SA/Rz 2394/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Rzeszowie oddalił skargę kombatantki na postanowienie o uchybieniu terminu do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając, że decyzja została prawidłowo doręczona.
Skarżąca, wdowa po kombatancie, kwestionowała postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia jej uprawnień. Organ administracji ustalił, że decyzja została doręczona 17.10.2000 r., a wniosek złożono 2.11.2000 r., co oznaczało przekroczenie 14-dniowego terminu. Skarżąca twierdziła, że decyzję odebrała 19.10.2000 r. po otrzymaniu awiza. Sąd uznał, że podpis syna na potwierdzeniu odbioru jest dokumentem urzędowym, a skarżąca nie obaliła domniemania prawidłowego doręczenia, nie przedstawiając dowodów na swoje twierdzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, które stwierdzało uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sprawa dotyczyła pozbawienia skarżącej uprawnień wdowy po kombatancie. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie daty doręczenia decyzji pozbawiającej uprawnień. Organ administracji przyjął, że decyzja została doręczona 17.10.2000 r., co potwierdził podpis syna skarżącej, Z. F. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął 2.11.2000 r., co organ uznał za przekroczenie 14-dniowego terminu. Skarżąca twierdziła, że data 17.10.2000 r. dotyczy jedynie awiza, a faktyczny odbiór decyzji nastąpił 19.10.2000 r. Sąd administracyjny, opierając się na art. 43 i 46 § 1 k.p.a., uznał podpis syna na potwierdzeniu odbioru za dokument urzędowy, który stanowi dowód doręczenia. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. można obalić domniemanie wynikające z dokumentu urzędowego, ale ciężar dowodu spoczywa na stronie. Ponieważ skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń o innym terminie odbioru, a także nie stawiła się na rozprawę ani nie wnioskowała o przeprowadzenie dowodów, sąd uznał, że domniemanie prawidłowego doręczenia nie zostało obalone. W związku z tym, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie w obecności dorosłego domownika jest skuteczne, a podpis na potwierdzeniu odbioru stanowi dowód urzędowy. Domniemanie prawidłowego doręczenia można obalić, ale wymaga to przedstawienia dowodów przeciwnych, a nie tylko twierdzeń zawartych w skardze.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że podpis syna skarżącej na potwierdzeniu odbioru decyzji jest dokumentem urzędowym. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na obalenie domniemania prawidłowego doręczenia, co uniemożliwiło uznanie jej twierdzeń o innym terminie odbioru za zasadne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (16)
Główne
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 42 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 43
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 46 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 76 § § 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 97 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.k. art. 20 § ust. 3
Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
u.o.k. art. 10
Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
u.o.k. art. 25 § ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 129
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 58 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie decyzji w obecności dorosłego domownika, który potwierdził odbiór podpisem i datą, jest skuteczne. Podpis na potwierdzeniu odbioru jest dokumentem urzędowym. Skarżąca nie przedstawiła dowodów na obalenie domniemania prawidłowego doręczenia.
Odrzucone argumenty
Data 17.10.2000 r. dotyczy jedynie awiza, a faktyczny odbiór decyzji nastąpił 19.10.2000 r.
Godne uwagi sformułowania
Potwierdzenie odbioru doręczonej w ten sposób przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa i jako taki stanowi on dowód, tego co zostało w nim urzędowo potwierdzone. Domniemanie to jednakże można obalić. Stosownie bowiem do art. 76 § 3 kpa możliwym jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego. Ciężar dowodu w tym zakresie obciąża jednak zainteresowanego. Tego rodzaju twierdzenie, wyraźnie mijające się z treścią dowodu doręczenia, nie zostało w toku przewodu sądowego poparte żadnym dowodem.
Skład orzekający
Marian Ekiert
przewodniczący-sprawozdawca
Anna Lechowska
sędzia
Małgorzata Wolska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie znaczenia dokumentu urzędowego (potwierdzenia odbioru) w postępowaniu administracyjnym oraz ciężaru dowodu w przypadku kwestionowania jego treści."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki doręczeń w postępowaniu administracyjnym i dowodzenia okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania administracyjnego dotyczące doręczeń i ciężaru dowodu, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy podpis syna na potwierdzeniu odbioru decyzji może zaważyć na prawach kombatanta?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Rz 2394/01 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-04-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-10-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska
Małgorzata Wolska
Marian Ekiert /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
634 Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Hasła tematyczne
Kombatanci
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 42 § 1, art. 43, art. 46 § 1, art. 76 § 1 i 3,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert /spr/ Sędziowie NSA Anna Lechowska NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. ref. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].09.2001 r Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę
Uzasadnienie
Działając na podstawie art. 20 ust. 3 w zw. z art. 10 i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [ t.jedn. z 1997 r. Dz.Ust. Nr 142 poz. 950 z późn.zm. ] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...].10.2000 r. nr [...] pozbawił J. F. c. W. zam. [...] uprawnień przysługujących jej jako wdowie po kombatancie.
Jak wynika z dołączonego do akt " potwierdzenia odbioru " decyzja ta została doręczona J. F. w dniu 17.10.2000 r. i odbiór jej potwierdził syn wyżej wymienionej Z. F.
W związku z tą decyzją J. F. wystąpiła do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nadanym w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu 2.11.2000 r. { data stempla pocztowego widniejącego na kopercie }, wnosząc o ponowne wnikliwe rozpatrzenie sprawy.
Rozpoznając powyższy wniosek Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 i art. 129 kpa postanowieniem z dnia [...].09.2001 r. nr [...] stwierdził, że złożony on został z uchybieniem terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu tegoż postanowienia Kierownik Urzędu ustalił, w oparciu o zwrotne poświadczenie odbioru wymienionej wyżej decyzji, że strona otrzymała ją w dniu 17.10.2000r. Z wnioskiem zaś o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiła ona w dniu 2.11.2000 r. Zgodnie zaś z pouczeniem zamieszczonym w tej decyzji strona mogła się od niej odwołać w ciągu 14 dni od daty odebrania decyzji. Uprawnia to zatem twierdzenie, że J. F. uchybiła terminowi do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem. Dodać należy, że występując z wnioskiem strona nie złożyła stosownej prośby o przywrócenie uchybionego terminu oraz nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy { art. 58 § 1 i 2 kpa}. To zaś uprawniało organ do podjęcia opisanego wyżej postanowienia.
Postanowienie to zaskarżyła skargą skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. F., twierdząc iż jest ono niezgodne z prawem i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W motywach skargi skarżąca kwestionuje dokonane przez organ ustalenia i twierdzi, iż data 17.10.2000 r. którą Kierownik Urzędu kojarzy z dniem otrzymania przez nią zakwestionowanej decyzji w istocie jest datą doręczenia awiza pocztowego, to znaczy datą w której doręczyciel wobec nieobecności w domu jej i jej domowników pozostawił w skrzynce pocztowej awizo. Ona w rzeczywistości odebrała decyzję na poczcie w dniu 19.10.2000 r. Od tej więc daty, a nie od dnia 17.10.2000 r. rozpoczął swój bieg termin do wystąpienia przez nią z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że termin do złożenia wniosku upłynął z dniem 2.11.2000 r. Skoro zatem w tym dniu nadała ona pismo przesyłką poleconą w Urzędzie Pocztowym, to tym samym zachowała prawem przewidziany termin do wystąpienia z wnioskiem.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje kwestia zachowania przez skarżącą terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej materii stanowiska stron są diametralnie odmienne.
Z dokonanych w toku postępowania ustaleń opartych na zgromadzonym materiale dowodowym jednoznacznie wynika, iż decyzja organu z dnia [...].10.2000 r. została doręczona skarżącej w dniu 17.10.2000 r. i odbiór jej potwierdził podpisem syn J. F. Z. F. Znamiennym jest, że oznaczenie numeryczne postanowienia uwidocznione na nim flamastrem pokrywa się z oznaczeniem numerycznym widniejącym na " potwierdzeniu odbioru " { [...] }. Potwierdzenie odbioru doręczonej w ten sposób przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa i jako taki stanowi on dowód, tego co zostało w nim urzędowo potwierdzone.
Doręczenie pism { decyzji } w ujęciu kodeksu postępowania administracyjnego stanowi czynność materialno - techniczną, zrealizowanie której wywiera prawem przewidziane skutki. Zgodnie z art. 42 § 1 kpa osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku zaś nieobecności adresata w mieszkaniu pisma { decyzje } doręcza się za potwierdzeniem do rąk dorosłego domownika... gdy podjął się oddania go adresatowi { art. 43 kpa }. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia { art. 46 § 1 kpa }. Z tym wiąże się domniemanie, że pismo { decyzja } organu administracji publicznej dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że na organie administracji publicznej nie ciąży obowiązek badania w każdym przypadku, czy poświadczona urzędowo relacja organu doręczającego zgodna jest z rzeczywistością. Domniemanie to jednakże można obalić. Stosownie bowiem do art. 76 § 3 kpa możliwym jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu urzędowego. Ciężar dowodu w tym zakresie obciąża jednak zainteresowanego. W okolicznościach badanej sprawy brak jest powodów do postawienia organowi decyzjnemu zarzutu, iż z naruszeniem art. 46, 7 i 77 kpa stwierdził uchybienie 14 - dniowego terminu do wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, skoro oparł się w tym względzie na dokumencie urzędowym { dowód doręczenia decyzji }, zaś problem właściwego określenia terminu doręczenia przesyłki strona podniosła dopiero w skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdząc, że doręczyciel nie zastał nikogo w domu i powiadomił ją awizem o rodzaju przesyłki, pozostawiając go w skrytce pocztowej.. Decyzję zaś odebrał ona dopiero w dniu 19.10.2000 r. w Urzędzie Pocztowym. Tego rodzaju twierdzenie, wyraźnie mijające się z treścią dowodu doręczenia, nie zostało w toku przewodu sądowego poparte żadnym dowodem. Skarżąca pomimo prawidłowego zawiadomienia nie stawiła się bowiem na rozprawę w dniu 2.04.2004 r. , nie powiadomiła Sądu o przeszkodach tamujących jej stawiennictwo, nie wnosiła o odroczenie rozprawy z określonych przyczyn i wreszcie nie wnioskowała przeprowadzenie jakiegokolwiek dowodu na okoliczność jej twierdzeń, ani też nie przesłała Sądowi żadnego dokumentu potwierdzającego powyższe.
W tym kontekście w pełni uprawnionym jest stwierdzenie, że wynikające z art. 76 § 3 kpa domniemanie nie zostało obalone żadnym dowodem przeciwnym, przy założeniu że za wystarczający dowód w tym względzie nie mogą służyć li tylko zwarte w skardze jej twierdzenia.
W tym stanie rzeczy, skoro w skardze J. F., kwestionowała li tylko datę i sposób doręczenia jej decyzji, a zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie pozwala na obalenie wzmiankowanego wyżej domniemania, to przyjąć należało, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
W związku z powyższym działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 152 poz. 1270 ] w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1271 z późn.zm. ] należało orzec jak w sentencji.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI