SA/Rz 255/03

SA/Rz 255/03 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-02-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski /przewodniczący/
Joanna Zdrzałka
Maria Zarębska-Kobak
Stanisław Śliwa /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ NSA Maria Zarębska-Kobak Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala
Uzasadnienie
do wyroku z dnia 10 lutego 2005 r.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania J. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2002 r., Nr [...] nakazującej J. J. i A. J., jako współwłaścicielkom nieruchomości rozbiórkę części ogrodzenia trwałego (bramy wjazdowej) wykonanego bez wymaganego prawem zgłoszenia na działce nr 2400 położonej w m. G. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu podano, że przedmiotowym aktem organ I instancji na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane nakazał J. i A. J. współwłaścicielkom nieruchomości, rozbiórkę części ogrodzenia trwałego (bramy wjazdowej) wykonanego bez wymaganego prawem zgłoszenia na działce nr 2400 położonej w m. G.
Budowa przedmiotowej części ogrodzenia, jak ustalono podczas rozprawy administracyjnej została wykonana w czerwcu 2002 r. W trakcie rozprawy żadna ze współwłaścicielek nieruchomości nie okazała dokumentów zezwalających na wykonanie ogrodzenia. Z informacji uzyskanych przez organ I-ej instancji wynika, że Burmistrz Miasta i Gminy [...] przyjął zgłoszenie zamiaru wykonania ogrodzenia złożone w dniu 18.07.2002 r., czyli po wykonaniu przedmiotowego ogrodzenia i po przeprowadzonej rozprawie administracyjnej. Ponadto organ I instancji ustalił, że działka nr 2400 nie jest zabudowana i ogrodzenie nie może być traktowane jako urządzenie związane z budynkiem, a ulica P. jest drogą publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych (uchwała Rady Gminy w tej sprawie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...].10.1987 r., Nr [...], poz. [...]). W takim stanie faktycznym w sprawie zachodzą okoliczności określone w art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane obligujące organ nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki obiektu, wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. Jednocześnie organ stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do uwzględnienia argumentów odwołującej się, dotyczących posiadanego zezwolenia na wybudowanie przedmiotowej bramy sprzed około 20 lat. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ww. ustawy decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym, decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata. Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r Prawo budowlane zgłoszenie należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.
Powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżyły J. J. i H. L. nie wskazując kierunku jej weryfikacji.
W uzasadnieniu skargi zarzuciły, że zleciły dokonanie zgłoszenia wykonania bramy wjazdowej M. C. Nieplanowany wyjazd za granicę spowodował, że bez sprawdzenia wykonania zlecenia wykonały bramę wjazdową. Konieczność wykonania bramy wynikała również z potrzeby zabezpieczenia samochodów oraz działki przed ingerencją osób trzecich. Zgodnie z twierdzeniami skargi skarżące dysponują mapką i zezwoleniem na bramę, utwardzenie placu jak i poprawienie istniejącego ogrodzenia.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc niniejsza sprawa, mimo złożenia jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostanie rozpoznana w trybie wskazanej ustawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia przedstawia się następujący.
Współwłaścicielkami działki nr 2400 położonej w G. są A. J. i J. J. po 1/2 części. Około miesiąca czerwca 2002 r. J. J. wykonała bramę wjazdową na wskazaną wyżej nieruchomość od strony ul. P. Ulica P. jest drogą publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Inwestor przed wykonaniem bramy nie dokonał zgłoszenia zamiaru jej wykonania właściwemu organowi.
Zasadą wynikającą z przepisu art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednym z wyjątków od tej zasady jest przewidziany w art. 29 ust. 1 pkt 7 ustawy brak konieczności uzyskania pozwolenia na budowę przy budowie ogrodzeń, z tym że z mocy art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy należy dokonać zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy ogrodzeń od strony drogi publicznej. Zgłoszenia należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych, a do ich wykonywania można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.
Z mocy przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane właściwy organ zobligowany jest nakazać w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Skoro zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje w sposób niewątpliwy, że inwestor wykonał przedmiotową bramę wjazdową od strony drogi publicznej bez dokonania wymaganego przez przepisy zgłoszenia decyzja organu nadzoru budowlanego - wydana w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane - Prawa nie narusza. Organy zasadnie skierowały nakaz do współwłaścicieli nieruchomości, z których jeden był jednocześnie inwestorem.
Dodać należy, że organy nadzoru budowlanego, w okresie kiedy wydawały objęte kontrolą decyzje, rozstrzygając sprawę w trybie przepisu art. 48 powołanej ustawy mogły jedynie skontrolować, czy inwestor dopuścił się samowoli budowlanej pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1994 r. W przypadku stwierdzenia takiego faktu jedynym możliwym rozstrzygnięciem było nakazanie rozbiórki. Obowiązujące przepisy nie przewidywały możliwości wydania żadnego innego rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, jak i skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie.
Nie polega na prawdzie, by inwestor przed wykonaniem bramy wjazdowej zgłosił ten fakt Burmistrzowi Miasta i Gminy. Zgodnie z pismem podpisanym z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy J. J. i A. J. dokonały zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia od strony ul. P. w dniu 18 lipca 2002 r. Fakt Wykonania bramy stwierdzono podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu 4 lipca 2002 r. Do protokołu tej rozprawy J. J. podała, że brama została wykonana około 1 miesiąca wcześniej, a więc gdzieś w czerwcu 2002 r. Nie można uznać również, że skarżąca dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania bramy wjazdowej w zgłoszeniu zamiaru wykonania robót złożonym w Urzędzie Miasta i Gminy [...] w dniu 5 października 2001 r. Z punktu B-6 tego zgłoszenia w sposób jednoznaczny wynika, że zamiarem inwestycyjnym i zgłoszeniem objęte było jedno przęsło o długości około 2 m od strony ul. P. To samo wynika z punktu C zgłoszenia, gdzie w punkcie 3 jako zakres robót wskazano "założenie przęsła ogrodz. siatką + słup stalowy - długość ogrodzenia ok. 2,0 m". To, że złożona przez skarżącą niepoświadczona przez organ za zgodność kserokopia szkicu zagospodarowania zawiera ręcznie wykonany dopisek "+ brama wjazdowa" nie oznacza wcale, że dokonano zgłoszenia zamiaru wykonania bramy wjazdowej. Dopisek "+ brama wjazdowa" nie został umieszczony w zgłoszeniu, a zwłaszcza w jego punkcie C, który określa zakres planowanych robót, więc trudno jest przyjąć, że zgłoszenia tego rodzaju roboty dokonano. Zgłoszenie zamiaru wykonania bramy wjazdowej zostało dokonane dopiero w dniu 18 lipca 2002 r., a więc po wykonaniu bramy wjazdowej. Z punktu B-6 zgłoszenia wynika, że obejmuje ono zamiar wstawienia bramy metalowej wjazdowej, a punkt C określający zakres robót zawiera opis sposobu wykonania tej bramy. W aktach sprawy brak jest pozwolenia na budowę sprzed około 20 lat, o którym wspomina skarżąca, więc nie zostało wykazane, że ono kiedykolwiek istniało i obejmowało swoim zakresem przedmiotową bramę, a nawet gdyby pozwolenie to obejmowało wykonanie objętej postępowaniem bramy wjazdowej to jego ważność wygasła.
Rozpoznając skargę na decyzje administracyjne Sąd kontroluje ich zgodność z przepisami prawa i nie może w tej materii odwoływać się do kryteriów celowościowych, czy wynikających z zasad współżycia społecznego. Z tej przyczyny zarzuty dotyczące konieczności wykonania bramy, celu jej wykonania, przyczyn, dla których nie dokonano zgłoszenia, relacji wzajemnych skarżącej z K. G. nie mogą zostać przez Sąd uwzględnione.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.