustawodawca nasz pomimo tych istotnych różnic dopuścił w art. 551 § 2 ksh możliwość przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową przez jej wspólników przyjmując jako datę przekształcenia chwilę wpisu spółki przekształconej do rejestru { art. 552 ksh }. Od tego dnia spółka przekształcona wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki spółki która uległa przekształceniu. Mamy tu zatem do czynienia z zasadą kontynuacji, o której stanowi art. 553 § 1 ksh, przy czym odnosi się to również z małymi wyjątkami wynikającymi z bądź z treści decyzji bądź z regulacji ustawowej, do decyzji administracyjnych { art. 553 § 2 ksh }. Oznacza to, że po przekształceniu nie ulega zmianie adresat decyzji administracyjnej, gdyż po dniu przekształcenia jest nim ta sama spółka, która jedynie zmieniła swoją formę prawną. Tak również doktryna { vide : powołany wyżej Komentarz str. 1034 }.
Jeżeli zaś tak, to jakkolwiek przyznać należy rację Kolegium, iż w zaistniałej sytuacji decyzja organu I instancji winna być skierowana do nowo ukształtowanego pod względem formy podmiotu w postaci spółki jawnej, ale zaadresowanie jej imiennie do wspólników owej spółki jako przedsiębiorcy, nie stanowi o tym, wbrew stanowisku organu odwoławczego, że została ona skierowana do nieistniejącego podmiotu, skoro mamy do czynienia z tożsamością tego podmiotu, który jedynie uległ strukturalnej modyfikacji.
Poza tym przy przyjęciu tego poglądu podzielić wypadnie zaprezentowany w skardze stanowisko, iż modyfikacja tej decyzji w komentowanym zakresie w ramach regulacji zawartej w art. 136 kpa, była możliwa na etapie postępowania odwoławczego, tym bardziej że Kolegium dysponowało aktualnym wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie stanowiłoby to zatem o naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
O wadliwości decyzji organu I instancji nie może stanowić także oznaczenie publikatora ustawy - kodeks postępowania administracyjnego, skoro zawierało ono informację o -zaistniałych w tym względzie zmianach, a w każdym razie nie mogło to mieć istotnego wpływu na wynik postępowania administracyjnego.
W dalszym zatem postępowaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po uwzględnieniu powyższej, oceny odniesie się do pozostałych kwestii stanowiących o zasadności decyzji organu I instancji.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1270 ] zwanej dalej w skrócie p.s.a. , który w sprawie znajduje zastosowanie w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. Ust. Nr 153 poz. 1271 z późn.zm. ], należało orzec jak w sentencji.
Decyzja ta zgodnie z art. 152 p.s.a. nie podlega wykonaniu do czasu prawomocności niniejszego wyroku.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono w oparciu o art. 200 p.s.a.