SA/Rz 304/03

SA/Rz 304/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-05-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Helena Rydzik /przewodniczący/
Jacek Surmacz
Kazimierz Włoch /sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
art. 27c
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Helena Rydzik Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędzia WSA Kazimierz Włoch (spr.) Protokolant ref. staż. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi J. R. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi z tytułu szkolenia uczniów I uchyla zaskarżoną decyzję, II określa, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku, III zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego J. R. kwotę 2819,50 zł (słownie dwa tysiące osiemset dziewiętnaście złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. Nr [...] Izba Skarbowa, po rozpoznaniu odwołania J. R. od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2002r. znak [...] w sprawie odmowy przyznania ulgi polegającej na obniżeniu podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu szkolenia uczniów: M. T., S. S., A. K. i Ł.B., utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż w dniu [...] lipca 2002r. podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym wniosek o przyznanie ulgi polegającej na obniżeniu podatku dochodowego z tytułu szkolenia uczniów.
Do wniosku podatnik dołączył następujące dokumenty: kserokopie umowy o warunkach zatrudnienia uczestników OHP bez zakwaterowania wraz z aneksem, 4 umowy o pracę zawarte z uczestnikami OHP w celu nauki zawodu, kserokopie 4 protokołów egzaminu z nauki zawodu, kserokopię dyplomu ukończenia przez podatnika Politechniki Krakowskiej w Krakowie, zaświadczenie ukończenia kursu pedagogicznego przez P. O. i dyplom ukończenia Politechniki Rzeszowskiej przez E. G. oraz świadectwo ukończenia kursu Pedagogicznego Studium Technicznego i świadectwa ukończenia kursu pedagogicznego przez B. S.
Z umowy o warunkach zatrudnienia uczestników ochotniczego hufca pracy i wyjaśnień podatnika wynikało, że nadzór pedagogiczny nad realizacją programu praktycznej nauki zawodu pełniła kadra opiekuńczo-wychowawcza hufca zatrudniona i wynagradzana przez Komendę Regionalną OHP.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. Nr [...] Urząd Skarbowy odmówił J. R. przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu szkolenia uczniów.
Organ I instancji ustalił bowiem, że podatnik posiada wykształcenie wyższe w zakresie mechaniki, specjalność samochody i ciągniki, tymczasem szkolenie uczniów prowadził w zawodzie ślusarza.
Podatnik nie posiadał kwalifikacji pedagogicznych.
Od przedmiotowej decyzji organu I instancji J. R. wniósł odwołanie, w którym domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania mu ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu szkolenia uczniów.
Zarzucił błędną interpretację art. 27 c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwanej dalej u. p. d. f., którego celem nie jest wymuszanie zatrudnienia pedagoga w zakładzie szkolącym uczniów lecz zapewnienie dla nich nadzoru i opieki pedagogicznej.
Ponadto zarzucił złamanie zasady bezpieczeństwa prawnego, bowiem w 2000r. przy takim samym stanie faktycznym organ podatkowy przyznał mu ulgę uczniowską.
Podniósł również, że ukończył kurs pedagogiczny i dołączył kserokopię zaświadczenia o jego ukończeniu.
Rozpoznając odwołanie Izba Skarbowa stwierdziła, że istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia czy podatnikowi przysługiwało prawo do ulgi podatkowej wynikającej z art.27c u. p. d. f. Jednym z podstawowych warunków do przyznania przedmiotowej ulgi jest posiadanie uprawnienia do szkolenia uczniów z mocy odrębnych przepisów. Tymi odrębnymi przepisami są: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich zatrudniania (Dz. U. Nr 60, poz.278) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu praw i obowiązków podatników organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu (Dz.U. Nr 97, poz.179 z późn.zm.). Pierwsze z tych rozporządzeń dotyczy uprawnień jakie musi posiadać podatnik korzystający z ulgi z tytułu zatrudnienia w celu nauki zawodu, a drugie z tytułu praktycznej nauki zawodu. Z uregulowań powołanych aktów prawnych, a przede wszystkim z § 2 ust. 1 wyżej cyt. rozporządzenia z dnia 28 maja 1996r. wynika, że przygotowanie zawodowe może prowadzić pracodawca, osoba zatrudniona u pracodawcy oraz osoba prowadząca zakład pracy w imieniu pracodawcy, jeżeli spełniają wymagania zawodowe i pedagogiczne określone w odrębnych przepisach.
Natomiast z §2 ust.2 tego rozporządzenia wynika, że wymagań z ustępu 1 nie muszą spełniać pracodawcy, w imieniu których przygotowanie zawodowe prowadzą uprawnieni do tego pracownicy.
Podatnik nie zatrudniał pracownika posiadającego uprawnienia do szkolenia uczniów, a tylko zawarł umowę cywilno-prawną z Komendą Regionalną OHP, która jednak nie nadawała statusu pracownika Komendantowi B. S., który sprawował nadzór pedagogiczny nad uczniami.
Również zaświadczenie P. O. o ukończeniu kursu pedagogicznego i dyplom ukończenia Politechniki Rzeszowskiej przez E. G. nie spełniają powyższego warunku.
Załączone przez podatnika do odwołania zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego budziło wątpliwości odnośnie autentyczności tego dokumentu, ponieważ wystawiony został z datą 21 grudnia 1998r. bez adnotacji, że jest to odpis lub duplikat, zachodzi niezgodność kursu-według ewidencji ZUT-75, a w/g zaświadczenia 76 oraz niezgodność czasu trwania kursu, według ZUT od 1-17 grudnia 1998r., a według zaświadczenia od 6-18 grudnia 1998r.
Z pism Kuratorium Oświaty wynika, że ZUT nie miał uprawnień do wydawania zaświadczeń o ukończeniu kursu pedagogicznego przed 6 marca 2000r.
Zgodnie zaś z § 17 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. Nr 103, poz. 472 z późn. zm.), kurs pedagogiczny kończy się egzaminem złożonym przed państwową komisją egzaminacyjną powołaną przez właściwego kuratora oświaty. Brak jest dowodów, aby podatnik taki egzamin złożył.
Wniosek o przyznanie prawa do ulgi, który wpłynął do organu podatkowego w dniu 8 lipca 2002r., podlega rozpatrzeniu według stanu prawnego obowiązującego w tym dniu, a nie według przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 35, poz. 173 z późn. zm.).
Ostatecznie zarówno § 10 wyżej cyt. rozporządzenia z dnie 24 marca 1995r. jak i art. 27 c ust. 2 u. p. d. f. odsyłają w zakresie uprawnień do szkolenia uczniów do odrębnych przepisów tj. wyżej cyt. rozporządzenia z dnia 28 maja 1996r. i rozporządzenia z dnia 11 grudnia 1992r. Nie zmienił się więc zakres uprawnień.
Fakt posiadania prze żonę podatnika uprawnień pedagogicznych nie spełnia wymogu wynikającego z przepisów prawa, gdyż nie jest ona pracodawcą ani też osobą zatrudnioną u pracodawcy.
Na przedmiotową decyzję Izby Skarbowej J. R. wniósł skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 27c u.p.d.f. Podniósł, iż organy podatkowe bezzasadnie uznały, że nie posiada on kwalifikacji pedagogicznych, zebrały niepełny materiał dowodowy i oceniły go w sposób dowolny.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - określanej dalej jako p. s. a.
W Sądu ocenie organ podatkowy nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności w sprawie dla prawidłowego jej rozstrzygnięcia. Na przedstawionym przez skarżącego zaświadczeniu o ukończeniu kursu pedagogicznego z dnia 11 grudnia 1998r., wystawionym przez Zakład Usług Technicznych Spółka z o.o. w K., widnieją 3 nieczytelne podpisy członków komisji egzaminacyjnej.
Podatnik przedstawił protokół z przeprowadzenia egzaminu końcowego kursu pedagogicznego odbytego w dniu 17 grudnia 1998r., w którym widnieje jego nazwisko (karta 20 akt administracyjnych tom I).
Przedstawił również pismo z dnia [...] czerwca 1999r. znak [...] skierowane przez Kuratorium Oświaty do Zakładu Usług Technicznych w K., w którym poinformowano adresata, że z dniem 20 czerwca 1999r. upływa termin ważności funkcjonowania państwowych komisji egzaminacyjnych powołanych przez kuratorów byłych województw: krośnieńskiego, rzeszowskiego, tarnobrzeskiego i przemyskiego na podstawie § 17 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. Nr 103, poz. 472) do przeprowadzania egzaminów absolwentom kursów pedagogicznych.
Organy podatkowe przyjęły, że brak jest dowodów iż skarżący złożył egzamin przed państwową komisją egzaminacyjną w trybie § 17 tego rozporządzenia. Jednak do przedłożonych w/w dokumentów się nie ustosunkowały i nie skonfrontowały ich z dokumentami archiwalnymi byłego Kuratorium Oświaty w K. Oznacza to, że organy podatkowe przedwcześnie poddały w wątpliwość autentyczność przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia o ukończeniu kursu pedagogicznego.
Tymczasem dokument ten ma pierwszorzędne znaczenie w sprawie. Dopiero jego pełna ocena umożliwi prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy.
Z uwagi na powyższe organy podatkowe naruszyły prawo procesowe w postaci art. 122 i 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), wobec czego zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.s.a.
W oparciu o art. 152 p. s. a. określono, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Na podstawie art. 200 p. s. a. zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 2819,50zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.