SA/Rz 2012/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi Z.M. jako spóźnione, dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowych.
Sprawa dotyczyła skarg Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Sąd uznał skargi za spóźnione, ponieważ termin do ich wniesienia upłynął 12 grudnia 2004 roku, a wpłynęły one do sądu po tym terminie. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi zostały odrzucone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargi Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003 roku, które odmawiały przywrócenia terminu do wniesienia odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. dotyczących zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od marca 2001 do sierpnia 2002 roku. Zaskarżone postanowienia zawierały pouczenie o prawie do ich zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni. Sąd, stosując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.s.a.) oraz przepisy wprowadzające, ustalił, że zaskarżone postanowienia zostały doręczone skarżącemu 13 listopada 2003 roku. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał dla Z.M. 12 grudnia 2004 roku. Ponieważ skargi wpłynęły po tym terminie, Sąd uznał je za spóźnione i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 p.s.a. postanowił je odrzucić. Wnioski skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji uznano za bezprzedmiotowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Uzasadnienie
Sąd ustalił datę doręczenia skarżonemu postanowienia na 13 listopada 2003 roku. Zgodnie z przepisami, termin do wniesienia skargi upływał 12 grudnia 2004 roku. Skarga wpłynęła po tym terminie, co skutkowało jej odrzuceniem jako spóźnionej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.s.a. art. 58 § 1 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej wniesienie wniosło po upływie terminu.
Pomocnicze
p.s.a. art. 58 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.s.a. art. 16 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.NSA art. 35 § ust. 1
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia.
k.p.a. art. 113 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowania zaskarżonych postanowień dokonano z urzędu odrębnymi postanowieniami, zaskarżalnymi niezależnie od postanowień zawierających omyłkę. Od postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. stronie służy zażalenie.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271 art. 97 § § 1
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona po terminie.
Godne uwagi sformułowania
termin do wniesienia skargi do Sądu upływał dla Z.M. 12 grudnia 2004 roku. skarga - jako spóźniona - podlega więc odrzuceniu
Skład orzekający
Maria Piórkowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Rutynowe stosowanie przepisów o terminach w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów o terminach, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySA/Rz 2012/03 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2004-04-26 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-12-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Maria Piórkowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 630 Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym przywozem towaru na polski obszar celny Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 cyt. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Z.M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić skargi. Uzasadnienie SA/Rz 2002 do 2019/03 Uzasadnienie W dniu [...] grudnia 2003 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w R. wpłynęły skargi Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003 roku, Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] kwietnia 2003 roku, Nr [...]określających podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące: marzec - grudzień 2001r. oraz styczeń - sierpień 2002 roku. Postanowienia te zawierały pouczenie o prawie ich zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w R. w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Pouczenie powyższe zgodne było z art. 35 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), według którego skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Zaskarżone przez Z.M. postanowienia zostały doręczone pełnoletniemu domownikowi 13 listopada 2003 roku. Domownik ten podjął się oddania pisma adresatowi (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Data ta otwierała skarżącemu Z.M. drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w oparciu o wówczas obowiązujący art. 35 § 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) -określanej dalej jako p.s.a. Zgodnie z powyższą regulacją, przy uwzględnieniu wskazanej wyżej daty doręczenia postanowień, termin do wniesienia skargi do Sądu upływał dla Z.M. 12 grudnia 2004 roku. Dodać należy, iż sprostowań zaskarżonych postanowień dokonano z urzędu odrębnymi postanowieniami, zaskarżalnymi niezależnie od postanowień zawierających omyłkę (art. 113 § 3 k.p.a.). Tryby kwestionowania obydwu postanowień są niezależne. Od postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. stronie służy zażalenie (art. 113 § 3 k.p.a.), a od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, którego to postanowienia skarga dotyczy, służy skarga do Sądu. Reasumując, skarga - jako spóźniona - podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zalegające w aktach sprawy wnioski skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji - są bezprzedmiotowe. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.