SA/Rz 2007/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2004-04-26
NSApodatkoweNiskawsa
podatek akcyzowyprzywrócenie terminuodwołanieskarżącyorgan celnypostanowieniespóźniona skargapostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając je za spóźnione.

Sprawa dotyczy skarg Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Sąd uznał, że skargi zostały wniesione po terminie, ponieważ skarżący nie dochował 30-dniowego terminu od daty doręczenia postanowień. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi zostały odrzucone jako spóźnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skarg Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003r., które odmawiały przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Decyzje te dotyczyły zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od marca 2001 r. do sierpnia 2002 r. Sąd ustalił, że zaskarżone postanowienia zostały doręczone skarżącemu 13 listopada 2003 roku. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 12 grudnia 2004 roku. Ponieważ skargi zostały wniesione po tym terminie, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odrzucić skargi jako spóźnione. Wnioski skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji uznano za bezprzedmiotowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.

Uzasadnienie

Sąd ustalił datę doręczenia postanowienia skarżącemu i obliczył termin do wniesienia skargi. Ponieważ skarga została wniesiona po upływie tego terminu, została odrzucona na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

p.s.a. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.

Pomocnicze

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym art. 35 § ust. 1

Określa termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

k.p.a. art. 113 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy sprostowań omyłek w postanowieniach i możliwości ich zaskarżenia.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Reguluje rozpoznawanie spraw przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przy zastosowaniu nowych przepisów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga została wniesiona po terminie, co stanowi podstawę do jej odrzucenia.

Godne uwagi sformułowania

skarga - jako spóźniona - podlega więc odrzuceniu

Skład orzekający

Maria Piórkowska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia skarg do sądów administracyjnych i skutki wniesienia ich po terminie."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminowi, co nie wnosi nowych ani zaskakujących elementów prawnych.

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SA/Rz 2007/03 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-04-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Piórkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 cyt.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Z.M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić skargi.
Uzasadnienie
SA/Rz 2002 do 2019/03
Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2003 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w R. wpłynęły skargi Z.M. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003 roku, Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] kwietnia 2003 roku, Nr [...]określających podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące: marzec - grudzień 2001r. oraz styczeń - sierpień 2002 roku. Postanowienia te zawierały pouczenie o prawie ich zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w R. w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Pouczenie powyższe zgodne było z art. 35 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), według którego skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...).
Zaskarżone przez Z.M. postanowienia zostały doręczone pełnoletniemu domownikowi 13 listopada 2003 roku. Domownik ten podjął się oddania pisma adresatowi (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Data ta otwierała skarżącemu Z.M. drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w oparciu o wówczas obowiązujący art. 35 § 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) -określanej dalej jako p.s.a.
Zgodnie z powyższą regulacją, przy uwzględnieniu wskazanej wyżej daty doręczenia postanowień, termin do wniesienia skargi do Sądu upływał dla Z.M. 12 grudnia 2004 roku. Dodać należy, iż sprostowań zaskarżonych postanowień dokonano z urzędu odrębnymi postanowieniami, zaskarżalnymi niezależnie od postanowień zawierających omyłkę (art. 113 § 3 k.p.a.). Tryby kwestionowania obydwu postanowień są niezależne. Od postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. stronie służy zażalenie (art. 113 § 3 k.p.a.), a od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, którego to postanowienia skarga dotyczy, służy skarga do Sądu.
Reasumując, skarga - jako spóźniona - podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 i art. 16 § 2 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zalegające w aktach sprawy wnioski skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji - są bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.